/ chcąc jej przyciągnąc/ aby jeszcze więcej na niej był pisać mógł. Gdy ją tedy jak najbarzej mógł/ ciągnął: z gęby mu jakoś wyskoczyła/ także się na zad obalił/ i głową o mur uderzył. Widząc to on Chłopczyk za Księdzem na kazalnicy stojący/ jął się w głos śmiać. Ksiądz zgromiwszy i sfuknąwszy go milczeć mu kazał. Jako się z kościoła do domu wrócił/ począł go egzaminować i pytać: Czemu się w kościele pod kazaniem/ gdy się słowo Boże przepowiadało/ ważył śmiać? On chłopczyk prosił o odpuszczenie/ i wszystko/ cokolwiek widział X. objawił i wyliczył. Ksiądz odpuścił mu i rzekł: Dobrze miły
/ chcąc iey przyćiągnąc/ áby ieszcze więcey ná niey był pisać mogł. Gdy ią tedy iák naybárzey mogł/ ćiągnął: z gęby mu iákoś wyskoczyłá/ tákże śię ná zad obálił/ y głową o mur uderzył. Widząc to on Chłopczyk zá Xiędzem ná kázálnicy stoiący/ iął śię w głos śmiać. Xiądz zgromiwszy y zfuknąwszy go milczeć mu kazał. Iáko śię z kośćiołá do domu wroćił/ począł go examinować y pytáć: Czemu się w kośćiele pod kazániem/ gdy śię słowo Boże przepowiádáło/ ważył śmiać? On chłopczyk prośił o odpuszczenie/ y wszystko/ cokolwiek widźiał X. obiáwił y wyliczył. Xiądz odpuśćił mu y rzekł: Dobrze miły
Skrót tekstu: GdacPan
Strona: D
Tytuł:
O pańskim i szlacheckim [...] stanie dyszkurs
Autor:
Adam Gdacjusz
Drukarnia:
Jan Krzysztof Jakub
Miejsce wydania:
Brzeg
Region:
Śląsk
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
obyczajowość, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1679
Data wydania (nie wcześniej niż):
1679
Data wydania (nie później niż):
1679
