dalszą drogę jeszcze mamy, A kto wie, jakiej pogody zaznamy. Za czym kilka nas do Stokhopu cnego Idzie po żywność — miasta wesołego. Za nami drudzy, komu było trzeba, Idą kupować w drogę sobie chleba. Naprzód przez gaje, a potym przez pole Szerokie idziem, gdzie odłogiem role Jedne leżały, drugie podorane I broną były dobrze utaczane. A na niektórych miejscach trochę dalej Ludzie wesoło śpiewając orali, Kręcąc się pilno na odwrót z pługami I z młodemi się pasując wołami, Których więc w jarzmie młoda płochość miece, A pot z oracza robotnego ciecze, Krople kroplami jak perły padają Albo jak rosa z niego wynikają, Za nim
dalszą drogę jeszcze mamy, A kto wie, jakiej pogody zaznamy. Za czym kilka nas do Stokhopu cnego Idzie po żywność — miasta wesołego. Za nami drudzy, komu było trzeba, Idą kupować w drogę sobie chleba. Naprzód przez gaje, a potym przez pole Szerokie idziem, gdzie odłogiem role Jedne leżały, drugie podorane I broną były dobrze utaczane. A na niektórych miejscach trochę dalej Ludzie wesoło śpiewając orali, Kręcąc się pilno na odwrót z pługami I z młodemi się pasując wołami, Których więc w jarzmie młoda płochość miece, A pot z oracza robotnego ciecze, Krople kroplami jak perły padają Albo jak rosa z niego wynikają, Za nim
Skrót tekstu: BorzNaw
Strona: 70
Tytuł:
Morska nawigacyja do Lubeka
Autor:
Marcin Borzymowski
Miejsce wydania:
Lublin
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1662
Data wydania (nie wcześniej niż):
1662
Data wydania (nie później niż):
1662
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Roman Pollak
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Gdańsk
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Wydawnictwo Morskie
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1971
jako idzie, chłopi jako sobie sieją, aby się na żadne nie spuszczali załogi, ale żeby się dobrze rządżyli i sprawowali przestrzec i napomnieć trzeba. Obiazd Pol, Łąk, Ogrodów, Stawów, Lasów, Wsi, i Granic, circum circa, jeśli w czym jakiej nie masz szkody uczynić: i Granice jeśli nie podorane od sąsiada pilnie dojrzeć, i przestrzegać obiazdami częstemi. Czeladż Dworską i Folwarczną, jeśli płaca i diaria dochodżą, spytać się? wiedzieć przy tym jako się dobrze we swoich sprawują powinnościach, aby inną zawczasu zamówić Pytanie co do Inwentarza. Co do Budyn ków. Co do Pola i Ról. Co do Siewów różnych
iáko idźie, chłopi iáko sobie śieią, áby się ná żadne nie spuszczáli załogi, ále żeby się dobrze rządżili y spráwowáli przestrzedz y nápomnieć trzebá. Obiazd Pol, Łąk, Ogrodow, Stáwow, Lásow, Wśi, y Gránic, circum circa, ieśli w czym iákiey nie mász szkody vczynić: y Gránice ieśli nie podorane od sąśiádá pilnie doyrzec, y przestrzegáć obiázdámi częstemi. Czeladż Dworską y Folwárczną, ieśli płaca y dyárya dochodźą, spytáć się? wiedźieć przy tym iáko się dobrze we swoich spráwuią powinnośćiách, áby inną záwczásu zámowić Pytánie co do Inwentarzá. Co do Budyn kow. Co do Polá y Rol. Co do Siewow rożnych
Skrót tekstu: HaurEk
Strona: 90
Tytuł:
OEkonomika ziemiańska
Autor:
Jakub Kazimierz Haur
Drukarnia:
Krzysztof Schedel
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
poradniki
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1675
Data wydania (nie wcześniej niż):
1675
Data wydania (nie później niż):
1675
Płóciennik daninę według dawnego kontraktu oddawać powinien.
Gościniec z stajnią i propinacyją, Zamoście nazwany, pod Ołobokiem, także z drugą karczmą w Sławinie i szynkiem piwa lub wódki. Młynarza Macieja z młynem, który daje żyta ćwiercień 36, piniędzy zł 60. Owczarza poddanego, co pasa owce.
Pole ozime zasiane i na jarzynę podorane, dopiero po zimie. 20 Bugaj
Dwór snopkami poszyty, reperacji we wszystkim potrzebuje, kozły na tym dworze po-
chylone. Wchodząc do tego dworu z podwórza do sieni drzwi na biegunach. Na prawej ręce górka, u której drzwi na biegunach, a sklepik pod nią. Do niego drzwi na biegunach. Do izby drzwi
Płociennik daninę według dawnego kontraktu oddawać powinien.
Gościniec z stajnią i propinacyją, Zamoście nazwany, pod Ołobokiem, także z drugą karczmą w Sławinie i szynkiem piwa lub wódki. Młynarza Macieja z młynem, który daje żyta ćwiercień 36, piniędzy zł 60. Owczarza poddanego, co pasa owce.
Pole ozime zasiane i na jarzynę podorane, dopiero po zimie. 20 Bugaj
Dwór snopkami poszyty, reperacyi we wszystkim potrzebuje, kozły na tym dworze po-
chylone. Wchodząc do tego dworu z podwórza do sieni drzwi na biegunach. Na prawej ręce górka, u której drzwi na biegunach, a sklepik pod nią. Do niego drzwi na biegunach. Do izby drzwi
Skrót tekstu: InwKal_II
Strona: 67
Tytuł:
Inwentarze dóbr szlacheckich powiatu kaliskiego, t. 2
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1751 a 1775
Data wydania (nie wcześniej niż):
1751
Data wydania (nie później niż):
1775
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Władysław Rusiński
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1959
na folwarkach pańskich, z trzecizny tylko posiane. Na całym tym ku Strzyżewu folwarku, zacząwszy od grochu, także i na niwie tej, gdzie żyto i tatarka ku Pleszewu, prócz żyta i lnu pszenicy, kapusty, które się wyżej rachowało, czego wszystkiego rachuje się składków małych 116. Także oddaje się ugór wszystek niepodorany. 30 Borucin, Dobiesław Borucinie
Tameśmy widzieli różne szkody tak w zbożach, łąkach i budynkach za posesji w. imp. Nowowiejski, łowczyny dobrzańskiej, poczynionych lub też zbóż za posesji w. imp. łowczyny zasionych. A najprzód widzieliśmy żyta zagonów 54, owsa składów 21, łąki w 5 miejscach pocięte i
na folwarkach pańskich, z trzecizny tylko posiane. Na całym tym ku Strzyżewu folwarku, zacząwszy od grochu, także i na niwie tej, gdzie żyto i tatarka ku Pleszewu, prócz żyta i lnu pszenicy, kapusty, które się wyżej rachowało, czego wszystkiego rachuje się składków małych 116. Także oddaje się ugór wszystek niepodorany. 30 Borucin, Dobiesław Borucinie
Tameśmy widzieli różne szkody tak w zbożach, łąkach i budynkach za posesyi w. jmp. Nowowiejski, łowczyny dobrzańskiej, poczynionych lub też zbóż za posesyi w. jmp. łowczyny zasionych. A najprzód widzieliśmy żyta zagonów 54, owsa składów 21, łąki w 5 miejscach pocięte i
Skrót tekstu: InwKal_II
Strona: 86
Tytuł:
Inwentarze dóbr szlacheckich powiatu kaliskiego, t. 2
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1751 a 1775
Data wydania (nie wcześniej niż):
1751
Data wydania (nie później niż):
1775
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Władysław Rusiński
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1959
do szczętu zrujnowana tak dalece, że woda przez nią, chociaż nie gwałtowna, przechodzi, chrustem tylko zasłana. Upust na tej grobli zrujnowany. Inszych budynków na tych częściach nie masz.
Role tego młynarza, niwa nazwane, za stodołą i oborami, od rowu ku górze ciągnące się, częścią ozimine, częścią na jarzynę podorane i z ogrodami, ogródkami, sadem ten młynarz zażywa, jak za obydwóch dziedziców zażywał. 36 Sobótka Budynki dworskie tej połowy
1) Dwór przedtym stary, wywrócony bezpotrzebnie, a nowy postawiony. 2) Stajenka jedna stara, druga stajnia nowa. 3) Stodoła stara dawna, po lewej stronie idąc ku Chrzanowu, zła
do szczętu zrujnowana tak dalece, że woda przez nię, chociaż nie gwałtowna, przechodzi, chrustem tylko zasłana. Upust na tej grobli zrujnowany. Inszych budynków na tych częściach nie masz.
Role tego młynarza, niwa nazwane, za stodołą i oborami, od rowu ku górze ciągnące się, częścią ozimine, częścią na jarzynę podorane i z ogrodami, ogródkami, sadem ten młynarz zażywa, jak za obydwóch dziedziców zażywał. 36 Sobótka Budynki dworskie tej połowy
1) Dwór przedtym stary, wywrócony bezpotrzebnie, a nowy postawiony. 2) Stajenka jedna stara, druga stajnia nowa. 3) Stodoła stara dawna, po lewej stronie idąc ku Chrzanowu, zła
Skrót tekstu: InwKal_II
Strona: 97
Tytuł:
Inwentarze dóbr szlacheckich powiatu kaliskiego, t. 2
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1751 a 1775
Data wydania (nie wcześniej niż):
1751
Data wydania (nie później niż):
1775
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Władysław Rusiński
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1959
kumornicy owsem obsiali.
Czwarty folwark, idąc drogą od Kuszyna po prawej ręce, dwojgiem staj, klinami wychodzący, jęczminiem cały obsiany; tylko jednym brzegiem od pola ugorowego prosem i taterką zasiany.
Na ostatek widzieliśmy folwarczek jednym stajem, na którym taterka i rzepak jest zasiany.
Trzecie pole ugorowe widzieliśmy mało co podorane.
Potym widzieliśmy, ku Jankowu jadąc, stawów 3. Pierwszy od samej wsi nazwiskiem Mordesz, w nim ryby tylko karasie, upust niedobry, samopas woda idzie, krzewiną zarosły. Drugi z tymże stawem korespondujący nazwiskiem Pośredni także zalazły; upust funditus zły, ryb nie masz. Trzeci pod samym borem, niby
kumornicy owsem obsiali.
Czwarty folwark, idąc drogą od Kuszyna po prawej ręce, dwojgiem staj, klinami wychodzący, jęczminiem cały obsiany; tylko jednym brzegiem od pola ugorowego prosem i taterką zasiany.
Na ostatek widzieliśmy folwarczek jednym stajem, na którym taterka i rzepak jest zasiany.
Trzecie pole ugorowe widzieliśmy mało co podorane.
Potym widzieliśmy, ku Jankowu jadąc, stawów 3. Pierwszy od samej wsi nazwiskiem Mordesz, w nim ryby tylko karasie, upust niedobry, samopas woda idzie, krzewiną zarosły. Drugi z tymże stawem korespondujący nazwiskiem Pośredni także zalazły; upust funditus zły, ryb nie masz. Trzeci pod samym borem, niby
Skrót tekstu: InwKal_II
Strona: 148
Tytuł:
Inwentarze dóbr szlacheckich powiatu kaliskiego, t. 2
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1751 a 1775
Data wydania (nie wcześniej niż):
1751
Data wydania (nie później niż):
1775
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Władysław Rusiński
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1959
Tatarka wyrosła, lecz ziarna na niej bardzo licho.
Z jarzynnego pola zjechawszy, wyjechaliśmy w ugór; tam widzieliśmy tatarkę lichą. Jęcmień podobny oźminnemu, to jest wzwyż w oziminie wyrażonemu, którego prawie i kłosa między rdesem nie widać. Prosa zagonów 12, rzepiku 4 bardzo liche. Ugoru za Piotrową stodołą półrolniczą podoranego staj czworo. Za stodołą zaś Olasową, także półrolniczą, półtrzecia staja.
Między inwentarzem rogatym wołu płowego widzieliśmy bardzo lichego. Pług zły, na nic się nie zda, siekierkę małą, złą. 59 Kotarby
Dwór pod guntami, częścią pobity nowymi, częścią starymi. Pokoik przystawiony z jednego końca, z drugiego gorzalnia
Tatarka wyrosła, lecz ziarna na niej bardzo licho.
Z jarzynnego pola zjechawszy, wyjechaliśmy w ugór; tam widzieliśmy tatarkę lichą. Jęcmień podobny oźminnemu, to jest wzwyż w oziminie wyrażonemu, którego prawie i kłosa między rdesem nie widać. Prosa zagonów 12, rzepiku 4 bardzo liche. Ugoru za Piotrową stodołą półrolniczą podoranego staj czworo. Za stodołą zaś Olasową, także półrolniczą, półtrzecia staja.
Między inwentarzem rogatym wołu płowego widzieliśmy bardzo lichego. Pług zły, na nic się nie zda, siekierkę małą, złą. 59 Kotarby
Dwór pod guntami, częścią pobity nowymi, częścią starymi. Pokoik przystawiony z jednego końca, z drugiego gorzalnia
Skrót tekstu: InwKal_II
Strona: 160
Tytuł:
Inwentarze dóbr szlacheckich powiatu kaliskiego, t. 2
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1751 a 1775
Data wydania (nie wcześniej niż):
1751
Data wydania (nie później niż):
1775
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Władysław Rusiński
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1959