w Lubucku, 7. w Kamieniu. (*) Za Mieczysława Z. Wojciech Arcybiskupem Gnieźnieńskim już czwartym kreowany i od Mieczysława mile przyjęty do Prus wyszedł, i tam umę- czony. Posłał Mieczysław do Rzymu Lamberta Arcybiskupa Krakowskiego po Koronę, ale mu odmówiona od Benedykta VII. Papieża dotąd, ażby zupełnie ten Kraj oduczył się nałogów Pogańskich, w krótce też Mieczysław umarł Roku 999. zostawiwszy po sobie na Tron Polski Monarchę. BOLESŁAWA Chrabrego, to jest krzepkiego, mocnego, na Tronie Polskim Monarchę, i Wodza zwycięstwami sławnego, ten najpierwej wykupił Ciało Z. Wojciecha od Prusów umęczonego, na wadze tylko ważące czerwony złoty, i do Gniezna sprowadził
w Lubucku, 7. w Kamieniu. (*) Za Mieczysława S. Woyćiech Arcybiskupem Gnieznieńskim już czwartym kreowany i od Mieczysława mile przyjęty do Prus wyszedł, i tam umę- czony. Posłał Mieczysław do Rzymu Lamberta Arcybiskupa Krakowskiego po Koronę, ale mu odmowiona od Benedykta VII. Papieża dotąd, ażby zupełnie ten Kray oduczył śię nałogów Pogańskich, w krótce też Mieczysław umarł Roku 999. zostawiwszy po sobie na Tron Polski Monarchę. BOLESŁAWA Chrabrego, to jest krzepkiego, mocnego, na Tronie Polskim Monarchę, i Wodza zwyćięstwami sławnego, ten naypierwey wykupił Ciało S. Woyćiecha od Prusów umęczonego, na wadze tylko ważące czerwony złoty, i do Gniezna sprowadźił
Skrót tekstu: ŁubHist
Strona: 11
Tytuł:
Historia polska z opisaniem rządu i urzędów polskich
Autor:
Władysław Łubieński
Drukarnia:
Drukarnia Societatis Jesu
Miejsce wydania:
Wilno
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
historia, prawo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1763
Data wydania (nie wcześniej niż):
1763
Data wydania (nie później niż):
1763
tak zaś przeciwnym obyczajem/ przez lekkie poważenie cnota słabieje/ a złość zatym górę bierze. Ale o tym szerzej czytaj w Księgach Trzecich.
Zwykł był mawiać/ że jako żelazo wniwecz się obraca ode rdze: tak zazdrościwi samiż schną od swego jadu. Będąc spytany/ któraby nauka była najpotrzebniejsza? powiedział: Złego się oduczyć. Krótkich Powieści
Twierdził to/ że człowiek mądry nie według praw i ustaw ludzkich żyje: ale według sznuru cnoty.
Gdy go pytano/ czemuby mało miał uczniów? rzekł: Dla tego że je odganiam od siebie śrebrną rozgą: Dając znać/ iż za małe pieniądze niechciało mu się nikogo uczyć.
Gdy mu
ták záś przećiwnym obycżáiem/ przez lekkie poważenie cnotá słábieie/ á złość zátym gorę bierze. Ale o tym szerzey cżytay w Kśięgách Trzećich.
Zwykł był mawiáć/ że iáko żelázo wniwecż się obraca ode rdze: ták zazdrośćiwi sámiż schną od swego iádu. Będąc spytány/ ktoraby nauká byłá naypotrzebnieysza? powiedźiał: Złego się oducżyć. Krotkich Powieśći
Twierdźił to/ że cżłowiek mądry nie według praw y vstaw ludzkich żyie: ále według sznuru cnoty.
Gdy go pytano/ cżemuby máło miał vcżniow? rzekł: Dla te^o^ że ie odganiam od śiebie śrebrną rozgą: Dáiąc znáć/ iż zá máłe pieniądze niechćiáło mu się nikogo vcżyć.
Gdy mu
Skrót tekstu: BudnyBPow
Strona: 22
Tytuł:
Krotkich a wezłowatych powieści [...] księgi IIII
Autor:
Bieniasz Budny
Drukarnia:
Piotr Blastus Kmita
Miejsce wydania:
Lubcz
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Tematyka:
filozofia, historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1614
Data wydania (nie wcześniej niż):
1614
Data wydania (nie później niż):
1614
to jest contradictio, abo jeśli wie/ a tak oślep ją zadaje/ nie mogę inaczej rozumieć/ jedno że go wielki upor zaślepia/ dla którego nie może obaczyć fałszu swego. Życzyłbym mu aby szedł kędy do porządnej szkoły/ gdzie Logicè dysputują/ aby go nauczono co jest kontradyctia: tak mniemam żeby się oduczył prędko lada czego zadawać. Abo wżdy niechaj sobie przeczyta Leges contradictoriarum, to jest/ vt affirmatio et negatio sit de eodem secundùm idem : tedyć obaczy że wszytkie jego kontradyctie które zadaje/ abo non sunt de oedem, abo non secundùm idem. Dla tegoć Augustyn ś. przestrzega/ że trzy rzeczy mają być uważane i
to iest contradictio, ábo iesli wie/ á ták oślep ią zádáie/ nie mogę ináczey rozumieć/ iedno że go wielki vpor záślepia/ dla ktorego nie może obaczyć fałszu swego. Zyczyłbym mu áby szedł kędy do porządney szkoły/ gdźie Logicè disputuią/ áby go náuczono co iest contrádictia: ták mniemam żeby się oduczył prędko ládá czego zádáwáć. Abo wżdy niechay sobie przeczyta Leges contradictoriarum, to iest/ vt affirmatio et negatio sit de eodem secundùm idem : tedyć obaczy że wszytkie iego contrádictie ktore zádáie/ ábo non sunt de oedem, ábo non secundùm idem. Dla tegoć Augustyn ś. przestrzega/ że trzy rzeczy máią być vważáne y
Skrót tekstu: SkarMes
Strona: 44
Tytuł:
Mesjasz nowych Arianów wedle Alkoranu Tureckiego
Autor:
Piotr Skarga
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1612
Data wydania (nie wcześniej niż):
1612
Data wydania (nie później niż):
1612
z kompleksji: ale tylko to od kompleksji/ i natury mamy: iż jesteśmy skłonni/ jedni do takich/ drudzy do inakszych obyczajów: wszakże te skłonności wnętrzne/ możem przeciwnemi uczynkami znieść i zgładzić: abo snadź tak uskromić/ iż będą chwały nie nagany godne. Na przykład: jest kto z natury chciwy cudzego/ oduczy się tego: gdy nie będzie nic cudzego brał; owszem jeszcze swoje będzie dawał cudzym. A to gdy będzie często i długo czynił/ urodzi się w nim obyczaj przeciwny onej skłonności przyrodzonej. A to jest własny obyczaj/ którego przez zwyczaj długi nabywamy. Jako pierwsze porywczości nie są w naszej mocy. Co z natury i
z complexyey: ale tjlko to od complexiey/ y nátury mamy: iż iestesmy skłonni/ iedni do tákich/ drudzy do inákszych obyczáiow: wszákże te skłonnośći wnętrzne/ możem przećiwnemi vczynkámi znieść y zgłádźić: abo snadź tak vskromić/ iż będą chwały nie nágány godne. Ná przykład: iest kto z nátury chćiwy cudzego/ oduczy się tego: gdy nie będźie nic cudzego brał; owszem iescze swoie będźie dawał cudzym. A to gdy będźie często y długo czynił/ vrodźi się w nim obyczay przećiwny oney skłonnośći przyrodzoney. A to iest własny obyczay/ ktorego przez zwyczay długi nabywamy. Iáko pierwsze porywczośći nie są w nászey mocy. Co z nátury y
Skrót tekstu: PetrSEt
Strona: 140
Tytuł:
Etyki Arystotelesowej [...] pierwsza część
Autor:
Sebastian Petrycy
Drukarnia:
Maciej Jędrzejowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
filozofia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1618
Data wydania (nie wcześniej niż):
1618
Data wydania (nie później niż):
1618
nie nachodziły, nie zastawszy ula, nie szukały go, nałoż na owo miejsce, z któregoś vl wziął, kupę chrostu suchego, że ony w onym chroście szukać ula będą, i zabawią się, i pomordują; i daleko lecieć niebędą mogły, a zatym wrócą się do swego ula, i tak swej nicnoty oduczyć się muszą.
A ty potym one wyniesione pczoły, znowu tamże wstawisz, skoro na stronie odużeją: bo też tym czasem, one ich najezniczki, swojej niecnoty zapomnieją, i sobie samy, drugim nie wydzierając, robić poczną. Bo co z dawnego zwyczaju, pasiecznicy, oba takie ule sitkami zakrywali, i zawierali w nich
nie náchodźiły, nie zástáwszy vlá, nie szukáły go, náłoż ná owo mieysce, z ktoregoś vl wźiął, kupę chrostu suchego, że ony w onym chrośćie szukáć vlá będą, y zábáwią się, y pomorduią; y dáleko lećieć niebędą mogły, á zátym wrocą się do swego vlá, y ták swey nicnoty oduczyć się muszą.
A ty potym one wynieśione pczoły, znowu támże wstáwisz, skoro ná stronie odużeią: bo też tym czásem, one ich naiezniczki, swoiey niecnoty zápomnieią, y sobie sámy, drugim nie wydźieráiąc, robić poczną. Bo co z dawnego zwyczáiu, páśiecznicy, obá tákie vle sitkámi zákrywáli, y záwieráli w nich
Skrót tekstu: OstrorNauka
Strona: Biiijv
Tytuł:
Nauka koło pasiek
Autor:
Jan Ostroróg
Drukarnia:
Marcin Łęcki
Miejsce wydania:
Zamość
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1614
Data wydania (nie wcześniej niż):
1614
Data wydania (nie później niż):
1614
