, zwierzęta i co nie żyjecie, Schadzajcie się, żywioły, i co jest na świecie! Przypatrujcie się Bogu nie w boskiej osobie, Dziwuj się Najwyższemu złożonemu w żłobie! Patrz, ludzka nadętości, na upokorzenie: Bóg nieba jak robaczek w lichym leży sienie! Którego niebo, ziemia ogarnąć nie może, Pieluszki i żłobowe obejmuje łoże. ...
ANGELUS 2 Już się, o towarzystwo anielskiego chóru, Zwoływajcie do usług!
ANGELUS 3 Już, mieszkańcy dworu Wiecznego, przybywajcie mile śpiewać jemu, Który w żłobie panuje stworzeniu wszelkiemu! Niech was w posługach Bogu ludzie nie celują, Którzy, gdy w żłobie leży, precz go odstępują!
, zwierzęta i co nie żyjecie, Schadzajcie się, żywioły, i co jest na świecie! Przypatrujcie się Bogu nie w boskiej osobie, Dziwuj się Najwyższemu złożonemu w żłobie! Patrz, ludzka nadętości, na upokorzenie: Bóg nieba jak robaczek w lichym leży sienie! Którego niebo, ziemia ogarnąć nie może, Pieluszki i żłobowe obejmuje łoże. ...
ANGELUS 2 Już się, o towarzystwo anielskiego choru, Zwoływajcie do usług!
ANGELUS 3 Już, mieszkańcy dworu Wiecznego, przybywajcie mile śpiewać jemu, Który w żłobie panuje stworzeniu wszelkiemu! Niech was w posługach Bogu ludzie nie celują, Ktorzy, gdy w żłobie leży, precz go odstępują!
Skrót tekstu: DialPańOkoń
Strona: 229
Tytuł:
Dialog o Narodzeniu Pańskim
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
dramat
Gatunek:
jasełka
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1661
Data wydania (nie wcześniej niż):
1661
Data wydania (nie później niż):
1661
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Staropolskie pastorałki dramatyczne: antologia
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Jan Okoń
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1989
o śmierć świętą i pożądaną przyprawiło. Zabici wszyscy od strzał JEZUSA we żłobie leżącego/ którzy światowi żyjąc i jego lubieżnościom/ umarli potym światu/ i do nagiego Dziecięcia/ wszytkiego odbieżawszy/ nadzy się ubiegali. Takich kto zliczy świetną gromadę? Co tylko było/ jest/ i będzie naśladowców JEZUSOWYCH, ci wszyscy z fortece żłobowej od JEZUSA postrzelali. Ono zawołał jeden zgromady/ któremu w serce ugodził JEZUS: Postrzeliłeś mię Panie w serce. Szczęśliwi którzy stanęli celem ubożuchnemu Jezusowi. Nie chybił JEZUS serca ich/ pewnie ugodził/ gdzie zmierzył. Kto z celu JEZUSA ustępuje/ i strzał się chroni JEZUSA, rzadki jest któregoby gonił JEZUS musi
o śmierć świętą y pożądáną przyprawiło. Zábići wszyscy od strzał IEZVSA we żłobie leżącego/ ktorzy świátowi żyiąc y iego lubieżnośćiom/ vmárli potym świátu/ y do nágiego Dźiećięćia/ wszytkiego odbieżawszy/ nádzy się vbiegali. Takich kto zliczy świetną gromadę? Co tylko było/ iest/ y będźie náśladowcow IEZVSOWYCH, ći wszyscy z fortece żłobowey od IEZVSA postrzelali. Ono záwołał ieden zgromady/ ktoremu w serce vgodźił IEZVS: Postrzeliłeś mię Pánie w serce. Szczęśliwi ktorzy stánęli celem vbożuchnemu Iezusowi. Nie chybił IEZVS sercá ich/ pewnie vgodźił/ gdźie zmierzył. Kto z celu IEZVSA vstępuie/ y strzał się chroni IEZVSA, rzádki iest ktoregoby gonił IEZVS muśi
Skrót tekstu: HinPlęsy
Strona: 447
Tytuł:
Plęsy Jezusa z aniołami
Autor:
Marcin Hińcza
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
niektórzy nie używający żadnych drabin dla siełu przyczyn/ jako i w Mantui u Książąt/ wszakoż i to na wolą każdego zostawując/ tego i sam najmniej nie ganię. W słupiech podle żłobu mają po dwa kolca żelazne/ duże/ w skoblach przybite być/ jakoby nad żłobem łokieć/ a u tych kołek nie u dziur żłobowych z obu stron wiązać dużemi cuglami rzemiennemi abo postronkowemi konie/ zwłaszcza w dzień/ dla lepszej pewności i dużości. W tych zasię słupiech które u zadu końskiego wprawione stoją/ także po parze skobli z dużymi kołkami z obudwu stron każdego słupu potrzeba/ mało co wyższej grzbietu końskiego przybitych/ dla wiązania koni czasem w dzienne stanie
niektorzy nie vżywáiący żadnych drábin dla śiełu przyczyn/ iáko y w Mántui v Kśiążąt/ wszákoż y to ná wolą káżdego zostáwuiąc/ tego y sam naymniey nie gánię. W słupiech podle żłobu máią po dwá kolcá żelázne/ duże/ w skoblách przybite być/ iákoby nád żłobem łokieć/ á v tych kołek nie v dźiur żłobowych z obu stron wiązáć dużemi cuglámi rzemiennemi ábo postronkowemi konie/ zwłaszczá w dźień/ dla lepszey pewnośći y dużośći. W tych zásię słupiech ktore v zádu końskiego wpráwione stoią/ tákże po parze skobli z dużymi kołkámi z obudwu stron káżdego słupu potrzebá/ máło co wyższey grzbietu końskiego przybitych/ dla wiązánia koni czásem w dźienne stánie
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: Fijv
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
naszego ciąłem człowieczym przyodzianego/ i na Krzyżu przybitego się ściąga i należy/ a Krzyżowi świętemu Secundario et per dependentiam a Christo. pośledniejszym sposobem i dla zawisłości od Chrystusa poszanowanie czynią chrześcijanie i pokłon oddają.
ALKORAN Jeśli dlatego wy chrześcijanie Krzyżowi się kłaniacie/ że na Krzyżu Chrystus jest przybity i umarł/ tedy powinniście żłobowi się urodziwszy w żłobie leżał Betlejemskim/ i na oślicy wjeżdżał do Jeruzalem.
KOHELET, Apostoł Paweł na to Mahomecie tobie odpowiada: ni żłobu/ ni oślicy nie szanując tylko mówiąc: Ale ja niedaj Boże/ abym się miał chlubić/ chyba w Krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa. Galat: 6. ROZDZIAŁ SiódmY
naszego ćiąłem człowieczym przyodźianego/ y na Krzyżu przybitego śie śćiąga y náleży/ á Krzyżowi świętemu Secundario et per dependentiam a Christo. poślednieyszym sposobem y dlá zawisłośći od Chrystusa poszánowanie czynią chrześćiánie y pokłon oddáią.
ALKORAN Iesli dlátego wy chrześćianie Krzyżowi śie kłániaćie/ że ná Krzyżu Chrystus iest przybity y vmarł/ tedy powinńiśćie żłobowi śie urodziwszy w żłobie leżał Bethlehemskim/ y ná oslicy wieżdżał do Ieruzálem.
KOHELETH, Apostoł Páweł ná to Machomećie tobie odpowiádá: ni żłobu/ ni oslicy nie szánuiąc tylko mowiąc: Ale iá nieday Boże/ ábym śie miáł chlubić/ chibá w Krzyżu Pana naszego Iezusa Chrystusa. Galat: 6. ROZDZIAŁ SIODMY
Skrót tekstu: GalAlk
Strona: 33
Tytuł:
Alkoran Machometów
Autor:
Joannicjusz Galatowski
Drukarnia:
Łazarz Baranowicz
Miejsce wydania:
Czernihów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1683
Data wydania (nie wcześniej niż):
1683
Data wydania (nie później niż):
1683
