pół, a na połe drugim zostaje do dalszej zgodi. Co zas ratione polani, jako prawdzywi posesor onej, sprawiedliwie powinen zostawać i s potomkamy swimi i oddać bez zwłoky pod winami grzywien ząmkowich dwunascze, także kosczolowi trzy.
119. Actum coram iudicibus Valahorum diecesionis Ziuecensis anno Domini 1703 die 25 february 25 II. — Pracowiti Jan i Tomek a prawdzywi posesorowie Małhera Janika ze wszy Sopotnie Wielkiej producouali testament rodzyca swojego, to jest Małhera Janika, na piśmie wirazonego roku Pańskiego 1686 die 24 novembris 24 XI, zegnając s tim swatem przy duhownej osobie Sebastiana Habowskiego xjędza plebąna jelesnanskiego, także przy ludzach przysięglich
poł, a na połe drugim zostaie do dalszey zgodi. Czo zas ratione polani, iako prawdzywi possesor oney, sprawiedliwie powinen zostawac y s potomkamy swimi y oddac besz zwłoky pod winami grzywien ząmkowich dwanascze, tagze kosczolowi trzy.
119. Actum coram iudicibus Valahorum diecesionis Ziuecensis anno Domini 1703 die 25 february 25 II. — Praczowiti Jan y Tomek a prawdzywi possesorowie Małhera Janika ze wszy Sopotnie Wielkiey producouali testament rodzyca swoiego, to iest Małhera Janika, na pismie wirazonego roku Pańskiego 1686 die 24 novembris 24 XI, zegnaiąc s tim swatem przy duhowney osobie Sebastiana Habowskiego xiędza plebąna jelesnanskiego, tagze przy ludzach przysięglich
Skrót tekstu: KsŻyw
Strona: 74
Tytuł:
Księga sądowa państwa żywieckiego
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1681 a 1752
Data wydania (nie wcześniej niż):
1681
Data wydania (nie później niż):
1752
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Mieczysław Karaś, Ludwik Łysiak
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1978
Uznaję sząd nas do przestidnia zaplaczyc.
193. Jakub Bieniek uskarżał się na Kazymierza Waligorę, ze mu statku poginęło 5. Która sprawa do przysięgo prawa do wiwodu slusnego.
194. k. 72v Sprawy walaskie odprawującze się bitności jegomości pana Stefana Łubonskiego, administratora na ten czasz będącego, anno 1715 die 5 february 5 II. — Tomasz wojewoda Jasko uskarżał się na owczarza swojego Jakuba Wojtasza, ze mu mladych 13 zgynęło bez znaku. A tak uznaje szad jego ugodzić, a jeżeli niedolegi biły, i na to miłosierdze pokazać i tak podluk szumienia uwagę mieć.
195. Zapis Maczeja Kusnierza z Mylowky. — Protestatia Maczeja Kusnierza z
Uznaię sząd nas do przestidnia zaplaczyc.
193. Jakub Bieniek uskarzał sie na Kazymierza Waligorę, ze mu statku poginęło 5. Ktora sprawa do przysięgo prawa do wiwodu slusnego.
194. k. 72v Sprawy walaskie odprawuiącze sie bitnosci jegomosci pana Stefana Łubonskiego, administratora na ten czasz będączego, anno 1715 die 5 february 5 II. — Tomasz woiewoda Jasko uskarzał sie na owczarza swoiego Jakuba Woytasza, ze mu mladych 13 zgynęło bes znaku. A tak uznaie szad iego ugodzyc, a iezeli niedolegi biły, y na to miłosierdze pokazac y tak podluk szumienia uwagę miec.
195. Zapis Maczeia Kusnierza z Mylowky. — Protestatia Maczeia Kusnierza z
Skrót tekstu: KsŻyw
Strona: 91
Tytuł:
Księga sądowa państwa żywieckiego
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1681 a 1752
Data wydania (nie wcześniej niż):
1681
Data wydania (nie później niż):
1752
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Mieczysław Karaś, Ludwik Łysiak
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1978
w dalsze czasy pomienianemu Maczejowi Suhoniowi wolno będzie trzymac, przędąc i zastawie i na jakykolwiek pożytek swój uczynić.
226. k. 77vEodem acto. — Ugoda Krzysztofa Kupca ze Zabnicze. Który ugodzyl Jakuba Czaputę s Czyśćca o owczę. Na którego włozono po złotych 2 wini.
227. Anno Domini 1717 die 26 february 26 II, Sprawi sządów wałaskych odprawującze się w ząmku żywieckym za administracji jegomości pana Stefana Lubonskiego na ten czas będącego. — Protestatia Zawadów s Kamesnicze, to jest braczy spoi zrodząnich, na Marczyna brata swojego, majączą hallą spolnie między szobąm; i stawali zgodnie na oneyze przez rok kilkanascie, a teras
w dalsze czaszi pomieniąnemu Maczeiowi Suhoniowi wolno będzie trzymac, przędąc y zastawie y na iakykolwiek pozitek swoy uczynic.
226. k. 77vEodem acto. — Ugoda Krzystofa Kupca ze Zabnicze. Ktori ugodzyl Jakuba Czaputę s Czysca o owczę. Na ktorego włozono po złotich 2 wini.
227. Anno Domini 1717 die 26 february 26 II, Sprawi sządow wałaskych odprawuiącze sie w ząmku zywieckym za administratyey jegomości pana Stefana Lubonskiego na ten czas będączego. — Protestatia Zawadow s Kamesnicze, to iest braczy spoi zrodząnich, na Marczyna brata swoiego, maiączą hallą spolnie międzi szobąm; y stawali zgodnie na oneyze przes rok kilkanascie, a teras
Skrót tekstu: KsŻyw
Strona: 96
Tytuł:
Księga sądowa państwa żywieckiego
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1681 a 1752
Data wydania (nie wcześniej niż):
1681
Data wydania (nie później niż):
1752
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Mieczysław Karaś, Ludwik Łysiak
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1978
będzie i na to ni dała to moje pismo dobrowolnie albo rozdziałek wieczny przy obecności ich ms panów przyjaciół tak ex linea paterna jako i materna, będący z pieczęcią i podpisem ręki mój własnej, tak ze pieczęciami i podpisami rąk ich mosciów panów przyjaciół moich nize ymiony podpisanych. Dat w Berezowicy roku tysiąc sześćset trzydziestego piątego miesiąca february ósmego dnia. У того запису вєчистого дєлового пєчатє҃ притиснєны҃ шєста подпис рукъ тыми словы: Reina Bohowitinowna Jarmolińska ręką swą, ustnie proszony pieczętarz Zachariasz Czetwierteński m, ustnie proszony pieczętarz Jan Wysocki ręką swą, proszony pieczętarz ustnie Mikołaj Wysocki, ustnie proszony pieczętarz Stefan Strybył, Aleksander Denisko Matfeowski. Kоторы҃ жє то вєчисты҃ дєловы҃ запис
będzie ÿ na to ni dała to moie pismo dobrowolnie albo rozdziałek wiecznÿ przy obecnosci ÿch ms҃ panow przÿiacioł tak ex linea paterna iako ÿ materna, będącÿ s pieczęcią ÿ podpisem ręki moy własneÿ, tak ze pieczęciami ÿ podpisami rąk ÿch mosc҃iow panow przyiacioł moich nize ÿmiony podpisanÿch. Dath w Berezowicy roku tysiąc szescset trzÿdziestego piątego miesiąca february osmego dnia. У того запису вєчистого дєлового пєчатє҃ притиснєны҃ шєста подпис рукъ тыми словы: Reina Bohowitinowna Jarmolinska ręką swą, ustnie proszonÿ pieczętarz Zachariasz Czetwiertenskÿ m, ustnie proszony pieczętarz Ian Wysocky ręką swą, proszony pieczętarz ustnie Mikołaÿ Wÿsockÿ, ustnie proszony pieczętarz Stefan Strÿbÿł, Alexander Denisko Matfeowskÿ. Kоторы҃ жє то вєчисты҃ дєловы҃ запис
Skrót tekstu: KsŻyt
Strona: 284
Tytuł:
Księga grodzka żytomierska
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Żytomierz
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1635 a 1644
Data wydania (nie wcześniej niż):
1635
Data wydania (nie później niż):
1644
submissy, yntromissy zakład pomieniony zapłacić, szkody nagrodzic i we wszytkim strona nie dosyć czyniąca dosyć czyniącej usprawiedliwić się powinni będą. I na to dało te swoje yntercyze dobrowolną z pieczęciami i z podpisami rąk swych, także pieczęciami i podpisami rąk ich mściów panów przyjaciół, ymiony niżej podpisanych. Dat w Studenoj Wodzie dnia dziesiątego february roku tysiąc sześćset trzydziestego. У тои интєрцызы пєчатє҃ притєснєных чотыри, а подпис рук тыми словы : Jan Jarmoliński imieniem jej msci paniei Maruszy Jelcowny Filonowej Strybylowej czasznikowej kijowskiej, jako nie umi pisać, i ustnie proszony pieczętarz Stefan Strybył m Jarmoliński eksreet persona pana Jana Jarmolińskiego, jako proszony pieczętarz, ręką swą Zachariasz Czetwiertiński
submissy, yntromissÿ zakład pomienionÿ zapłacic, szkodÿ nagrodzic y we wszitkim strona nie dosyc czyniąca dosyc czyniąceÿ usprawiedliwic sie powinni będą. Y na to dało te swoie yntercÿze dobrowolną s pieczęciami y s podpisami rąk swÿch, takze pieczęciami ÿ podpisami rąk jch msciow҃ panow przyiacioł, ymionÿ nizeÿ podpisanÿch. Dat w Studenoy Wodzie dnia dziesiątego februarÿ roku tÿsiąc szescset trzÿdziestego. У тои интєрцызы пєчатє҃ притєснєных чотыри, а подпис рук тыми словы : Jan Iarmolinsky jmieniem jeÿ ms҃ci paniei Maruszÿ Jelcowny Filonowey Strybylowey czasznikoweÿ kiiowskieÿ, jako nie umi pisac, y ustnie proszonÿ pieczętarz Stefan Strybył m Jarmolinskÿ exreet persona pana Jana Jarmolinskiego, jako proszony pieczętarz, ręką swą Zachariasz Czetwiertinsky
Skrót tekstu: KsŻyt
Strona: 286
Tytuł:
Księga grodzka żytomierska
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Żytomierz
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1635 a 1644
Data wydania (nie wcześniej niż):
1635
Data wydania (nie później niż):
1644
, apelacy, submisyjej, yntromisyjej zakład powinien zapłacić i szkody nagrodzyc i wę wszytkim stronam dosyć uczynić i usprawiedliwić się powinni będą. I na to dali te swoje yntercyze dobrowolno z pieczenciami i z podpisami rąk swoich, także i pieczęciami i podpisami rąk ich mościów panów przyjaciół ymionami się podpisanych. Data w Studzenej Wodzie dnia dziesiątego february roku tysioc sześćset trzydziestego piątego. У тоɛ҃ инътєрцызы пєчати҃ притиснєны҃ шєст, а подписъ рукъ тыми словы: Imieniem jɛy mści paniej Maruszy Jurkowny Fiłonowej Strzybylowej czasznikowej kijąwskiej, która pisać nie umi, ustnie proszony pieczętarz Stefan Strzybyl, Jan Jarmoliński, proszony pieczętarz Abram Strzybyl, ustnie proszony pieczętarz Andrzej Szocki ręko swą, ustnie proszony
, apelacy, submisyiey, yntromisyiey zakład powinien zapłacic y szkody nagrodzyc y wę wszytkim stronam dosyc uczynic y usprawiedliwic sie powinni będą. Y na to dali te swoie yntercyze dobrowolno s pieczenciami y s podpisami rąk swoych, takze y pieczęciami y podpisami rąk ych mosciow panow przyiacioł ymionami sie podpisanych. Data w Studzeney Wodzie dnia dziesiątego february roku tysioc szescset trzydziestego piątego. У тоɛ҃ инътєрцызы пєчати҃ притиснєны҃ шєст, а подписъ рукъ тыми словы: Ymieniem jɛy msci paniey Maruszy Iurkowny Fiłonowey Strzybylowey czasznikowey kiiąwskiey, ktora pisac nie umi, ustnie proszony pieczętarz Stefan Strzybyl, Jan Jarmolinsky, proszony pieczętarz Abram Strzybyl, ustnie proszony pieczętarz Andrzey Szocky ręko swą, ustnie proszony
Skrót tekstu: KsŻyt
Strona: 307
Tytuł:
Księga grodzka żytomierska
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Żytomierz
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1635 a 1644
Data wydania (nie wcześniej niż):
1635
Data wydania (nie później niż):
1644
wyrażonym dosyć uczynienia. J na to smy dali ten nasz list dobrowolny zapis z pieczęcią i z podpisem ręki mojej, Aleksandra Podhajeckiego, swym i małżonki mej imieniem podpisującego się, także z pieczęcmi i z podpisami rąk ich mściów panów przyjacoł niżej na podpisiech rąk ich mściów ymiony i tytuły mianowanych. Pisan w Żytomirzu dnia wtórego february roku pańskiego tysiąc sześćset czterdziestego wtórego. У того запису квитового при пєчатєхъ подпис рукъ тыми словы : Aleksander Podhajecki na miejscu jej mści paniej Podhajeckiej, jako pisać niewmiejoncej, Jerzy Podhajecki, ustnie proszony pieczętarz Joan Ostrowecki, ustnie proszony pieczętarz od osób wysz mianowanej Jan Stankiewicz. Которыи жє то запис квитовыи за поданєм вышъ мєнованыхъ ωсобъ
wyrazonym dosyc uczynienia. J na to smy dali ten nasz list dobrowolny zapis s pieczęcią y s podpisem ręki moieÿ, Alexandra Podhaieckiego, swym y małzonky meÿ ymieniem podpisuiącego się, także s pieczęcmi y s podpisami rąk jch msciow҃ panow przyiacoł nizeÿ na podpisiech rąk jch mscio҃w ymiony y tytuły mianowanych. Pisan w Żytomirzu dnia wtorego februarÿ roku panskiego tysiąc szescset cztyrdziestego wtorego. У того запису квитового при пєчатєхъ подпис рукъ тыми словы : Alexander Podhaieckÿ na mieyscu jeÿ msci҃ panieÿ Podhaieckieÿ, jako pisac niewmieionceÿ, Jerzy Podhaieckÿ, ustnie proszonÿ pieczętarz Joan Ostroweckÿ, ustnie proszony pieczętarz od osob wysz mianowaneÿ Jan Stankiewicz. Которыи жє то запис квитовыи за поданєм вышъ мєнованыхъ ωсобъ
Skrót tekstu: KsŻyt
Strona: 349
Tytuł:
Księga grodzka żytomierska
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Żytomierz
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1635 a 1644
Data wydania (nie wcześniej niż):
1635
Data wydania (nie później niż):
1644
ten ze konfirmowany albo inszy przystaw do samego miejsca przydany im będzie. Aby tedy jako ci niebronne mieli sobie pozywienie Tak dla Posłanników (: Granicę przeszedszy :) supedytowane według zwyczaju Podwody sama wyciąga Rzpty potrzeba i ja Moję addo instancyją.
Skrypt ten własnej ręki podpisem i pieczęci przycisnieniem, stwierdzam. Dał w kojdanowie Die 1ma February Anno 1662.
Stefan Czarniecki Wojewoda Ruski.
Ten List za powróceniem nazad za Granicę z Posłami zaraz mi kazał schować a pokazować ten inszy który niżej subiungam a to dla tego że chodziło o urazę Hetmanów i Narodu Litewskiego których to jest muneris de Lege . Posłów Moskiewskich przyjmować i prowadzić az do Narwie, A od Narwie dopiero
ten ze konfirmowany albo inszy przystaw do samego mieysca przydany im będzie. Aby tedy iako ci niebronne mieli sobie pozywienie Tak dla Posłannikow (: Granicę przeszedszy :) suppedytowane według zwyczaiu Podwody sama wyciąga Rzpty potrzeba y ia Moię addo instancyią.
Skrypt ten własney ręki podpisem y pieczęci przycisnieniem, ztwierdzam. Dał w koydanowie Die 1ma February Anno 1662.
Stephan Czarniecki Woiewoda Ruski.
Ten List za powroceniem nazad za Granicę z Posłami zaraz mi kazał schować a pokazować ten inszy ktory nizey subiungam a to dla tego że chodziło o urazę Hetmanow y Narodu Litewskiego ktorych to iest muneris de Lege . Posłow Moskiewskich przyimować y prowadzić az do Narwie, A od Narwie dopiero
Skrót tekstu: PasPam
Strona: 161
Tytuł:
Pamiętniki
Autor:
Jan Chryzostom Pasek
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1656 a 1688
Data wydania (nie wcześniej niż):
1656
Data wydania (nie później niż):
1688
и книгами нинєшними кгродскими ωνруцъкими. Stanąwszy oczewisto, woźny generał województwa kijowskiego, wołyńskiego, brasławskiego i czernichowskiego, szlachetny Iwan Simko, ku zapisaniu do ksiąg niniejszych grodzkich owruckich, jako tylko akta grodzkie owruckie otwartę zostali, zeznał w moc prawdziwej relaciej swej temi słowy, iż on roku teraźniejszego, tysiąc sześćset siedmdziesiątego ósmego, miesiąca february dwudziestego pierwszego dnia, mając przy sobie stroną dwóch szlachciców – szlachetnych panów Nikona Moszkowskiego i Stefana Borleckiego, był na sprawie i potrzebie urodzonego jego miłości pana Mikołaja Wyszpolskiego w dobrach ziele Letkowie, województwie kijowskim a powiecie owruckim lezącej. Tamże według listu dobrowolnego zapisu od urodzonego jego mości pana Stefana Wyszpolskiego, komornika granicznego województwa kijowskiego,
и книгами нинєшними кгродскими ωνруцъкими. Stanowszÿ oczewisto, wozny generał województwa kiiowskiego, wołynskiego, brasławskiego y czernichowskiego, szlachetnÿ Jwan Simko, ku zapisaniū do xiąg ninieyszych grodzkich owruckich, jako tÿlko acta grodzkie owruckie otwartę zostali, zeznał w moc prawdziweÿ rellaciej swej temi słowÿ, jż on roku terazniejszego, tysiąc szescset siedmdziesiątego osmego, miesiąca februarÿ dwudziestego pierwszego dnia, maiąc przy sobie stroną dwoch szlachcicow – szlachetnych panow Nikona Moszkowskiego y Stefana Borleckiego, był na sprawie y potrzebie urodzonego jego miłosci pana Mikołaia Wyszpolskiego w dobrach siele Letkowie, województwie kiiowskim a powiecie owruckim leząceÿ. Tamze według listu dobrowolnego zapisu od urodzonego jego mości pana Stephana Wyszpolskiego, komornika granicznego województwa kiiowskiego,
Skrót tekstu: KsOw
Strona: 4
Tytuł:
Księga grodzka owrucka
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Owrucz
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
prawo, sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1678
Data wydania (nie wcześniej niż):
1678
Data wydania (nie później niż):
1678
Wyszpolskiego w dobrach ziele Letkowie, województwie kijowskim a powiecie owruckim lezącej. Tamże według listu dobrowolnego zapisu od urodzonego jego mości pana Stefana Wyszpolskiego, komornika granicznego województwa kijowskiego, jej miłości panej Anny z Bran Stefanowej Wyszpolskiej, komornikowej granicznej kijowskiej, małząków, pomienionemu jego mości panu Mikołajowi Wyszpolskiemu pod datą roku tysiąc sześćset siedmdziesiąt ósmego miesiąca february dnia wtórego, na summę trzy tysiąca złotych polskich, to jest półtora tysiąca złotych, na pomienionej wsi Litkowie, a półtora tysiąca złotych na wsi Lipowej, w województwie kijowskim a w kluczu makarowskim lezącej, danego i przed aktami grodzkiemi włodzimirskiemi personaliter zeznanego, o czym ten zapis szyrzej w sobie opisuję. Tedy on woźny roku
Wyszpolskiego w dobrach siele Letkowie, województwie kiiowskim a powiecie owruckim leząceÿ. Tamze według listu dobrowolnego zapisu od urodzonego jego mości pana Stephana Wyszpolskiego, komornika granicznego województwa kiiowskiego, jej miłości paney Annÿ z Bran Stephanowej Wyszpolskiej, komornikowej granicznej kiiowskieÿ, małząkow, pomienionemu jego mości panu Mikołaiowi Wyszpolskiemu pod datą roku tysiąc szescset siedmdziesiąt osmego miesiąca februarÿ dnia wtorego, na summę trzy tysiąca złotych polskich, to iest połtora tysiąca złotych, na pomienionej wsi Litkowie, a połtora tysiąca złotÿch na wsi Lipowey, w woiewodstwie kiiowskim a w kluczu makarowskim leząceÿ, danego y przed actami grodzskiemi włodzimirskiemi personaliter zeznanego, o czym ten zapis szyrzeÿ w sobie opisuię. Tedy on woznÿ roku
Skrót tekstu: KsOw
Strona: 4
Tytuł:
Księga grodzka owrucka
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Owrucz
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
prawo, sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1678
Data wydania (nie wcześniej niż):
1678
Data wydania (nie później niż):
1678
