każdą porę tylko się ich rachuje per homines 4, luboby ich było najmniej ut supra. Ciż to walacze oddają miarki do kolekty, za które biorą wynosków każdy na dzień per gr 4 (oprócz dnia miarkowego, w który swoje pozwolone na górę wynoszą), ile dni w tydzień robią.
2. Walacze kieratowi, kiedy na jedną robotę robią, powinni wziąć od kopacza końcy nro 20. Jest ich z komornemi, którzy narażają, homines 6, biorą myta w robocie per gr 4, wynosków gr 4, czyni to na jedną robotę fl. 1 gr 18. a za dwie,
kiedy robią, fl 3 gr 6
każdą porę tylko się ich rachuje per homines 4, luboby ich było najmniej ut supra. Ciż to walacze oddają miarki do kolekty, za które biorą wynosków każdy na dzień per gr 4 (oprócz dnia miarkowego, w który swoje pozwolone na górę wynoszą), ile dni w tydzień robią.
2. Walacze kieratowi, kiedy na jedną robotę robią, powinni wziąć od kopacza końcy nro 20. Jest ich z komornemi, którzy narażają, homines 6, biorą myta w robocie per gr 4, wynosków gr 4, czyni to na jedną robotę fl. 1 gr 18. a za dwie,
kiedy robią, fl 3 gr 6
Skrót tekstu: InsGór_1
Strona: 25
Tytuł:
Instrukcje górnicze dla żup krakowskich z XVI-XVIII wieku, cz. 1
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
instrukcje
Tematyka:
górnictwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1615 a 1650
Data wydania (nie wcześniej niż):
1615
Data wydania (nie później niż):
1650
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Antonina Keckowa
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1963
oprawy na szerzyznę między kaszty ku „Lubnej”, stąd do szybu 8 12
Z „Lipowca” z oprawy nad lestwice zamtuskie w piec dróg 5, stąd do szybu 6 11
Z „Lipowca” z oprawy na „Gospodę” dróg 6, stąd do szybu 4 10
Z „Lipowca” z oprawy przed komorę kieratową dróg 7, stąd do szybu 4 11
Z „Lipowca” z oprawy do pieców „Oszustowych” i z nich do szybu tak jako z „Zamtuza” do tychże pieców i z nich nazad do szybu
Z „Gospody", z „Zakomorza”, z pieców „Oszustowych” do szybu przez „Starą
oprawy na szerzyznę między kaszty ku „Lubnej”, stąd do szybu 8 12
Z „Lipowca” z oprawy nad lestwice zamtuskie w piec dróg 5, stąd do szybu 6 11
Z „Lipowca” z oprawy na „Gospodę” dróg 6, stąd do szybu 4 10
Z „Lipowca” z oprawy przed komorę kieratową dróg 7, stąd do szybu 4 11
Z „Lipowca” z oprawy do pieców „Oszustowych” i z nich do szybu tak jako z „Zamtuza” do tychże pieców i z nich nazad do szybu
Z „Gospody", z „Zakomorza”, z pieców „Oszustowych” do szybu przez „Starą
Skrót tekstu: InsGór_1
Strona: 32
Tytuł:
Instrukcje górnicze dla żup krakowskich z XVI-XVIII wieku, cz. 1
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
instrukcje
Tematyka:
górnictwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1615 a 1650
Data wydania (nie wcześniej niż):
1615
Data wydania (nie później niż):
1650
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Antonina Keckowa
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1963
wyboja, tedy wybój który na dwoje lubo na troje kopacz czasem zepsować musi ile sztuk z niego będzie, tyle za 1 koniec rachowany być ma; też i sztuki z kłapcia zepsowanego mają być komputowane nro 3, 4 za 1 koniec. Ci myta mają mieć po gr 4, wynoszków per gr 4. A iż kieratowi na siła miejscach odwalać od poleni muszą, tedy ratione takiego walenia miewać z żupy śniadanie - chleb, ser, piwo.
Rotni, którzy sól ciągną z tych komór, kędy koni zwieźć nie mogą, tych jest z komornymi nro 20, ci powinni wyciągnąć za robotę jedną soli bałwanów i jako i złomków końcy nro 10
wyboja, tedy wybój który na dwoje lubo na troje kopacz czasem zepsować musi ile sztuk z niego będzie, tyle za 1 koniec rachowany być ma; też i sztuki z kłapcia zepsowanego mają być komputowane nro 3, 4 za 1 koniec. Ci myta mają mieć po gr 4, wynoszków per gr 4. A iż kieratowi na siła miejscach odwalać od poleni muszą, tedy ratione takiego walenia miewać z żupy śniadanie - chleb, ser, piwo.
Rotni, którzy sól ciągną z tych komór, kędy koni zwieźć nie mogą, tych jest z komornymi nro 20, ci powinni wyciągnąć za robotę jedną soli bałwanów i jako i złomków końcy nro 10
Skrót tekstu: InsGór_1
Strona: 36
Tytuł:
Instrukcje górnicze dla żup krakowskich z XVI-XVIII wieku, cz. 1
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
instrukcje
Tematyka:
górnictwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1615 a 1650
Data wydania (nie wcześniej niż):
1615
Data wydania (nie później niż):
1650
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Antonina Keckowa
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1963
soli bałwanów i jako i złomków końcy nro 10, na dwie robocie nro 20; myta mieć będą na robotę jedną po gr 4, a wynoszków gr 2. A gdzie by na szlafunku robieli. to jest gdzie by na wło-
chach albo też nie na głębokiej komorze, lubo by było na zawiesistej, tedy i kieratowi powinni będą za robotę wyciągnąć końcy nro 30, a rotni 15.
Wodni, którzy tak do karbaryjej, jako też i na puste albo na górę rozmaite wody zwykli podawać, ci powinni będą wyciągnąć za robotę, co zowią półwodek, bulg wielkich, ze dwóch skór wołowych zrobionych, nro 30, a na całą wodę
soli bałwanów i jako i złomków końcy nro 10, na dwie robocie nro 20; myta mieć będą na robotę jedną po gr 4, a wynoszków gr 2. A gdzie by na szlafunku robieli. to jest gdzie by na wło-
chach albo też nie na głębokiej komorze, lubo by było na zawiesistej, tedy i kieratowi powinni będą za robotę wyciągnąć końcy nro 30, a rotni 15.
Wodni, którzy tak do karbaryjej, jako też i na puste albo na górę rozmaite wody zwykli podawać, ci powinni będą wyciągnąć za robotę, co zowią półwodek, bulg wielkich, ze dwóch skór wołowych zrobionych, nro 30, a na całą wodę
Skrót tekstu: InsGór_1
Strona: 37
Tytuł:
Instrukcje górnicze dla żup krakowskich z XVI-XVIII wieku, cz. 1
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
instrukcje
Tematyka:
górnictwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1615 a 1650
Data wydania (nie wcześniej niż):
1615
Data wydania (nie później niż):
1650
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Antonina Keckowa
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1963
stochmalu wynosić będzie, które miarki nad górę żupa płacić będzie.
Po kopaczu piecowi i walacze, którym także jest miarka wymierzona garcy jedenaście; ci także w stochmalu albo dobrej czembrówce, z oprawy bałwanów poklamzowanej, miarki swe pod strych wynosić będą, które miarki nad górą żupa płacić będzie.
Po tych są inni tragarowie jako kieratowi, beczkowi, kruszacy, wodni, wozacy i inni. Tym miarka jest opisana garcy ośm, którą jako i inni w dobrym stochmalu pod strych wynosić będą powinni, które miarki nad górę żupa płacić będzie, w insze dni żaden ze wszystkich nic a nic nie wynosząc.
A jeśliby którykolwiek robotnik ważył się upornie wynosić
stochmalu wynosić będzie, które miarki nad górę żupa płacić będzie.
Po kopaczu piecowi i walacze, którym także jest miarka wymierzona garcy jedenaście; ci także w stochmalu albo dobrej czembrówce, z oprawy bałwanów poklamzowanej, miarki swe pod strych wynosić będą, które miarki nad górą żupa płacić będzie.
Po tych są inni tragarowie jako kieratowi, beczkowi, kruszacy, wodni, wozacy i inni. Tym miarka jest opisana garcy ośm, którą jako i inni w dobrym stochmalu pod strych wynosić będą powinni, które miarki nad górę żupa płacić będzie, w insze dni żaden ze wszystkich nic a nic nie wynosząc.
A jeśliby którykolwiek robotnik ważył się upornie wynosić
Skrót tekstu: InsGór_2
Strona: 65
Tytuł:
Instrukcje górnicze dla żup krakowskich z XVI-XVIII wieku, cz. 2
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
instrukcje
Tematyka:
górnictwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1653 a 1691
Data wydania (nie wcześniej niż):
1653
Data wydania (nie później niż):
1691
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Antonina Keckowa
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1963
.”
Ta płaca i na dalszy czas confirmatur, kiedy twardą sól gonić będą, i to ad minimum końcy wielkich 15. To się tylko przydaje, że gdy takowa robota dla nich nie przypadnie, wozacką się tymczasem zabawić mogą, kontentując się przy wozackiej robocie wozacką płacą. To jednak praecavetur, gdy się tym sposobem kieratowi z wozakami pomieszają, ażeby nie poszło w zwyczaj samych prostych i tej roboty cale nie świadomych wozaków do kieratów ordynować, żeby przez nieumiejętność i niesposobność onychże szkody się jakiej nie stało w gonieniu soli.
Burtowi, rząpiowi, wodni, beczkowi i wozacy, In commissione a. 1725 sonat: „Za każdą szychtę po
.”
Ta płaca i na dalszy czas confirmatur, kiedy twardą sól gonić będą, i to ad minimum końcy wielkich 15. To się tylko przydaje, że gdy takowa robota dla nich nie przypadnie, wozacką się tymczasem zabawić mogą, kontentując się przy wozackiej robocie wozacką płacą. To jednak praecavetur, gdy się tym sposobem kieratowi z wozakami pomieszają, ażeby nie poszło w zwyczaj samych prostych i tej roboty cale nie świadomych wozaków do kieratów ordynować, żeby przez nieumiejętność i niesposobność onychże szkody się jakiej nie stało w gonieniu soli.
Burtowi, rząpiowi, wodni, beczkowi i wozacy, In commissione a. 1725 sonat: „Za każdą szychtę po
Skrót tekstu: InsGór_3
Strona: 113
Tytuł:
Instrukcje górnicze dla żup krakowskich z XVI-XVIII wieku, cz. 3
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
instrukcje
Tematyka:
górnictwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1706 a 1743
Data wydania (nie wcześniej niż):
1706
Data wydania (nie później niż):
1743
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Antonina Keckowa
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1963
par 2.
Kopaczom similiter każdemu na szychtę par 2.
Walaczom, na każdą parę walaczów, alias na 4 ludzi, gdy około soli twardej robią, waląc ją lub oprawiając, dawać się powinno co szychta łoju par 3.
Kiedy zaś do innej roboty aplikowani będą, tedy proportionate według roboty łój im wydawany będzie.
Kieratowym do gonienia soli twardej lub beczek dawać się ma na szychtę par 5.
Kiedy jednak głębokimi szybikami sól wyganiana lub z daleka podwalana będzie, albo dla wiatrów i innych słusznych przyczyn, tedy natenczas insuper dodać się może para 1.
Burtowym każdemu co szychta dawać należy par 2.
Gdzie jednak przy jednym kaganku dwóch wygodnie kruszyć
par 2.
Kopaczom similiter każdemu na szychtę par 2.
Walaczom, na każdą parę walaczów, alias na 4 ludzi, gdy około soli twardej robią, waląc ją lub oprawiając, dawać się powinno co szychta łoju par 3.
Kiedy zaś do innej roboty aplikowani będą, tedy proportionate według roboty łój im wydawany będzie.
Kieratowym do gonienia soli twardej lub beczek dawać się ma na szychtę par 5.
Kiedy jednak głębokimi szybikami sól wyganiana lub z daleka podwalana będzie, albo dla wiatrów i innych słusznych przyczyn, tedy natenczas insuper dodać się może para 1.
Burtowym każdemu co szychta dawać należy par 2.
Gdzie jednak przy jednym kaganku dwóch wygodnie kruszyć
Skrót tekstu: InsGór_3
Strona: 119
Tytuł:
Instrukcje górnicze dla żup krakowskich z XVI-XVIII wieku, cz. 3
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
instrukcje
Tematyka:
górnictwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1706 a 1743
Data wydania (nie wcześniej niż):
1706
Data wydania (nie później niż):
1743
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Antonina Keckowa
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1963
