, Gdzie mu słońce zasiądzie, bieży do noclegu. Kto złoży teraźniejszy żywot z przeszłym wiekiem, Nic więcej konwersacyj da świat człeku z człekiem; Nie żyje, ale jeden z drugim się tu potka: Pomaga Bóg, bodaj zdrów, tak mała, tak krótka. Przebóg, na cóż kupować wsi, zakładać miasta? Kisić w dzieży nie dał Bóg na chleb Żydom ciasta, Wiodąc na miód i mleko z egipskiej niewolej: Nam ci to w nich do nieba torowana kolej. Czegóż nad świata tego bawimy się dzieżą? Mając duszom przaśny chleb, na ciała odzieżą, Kwapmy się, nie czekając, rychło ciasto skwaśnie: Nuż nam słońce tymczasem
, Gdzie mu słońce zasiędzie, bieży do noclegu. Kto złoży teraźniejszy żywot z przeszłym wiekiem, Nic więcej konwersacyj da świat człeku z człekiem; Nie żyje, ale jeden z drugim się tu potka: Pomaga Bóg, bodaj zdrów, tak mała, tak krotka. Przebóg, na cóż kupować wsi, zakładać miasta? Kisić w dzieży nie dał Bóg na chleb Żydom ciasta, Wiodąc na miód i mleko z egipskiej niewolej: Nam ci to w nich do nieba torowana kolej. Czegóż nad świata tego bawimy się dzieżą? Mając duszom przaśny chleb, na ciała odzieżą, Kwapmy się, nie czekając, rychło ciasto skwaśnie: Nuż nam słońce tymczasem
Skrót tekstu: PotFrasz2Kuk_II
Strona: 445
Tytuł:
Ogrodu nie wyplewionego część wtora
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
