dwoje.” Aż mój wdowiec nazajutrz, ledwie wznidzie słońce, Do koni. „Nic mi — rzecze — po tak mądrej żonce. Kiedy się na opuszczę męskiej zna, to pono Zna się dobrze i na tym, co nią opuszono. Przyjdzie gdzie indziej szukać szczęścia swego bierki; Gospodyniej mnie trzeba dobrej, nie kuśnierki.” 152 (P). ODPUST, NIE ODPUST, ALE POMSTA
„Skąd idziesz?” — pytam, z rannym potkawszy się człekiem, A jeszcze ukrwawionym wywija nasiekiem. „Z odpustu.” „Cóż ci to w łeb?” „Dawne sobie zwady Wspomniawszy, pobiłem się — odpowie — z
dwoje.” Aż mój wdowiec nazajutrz, ledwie wznidzie słońce, Do koni. „Nic mi — rzecze — po tak mądrej żonce. Kiedy się na opuszczę męskiej zna, to pono Zna się dobrze i na tym, co nią opuszono. Przyjdzie gdzie indziej szukać szczęścia swego bierki; Gospodyniej mnie trzeba dobrej, nie kuśnierki.” 152 (P). ODPUST, NIE ODPUST, ALE POMSTA
„Skąd idziesz?” — pytam, z rannym potkawszy się człekiem, A jeszcze ukrwawionym wywija nasiekiem. „Z odpustu.” „Cóż ci to w łeb?” „Dawne sobie zwady Wspomniawszy, pobiłem się — odpowie — z
Skrót tekstu: PotFrasz1Kuk_II
Strona: 74
Tytuł:
Ogród nie plewiony
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
której mięszka Cecylia Kusiaczka komornica.
19) Chałupa stara, w ścianach zła, drzwi czworo na biegonach drewnianych; okna 2 w drewno, w których szyb brakuje 3. Posowa z dylików, miejscami popróchniala, poszycie dobre na chałupie. Stodoła i chlewików 3 z dylików, poszycie na nich dobre. W której mięszka Walenty Kuśnierek zagrodnik. Przed tą chałupą i z drugiej strony gościńcem kuźnia z komorą. Drzwi jedne na zawiasach, hakach, wrzeciądzem i skoblami żelaznemi, stara; miejscami ściana zła, dach szkudłami pobity, zły. Innych zaś porządków do kuźni należących żadnych nie masz.
20) Chałupa o 2 izbach, stara, zła. Drzwi
której mięszka Cecylija Kusiaczka komornica.
19) Chałupa stara, w ścianach zła, drzwi czworo na biegonach drewnianych; okna 2 w drewno, w których szyb brakuje 3. Posowa z dylików, miejscami popróchniala, poszycie dobre na chałupie. Stodoła i chlewików 3 z dylików, poszycie na nich dobre. W której mięszka Walenty Kuśnierek zagrodnik. Przed tą chałupą i z drugiej strony gościńcem kuźnia z komorą. Drzwi jedne na zawiasach, hakach, wrzeciądzem i skoblami żelaznemi, stara; miejscami ściana zła, dach szkudłami pobity, zły. Innych zaś porządków do kuźni należących żadnych nie masz.
20) Chałupa o 2 izbach, stara, zła. Drzwi
Skrót tekstu: InwKal_II
Strona: 279
Tytuł:
Inwentarze dóbr szlacheckich powiatu kaliskiego, t. 2
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1751 a 1775
Data wydania (nie wcześniej niż):
1751
Data wydania (nie później niż):
1775
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Władysław Rusiński
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1959
