skały Wawelowej, Przy brzegu, mym cedrom rówien, wstaje las topolowy.
Ciebie ja na ukochanym, Stogałęzim, w list odzianym Jednym drzewie w dzień pogody Słońca jasnego zawieszę, pełen wewnętrznej swobody.
Niechaj w cię zefiry wdzięczne Swych tchów nawieją, a w brzęczne Strony twe zadzwonią, a ja Na zielonym mchu się złożę miłowonnego maja.
Ach! Mnie wpośród tych zamysłów Rozkosz ginie od mych zmysłów. Co za wicher nagle wstaje? Czarne chmury się gromadzą, a grzmotem niebo łaje!
Wstańmy! O nasze nietrwałe Uciechy, rozkoszy małe Jeszcze mówim, a tej chwili Radość ginie, ginie i to, co jest w sercu najmilej. AD EQUITES
skały Wawelowéj, Przy brzegu, mym cedrom rówien, wstaje las topolowy.
Ciebie ja na ukochanym, Stogałęzim, w list odzianym Jednym drzewie w dzień pogody Słońca jasnego zawieszę, pełen wewnętrznej swobody.
Niechaj w cię zefiry wdzięczne Swych tchów nawieją, a w brzęczne Strony twe zadzwonią, a ja Na zielonym mchu się złożę miłowonnego maja.
Ach! Mnie wpośród tych zamysłów Rozkosz ginie od mych zmysłów. Co za wicher nagle wstaje? Czarne chmury się gromadzą, a grzmotem niebo łaje!
Wstańmy! O nasze nietrwałe Uciechy, rozkoszy małe Jeszcze mówim, a tej chwili Radość ginie, ginie i to, co jest w sercu najmiléj. AD EQUITES
Skrót tekstu: SarbGawWierBar_I
Strona: 460
Tytuł:
Wiersze
Autor:
Maciej Kazimierz Sarbiewski
Tłumacz:
Jan Gawiński
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
pieśni
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1640
Data wydania (nie wcześniej niż):
1640
Data wydania (nie później niż):
1640
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Poeci polskiego baroku
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Jadwiga Sokołowska, Kazimiera Żukowska
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1965
