choć na wieczną śmierć truje, Tak go świat, tak go diabeł, tak ciało smakuje, Choć tam ziemskie honory, że duszą ich pycha, Do piekła gorzej niż w gnój Michał diabła spycha. 517. NA SROGĄ INKURSJĄ TATARSKĄ. 1688
Skoro ordę Polacy na Budziakach budzą, Gdzie i ludzi nagubią, i koni nachudzą, Wróciwszy się do domu, usnęli też wzajem; W tropy orda za nimi, cały Krym z Nahajem, Żeby oddać wet wetem, zaświeci im w oczy, Sto wsi spali, a ludzi sto tysięcy wtroczy, Że ledwie iść do domu z jasyrem nadążą. My igramy; ścinają oni, palą, wiążą,
choć na wieczną śmierć truje, Tak go świat, tak go diabeł, tak ciało smakuje, Choć tam ziemskie honory, że duszą ich pycha, Do piekła gorzej niż w gnój Michał diabła spycha. 517. NA SROGĄ INKURSJĄ TATARSKĄ. 1688
Skoro ordę Polacy na Budziakach budzą, Gdzie i ludzi nagubią, i koni nachudzą, Wróciwszy się do domu, usnęli też wzajem; W tropy orda za nimi, cały Krym z Nahajem, Żeby oddać wet wetem, zaświeci im w oczy, Sto wsi spali, a ludzi sto tysięcy wtroczy, Że ledwie iść do domu z jasyrem nadążą. My igramy; ścinają oni, palą, wiążą,
Skrót tekstu: PotFrasz2Kuk_II
Strona: 505
Tytuł:
Ogrodu nie wyplewionego część wtora
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
