ten rzemieślnik, jest, czujcie biskupi, Szatan, który oczy serc chrześcijańskich łupi. Tak ci kościół, jak mówisz, o obraziech poda; Lecz że w nim, żal się Boże, insza wstaje moda, Co miało być pamiątką, jeśli nie otworzy Kto oczu, w istotę się niedługo przetworzy. Czemuż nie oduczają, nie karzą, nie gromią, Gdy obrazom kolano katolicy łomią? Które się tak samemu Bogu tylko kłania, O co anioł po dwakroć Janowi przygania; Podobnie ci by się mu, niż w człeku, w aniele Kłaniać, który, nie będąc, nie mógł zgrzeszyć, w ciele. Więc czego nie chce anioł
ten rzemieślnik, jest, czujcie biskupi, Szatan, który oczy serc chrześcijańskich łupi. Tak ci kościół, jak mówisz, o obraziech poda; Lecz że w nim, żal się Boże, insza wstaje moda, Co miało być pamiątką, jeśli nie otworzy Kto oczu, w istotę się niedługo przetworzy. Czemuż nie oduczają, nie karzą, nie gromią, Gdy obrazom kolano katolicy łomią? Które się tak samemu Bogu tylko kłania, O co anioł po dwakroć Janowi przygania; Podobnie ci by się mu, niż w człeku, w aniele Kłaniać, który, nie będąc, nie mógł zgrzeszyć, w ciele. Więc czego nie chce anioł
Skrót tekstu: PotFrasz3Kuk_II
Strona: 519
Tytuł:
Ogrodu nie wyplewionego część trzecia
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
prowadzić. Drogi doskonałości Chrześć:
6. Żebrzę u ciebie mój Panie daru Umiejętności/ i owocu serdecznej cichości. Przez które daj mi znać i pełnić wolą każdą twoję/ i wszędzie bezpiecznie pokładać się na niezdradliwej Ojcowskiej opatrzności twojej: krzywdy i sprzeciwiania ludzkie niech mię ćwiczą/ nie drażnią/ i niech mię popędliwości i zapalczywości oduczają/ a cichości i łaskawości serdecznej nauczają. Niech umiem czego się strzec/ czego się trzymać; jako złego uchodzić/ a jako przy dobrym statecznie trwać.
7. Żebrzę u ciebie mój Panie daru Wyrozumienia/ z-owocem wiary i wierności: którymi wyczyść oczy moje serdeczne/ na jasne i prawowierne poznanie wysokich spraw/
prowádźić. Drogi doskonáłośći Chrześć:
6. Zebrzę v ćiebie moy Pánie dáru Vmieiętnośći/ i owocu serdeczney ćichośći. Przez ktore day mi znáć i pełnić wolą káżdą twoię/ i wszędźie beśpiecznie pokłádáć się ná niezdrádliwey Oycowskiey opátrznośći twoiey: krzywdy i sprzećiwiánia ludzkie niech mię ćwiczą/ nie draznią/ i niech mię popędliwośći i zápálczywośći oduczáią/ á ćichośći i łáskáwośći serdeczney náuczáią. Niech vmiem czego się strzedz/ czego się trzymáć; iáko złego vchodźić/ á iáko przy dobrym státecznie trwáć.
7. Zebrzę v ćiebie moy Pánie dáru Wyrozumienia/ z-owocem wiáry i wiernośći: ktorymi wyczyść oczy moie serdeczne/ ná iásne i práwowierne poznánie wysokich spraw/
Skrót tekstu: DrużbDroga
Strona: 306
Tytuł:
Droga doskonałości chrześcijańskiej
Autor:
Kasper Drużbicki
Drukarnia:
Drukarnia Kolegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Kalisz
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1665
Data wydania (nie wcześniej niż):
1665
Data wydania (nie później niż):
1665
