to dlatego, abyśmy z żałoby w dekrecie kontumacyjnym na nas wypaść mającej informowali się, jak nas będzie książę kanclerz pozywał, tak tym bardziej po takowym odsądzeniu daliśmy się kondemnować. Kondemnata tedy na nas wypadła i żałoba w niej była inserowana de tenore sequenti:
Za czterma aktoratami i żałobami do nich należącymi in unum poniżej złączonymi i skombinowanymi, mianowicie za pierwszym aktoratem IchMć PP. Józefa, Wojciecha i Jana Witanowskich, braci rodzonych, z Wielmoż-
nymi IchMć Panami Marcinem, stolnikiem województwa brzeskiego, Wacławem, porucznikiem IKrMci, Adolfem, chorążym petyhorskim, Józefem, pułkownikiem petyhorskim znaku Najjaśniejszego królewicza IMci Ksawiera Matuszewicami, za pozwem od aktorów po obżałowanych IchMciów
to dlatego, abyśmy z żałoby w dekrecie kontumacyjnym na nas wypaść mającej informowali się, jak nas będzie książę kanclerz pozywał, tak tym bardzej po takowym odsądzeniu daliśmy się kondemnować. Kondemnata tedy na nas wypadła i żałoba w niej była inserowana de tenore sequenti:
Za czterma aktoratami i żałobami do nich należącymi in unum poniżej złączonymi i skombinowanymi, mianowicie za pierwszym aktoratem IchMć PP. Józefa, Wojciecha i Jana Witanowskich, braci rodzonych, z Wielmoż-
nymi IchMć Panami Marcinem, stolnikiem województwa brzeskiego, Wacławem, porucznikiem JKrMci, Adolfem, chorążym petyhorskim, Józefem, pułkownikiem petyhorskim znaku Najjaśniejszego królewicza JMci Ksawiera Matuszewicami, za pozwem od aktorów po obżałowanych IchMciów
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 666
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
żebyś wiedział, Jeden mi człowiek powiedział. Dwór J.M.Ks. Proboszcza Warszawskiego
Ten dwór , jak skrzynia, zawarty, Nakoło budynkiem zwarty, Z jednę stronę parkanami, Z boków stajnia i z kuchniami; Ma swe pokoje ozdobne, Drugie nadole osobne. Kościół Ojców Karmelitów na Krakowskim Przedmieściu.
Karmelitani poniżej, A plac jest za niemi wyżej, Który też na klasztor dano, I gruntu więcej przydano.
Od Wisły krzyż postawili, W znaku miejsce zostawili. Mają swoich fundatorów, Z panów możnych protektorów; Kaznodzieja u nich grzeczy, Prawi świątobliwe rzeczy. Według miejsca są ołtarze, Lampy, świece, trybularze. Do nich
żebyś wiedział, Jeden mi człowiek powiedział. Dwór J.M.X. Proboszcza Warszawskiego
Ten dwór , jak skrzynia, zawarty, Nakoło budynkiem zwarty, Z jednę stronę parkanami, Z boków stajnia i z kuchniami; Ma swe pokoje ozdobne, Drugie nadole osobne. Kościół Ojców Karmelitów na Krakowskim Przedmieściu.
Karmelitani poniżej, A plac jest za niemi wyżej, Który też na klasztor dano, I gruntu więcej przydano.
Od Wisły krzyż postawili, W znaku miejsce zostawili. Mają swoich fundatorów, Z panów możnych protektorów; Kaznodzieja u nich grzeczy, Prawi świątobliwe rzeczy. Według miejsca są ołtarze, Lampy, świece, trybularze. Do nich
Skrót tekstu: JarzGośc
Strona: 59
Tytuł:
Gościniec abo krótkie opisanie Warszawy
Autor:
Adam Jarzębski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne, opisy podróży
Tematyka:
architektura, geografia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1643
Data wydania (nie wcześniej niż):
1643
Data wydania (nie później niż):
1643
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Ignacy Chrzanowski, Władysław Korotyński
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Towarzystwo Opieki nad Zabytkami Przeszłości
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1909
zabaw morskich. Jeżdżą na rozbój/ i najeżdżają wszytkie pobliskie wyspy. Miejsca ich przedniejsze są Recaniue/ Atiua/ Mantelo/ i Nucinello. Ku zachodowi od Amboinu są dwie wyspy/ z których jednę zowią Burro wielkie/ a drugą Burro małe/ a trochę dalej Z. Mateusz: a ku południowi jest Batubmor: a poniżej trochę idzie jakby jedna ręka/ która się rozciąga od wschodu ku zachodowi/ aż do Ghiaue: miedzy którymi jest Tidor bogaty w Sandalowe drzewo. WYSPY MOLUKI.
LEżą pod Ekwinoctiałem na zachód od Giloli: nasławniejsze są miedzy wszystkimi wyspami wschodnimi. Więtsza część Pisarzów kładzie ich tylo pięć; Ternate/ Tidor/ Motir/ Machian
zabaw morskich. Ieżdżą ná rozboy/ y náieżdżáią wszytkie pobliskie wyspy. Mieyscá ich przednieysze są Recániue/ Atiuá/ Mántelo/ y Nucinello. Ku zachodowi od Amboinu są dwie wyspy/ z ktorych iednę zowią Burro wielkie/ á drugą Burro máłe/ á trochę dáley S. Máttheusz: á ku południowi iest Bátubmor: á poniżey trochę idźie iákby iedná ręká/ ktora się rozćiąga od wschodu ku zachodowi/ áż do Ghiáue: miedzy ktorymi iest Tidor bogáty w Sándálowe drzewo. WYSPY MOLVKI.
LEżą pod AEquinoctiałem ná zachod od Giloli: nasławnieysze są miedzy wszystkimi wyspámi wschodnimi. Więtsza część Pisárzow kłádźie ich tylo pięć; Ternate/ Tidor/ Motir/ Máchian
Skrót tekstu: BotŁęczRel_II
Strona: 34
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. II
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609