do Nieba Górami, skałami, kamieniami, lasami. Bogowie victi uciekali aż do Egytru, różne na siebie biorąc formy: Jowisz Barana, Apollo Kruka, Bachus Kozy, Diana Kota, Juno Krowy, Wenus ryby Merkuriusz Zurawia. Lecz przy Herkulesa sukursię viribûs resumptis, Jowisz je pozabijał piorunami, Tyfaeum Ducem, Etną górą przywaliwszy.
Najsławniejsi są u Poetów Cocus, Enceladus, Briareus sto rąk mający z tąd Centimanus zwany, Japetus Tyfaeus albo Tifon, Mimas, Porfirion, Roecus, albo Roetus, Gyges albo Gyas, Wojnę tę nazwali Łacinnicy Gigantonomachiam, tojest Olbrzymską batalią. O PIGMEJCZYKACH Czysą, albo byli na Świecie?
PIGMAEI czy byli, albo
do Niebá Gorami, skałámi, kamieniami, lasami. Bogowie victi uciekali aż do Egytru, rożne na siebie biorąc formy: Iowisz Bárana, Apollo Kruka, Bacchus Kozy, Dyana Kota, Iuno Krowy, Venus ryby Merkuryusz Zurawia. Lecz przy Herkulesa sukkursię viribûs resumptis, Iowisz ie pozabiiał piorunami, Typhaeum Ducem, Etną gorą przywaliwszy.
Naysławnieyśi są u Pòétow Cocus, Enceladus, Briareus sto rąk maiący z tąd Centimanus zwany, Iapetus Typhaeus albo Tiphon, Mimas, Porphirion, Rhòécus, albo Ròétus, Gyges albo Gyas, Woynę tę nazwali Łacinnicy Gigantonomachiam, toiest Olbrzymską batalią. O PIGMEYCZYKACH Czysą, albo byli na Swiecie?
PIGMAEI czy byli, albo
Skrót tekstu: ChmielAteny_I
Strona: 100
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 1
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1755
Data wydania (nie wcześniej niż):
1755
Data wydania (nie później niż):
1755
który też był uczniem JEzusowym. 58. Ten przyszedszy do Piłata/ prosił o ciało Jezusowe. Tedy Piłat rozkazał/ aby mu było ono ciało oddane. 59. A Józef wziąwszy ono ciało/ uwinął je w czyste prześcieradło. 60. I położył je w nowym grobie swoim/ który był w opoce wykował: a przywaliwszy do drzwi grobowych kamień wielki/ odszedł. 61. A była tam Maria Magdalena/ i druga Maria/ które siedziały przeciwko grobowi. 62
. A Drugiego dnia/ który był pierwszy po Przygotowaniu/ zgromadzili się Przedniejszy Kapłani i Faryzeuszowie do Piłata/ 63. Mówiąc; Panie/ wspomnielismy/ iż on zwodziciel powiedział gdy jeszcze
ktory też był ucżniem IEzusowym. 58. Ten przyszedszy do Piłatá/ prośił o ćiáło Iezusowe. Tedy Piłat rozkazał/ áby mu było ono ćiáło oddáne. 59. A Iozef wźiąwszy ono ćiáło/ uwinął je w cżyste prześćierádło. 60. Y położył je w nowym grobie swojim/ ktory był w opoce wykował: á przywáliwszy do drzwi grobowych kámień wielki/ odszedł. 61. A byłá tám Márya Mágdálená/ y druga Márya/ ktore śiedźiáły przećiwko grobowi. 62
. A Drugiego dniá/ ktory był pierwszy po Przygotowániu/ zgromádźili śię Przedniejszy Kápłani y Fáryzeuszowie do Piłatá/ 63. Mowiąc; Pánie/ wspomnielismy/ iż on zwodźićiel powiedźiał gdy jeszcże
Skrót tekstu: BG_Mt
Strona: 35
Tytuł:
Biblia Gdańska, Ewangelia według św. Mateusza
Autor:
św. Mateusz
Tłumacz:
Daniel Mikołajewski
Drukarnia:
Andreas Hünefeld
Miejsce wydania:
Gdańsk
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
Biblia
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1632
Data wydania (nie wcześniej niż):
1632
Data wydania (nie później niż):
1632
pamiątki. Sen: ep. 65. Honory onego witać miały a śmierć go uprzedziła.
Nie zamilczą i ludzkie głosy/ które będą to światu opiewać/ że go odważnie robiącego na potomną nieśmiertelność/ gdy już honory witać miały/ ranna śmierć przed czasem zabrała/ im go na stopień godności cnota wprowadziła/ ona twardym marmorem przywaliwszy w popiele własnym zagrzebła. Nie tak jednak zagrzebła/ aby go nam kiedy w oczach na widok stawić nie miała To tedy uznawszy żalowi od siebie precz gospode wipiszecie/ a przybliżającym pociechom/ które majestat Boski zsyła/ miejsce jak naprzestrzeńsze uprzątnicie Dixi, POLITYCZNY 29. Mowa na Pogrzeb Młodzienca jakiego SZÓSTA. Kiedy usta żal skrępuje
pamiątki. Sen: ep. 65. Honory onego witać miáły á śmierc go vprzedźiłá.
Nie zámilczą y ludzkie głosy/ ktore będą to świátu opiewać/ że go odważnie robiącego ná potomną nieśmiertelność/ gdy iuż honory witać miáły/ ranna śmierć przed czásem zabráłá/ im go ná stopień godnośći cnotá wprowadźiłá/ ona twardym marmorem przywaliwszy w popiele włásnym zagrzebła. Nie ták iednák zagrzebłá/ áby go nám kiedy w oczách ná widok stawić nie miáłá To tedy vznawszy żalowi od śiebie precz gospode wipiszećie/ á przybliżáiącym poćiechom/ ktore máiestat Boski zsyłá/ mieysce iák náprzestrzeńsze uprzątnićie Dixi, POLITYCZNY 29. Mowá ná Pogrzeb Młodźiencá iákiego SZOSTA. Kiedy vstá żal skrępuie
Skrót tekstu: WojszOr
Strona: 336
Tytuł:
Oratora politycznego [...] część pierwsza pogrzebowa
Autor:
Kazimierz Wojsznarowicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
mowy okolicznościowe
Tematyka:
retoryka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1644
Data wydania (nie wcześniej niż):
1644
Data wydania (nie później niż):
1644