płynieniu Haemorhoidów.
ZWyczajnie płynienie Krwi, jest bardzo pożyteczne, od wielu chorób uzdrawiające, to jest od Pleury, do Perypneumoniej, od bólu krzyżów, od Maniej, Melancholii, Śledziony afekcyj, od Hypochondriej, i innych wielu. Zbytnie zaś płynienie, szkodliwe i niebezpieczne jest, przynosząc wielkie sił osłabienie, oziębienie wnętrzności, wyschłość ciała cęrę złą puchlinę etc. To zaś zbytnie płynienie pochodzi, albo z wielkości krwie, która często odchodząc rozszerza konńce żył, skąd Virtus retentyx słabieje; im dalej, tym bardziej albo też pochodzi z ostrości, lubo rzadkości krwie, której także facultas retentrix zatrzymać nie może, pospolicie gdy krew będzie pomieszana z melancholią,
płynieniu Haemorhoidow.
ZWyczáynie płynienie Krwi, iest bárdzo pożyteczne, od wielu chorob uzdrawiáiące, to iest od Pleury, do Perypneumoniey, od bolu krzyżow, od Mániey, Meláncholiey, Sledziony áffekcyi, od Hypochondryey, y innych wielu. Zbytnie záś płynienie, szkodliwe y niebespieczne iest, przynosząc wielkie śił osłábienie, oziębienie wnętrznośći, wyschłość ćiáłá cęrę złą puchlinę etc. To záś zbytnie płynienie pochodźi, álbo z wielkośći krwie, ktora często odchodząc rozszerza konńce żył, zkąd Virtus retentyx słábieie; im dáley, tym bárdźiey álbo też pochodzi z ostrośći, lubo rzadkośći krwie, ktorey tákże facultas retentrix zátrzymáć nie może, pospolićie gdy krew będźie pomieszana z meláncholią,
Skrót tekstu: CompMed
Strona: 259
Tytuł:
Compendium medicum
Autor:
Anonim
Drukarnia:
Drukarnia Jasnej Góry Częstochowskiej
Miejsce wydania:
Częstochowa
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
medycyna
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1719
Data wydania (nie wcześniej niż):
1719
Data wydania (nie później niż):
1719
twarz żółtawa, albo rumiana. Progn. Zatwardżenie wątroby świeże, łatwo uleczyć się może: zastarzałe zaś trudniej, i lubo się uleczy, jednakże wiele chorób wprowadza; to jest: albo zgniłość humorów, albo gorącyki, i zapalenie wnętrzne, biegunki różne, i długie, bardzo niebezpieczne, albo kolki, żółtaczkę, wyschłość ciała, puchlinę, Syrrhum, to jest wrzód nieuleczony. O Chorobach Wątroby. Traktat Trzeci Sposoby do Leczenia.
ZAtwardzenia wątroby lecznie, zawisło na częstych purgansach wolnych, i na otwierających Medykamentach; przytym jeżeliby siły pozwoliły, a osobliwie gdy człowiek będzie kompleksji krwistej: krew puścić trzeba z żyły Bazyliki, z prawej
twarz żołtawa, álbo rumiána. Progn. Zátwardżenie wątroby świeże, łátwo uleczyć się może: zástárzáłe záś trudniey, y lubo się uleczy, iednákże wiele chorob wprowadza; to iest: álbo zgniłość humorow, álbo gorącyki, y zápalenie wnętrzne, biegunki rożne, y długie, bárdzo niebespieczne, álbo kolki, żołtaczkę, wyschłość ćiáłá, puchlinę, Syrrhum, to iest wrzod nieuleczony. O Chorobách Wątroby. Tráktat Trzeći Sposoby do Leczenia.
ZAtwardzenia wątroby lecznie, záwisło ná częstych purgánsach wolnych, y ná otwieráiących Medykámentách; przytym ieżeliby śiły pozwolyły, á osobliwie gdy cżłowiek będźie komplexyey krwistey: krew puśćić trzebá z żyły Bázyliki, z práwey
Skrót tekstu: CompMed
Strona: 208
Tytuł:
Compendium medicum
Autor:
Anonim
Drukarnia:
Drukarnia Jasnej Góry Częstochowskiej
Miejsce wydania:
Częstochowa
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
medycyna
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1719
Data wydania (nie wcześniej niż):
1719
Data wydania (nie później niż):
1719
samę wygraną gra: wstyd wojny przyczyna. Owa Wenus zwyciężce oglądała syna. Turnus legł: wtąż Ardea. ta dokąd światował Turnus/ potężnie stała: którą gdy zwojował Miecz pogański/ i iskrą osuły się domy/ Z rumu wyleciał w tedyż ptak naprzód widomy I popiół skryzdły rozwiał: głos/ bladość/ i ktemu Wyschłość/ i co przystoi miastu dobytemu/ Imię wtąż staromiejskie w nim zostało z niemi I samasz czapla skrzydły lituje się swemi. Już też była wsze Bogi zbodła/ i Junonę Eneaszowa cnota gniew cisnąć na stronę: gdy po zagrontowanym króleswie Julowi/ Godziło się do nieba Wenery synowi/ I Bogi wszytkei sobie Wenus połapała/ I
sámę wygráną gra: wstyd woyny przyczyná. Owá Wenus zwyćiężce oglądáłá syna. Turnus legł: wtąż Ardea. tá dokąd świátował Turnus/ potężnie stałá: ktorą gdy zwoiował Miecz pogáński/ y iskrą osuły się domy/ Z rumu wylećiał w tedyż ptak naprzod widomy Y popioł skryzdły rozwiał: głos/ bládość/ y ktemu Wyschłość/ y co przystoi miástu dobytemu/ Imię wtąż stáromieyskie w nim zostało z niemi Y sámász czáplá skrzydły lituie się swemi. Iuż też byłá wsze Bogi zbodłá/ y Iunonę AEneászowá cnota gniew ćisnąć ná stronę: gdy po zágrontowánym kroleswie Iulowi/ Godźiło się do niebá Wenery synowi/ Y Bogi wszytkei sobie Wenus połápáłá/ Y
Skrót tekstu: OvŻebrMet
Strona: 365
Tytuł:
Metamorphoseon
Autor:
Publius Ovidius Naso
Tłumacz:
Jakub Żebrowski
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Tematyka:
mitologia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
, prout Spiritus Sanctusdabat. Akt. 2
Oto świetne cheruby z księstwami w jedności bez przestanku patrzają w Majestat Miłości. Sam togą przyodziany swojej wielmożności, sam światła im użycza lucyfer Miłości. A skłoniwszy na ziemskie oko Swe niskości, promienie Swe roztacza Święty Duch Miłości; tak rozgrzewa lodowe zewnątrz oziębłości płomień, tak wyschłość trzeźwi serc rossa Miłości. Dodaje upragnionym z darów swych hojności, biorą hojno – otwarty jest skarbiec Miłości. 4. KWIAT AMARANTOWY czwarty w wieńcu Miłości Bożej Wniebowzięcie
Assumpta est MARIA in caelum, gaudant angeli.
Pożądany dzień przyszedł pełen wesołości, przenosiny ogłasza marszałek Miłości. Już smutne tragedyje, treny i tęskności z żałobą ustępują
, prout Spiritus Sanctusdabat. Act. 2
Oto świetne cheruby z księstwami w jedności bez przestanku patrzają w Majestat Miłości. Sam togą przyodziany swojej wielmożności, sam światła im użycza lucyfer Miłości. A skłoniwszy na ziemskie oko Swe niskości, promienie Swe roztacza Święty Duch Miłości; tak rozgrzewa lodowe zewnątrz oziębłości płomień, tak wyschłość trzeźwi serc rossa Miłości. Dodaje upragnionym z darów swych hojności, biorą hojno – otwarty jest skarbiec Miłości. 4. KWIAT AMARANTOWY czwarty w wieńcu Miłości Bożej Wniebowzięcie
Assumpta est MARIA in caelum, gaudant angeli.
Pożądany dzień przyszedł pełen wesołości, przenosiny ogłasza marszałek Miłości. Już smutne tragedyje, treny i teskności z żałobą ustępują
Skrót tekstu: WieszczOgródGur
Strona: 95
Tytuł:
Ogród rozkoszy
Autor:
Adrian Wieszczycki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
emblematy
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1650
Data wydania (nie wcześniej niż):
1650
Data wydania (nie później niż):
1650
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Utwory poetyckie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Anna Gurowska
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Instytut Badań Literackich PAN, Stowarzyszenie "Pro Cultura Litteraria"
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
2001
