się o tym pudełku z srebrem kościelnym, a spodziewając się za zdradę swoją nadgrody, doniósł o tym Sapiezie, generałowi artylerii lit., w Wysokiem mieszkającemu, oprócz tego na rodziców moich zajętrzonemu. Wziął coś za to Regi, wykradł owe pudełko i uciekł, a jakoby z rozkazu spowiednika to uczynił, rozgłosiwszy, reponował też pudełko w konsystorzu janowskim.
Poszedł fałszywy odgłos z tej okazji o rodzicach moich, jakoby przechowywaniem takich rzeczy bawili się i fortunę stąd zbierali. Niechętnych dość było w województwie brzeskim przez oszczędność i przez uczynione repulsy konkurentom cale godnym o siostry moje. Generał artylerii Sapieha dawał kalumniatorom otuchę. Konsystorz też janowski rad był tej sprawie
się o tym pudełku z srebrem kościelnym, a spodziewając się za zdradę swoją nadgrody, doniósł o tym Sapiezie, generałowi artylerii lit., w Wysokiem mieszkającemu, oprócz tego na rodziców moich zajętrzonemu. Wziął coś za to Regi, wykradł owe pudełko i uciekł, a jakoby z rozkazu spowiednika to uczynił, rozgłosiwszy, reponował też pudełko w konsystorzu janowskim.
Poszedł fałszywy odgłos z tej okazji o rodzicach moich, jakoby przechowywaniem takich rzeczy bawili się i fortunę stąd zbierali. Niechętnych dość było w województwie brzeskim przez oszczędność i przez uczynione repulsy konkurentom cale godnym o siostry moje. Generał artylerii Sapieha dawał kalumniatorom otuchę. Konsystorz też janowski rad był tej sprawie
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 117
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
kroplami krwie Chrystusowej spadającej, gdy wisiał na krzyżu, tak wyraźnych, jakby świeżych; które tenże Karol IV. Cesarz w Zamku wyższym Karstain zwanym, w osobnej Kaplicy na to erygowanej, ze czcią lokował. Annales Bohemiae X. Kański Soc: IESU w żywocie N. Panny. Inne Świętości wspomniany Cesarz w namienionej reponował Katedrze, Z. Piotra część laski, i część łańcucha. Z. Anny palec, S.Grzegorża Wielki:Głowę. Z, Klemensa Papieża M. łańcuch. Z. Filipa Apostoła Ramię, Z. Krzyża dwie cząstki, Z. Pawła część laski, Z. Łukasza Ewangelisty głowę, Z. Stefana M
kroplami krwie Chrystusowey spadaiącey, gdy wisiał na krzyżu, tak wyraźnych, iakby swieżych; ktore tenże Karol IV. Cesarz w Zamku wyższym Karstain zwanym, w osobney Kaplicy na to erygowaney, ze czcią lokował. Annales Bohemiae X. Kański Soc: IESU w żywocie N. Panny. Inne Swiętości wspomniany Cesarz w namienioney reponował Katedrze, S. Piotra część laski, y część łancucha. S. Anny palec, S.Grzegorża Wielki:Głowę. S, Klemensa Papieża M. łancuch. S. Filipa Apostoła Ramię, S. Krzyża dwie cżąstki, S. Pawła część laski, S. Łukasza Ewangelisty głowę, S. Stefana M
Skrót tekstu: ChmielAteny_III
Strona: 98
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 3
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1754
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1754
. Papież. Więc Kapłan i wszyscy się na to zgodzili, aby owa Panienka Klaryks kontynuowała rozwicie owej Najświętszej Relikwii, aliści się pokazał obrzezek w srebrnym naczyniu gęsty, zawity na pozór czerwonego grochu włoskiego. Z strachem tedy i rewerencją wszystko uwinąwszy, Kapłanowi owemu Kalkatyńskiemu oddała: aby w miejscu dobrze zamkniętym w zakrystyj w Kalkacie reponował. Roku potym 1559. na same Obrzezania Pańskiego Święto, gdy publiczne osoby o mile z Mesanu wsi pieszo z świecami przyszły, i ową Świętość sobie prezentowaną z rewerencją oglądały, obłok O SS. Relikwiach.
cudowny Kościół napełnił, gwiazdy latające widziane, uderzeniem w dzwony lud się zdaleka zbiegał, Kapłan na tenczas Aristantus
. Papież. Więc Kapłan y wszyscy się na to zgodzili, aby owa Panienka Klarix kontynuowała rozwicie owey Nayświętszey Relikwii, aliści się pokazał obrzezek w srebrnym nacżyniu gęsty, zawity na pozor cżerwonego grochu włoskiego. Z strachem tedy y rewerencyą wszystko uwinąwszy, Kapłanowi owemu Kalkatyńskiemu oddała: aby w mieyscu dobrze zamkniętym w zakrystyi w Kalkacie reponował. Roku potym 1559. na same Obrzezania Pańskiego Swięto, gdy publicżne osoby o mile z Mesanu wsi pieszo z swiecami przyszły, y ową Swiętość sobie prezentowaną z rewerencyą oglądały, obłok O SS. Relikwiach.
cudowny Kościoł napełnił, gwiazdy lataiące widziane, uderzeniem w dzwony lud się zdaleka zbiegał, Kapłan na tenczas Aristantus
Skrót tekstu: ChmielAteny_III
Strona: 104
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 3
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1754
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1754
jest pod Kalwarią w przepaści od Z. Heleny Cesarzowej Roku 302. Połowa w Jeruzalem od niejże zostawiona, drugą posłała Konstantynowi Wielkiemu Cesarzowi synowi swemu; a ten na czworo rozdzielił. Jedną część osadził w kolumnie w Carogrodzie, drugą dał Kościołowi pryncypalnemu Carogrodzkiemu, trzecią dał do Rzymu do Kościoła zwanego in Ierusalem, czwartą reponował w skarbcu swoim. Ta część, czyli jej cząstka dostała się Książętom Ruskim, a od tych dana Andrzejowi de Cracovia Dominikanowi, Biskupowi Kijowskiemu. Ten do Krakowa chciał zawieść, ale cudem zatrzymaną zostawił w Lublinie R. 1420. u swoich Braci, po dziś dzień tam się ze czcią konserwującą. Są znaczne tego
iest pod Kalwaryą w przepaści od S. Heleny Cesarzowey Roku 302. Połowa w Ieruzalem od nieyże zostawiona, drugą posłała Konstantynowi Wielkiemu Cesarzowi synowi swemu; á ten na czworo rozdzielił. Iedną częśc osadził w kolumnie w Carogrodzie, drugą dał Kościołowi pryncypalnemu Carogrodzkiemu, trzecią dał do Rzymu do Kościoła zwanego in Ierusalem, czwartą reponował w skarbcu swoim. Ta część, czyli iey cząstka dostała się Xiążętom Ruskim, á od tych dana Andrzeiowi de Cracovia Dominikanowi, Biskupowi Kiiowskiemu. Ten do Krakowa chciał zawieść, ale cudem zatrzymaną zostawił w Lublinie R. 1420. u swoich Braci, po dziś dzień tam się ze czcią konserwuiącą. Są znacżne tego
Skrót tekstu: ChmielAteny_III
Strona: 107
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 3
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1754
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1754
Jana w srebrnej trumience złożona w Cerkwi SSS. Trójcy w Brzeżanach na Rusi, dana tam od Dziedzica Brzeżan Z P. Adama Sieniawskiego Kasztelana Krakowskiego Hetmana W. K. W Asyżu w Kościele Z. Franciszka średnim (bo jest trzy jeden nad drugim) w słupku Ołtarza wielkiego żebro Z. Jana Chrzciciela Innocencjusz IV. reponował, gdy ten Ołtarz poswięcił. Palec ręki Z. Jana od Z. Łukasza do Antiochii zaniesiony, on w paszczę smoka wrzucony, z czego się rozpukł: gdzie i Kościołem swoim był uwenerowany, dostał się miastu Florencyj, od Korsyna Kardynała tam przy śmierci dany. Drugi Palec tegoż Z. który Chrystusa skazywał:
Iana w srebrney trumience złożona w Cerkwi SSS. Troycy w Brzeżanach na Rusi, dana tam od Dziedzica Brzeżan S P. Adama Sieniawskiego Kasztelana Krakowskiego Hetmana W. K. W Assyżu w Kościele S. Franciszka srzednim (bo iest trzy ieden nad drugim) w słupku Ołtarza wielkiego żebro S. Iana Chrzciciela Innocencyusz IV. reponował, gdy ten Ołtarz poswięcił. Palec ręki S. Iana od S. Łukasza do Antiochii zaniesiony, on w paszczę smoka wrzucony, z cżego sie rozpukł: gdzie y Kościołem swoim był uwenerowany, dostał sie miastu Florencyi, od Korsyna Kardynała tam przy smierci dany. Drugi Palec tegoż S. ktory Chrystusa skazywał:
Skrót tekstu: ChmielAteny_III
Strona: 149
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 3
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1754
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1754
namieniony, mając grunt darowany od Asyzynatów alias Obywatelów Asyżu. Trafił się kamień właśnie na tym miejscu, pod szubienicą, więc w nim wykuto kaplicę pod ziemią i ją opasano podziemnym Kościołem, dwa toki go murując. Tam z wielką pompą Ociec Z. z Kardynałami i Biskupami kamień ów wykuty poświęciwszy, Ciało Z. Franciszka reponował. w jednę cyprysową, w drugą ołowianą, w trzecią marmurowę włożywszy trunnę, przeniosłszy go z Kościoła Z. Jerzego, teraz Z. Klary zwanego, w przód go solennie po śmierci Kanonizowawszy. Na tym Kościele podziemnym wymurowany drugi figurą litery T. drukowanej, niby Krzyżową z kaplicami poboczniemi. Wtym drugim Kościele Nabożeństwo
namieniony, maiąc grunt darowany od Assyzynatow alias Obywatelow Assyżu. Trafił się kamień właśnie na tym mieyscu, pod szubienicą, więc w nim wykuto kaplicę pod ziemią y ią opasano podziemnym Kościołem, dwa toki go muruiąc. Tam z wielką pompą Ociec S. z Kardynałami y Biskupami kamień ow wykuty poświęciwszy, Ciało S. Franciszka reponował. w iednę cyprysową, w drugą ołowianą, w trzecią marmurowę włożywszy trunnę, przeniosłszy go z Kościoła S. Ierzego, teraz S. Klary zwanego, w przod go solennie po smierci Kanonizowawszy. Na tym Kościele podziemnym wymurowany drugi figurą litery T. drukowaney, niby Krzyżową z kaplicami poboczniemi. Wtym drugim Kościele Nabożeństwo
Skrót tekstu: ChmielAteny_IV
Strona: 210
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 4
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1756
Data wydania (nie wcześniej niż):
1756
Data wydania (nie później niż):
1756
postposuit prawa ojczyste, tak i temi wzgardził, że prymasa, choć na szwedzkiej stronie był, nie wokował do tego aktu; bo też i koronacja jego sine omnibus solennitatibus odprawowała się, wszystko na szwedzki kształt. Diademata, któremi królów naszych koronują, Szembek, natenczas biskup kujawski, uwiózł był na początku tej wojny i reponował gdzieś w Śląsku, a korona moskiewska dana była z racji Elbląga Brandenburczykowi w zastaw r. p. 1699; więc króla Stanisława koronowano koroną nową, którą król szwedzki zrobić kazał, quasi puerili actu, bo zaraz po koronacji musiano ją oddać generałowi szwedzkiemu Hornowi, który koronacji w kilka tysięcy Szwedów asystował, a tę koronę
postposuit prawa ojczyste, tak i temi wzgardził, że prymasa, choć na szwedzkiéj stronie był, nie wokował do tego aktu; bo téż i koronacja jego sine omnibus solennitatibus odprawowała się, wszystko na szwedzki kształt. Dyademata, któremi królów naszych koronują, Szembek, natenczas biskup kujawski, uwiózł był na początku téj wojny i reponował gdzieś w Szląsku, a korona moskiewska dana była z racyi Elbląga Brandeburczykowi w zastaw r. p. 1699; więc króla Stanisława koronowano koroną nową, którą król szwedzki zrobić kazał, quasi puerili actu, bo zaraz po koronacyi musiano ją oddać generałowi szwedzkiemu Hornowi, który koronacyi w kilka tysięcy Szwedów asystował, a tę koronę
Skrót tekstu: OtwEDziejeCzech
Strona: 85
Tytuł:
Dzieje Polski pod panowaniem Augusta II od roku 1696 – 1728
Autor:
Erazm Otwinowski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
kroniki
Tematyka:
historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1696 a 1728
Data wydania (nie wcześniej niż):
1696
Data wydania (nie później niż):
1728
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Józef Czech
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Józef Czech
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1849
