brzeczka trudnić nam zwykły urynę/ Też rzeczy i biegunce przynoszą przyczynę. Szkodzą wątrobie wnoszą szledziony morzenie/ Ródzą twarde i trudne lekarstwom kamienie.
O napoju Wody. Nie py wody w wieczerzą/ i gdy obiadujesz/ Bo niestrawność w żołądku i z zimnem uczujesz.
O Cielęcinie. Cielęcia używanie czyni posilenie/ I członkom do rośnienia czyni przysporzenie. O Ptastwie sposobnym do jedzenia, Chceszli doznać we zdrowiu twym znacznej poprawy/ Kokoż i kapłun tłusty staw między potrawy. Smaki/ Sinogarlice Przepiórki/ Gołąbki/ Bazanty/ Kuropatwy/ Losy/ i Jarząbki. Cietrzewie/ także Dropie/ zięby i Kwiczoły/ Cyranka/ Grzywacz/ chwałę mają z naszej
brzeczká trudnić nam zwykły vrynę/ Też rzeczy y biegunce przynoszą przyczynę. Szkodzą wątrobie wnoszą szledźiony morzenie/ Rodzą twárde y trudne lekárstwom kámienie.
O napoiu Wody. Nie py wody w wieczerzą/ y gdy obiáduiesz/ Bo niestráwnośc w zołądku y z źimnem vczuiesz.
O Cielęćinie. Cielęćiá vżywánie czyni pośilenie/ Y członkom do rośnienia czyni przysporzenie. O Ptastwie sposobnym do iedzenia, Chceszli doznáć we zdrowiu twym znáczney popráwy/ Kokoż y kápłun tłusty staw między potráwy. Smáki/ Sinogárlice Przepiórki/ Gołąbki/ Bázánty/ Kuropátwy/ Losy/ y Iárząbki. Cietrzewie/ tákże Dropie/ źięby y Kwiczoły/ Cyránká/ Grzywacz/ chwałę máią z nászey
Skrót tekstu: OlszSzkoła
Strona: B4v
Tytuł:
Szkoła Salernitańska
Autor:
Hieronim Olszowski
Drukarnia:
Walerian Piątkowski
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
poradniki
Tematyka:
medycyna
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1640
Data wydania (nie wcześniej niż):
1640
Data wydania (nie później niż):
1640
Membrany pokrywający żebra, która nazywa się też Pleura, albo też zapalenie Muszkołów wnętrznych, to jest, między żebrami zostających. Notha zaś, (to jest nieprawdziwa Pleura) jest zapalenie powierzchnych Muszkułów, należy też do tego zapalenie błony, dzielącej płuca, (która nazywa się Mediastinum, ) także i płuc do żeber przyrośnienie. Peripneumonia, jest zapalenie płuc, ze krwie cholerycznej, która nazywa się Erusipelatosum zaś ze krwie flegmistej słonej spochodzące (nazywa się Oedematosum. Znaki Pleury, Naprzód ból w boku lewym albo w prawym z kłociem, z parciem, gorączka wielka ustawiczna, oddech ciężki, puls twardy, i gęsty, kaszel uprzykrzony, przez
Membrány pokrywáiący żebrá, ktora názywá się też Pleurá, álbo też zápalenie Muszkołow wnętrznych, to iest, między żebrámi zostáiących. Notha záś, (to iest nieprawdźiwa Pleurá) iest zápalenie powierzchnych Muszkułow, należy też do tego zápalenie błony, dzielącey płucá, (ktora názywa się Mediastinum, ) tákże y płuc do żeber przyrośnienie. Peripneumonia, iest zápalenie płuc, ze krwie choleryczney, ktora názywa sie Erusipelatosum záś ze krwie flegmistey słoney spochodzące (názywa się Oedematosum. Znáki Pleury, Naprzod bol w boku lewym álbo w práwym z kłoćiem, z párciem, gorączka wielka ustáwiczna, oddech cięszki, puls twárdy, y gęsty, kászel uprzykrzony, przez
Skrót tekstu: CompMed
Strona: 160
Tytuł:
Compendium medicum
Autor:
Anonim
Drukarnia:
Drukarnia Jasnej Góry Częstochowskiej
Miejsce wydania:
Częstochowa
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
medycyna
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1719
Data wydania (nie wcześniej niż):
1719
Data wydania (nie później niż):
1719
etc. Cnota na umyśle zależąca/ dwojaka jest: Abowiem bierzemy cnotę miasto władzej dusze/ ile są przyczyny uczynków ludzkich/ abo rozmaitych zwierząt. A takie cnoty/ abo raczej właśnie z Polska władze/ abo nam są spolne ze wszytkiemi żywiącemi/ jako władza odżywiania się/ pod którą się zamyka rodzenie sobie podobnego/ i rośnienie: abo są nam spolne z zwierzęty/ jako władza czucia: abo są nasze własne/ jako władza rozumienia/ myśli/ wolej. Wszakże właśnie cnotę przyrodzoną zowiemy z przyrodzenia/ do czego sposobność pojęcia/ abo uczynienia: dla tej wrodzonej cnoty mowiemy: iż jedni mają bystry dowcip: drudzy wielką pamięć: trzeci wiele mogą
etc. Cnotá ná vmysle zależąca/ dwoiáka iest: Abowiem bierzemy cnotę miásto władzey dusze/ ile są przyczyny vczynkow ludzkich/ ábo rozmáitych źwierząt. A tákie cnoty/ ábo ráczey własnie z Polska władze/ ábo nam są spolne ze wszytkiemi żywiącemi/ iáko władza odżywiánia się/ pod ktorą się zámyka rodzenie sobie podobnego/ y rośnienie: abo są nam spolne z źwierzęty/ iáko władza czućia: abo są nasze własne/ iáko władza rozumienia/ myśli/ woley. Wszákże własnie cnotę przyrodzoną zowiemy z przyrodzenia/ do czego sposobność poięćia/ ábo vczynienia: dla tey wrodzoney cnoty mowiemy: iż iedni máią bystry dowćip: drudzy wielką pámięć: trzeći wiele mogą
Skrót tekstu: PetrSEt
Strona: 143
Tytuł:
Etyki Arystotelesowej [...] pierwsza część
Autor:
Sebastian Petrycy
Drukarnia:
Maciej Jędrzejowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
filozofia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1618
Data wydania (nie wcześniej niż):
1618
Data wydania (nie później niż):
1618
, co i samym służy także ludziom, miastom i Prowincjom. Chcąli nad zamierzony sobie termin wykroczyć? zaraz oburza się i powstaje plaga kto- rakolwiek, i przeciwność, która nie dopuszcza i tamuje dla tego, żeby powszechny porządek stworzenia w swojej zostawał doskonałości. Żyjące stworzenia, którym dana jest moc do krzewienia się, rośnienia, i rozmnożenia, zda się usiłować, chcąc przestąpić naznaczonego kresu, ludzi naprzykład, można mówić, że więcej się rodzi, niż umiera, ba to z samego wiemy doświadczenia, a cóżby to było, i gdzieby się mieścili, gdyby się przez rozmaite przypadki nie umniejszali? Podźmyż do bydląt, jakoby
, co i samym sluży także ludziom, miastom i Prowincyom. Chcąli nad zamierzony sobie termin wykroczyć? zaraz oburza się i powstaie plaga któ- rakolwiek, i przeciwność, która nie dopuszcza i tamuie dla tego, żeby powszechny porządek stworzenia w swoiey zostawał doskonałości. Zyiące stworzenia, którym dana iest moc do krzewienia się, rośnienia, i rozmnożenia, zda się usiłować, chcąc przestąpić naznaczonego kresu, ludzi naprzykład, można mówić, że więcey się rodzi, niż umiera, ba to z samego wiemy doświadczenia, á cożby to było, i gdzieby się mieścili, gdyby się przez rozmaite przypadki nie umnieyszali? Podźmyż do bydląt, iakoby
Skrót tekstu: KryszStat
Strona: 156
Tytuł:
Stateczność umysłu
Autor:
Andrzej Kazimierz Kryszpin Kirszensztein
Drukarnia:
Drukarnia J.K.M. i Rzeczypospolitej w Kolegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
dialogi
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1769
Data wydania (nie wcześniej niż):
1769
Data wydania (nie później niż):
1769
zdradnego Łeb Marfizie uciąwszy, co nieszczęścia mego Jest przyczyną”. Tak mówiąc w drogę się gotuje, Szatę tylko haftować trefną rozkazuje Fodzą, aby serdeczne żale wyraziła, Dla których sobie żywot słodki omierziła.
XL
Cyprysy, twardą stalą z pniaków odwalone, Chce mieć na czarnej sukni złotem urobione, Cyprysy, co nadzieję dalszego rośnienia Tracą, gdy je siekiera dzieli od korzenia, I kiedy, rozbracone z niem, wnet usychają I więcej wilgotności zielonych nie mają, Aby znać utrapiona przez to dziewka dała, Iż umrzeć chce, iż pociech wszystkich już stradała.
XLVII.
Potem na konia wsiada w skok Astolfowego, Kopią w ręce trzyma ze złota szczerego
zdradnego Łeb Marfizie uciąwszy, co nieszczęścia mego Jest przyczyną”. Tak mówiąc w drogę się gotuje, Szatę tylko haftować trefną rozkazuje Fodzą, aby serdeczne żale wyraziła, Dla których sobie żywot słodki omierziła.
XL
Cyprysy, twardą stalą z pniaków odwalone, Chce mieć na czarnej sukni złotem urobione, Cyprysy, co nadzieję dalszego rośnienia Tracą, gdy je siekiera dzieli od korzenia, I kiedy, rozbracone z niem, wnet usychają I więcej wilgotności zielonych nie mają, Aby znać utrapiona przez to dziewka dała, Iż umrzeć chce, iż pociech wszystkich już stradała.
XLVII.
Potem na konia wsiada w skok Astolfowego, Kopią w ręce trzyma ze złota szczerego
Skrót tekstu: ArKochOrlCz_III
Strona: 13
Tytuł:
Orland szalony, cz. 3
Autor:
Ludovico Ariosto
Tłumacz:
Piotr Kochanowski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1620
Data wydania (nie wcześniej niż):
1620
Data wydania (nie później niż):
1620
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Jan Czubek
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1905
które wiele jedzą? Dla tego się to przydaje iż od wielkiej wilgotności ciepło jest zatłumione zostawia: z tąd którzy mierno jedzą lepiej rozstą dla tego też w gorączkach rosną, że wilgotności ubywa, i tak z materii przysuszonej kości przybywa lubo ciała nie wiele. 100. Czemu wiele jedzący tyją ale nie rosną wgórę? Rośnienie należy do kości, a te suchości potrzebują: tłustość zasię mnogości materyj a mniej ciepła i suchości potrzebuje. Dla tego też które dzieci grają, biegają barziej się wgórę podnoszą, bo ciepło wzbudzając suchość mnożą. 101. Czemu z jednej potrawy czworaki humor się rodzi? Bo w każdej potrawie najduje się zimno i surowość
ktore wiele iedzą? Dla tego się to przydaie iż od wielkiey wilgotnośći ćiepło iest zatłumione zostawia: z tąd ktorzy mierno iedzą lepiey rozstą dla tego też w gorączkách rostą, że wilgotnośći ubywa, y ták z máteryey przysuszoney kośći przybywa lubo ćiáłá nie wiele. 100. Czemu wiele iedzący tyią ále nie rostą wgorę? Rośnienie należy do kośći, á te suchości potrzebuią: tłustość zásię mnogośći máteryi a mniey ćiepła y suchośći potrzebuie. Dla tego też ktore dźieći gráią, biegaią barźiey się wgorę podnoszą, bo ćiepło wzbudzáiąc suchość mnożą. 101. Czemu z iedney potrawy czworaki humor się rodźi? Bo w káżdey potrawie náyduie się źimno y surowość
Skrót tekstu: TylkRoz
Strona: 237
Tytuł:
Uczone rozmowy
Autor:
Wojciech Tylkowski
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1692
Data wydania (nie wcześniej niż):
1692
Data wydania (nie później niż):
1692
