Autor Imię ma z raju, ski — ogon przezwiska, rok — wspacznie głową, czyn — w środek się wciska. CZYTELNIKU,
Wystawię-ć kawalera, który — lub pod znakiem Marsowem w krwawym boju walecznem junakiem Nie był przy trąbach, surmach ani bębnach hucznych, Lecz w Wenerzynym placu, przy fortelach sztucznych I słodkodźwiękiej lutni, — atoli go mogę Podać jednak nie na wzór, ale na przestrogę To jest mężom żon bystrych i do tego celu Zmierzam, jak to potrzeba znać się na cherchelu Farbowanem ludzkością; bo ten z każdej strony Szczęśliwy, który — cudzą zdradą przestrzeżony — Ma się na ostrożności i jak w złej monecie Fałsz w
Author Imię ma z raju, ski — ogon przezwiska, rok — wspacznie głową, czyn — w środek się wciska. CZYTELNIKU,
Wystawię-ć kawalera, ktory — lub pod znakiem Marsowem w krwawem boju walecznem junakiem Nie był przy trąbach, surmach ani bębnach hucznych, Lecz w Wenerzynym placu, przy fortelach sztucznych I słodkodźwiękiej lutni, — atoli go mogę Podać jednak nie na wzor, ale na przestrogę To jest mężom żon bystrych i do tego celu Zmierzam, jak to potrzeba znać się na cherchelu Farbowanem ludzkością; bo ten z kożdej strony Szczęśliwy, ktory — cudzą zdradą przestrzeżony — Ma sie na ostrożności i jak w złej monecie Fałsz w
Skrót tekstu: KorczWiz
Strona: 7
Tytuł:
Wizerunk złocistej przyjaźnią zdrady
Autor:
Adam Korczyński
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1698
Data wydania (nie wcześniej niż):
1698
Data wydania (nie później niż):
1698
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Roman Pollak, Stefan Saski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Polska Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1949
Gdzie i pierścień złoty Skrupułów mu nie czynił i obrożka z dzwonki Poszła w niepamięć z pieskiem i cnotliwej żonki Obraz z prezentowanem materii fantem, Korzennem Włoch obłożył gdy mózg alakantem. Bo wszędy pijanemu jest gościniec prosty, Ani dziury miewają by najgorsze mosty. Do tego mu uczciciel lepszej fantazji Przy kieliszku dodawał w wdzięcznej melodiej Słodkodźwiękiej cytary — a łagodne strony Chłopiec tekstem przegradzał żeglującej żony Strofami prześpiewując, jak jest — morskiej pladze Konfidowawszy zdrowia — na wątpliwej wadze. I wrzkomo Polak dumał a afekt gorący W nim ta pieśń pobudzała i instrument brzmiący:
Pieśń utęskliwego małżonka.
Cóż mi po tobie, lutni wdzięcznostrona, Gdy mnie swą trapi niebytnością żona!
Gdzie i pierścień złoty Skrupułow mu nie czynił i obrożka z dzwonki Poszła w niepamięć z pieskiem i cnotliwej żonki Obraz z prezentowanem materyej fantem, Korzennem Włoch obłożył gdy mozg alakantem. Bo wszędy pijanemu jest gościniec prosty, Ani dziury miewają by najgorsze mosty. Do tego mu uczciciel lepszej fantazyej Przy kieliszku dodawał w wdzięcznej melodyej Słodkodźwiękiej cytary — a łagodne strony Chłopiec tekstem przegradzał żeglującej żony Strofami prześpiewując, jak jest — morskiej pladze Konfidowawszy zdrowia — na wątpliwej wadze. I wrzkomo Polak dumał a affekt gorący W nim ta pieśń pobudzała i instrument brzmiący:
Pieśń utęskliwego małżonka.
Coż mi po tobie, lutni wdzięcznostrona, Gdy mie swą trapi niebytnością żona!
Skrót tekstu: KorczWiz
Strona: 85
Tytuł:
Wizerunk złocistej przyjaźnią zdrady
Autor:
Adam Korczyński
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1698
Data wydania (nie wcześniej niż):
1698
Data wydania (nie później niż):
1698
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Roman Pollak, Stefan Saski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Polska Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1949