Dafni ulubiona, Żądze mej cel i głowy mej piękna korona! Ani ja zajrzę komu bogatego mienia, Dóbr obfitych, wielkiego ani urodzenia, Tyś to wszytko jest u mnie. Niech i inne słyną, Że są piękne i chwalne, i ciebie nie miną Też swe chwały: gdyż i ty z Sykulskiej się rodzisz Spółdziedziczka dziedziny i niemal wywodzisz Ze krwi ich swe strumienie. A luboś przymniejsza, Cóż, gdyś sercu mojemu tyle przyjemniejsza? Cóż, gdyś i ukochańsza! Stań jeno u zdroja, A w nim się przejrz, obaczysz, jaka piękność twoja. Jakicheś jest wdzięków. Lice twe nadobne I usta koralowi krwawemu
Dafni ulubiona, Żądze mej cel i głowy mej piękna korona! Ani ja zajrzę komu bogatego mienia, Dóbr obfitych, wielkiego ani urodzenia, Tyś to wszytko jest u mnie. Niech i inne słyną, Że są piękne i chwalne, i ciebie nie miną Też swe chwały: gdyż i ty z Sykulskiej się rodzisz Spółdziedziczka dziedziny i niemal wywodzisz Ze krwi ich swe strumienie. A luboś przymniejsza, Cóż, gdyś sercu mojemu tyle przyjemniejsza? Cóż, gdyś i ukochańsza! Stań jeno u zdroja, A w nim się przejrz, obaczysz, jaka piękność twoja. Jakicheś jest wdzięków. Lice twe nadobne I usta koralowi krwawemu
Skrót tekstu: GawBukBar_II
Strona: 126
Tytuł:
Bukolika albo sielanki nowe
Autor:
Jan Gawiński
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
sielanki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1668
Data wydania (nie wcześniej niż):
1668
Data wydania (nie później niż):
1668
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Poeci polskiego baroku
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Jadwiga Sokołowska, Kazimiera Żukowska
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1965