ż bez koszule spać i bez piernata? Od tego len i pierze; nie chcę reformata.” „Skaranie moje z całym — rzecze ociec — domem;
Przynamniej gospodarzem i bądź ekonomem.” Jedzie z nim na folwarki. Tam osiane wzory I pełne wołów stajnie, pełne krów obory Prezentuje, browary, stodoły, spiżarnie, Pasieki, stada, sady, aż przyszło do psiarnie. Jedzie z nim w pole, dać mu każe charty z smyczą, Aż się ów pyta, czego psi w lesie skowyczą; Nie zna w myślistwie, nie zna w psich gonach zabawy. Widzi ogrody, widzi sadzawki i stawy; Wszytko, jak groch
ż bez koszule spać i bez piernata? Od tego len i pierze; nie chcę reformata.” „Skaranie moje z całym — rzecze ociec — domem;
Przynamniej gospodarzem i bądź ekonomem.” Jedzie z nim na folwarki. Tam osiane wzory I pełne wołów stajnie, pełne krów obory Prezentuje, browary, stodoły, spiżarnie, Pasieki, stada, sady, aż przyszło do psiarnie. Jedzie z nim w pole, dać mu każe charty z smyczą, Aż się ów pyta, czego psi w lesie skowyczą; Nie zna w myślistwie, nie zna w psich gonach zabawy. Widzi ogrody, widzi sadzawki i stawy; Wszytko, jak groch
Skrót tekstu: PotFrasz1Kuk_II
Strona: 145
Tytuł:
Ogród nie plewiony
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
, bez wszelkiej ogródki Napijem się poczciwej, gospodarzu, wódki: Niech nadstawi piwnice wódka i ten gądek; A wody nam nie daj pić; idzie o żołądek. Drugi raz jeślić się dać córkę za mąż uda, Nie spuszczaj się, mój drogi sąsiadku, na cuda. Poradź się, prosząc gości, swej spiżarnie skobla: Tam wstydu nie masz, kędy wedle stawu grobla. Źle, kiedy koniec niski, wysoki początek, I szpetnie, gdzie postawa wielka, mały wątek. 53. DO JEDNEGO W WANNIE POCĄCEJ
Wierę też to już siła na pana doktora, Tak zacnego szlachcica sadzać do gąsiora. Od czegóż wieża, jeśli kto
, bez wszelkiej ogródki Napijem się poczciwej, gospodarzu, wódki: Niech nadstawi piwnice wódka i ten gądek; A wody nam nie daj pić; idzie o żołądek. Drugi raz jeślić się dać córkę za mąż uda, Nie spuszczaj się, mój drogi sąsiadku, na cuda. Poradź się, prosząc gości, swej spiżarnie skobla: Tam wstydu nie masz, kędy wedle stawu grobla. Źle, kiedy koniec niski, wysoki początek, I szpetnie, gdzie postawa wielka, mały wątek. 53. DO JEDNEGO W WANNIE POCĄCEJ
Wierę też to już siła na pana doktora, Tak zacnego szlachcica sadzać do gąsiora. Od czegóż wieża, jeśli kto
Skrót tekstu: PotFrasz4Kuk_I
Strona: 227
Tytuł:
Fraszki albo Sprawy, Powieści i Trefunki.
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1669
Data wydania (nie wcześniej niż):
1669
Data wydania (nie później niż):
1669
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
Powinność Kuchmistrzowska.
I. KUchmistrzowi należy myślić o wygodzie wszytkim Gościom i domowym, w potrawach, z ukontentowaniem, starając się o to żeby zaden, pod czas dobrej myśli Pana nie turbował, albo po wesołej myśli, Cholerycznego nie dodał humoru. II. Temuż należy, potrawy wszytkie akomodować Kucharzom, i one ze Spiżarnie wydać do kuchnie, wiedzieć co który Kucharz gotować będzie, i co mu do Potraw wydać, i jako wiele: Umieć zaprawować: kosztować: a którego kondymentu nie dostawa, dodać; albo zbytny temperować, miarą, smakiem, a niezbytecznie zaprawiać korzeniem: akomodować się naprzód smakowi Pana swego, który smak, Kuchmistrz ma
Powinność Kuchmistrzowska.
I. KVchmistrzowi należy myślić o wygodźie wszytkim Gośćiom y domowym, w potráwách, z ukontentowániem, stáráiąc się o to żeby zaden, pod czas dobrey myśli Páná nie turbował, álbo po wesołey myśli, Cholerycznego nie dodał humoru. II. Temusz należy, potráwy wszytkie ákkomodowáć Kuchárzom, y one ze Spiżárnie wydáć do kuchnie, wiedźieć co ktory Kucharz gotowáć będźie, y co mu do Potraw wydáć, y iáko wiele: Vmieć zápráwowáć: kosztowáć: á ktorego kondymentu nie dostawa, dodáć; álbo zbytny temperowáć, miárą, smákiem, á niezbytecznie zápráwiáć korzeniem: ákkomodowáć się náprzod smákowi Páná swego, ktory smák, Kuchmistrz ma
Skrót tekstu: CzerComp
Strona: 8
Tytuł:
Compendium ferculorum albo zebranie potraw
Autor:
Stanisław Czerniecki
Drukarnia:
Jerzy i Mikołaj Schedlowie
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
poradniki
Tematyka:
kulinaria
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1682
Data wydania (nie wcześniej niż):
1682
Data wydania (nie później niż):
1682
, z Sałatą, 65. Ryby smarzone z Chrzanem, tamże. Ryby smazone z Cebulą, 66. Rybny Potaś. 54. Rybny Bigosek. 56. 65. Mleczne Potrawy. Rybny Pasztet na zimno. 58. Rakuskie Ciasto, 79. Rosiata. 85. Rożenkowe Ciasto na post. 86. Z. Spizarnie Memoriał. 3. Mięśne Potrawy: Sardelle z Kapłonem. Sardele z ozorem, 18 Sztufado niezabielany, zabielany. 20. Ślimaki z Potrawą. 22. Suropiecki śpikowane z Potrawą, tamże. REGESTR ALFABETYCZNY.
Spik z Potrawą. 15. Szparagi z Potrawą Szczaw z Potr: 26. Sałata krajana z Potrawą, tamże
, z Sáłatą, 65. Ryby smárzone z Chrzanem, támże. Ryby smázone z Cebulą, 66. Rybny Potáś. 54. Rybny Bigosek. 56. 65. Mleczne Potrawy. Rybny Pasztet ná źimno. 58. Rákuskie Ciasto, 79. Rosiáta. 85. Rożenkowe Ciásto ná post. 86. S. Spizárnie Memoryał. 3. Mięśne Potráwy: Sárdelle z Kápłonem. Sárdele z ozorem, 18 Sztufado niezabielány, zabielány. 20. Slimaki z Potráwą. 22. Suropiecki śpikowane z Potráwą, támże. REGESTR ALFABETYCZNY.
Spik z Potráwą. 15. Szpárági z Potráwą Szczaw z Potr: 26. Sáłatá kraiána z Potráwą, tamże
Skrót tekstu: CzerComp
Strona: 103
Tytuł:
Compendium ferculorum albo zebranie potraw
Autor:
Stanisław Czerniecki
Drukarnia:
Jerzy i Mikołaj Schedlowie
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
poradniki
Tematyka:
kulinaria
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1682
Data wydania (nie wcześniej niż):
1682
Data wydania (nie później niż):
1682
wzajemne rozdawał pierścienie. Boże, niech się nade mną kona Twe przejrzenie! Lekko, owieczki moje, lekko następujcie, Śpi tu piękna Neera, spania jej nie psujcie! Na co mi ociec zbioru tak wiele zostawił? Na co dom tak budowny i folwark postawił? Na co się ja o dobre mienie pieczołuję? Komu spiżarnie, komu dostatki gotuję? Tobie, piękna Neero, ty to będziesz miała, Ty, jako swego, będziesz ze mną zażywała! Śnie wdzięczny, zwiastuj to dziś nadobnej Neerze, A niechaj omylenia nie uznam w tej mierze. Tak Amintas. Zaloty zasię Licydowe, A był to prosty najmit, bywały takowe. W
wzajemne rozdawał pierścienie. Boże, niech się nade mną kona Twe przejrzenie! Lekko, owieczki moje, lekko następujcie, Spi tu piękna Neera, spania jej nie psujcie! Na co mi ociec zbioru tak wiele zostawił? Na co dom tak budowny i folwark postawił? Na co się ja o dobre mienie pieczołuję? Komu spiżarnie, komu dostatki gotuję? Tobie, piękna Neero, ty to będziesz miała, Ty, jako swego, będziesz ze mną zażywała! Śnie wdzięczny, zwiastuj to dziś nadobnej Neerze, A niechaj omylenia nie uznam w tej mierze. Tak Amintas. Zaloty zasię Licydowe, A był to prosty najmit, bywały takowe. W
Skrót tekstu: SzymSiel
Strona: 113
Tytuł:
Sielanki
Autor:
Szymon Szymonowic
Miejsce wydania:
Zamość
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1614
Data wydania (nie wcześniej niż):
1614
Data wydania (nie później niż):
1614
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Sielanki i pozostałe wiersze polskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Janusz Pelc
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1964
dojrzeć, łąk, plewiała,y żniwa, i pługów. Ty stodół, ty obory, ty spirzarń? a ona Siedzieć tako w gościnie, będzie ustrojona. Twoja rzecz jest prżyczyniać, cokolwiek być może, Ale i ona niechci z swej strony pomoże. Ty zbieraj, ty zgromadzaj. Jej rzecz skrzyń, spiżarnie Dojrzeć, żeby się to zaś nie rozlazło marnie. Osobliwie do miernej kondycji stadła mówię: Aczci i najbogatszym nie zawadzi się doglądać. Słyszałam, że się skarżycie na Dewotki owe/ co rady po Odpustach biegają Jać mówię/ że nabożeństwo jest potrzebne/ jeżeli jednak (jako mówicie) obawiacie się zdrady pod tym
doyrzeć, łąk, plewiáłá,y żniwá, y pługow. Ty stodoł, ty obory, ty spirzarń? a oná Siedźieć táko w gośćinie, będźie ustroiona. Twoiá rzecz iest prżyczyniać, cokolwiek bydź może, Ale y oná niechći z swey strony pomoże. Ty zbieray, ty zgromadzay. Iey rzecz skrzyń, spiżárnie Doyrzeć, żeby się to zaś nie rozlázło márnie. Osobliwie do mierney kondycyey stadłá mowię: Aczći y naybogátszym nie záwádźi się doglądáć. Słyszáłám, że się skárżyćie ná Dewotki owe/ co rády po Odpustach biegáią Iać mowię/ że nabożenstwo iest potrzebne/ ieżeli iednák (iáko mowićie) obawiaćie się zdrády pod tym
Skrót tekstu: GorzWol
Strona: 83
Tytuł:
Gorzka wolność młodzieńska
Autor:
Andrzej Żydowski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
mieszany
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1670 a 1700
Data wydania (nie wcześniej niż):
1670
Data wydania (nie później niż):
1700
z Orła? Aż snop pszenice czy żyta Łodzią przez morze się go przywieziony chwyta. Zbłądziłeś w elekcyjej, wielceś podrwił w braku; Czyś nie miał w domu godnych korony, Polaku, Nie jeżdżąc w obce strony, gdzie ufając Wiśle Gospodarz swoje żyto i pszenicę wyśle?
Z Polski, gdzie dotąd miała spiżarnią Europa, Ślą za morze, jednego dziś szukając snopa? Ma i Orzeł, na których wiąźnie, swoje lepy, Bo wkrótce ten jego snop wymłóciły cepy Z kilku znacznych prowincji, na koniec do ździebła Wziąwszy, śmierć tego domu w ziemię go zagrzebła. Utraciwszy Wołochy, Inflanty i Prusy, Wypierzywszy się Orzeł prawie został
z Orła? Aż snop pszenice czy żyta Łodzią przez morze się go przywieziony chwyta. Zbłądziłeś w elekcyjej, wielceś podrwił w braku; Czyś nie miał w domu godnych korony, Polaku, Nie jeżdżąc w obce strony, gdzie ufając Wiśle Gospodarz swoje żyto i pszenicę wyśle?
Z Polski, gdzie dotąd miała spiżarnią Europa, Ślą za morze, jednego dziś szukając snopa? Ma i Orzeł, na których wiąźnie, swoje lepy, Bo wkrótce ten jego snop wymłóciły cepy Z kilku znacznych prowincji, na koniec do ździebła Wziąwszy, śmierć tego domu w ziemię go zagrzebła. Utraciwszy Wołochy, Inflanty i Prusy, Wypierzywszy się Orzeł prawie został
Skrót tekstu: PotPoczKuk_III
Strona: 396
Tytuł:
Poczet herbów szlachty
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
herbarze
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1696
Data wydania (nie wcześniej niż):
1696
Data wydania (nie później niż):
1696
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
jest Gubernatorem Stambułu. 2. Hasoda Baszy, Podkomorzy. EUROPA. O Tureckim Cesarzu i Dworze jego.
3. Saray-Kiajasy,Starszy Pokojowy
4. Hasnadar Baszy, Podskarbi Nadworny, a bardziej Kustosz Skarbów i Bogactw, których z Pokojowemi eiusdem muneris pilnuje czujnie.
5. Kilardzi Baszy, Najstarszy Sza farz Pokojowych, ich spiżarnie w dozorze mający.
6. Inkindzi Kapi Ołantary, Starszy Mistrz.
7. Miereidzi, Mistrza Wikariusz. URZĘDNICY z EUNUCHÓW CZARNYCH służących Białogłowom w Saraju.
1. Kislar-Aga, Najstarszy Ochmistrz, Marszałek,Strażnik Białogłów i Eunuchów Czarnych.
2. Walide Agasy, Matki Cesarskiej starszy Eunuch.
3. Szachamler Agasy
iest Gubernátorem Stambułu. 2. Hasoda Baszy, Podkomorzy. EUROPA. O Tureckim Cesarzu y Dworze iego.
3. Saray-Kiaiasy,Stárszy Pokoiowy
4. Hasnadar Baszy, Podskarbi Nádworny, á bardźiey Kustosz Skárbow y Bogactw, ktorych z Pokoiowemi eiusdem muneris pilnuie czuynie.
5. Kilardźi Baszy, Náystarszy Szá farz Pokoiowych, ich spiżarnie w dozorze máiący.
6. Inkindźi Kapi Ołantary, Starszy Mistrz.
7. Miereidźi, Mistrzá Wikáryusz. URZĘDNICY z EUNUCHOW CZARNYCH służących Białogłowom w Saráiu.
1. Kislar-Aga, Náystarszy Ochmistrz, Marszáłek,Stráżnik Białogłow y Eunuchow Czarnych.
2. Walide Agasy, Matki Cesarskiey starszy Eunuch.
3. Szachamler Agasy
Skrót tekstu: ChmielAteny_II
Strona: 487
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 2
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1746
Data wydania (nie wcześniej niż):
1746
Data wydania (nie później niż):
1746
nie dawszy tylko krzyżyk na strawę pożywi w drodze Domina paupertas. Nie może ubogi Braciszek chodzić/ ustaną w dalekiej drodze nogi/ wyprosi podwodę Domina paupertas. Stoi nam za skarb Domina paupertas. Pamiętacie co się przydało w Rzymie in Conuentu S. Sixti, Patriarsze i Ojcu memu Dominikowi świętemu? Nie było okruszyny chleba w Spizarni/ w piwniczy nie mogli wytoczyć z nachylonych beczek krople wina/ w kuchni nie było na co ognia nałożyć a przecię Ociec święty każe nie masz co jeść? Nie to choć w klasztorze nie masz/ ma dla nas wszytko Domina paupertas. Przydzie godzina obiadu Benedicite śpiewają/ odśpiewawszy do stołu usiądą/ a na stole nie
nie dawszy tylko krzyżyk ná stráwę pożywi w drodze Domina paupertas. Nie może vbogi Bráćiszek chodźić/ vstáną w dálekiey drodze nogi/ wyprośi podwodę Domina paupertas. Stoi nam zá skarb Domina paupertas. Pámiętaćie co się przydáło w Rzymie in Conuentu S. Sixti, Pátryársze y Oycu memu Dominikowi świętemu? Nie było okruszyny chlebá w Spizárni/ w piwniczy nie mogli wytoczyć z náchylonych beczek krople winá/ w kuchni nie było ná co ogniá náłożyć á przećię Oćiec święty każe nie mász co ieść? Nie to choć w klasztorze nie mász/ ma dla nas wszytko Domina paupertas. Przydźie godźiná obiádu Benedicite śpiewáią/ odśpiewawszy do stołu vśiędą/ á ná stole nie
Skrót tekstu: MijInter
Strona: 27
Tytuł:
Interregnum albo sieroctwo apostolskie
Autor:
Jacynt Mijakowski
Drukarnia:
Paweł Konrad
Miejsce wydania:
Lublin
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma polityczne, społeczne
Tematyka:
polityka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1632
Data wydania (nie wcześniej niż):
1632
Data wydania (nie później niż):
1632
stołu usiądą/ a na stole nie masz nic: ledwie co siędą aż Domina paupertas parę Aniołów wiedzie do Reflektarza/ kosze ślicznego chleba w ręku trzymających/ którzy każdemu Braciszkowi po bułce dawszy precz odeszli. Panis oblatus caelitus fratrum supplet inopiam. A nie stałaż im za Szpizarnią Domina paupertas? Stoi ta nie tylko za Spizarnią ale i za bogaty skarb. Przeszli nas tedy Apostołowie w dostatkach. I u nas ci się w Koronie znajdzie ubóstwo/ ale jeśli poniewolne to skarbem być nie może. Interregnum albo Chr. Min. Cal: Eclo: 7. Luc. 22. Sieroctwo Apostołskie. Chron. Prae. Antiph. ex Breu.
stołu vśiędą/ á ná stole nie mász nic: ledwie co śiędą áż Domina paupertas parę Anyołow wiedźie do Reflektárza/ kosze ślicznego chlebá w ręku trzymáiących/ ktorzy káżdemu Bráćiszkowi po bułce dawszy precz odeszli. Panis oblatus caelitus fratrum supplet inopiam. A nie stáłáż im zá Szpizárnią Domina paupertas? Stoi tá nie tylko zá Spizárnią ále y zá bogáty skarb. Przeszli nas tedy Apostołowie w dostátkách. Y v nas ći się w Koronie znáydźie vbostwo/ ále ieśli poniewolne to skárbem być nie może. Interregnum álbo Chr. Min. Cal: Eclo: 7. Luc. 22. Sieroctwo Apostolskie. Chron. Prae. Antiph. ex Breu.
Skrót tekstu: MijInter
Strona: 27
Tytuł:
Interregnum albo sieroctwo apostolskie
Autor:
Jacynt Mijakowski
Drukarnia:
Paweł Konrad
Miejsce wydania:
Lublin
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma polityczne, społeczne
Tematyka:
polityka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1632
Data wydania (nie wcześniej niż):
1632
Data wydania (nie później niż):
1632
