gluta. Których spod leśnej łożyska ukrywki Sami dla swojej szukamy rozrywki, Poddawszy w strasznej na przesmyku sprawie Bojaźń zabawie. Ale zaś z jakiej, proszę, powiedz, nici, Obłudny wieku! ma na siebie siei Zewnątrz i z wierzchu zawsze podejźrany Człek nie złapany. Którego (jeśli na ów wiersz natrafisz) W samej stąporem stępie nie potrafisz, Choćbyś przez życie ustawicznie mierzył, Abyś uderzył. Szlak ci miłości i przyjaźni poda, Idziesz na fawor jakby do ogroda, Aż ci na powrót potrzebna niesnadny Nić Ariadny. W trudnościach błędu, zawodu i zdrady Uwiklesz serce na żale bez rady I obaczysz się, zawiódszy na fincie, Być
gluta. Których spod leśnej łożyska ukrywki Sami dla swojej szukamy rozrywki, Poddawszy w strasznej na przesmyku sprawie Bojaźń zabawie. Ale zaś z jakiej, proszę, powiedz, nici, Obłudny wieku! ma na siebie siei Zewnątrz i z wierzchu zawsze podejźrany Człek nie złapany. Którego (jeśli na ów wiersz natrafisz) W samej stąporem stępie nie potrafisz, Choćbyś przez życie ustawicznie mierzył, Abyś uderzył. Szlak ci miłości i przyjaźni poda, Idziesz na fawor jakby do ogroda, Aż ci na powrót potrzebna niesnadny Nić Aryjadny. W trudnościach błędu, zawodu i zdrady Uwiklesz serce na żale bez rady I obaczysz się, zawiódszy na fincie, Bydź
Skrót tekstu: MałpaCzłow
Strona: 252
Tytuł:
Małpa Człowiek
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
satyry, traktaty
Tematyka:
obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1715
Data wydania (nie wcześniej niż):
1715
Data wydania (nie później niż):
1715
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Archiwum Literackie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Paulina Buchwaldówna
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wroclaw
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1962
miejsca. Stroisze ponumerować. Łąki. Miejsca opisanie i wiele z nich bywa Brogów Siana. Stawy. Także opisanie miejsca, nazwiska ich, osadzonych, narybionych w krotym Roku, także pustych, i Sadzawek i wiele czego cum distinctione. Grobli obwarowanie, Spusty, Mnichy. Młyny. Według dyzpozycyjej budynku, Koł biegunowych, Stąporów Wodny Wietrzny Koński i Domowy młynek. do Krup, Stępy na Olej, folusz, Izbice, pogrodki, Kamienie, Szkrzynie, Pytle, Przetaki, Miary, miarki, Oskardy, drzewa, Wory, przy tym osada Pola, Łąk, Sadów, Ogroda, na wymiarach czyli na Czynszach, quotę naterminować,
mieyscá. Stroisze ponumerowáć. Łąki. Mieyscá opisánie y wiele z nich bywa Brogow Siáná. Stáwy. Tákże opisánie mieyscá, nazwiská ich, osádzonych, nárybionych w krotym Roku, tákże pustych, y Sadzáwek y wiele czego cum distinctione. Grobli obwárowánie, Spusty, Mnichy. Młyny. Według dyspozycyey budynku, Koł biegunowych, Stąporow Wodny Wietrzny Koński y Domowy młynek. do Krup, Stępy ná Oley, folusz, Izbice, pogrodki, Kámienie, Szkrzynie, Pytle, Przetakî, Miáry, miárki, Oskárdy, drzewá, Wory, przy tym osádá Polá, Łąk, Sádow, Ogrodá, ná wymiárách czyli ná Czynszách, quotę náterminowáć,
Skrót tekstu: HaurEk
Strona: 155
Tytuł:
OEkonomika ziemiańska
Autor:
Jakub Kazimierz Haur
Drukarnia:
Krzysztof Schedel
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
poradniki
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1675
Data wydania (nie wcześniej niż):
1675
Data wydania (nie później niż):
1675
. W Krośnie w mięsopusty ludzie z chrzanem gorzałkę pijali/ niepytałem dla czego. W Bieczu flaszka napiwszy się gorzałki w wodzie utonęła. W Bieczu zawsze kurzawa w jednym domu. W Otpinach jest figura co w Kościele mówi na każde święto W Pilźnie pokusa gorzałkę szynkuje. We Zwonowej podle dziury klasło. W Brzostku stąpor schaby potłukł. Tamże. Pijanica organy zrobił/ łotr mu pomagał/ a Sowiźrzał nadrzewiej na nich grał. W Przeczycy Odpusty wielkie/ a to stąd się poczęły. Kiedy chodziła Matuchna Boża z kamienice do Jaworza/ a z Jaworza do Zagorza/ z Zagorza do Dęborzyna z Deborzyna do Kawęczyna/ z Kawęczyna do Jedłowej/
. W Krośnie w mięsopusty ludźie z chrzanem gorzałkę piiáli/ niepytałem dla czego. W Bieczu flászká nápiwszy się gorzáłki w wodźie vtonęłá. W Bieczu záwsze kurzáwá w iednym domu. W Otpinách iest figurá co w Kośćiele mowi ná káżde święto W Pilźnie pokusa gorzałkę szynkuie. We Zwonowey podle dźiury klasło. W Brzostku stąpor schaby potłukł. Támże. Piianica orgány zrobił/ łotr mu pomagał/ á Sowiźrzał nadrzewiey na nich grał. W Przeczycy Odpusty wielkie/ á to ztąd się poczęły. Kiedy chodźiłá Matuchna Boża z kámienice do Iáworzá/ á z Iáworzá do Zagorza/ z Zagorza do Dęborzyná z Deborzyná do Káwęczyna/ z Káwęczyna do Iedłowey/
Skrót tekstu: FraszNow
Strona: D2
Tytuł:
Fraszki nowe sowizrzałowe
Autor:
Jan z Kijan
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
tak
Data wydania:
1615
Data wydania (nie wcześniej niż):
1615
Data wydania (nie później niż):
1615
