nieuproszę Leć wprzód prośbę wnoszę. Czy nie lepiej uprosić Wszak przykładów masz dosyć Byś jej najbarziej strzegła A przecięć by zbiegła. Matka Danaej strzeże Wsadziwszy ją do Wieze Aż ktoś przez mocną kłódkę Nawiedzał sierotkę. Więzisz Ledę Dziewierzu Aż Jowisz w złotym pierzu Choć strzegą Warty wszędzie Przecię u niej będzie. Darmo darmo staruchno Tak jej strzezesz pilniuchno I przez zbrojne Szylwachty Dość muszą Kontrakty. Niegardź mym przedsięwzięciem Zeć dziś pragnę być Zięciem Co drugie twoje dzieci Pewnie nieoszpeci. Lirycorum Polskich Pieśń XXV. Cynecrackie Rządy
Do BRENA CYSYBIJASZA. I Tak BRENIE Dasz swej Zenie Przewodzić nad sobą. Ona domem Z wielkim sromem Ona rządzi tobą. Ona
nieuproszę Leć wprzod prośbę wnoszę. Czy nie lepiey vprośić Wszák przykłádow masz dosyć Byś iey naybárźiey strzegłá A przećięć by zbiegła. Mátká Dánáey strzeże Wsádźiwszy ią do Wieze Aż ktoś przez mocną kłotkę Náwiedzał śierotkę. Więzisz Ledę Dźiewierzu Aż Iowisz w złotym pierzu Choć strzegą Warty wszędźie Przećię v niey będźie. Dármo dármo stáruchno Ták iey strzezesz pilniuchno Y przez zbroyne Szylwáchty Dość muszą Kontrákty. Niegardź mym przedśięwźięćiem Zeć dźiś prágnę bydź Zięćiem Co drugie twoie dźieći Pewnie nieoszpeći. Lyricorum Polskich PIESN XXV. Cynecráckie Rządy
Do BRENA CYSYBIIASZA. I Ták BRENIE Dasz swey Zęnie Przewodźić nád sobą. Oná domęm Z wielkim sromem Oná rządźi tobą. Oná
Skrót tekstu: KochProżnLir
Strona: 196
Tytuł:
Liryka polskie
Autor:
Wespazjan Kochowski
Drukarnia:
Wojciech Górecki
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
pieśni
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1674
Data wydania (nie wcześniej niż):
1674
Data wydania (nie później niż):
1674
EVMAEVS.
Licho zdrowa podobno żywota pozbędzie. Gdyż cokolwiek poczyna/ to wszystko z żałością/ Nie może się utulić nijaką radością.
ULiSSES.
Masz córkę żywą/ abo synaczka którego?
EVMAEVS.
Prawie Telemachusa młodzieńca trafnego: Który jest Penelopie wielkim ucieszeniem: Tenci jej wżdy żywota został przedłużeniem.
Żywci też Pan Ikarus Ociec jej staruchny/ Ale z gośćmi się bawi zgoła dzień każdziuchny. Ba wej cóż wżdy ja czynię/ toć się Panie sprawiam/ To i owo jak pytasz wciornastko objawiam. A przetobym rad wiedział skądeś wżdy panuśku?
ULiSSES.
Małoćby z tego przyszło mój miły staruszku. Otoli znać po latach/ żem
EVMAEVS.
Licho zdrowá podobno żywotá pozbędzie. Gdyż cokolwiek poczyna/ to wszystko z żáłośćią/ Nie może sie vtulić niiáką rádośćią.
VLYSSES.
Masz corkę żywą/ ábo synaczká ktorego?
EVMAEVS.
Práwie Telemachusá młodzieńca trafnego: Ktory iest Penelopie wielkim vćieszeniem: Tenći iey wżdy żywota został przedłużeniem.
Żywći też Pan Ikarus Oćiec iey stáruchny/ Ale z gośćmi sie báwi zgołá dźień káżdźiuchny. Ba wey coż wżdy ia czynię/ toć sie Pánie spráwiam/ To y owo iák pytasz wćiornastko obiawiam. A przetobym rad wiedźiał skądeś wżdy pánuśku?
VLYSSES.
Máłoćby z tego przyszło moy miły stáruszku. Otoli znáć po látach/ żem
Skrót tekstu: PaxUlis
Strona: H2v
Tytuł:
Tragedia o Ulissesie
Autor:
Adam Paxillus
Drukarnia:
Wojciech Kobyliński
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
dramat
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
go nie obudzi; Dałby swe państwo, żeby aż do świata końca Jego wstydliwe oko nie widziało słońca. Wczora się gniewał na noc, a dziś mu dzień wadzi. Któż, jeśli szalonemu sam Bóg nie poradzi? Więc już śpi i nie wyłaź, bohatyrze, z duchny! Niech za cię kończy wojnę Dilawer staruchny, Który rano z Hussejmem, Bakcibasza trzecie Podskarbi miejsce wziąwszy, w bogatym namiecie Posłów naszych do pierwszej zaprasza rozmowy. I gestem, i ukłonem, i miłymi słowy Ochotnie ich przyjąwszy (nie wiem jako w sercu), Tudzież na złotonitym posadzi kobiercu. Tam pomniąc Żorawiński, że u Turków ckliwe Na długą mowę uszy
go nie obudzi; Dałby swe państwo, żeby aż do świata końca Jego wstydliwe oko nie widziało słońca. Wczora się gniewał na noc, a dziś mu dzień wadzi. Któż, jeśli szalonemu sam Bóg nie poradzi? Więc już spi i nie wyłaź, bohatyrze, z duchny! Niech za cię kończy wojnę Dilawer staruchny, Który rano z Hussejmem, Bakcibasza trzecie Podskarbi miejsce wziąwszy, w bogatym namiecie Posłów naszych do pierwszej zaprasza rozmowy. I gestem, i ukłonem, i miłymi słowy Ochotnie ich przyjąwszy (nie wiem jako w sercu), Tudzież na złotonitym posadzi kobiercu. Tam pomniąc Żorawiński, że u Turków ckliwe Na długą mowę uszy
Skrót tekstu: PotWoj1924
Strona: 304
Tytuł:
Transakcja Wojny Chocimskiej
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Tematyka:
wojskowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1670
Data wydania (nie wcześniej niż):
1670
Data wydania (nie później niż):
1670
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Aleksander Brückner
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1924
tenże błąd Księga Siódma. Z niasie Jason kuma. Cielcami płomienioparemi Jason orze Przeobrażenia Zębami smoczemi posiewa. Zęby smocze w zbrojny lud. Ten się naspół zabija. Smoku czułego snu nabawia. Księga Siódma. Z Medeą porwaną do Ojczyzny zjeżdża. Radość z tąd wielka matek. Jason proś Medeej o odmłodzenie Esona ojca staruchnego. Podejmuje się tego Medea. Przeobrażenia Modlitwa Medeej k ktemu. Ekataco miesiąc co Diana. Księga Siódma. Wóz przed nie z góry opadł. Ciekanie Medeej w dosławaniu ziół. Smocy stary łupyż wyzuli zawoniawszy ziół. Przeobrażenia Medea gotuje staremu lekarstwo. Księga Siódma. Kopyść sucha w zieloną. Eson z starego młody.
tenże błąd Kśięgá Siodma. Z niasie Iáson kuma. Cielcámi płomieniopáremi Iáson orze Przeobráżenia Zębami smoczemi pośiewa. Zęby smocze w zbroyny lud. Ten sie naspoł zabiia. Smoku czułego snu nabawia. Kśięgá Siodma. Z Medeą porwáną do Oyczyzny zieżdza. Rádość z tąd wielka mátek. Iáson proś Medeey o odmłodzenie AEsoná oycá stáruchnego. Podeymuie sie tego Medea. Przeobráżenia Modlitwá Medeey k ktemu. Aekatáco mieśiąc co Dianá. Kśięgá Siodma. Woz przed nie z gory opadł. Ciekánie Medeey w dosławániu źioł. Smocy stáry łupyż wyzuli zawoniawszy źioł. Przeobráżenia Medea gotuie stáremu lekárstwo. Kśięgá Siodma. Kopyść sucha w źieloną. AEson z stárego młody.
Skrót tekstu: OvŻebrMet
Strona: 187
Tytuł:
Metamorphoseon
Autor:
Publius Ovidius Naso
Tłumacz:
Jakub Żebrowski
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Tematyka:
mitologia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
spoliis / choćby był nailepszy. Przeto im będzie lepszy/ tym mu mniej po żenie. Bo na cóż wolność przedać a prawdziwie nabyć Pani nad sobą/ która co każe to musisz Czynić/ każe co kupić/ kupić musisz/ każeć Nie kupić/ wara Panie Małżonku/ nie kupuj. Każe wypchnąć na szyję z domu staruchnego Sługę/ który Dziadowi twemu jeszcze służył. Zaraz go wypchnąć trzeba. Zgoła i afekty I łaskę/ i nie łaskę/ i datki/ i wszytko Z jej rozkazania samej iść muszą/ a ty cyt. Jeśli nie masz potomka/ musisz jej bękartom Albo gachom/ albo więc i komu gorszemu Dziedzictwo twe zostawić; sama
spoliis / choćby był nailepszy. Przeto im będźie lepszy/ tym mu mniey po żenie. Bo ná cosz wolność przedáć á prawdźiwie nabyć Páni nád sobą/ ktora co każe to muśisz Czynić/ każe co kupić/ kupić muśisz/ każeć Nie kupić/ wara Pánie Małżonku/ nie kupuy. Każe wypchnąć ná szyię z domu stáruchnego Sługę/ ktory Dźiadowi twemu ieszcze służył. Záraz go wypchnąć trzebá. Zgołá y áffekty Y łáskę/ y nie łáskę/ y datki/ y wszytko Z iey roskazánia sámey iść muszą/ á ty cyt. Ieśli nie masz potomká/ muśisz iey bękartom Albo gachom/ álbo więc y komu gorszemu Dźiedźictwo twe zostáwić; sámá
Skrót tekstu: OpalKSat1650
Strona: 37
Tytuł:
Satyry albo przestrogi do naprawy rządu i obyczajów w Polszcze
Autor:
Krzysztof Opaliński
Miejsce wydania:
Amsterdam
Region:
zagranica
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
satyry
Tematyka:
obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1650
Data wydania (nie wcześniej niż):
1650
Data wydania (nie później niż):
1650
