wspomnisz i stanieć, niebogo, za tace, Kupi-li korbacz, którym grzbiet ci wykołace.” 272 (P). PRÓŻNY KŁOS STOI, PRÓŻNA BECZKA PŁYWA PODOBIEŃSTWO PYSZNEGO
Czemu zwykle próżny kłos stoi jako kołek, A pełny żyta na dół pochyla wierzchołek? Tonie z solą na Wiśle beczka, i niejedna; Stopnie sól, beczka na wierzch wypłynie ode dna. Tak ci i człowiek, skoro fortuna mu z głowy Bieżącej wody prądem rozum spłucze zdrowy, Skoro go nadmie pycha czczym wiatrem swawolna, Stoi jako próżny kłos, jako beczka solna Płynie wierzchem; a że go widzą, że go chwalą, Puścił się za znikomej ambicyjej falą
wspomnisz i stanieć, niebogo, za tace, Kupi-li korbacz, którym grzbiet ci wykołace.” 272 (P). PRÓŻNY KŁOS STOI, PRÓŻNA BECZKA PŁYWA PODOBIEŃSTWO PYSZNEGO
Czemu zwykle próżny kłos stoi jako kołek, A pełny żyta na dół pochyla wierzchołek? Tonie z solą na Wiśle beczka, i niejedna; Stopnie sól, beczka na wierzch wypłynie ode dna. Tak ci i człowiek, skoro fortuna mu z głowy Bieżącej wody prądem rozum spłucze zdrowy, Skoro go nadmie pycha czczym wiatrem swawolna, Stoi jako próżny kłos, jako beczka solna Płynie wierzchem; a że go widzą, że go chwalą, Puścił się za znikomej ambicyjej falą
Skrót tekstu: PotFrasz1Kuk_II
Strona: 120
Tytuł:
Ogród nie plewiony
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
, do lance, do reguły wojennej, i zaraz brał stopień, na jaki go doskonałość przysposobiła. Nie drukowano teraźniejszej sentencji: Exeat ex aula, qui volet esse piuslu, ale i owszem, kogo do służby Boskiej modestyja i powołanie nakłoniły, znalazł i z tej miary drogę swoję, pomoc, aplikacyją i wysokie Kościoła stopnie. Zgoła wszytko ogółem, co się tu partykularnie podzielić może albo ma się in ordine do sposobów życia chwalebnego, miała młódź szlachecka u dworów panów swoich przezacnych.
Jacek: O szczęśliwości rodziców i krwi naonczas szlacheckiej, kędy tak opieka pańska cudze trzymała i zażywała dziatki.
Wincenty: Mogę mówić, że do rodziców spłodzić
, do lance, do reguły wojennej, i zaraz brał stopień, na jaki go doskonałość przysposobiła. Nie drukowano teraźniejszej sentencyi: Exeat ex aula, qui volet esse piuslu, ale i owszem, kogo do służby Boskiej modestyja i powołanie nakłoniły, znalazł i z tej miary drogę swoję, pomoc, aplikacyją i wysokie Kościoła stopnie. Zgoła wszytko ogółem, co się tu partykularnie podzielić może albo ma się in ordine do sposobów życia chwalebnego, miała młódź szlachecka u dworów panów swoich przezacnych.
Jacek: O szczęśliwości rodziców i krwi naonczas szlacheckiej, kędy tak opieka pańska cudze trzymała i zażywała dziatki.
Wincenty: Mogę mówić, że do rodziców spłodzić
Skrót tekstu: MałpaCzłow
Strona: 276
Tytuł:
Małpa Człowiek
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
satyry, traktaty
Tematyka:
obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1715
Data wydania (nie wcześniej niż):
1715
Data wydania (nie później niż):
1715
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Archiwum Literackie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Paulina Buchwaldówna
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wroclaw
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1962
zwyczajny z Schotta Autora pułtory stopy czyni.
Sążeń ma w sobie łokci. 4.
A według drugich łokci 3.
W łokiec wchodzi calów - 24
Dłoni w chodzi w łokieć - 6
Ćwierć ma calów - 6
Pertica, Zerdź, albo mierniczy pręt ma stop - 10.
Ta miara inaczej zowie się Decempeda. Dziesięć stopna miara.
Pasus simplex. pułtrzeci stopy,
Pasus Geometricus stop. - 5.
Plethron jest Miara stop - 100.
Stadium Romanum, albo Staje kroków - - 125.
A stop w sobie ma - 600.
A według Tiryna - 625
Stadium Graecum miało kroków w sobie - - 100
A stop - - - 600
zwyczayny z Schotta Autora pułtory stopy czyni.
Sążeń ma w sobie łokci. 4.
A według drugich łokci 3.
W łokiec wchodzi calow - 24
Dłoni w chodzi w łokieć - 6
Cwierć ma calow - 6
Pertica, Zerdź, albo mierniczy pręt ma stop - 10.
Ta miara inacżey zowie się Decempeda. Dziesięć stopna miara.
Pasus simplex. pułtrzeci stopy,
Pasus Geometricus stop. - 5.
Plethron iest Miara stop - 100.
Stadium Romanum, albo Staie krokow - - 125.
A stop w sobie ma - 600.
A według Tirina - 625
Stadium Graecum miało krokow w sobie - - 100
A stop - - - 600
Skrót tekstu: ChmielAteny_I
Strona: 159
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 1
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1755
Data wydania (nie wcześniej niż):
1755
Data wydania (nie później niż):
1755
JEzusowi ukrzyżowanemu: Uszy moje gotowe ku słuchaniu słów Pańskich; Język mój gotowy na wychwalanie Imienia jego ś. i wszytkie siły moje ku usłudze jego Boskiej. Do czego wszytkiego wielce pomoże na nogi afektów naszych pęta bojaźni włożyć Bożej/ aby nie wychodziły tam/ gdzie Bóg i sumnienie zakazuje/ wiedząc że jako dobrych Pan Bóg stopnie i kroki pilno rachuje; także złych i przewrotnych[...] ludzi; według świadectwa[...] Job Włożyłes pęta na nogi moje/ i strzegłeś wszytkich ścieżek moich i śladom nóg moich przypatrowałes się. Iob. SPOSÓB Jako też możemy uszanować siedem Boleści wnętrzne Chrystusa JEZUSA, co być może nie tylko z jego Serca i Duszy Naś. pociechą
IEzusowi vkrzyżowánemu: Vszy moie gotowe ku słuchániu słow Páńskich; Ięzyk moy gotowy ná wychwálánie Imienia iego ś. y wszytkie śiły moie ku vsłudze iego Boskiey. Do czego wszytkiego wielce pomoże ná nogi affektow nászych pętá boiáźni włożyć Bożey/ áby nie wychodźiły tám/ gdźie Bog y sumnienie zákázuie/ wiedząc że iáko dobrych Pán Bog stopnie y kroki pilno ráchuie; tákże złych y przewrotnych[...] ludzi; według swiadectwa[...] Job Włożyłes pęta na nogi moie/ y strzegłeś wszytkich śćieżek moich y śladom nog moich przypatrowáłes się. Iob. SPOSOB Iáko też możemy vszanowáć śiedem Boleśći wnętrzne Chrystusá IEZVSA, co być może nie tylko z iego Sercá y Duszy Naś. poćiechą
Skrót tekstu: BanHist
Strona: 149
Tytuł:
Bankiet albo historia jako Adam bankietował
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Wilno
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
mieszany
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
poematy epickie
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1650
Data wydania (nie wcześniej niż):
1650
Data wydania (nie później niż):
1650
czasem/ kiedy i chleby Kalwińskie dawał jego naśladowcom. Znajdowali się tam tacy/ co byli uczestnikami i stołu Pańskiego/ i kielicha szatańskiego pospołu. A gdy już Biskupi byli w więzieniu/ a Isabella przecię nie ufała kapłanom Katolickim/ acz odprawowali nabożeństwo zwierzchne wedle jej wolej/ postanowiła nowe Duchowieństwo. Zachowała jednak przy tej odmianie stopnie Arcybiskupów/ Biskupów/ Kapłanów/ Diakonów/ także godności Proboszczów/ Dziekanów/ Archidiakonów/ Kanclerzów/ Kanoników po kościołach Kolegiatskich: i dała im też przy tytułach starych godności/ opatrzenia i przywileje: ale obróciła to wszytko na Luterany/ i na Kalwinisty: lecz więcej na tych/ a niż na owych: i rozkazała też
czásem/ kiedy y chleby Kálwińskie dawał iego náśládowcom. Znáydowáli się tám tácy/ co byli vczestnikámi y stołu Páńskiego/ y kielichá szátáńskiego pospołu. A gdy iuż Biskupi byli w więźieniu/ á Isábellá przećię nie vfáłá kápłanom Kátholickim/ ácz odpráwowáli nabożeństwo zwierzchne wedle iey woley/ postánowiłá nowe Duchowieństwo. Záchowáłá iednák przy tey odmiánie stopnie Arcybiskupow/ Biskupow/ Kápłanow/ Diákonow/ tákże godnośći Probosczow/ Dźiekanow/ Archidiákonow/ Kánclerzow/ Kánonikow po kośćiołách Collegiátskich: y dáłá im też przy titułách stárych godnośći/ opátrzeniá y przywileie: ále obroćiłá to wszytko ná Lutherany/ y ná Kálwinisty: lecz więcey ná tych/ á niż ná owych: y roskazáłá też
Skrót tekstu: BotŁęczRel_IV
Strona: 54
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. IV
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
Albo z pracą doszedszy, krótko nimi cieszą. Ale kiedyby tak być nie chcieli uparci,
Naraiłbym pewniejsze tym niedźwiedziom barci, Słodsze daleko miody niż cukry, niż seki. Do niebieskiej się niechaj udadzą pasieki: Tam prawdziwe honory; kto chce, to ich dopnie, Niech podrywa drabinę, niech śmierć łomie stopnie. Chcieć tylko dobrze czynić, boską się obrazą Brzydzić, cnót naśladować, same w ręce lazą. Możeż większy nad króla, co tu płacą drogo I z kłopotem dostają, potkać honor kogo? Gnojek w niebie, którym tu brzydzono się wszędzie, Zostawszy królem, świeckich monarchów posiędzie. Ale cóż, gdy tamtego
Albo z pracą doszedszy, krótko nimi cieszą. Ale kiedyby tak być nie chcieli uparci,
Naraiłbym pewniejsze tym niedźwiedziom barci, Słodsze daleko miody niż cukry, niż seki. Do niebieskiej się niechaj udadzą pasieki: Tam prawdziwe honory; kto chce, to ich dopnie, Niech podrywa drabinę, niech śmierć łomie stopnie. Chcieć tylko dobrze czynić, boską się obrazą Brzydzić, cnót naśladować, same w ręce lazą. Możeż większy nad króla, co tu płacą drogo I z kłopotem dostają, potkać honor kogo? Gnojek w niebie, którym tu brzydzono się wszędzie, Zostawszy królem, świeckich monarchów posiędzie. Ale cóż, gdy tamtego
Skrót tekstu: PotFrasz2Kuk_II
Strona: 505
Tytuł:
Ogrodu nie wyplewionego część wtora
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
są gruntowniejsze jak Nic. Zycie nawet samo by też najdłuższe, jest tylko ciągiem Niczego. Na co się zda Muzyka, Taniec, Piktura, Poёzja, i część większa nauk i umiejętności ludzkich? na Nic za prawde. Wyjąwszy naukę zbawienia, wszystkie inne są mniej jak Nic.
Na co się zdadzą wyniosłe tytuły, stopnie godności, znakomite poszanowania, strojów wymyślnych mody, pożyczane od farb rumieńce i wdzięki, zgoła wszystkie ozdoby powierzchowne ciała? na Nic. Starajmy się raczej przystroić Dusze naszą w wszelkie cnoty ile być może, a resztę wszystko poczytajmy za Nic. Na dworze Królów ważą sobie za Nic prostotę serca, szczerość, rzetelność. W
są gruntownieysze iak Nic. Zycie nawet samo by też naydłuższe, iest tylko ciągiem Niczego. Na co się zda Muzyka, Taniec, Piktura, Poёzya, y część większa nauk y umieiętności ludzkich? na Nic za prawde. Wyiąwszy naukę zbawienia, wszystkie inne są mniey iak Nic.
Na co się zdadzą wyniosłe tytuły, stopnie godności, znakomite poszanowania, stroiow wymyślnych mody, pożyczane od farb rumieńce y wdzięki, zgoła wszystkie ozdoby powierzchowne ciała? na Nic. Staraymy się raczey przystroić Dusze naszą w wszelkie cnoty ile bydż może, a resztę wszystko poczytaymy za Nic. Na dworze Krolow ważą sobie za Nic prostotę serca, szczerość, rzetelność. W
Skrót tekstu: CoqMinNic
Strona: A6v
Tytuł:
Nic francuskie na nic polskie przenicowane
Autor:
Louis Coquelet
Tłumacz:
Józef Epifani Minasowicz
Drukarnia:
Drukarnia Mitzlerowska
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
traktaty
Poetyka żartu:
tak
Data wydania:
1769
Data wydania (nie wcześniej niż):
1769
Data wydania (nie później niż):
1769
