kompanii z Paszkowskimi, ludźmi żwawymi. Po nabożeństwie wyzwał Kropiński Suzina. Poszli na plac. Ja z nimi gdy szedłem, poczęli mię Paszkowscy obligować, ażebym nie szedł. Jednakże, choć z daleka, szedłem i przy-
szedłem do nich, którzy Suzina czekali. Przyszedł Suzin z jednym tylko bratem stryjecznorodzonym Michałem Suzinem, kapitanem regimentu dragonii, w Kamieńcu stojącym, brat zaś Faustyna, Ludwik Suzin, nie poszedł za nim. Chciałem ich skombinować, ale gdy nie mogłem i zaczął go Kropiński szpetnymi słowami łajać, spuściliśmy do pojedynku. Dobrze się spotkali i w drugim pocięciu ranił Kropiński Suzina nieszkodliwie w prawą rękę
kompanii z Paszkowskimi, ludźmi żwawymi. Po nabożeństwie wyzwał Kropiński Suzina. Poszli na plac. Ja z nimi gdy szedłem, poczęli mię Paszkowscy obligować, ażebym nie szedł. Jednakże, choć z daleka, szedłem i przy-
szedłem do nich, którzy Suzina czekali. Przyszedł Suzin z jednym tylko bratem stryjecznorodzonym Michałem Suzinem, kapitanem regimentu dragonii, w Kamieńcu stojącym, brat zaś Faustyna, Ludwik Suzin, nie poszedł za nim. Chciałem ich skombinować, ale gdy nie mogłem i zaczął go Kropiński szpetnymi słowami łajać, spuściliśmy do pojedynku. Dobrze się spotkali i w drugim pocięciu ranił Kropiński Suzina nieszkodliwie w prawą rękę
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 297
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
, i od ipani Michałowskiej.
Ten potem Andrzej ożenił się z Emerencjanną Podbereską, podkomorzycówną orszańską, i zostawiwszy syna Jana, prędko umarł. Żona zaś jego poszła za Korzeniowskiego, skarbnika brzeskiego, z którą o wnuka swego in minorennitate będącego miał dziad mój proceder prawny.
Tenże Jan, syn Andrzeja, a mój brat stryjecznorodzony, ożenił się potem z Anną Szaniawską, podczaszanką trocką, synowicą rodzoną księcia Konstantego Szaniawskiego, biskupa krakowskiego. Oprócz dóbr Szarniewa i Rohozina, trzymał zastawą dobra Radziwiłłowskie Stare Świerzno, w sumie 12 000 tynfów. Żona jego pierwej umarła, a potem sam roku 1733 w Świerznie umarł. Znałem go będąc dziecięciem, gdyż
, i od jpani Michałowskiej.
Ten potem Andrzej ożenił się z Emerencjanną Podbereską, podkomorzycówną orszańską, i zostawiwszy syna Jana, prędko umarł. Żona zaś jego poszła za Korzeniowskiego, skarbnika brzeskiego, z którą o wnuka swego in minorennitate będącego miał dziad mój proceder prawny.
Tenże Jan, syn Andrzeja, a mój brat stryjecznorodzony, ożenił się potem z Anną Szaniawską, podczaszanką trocką, synowicą rodzoną księcia Konstantego Szaniawskiego, biskupa krakowskiego. Oprócz dóbr Szarniewa i Rohozina, trzymał zastawą dobra Radziwiłłowskie Stare Świerzno, w sumie 12 000 tynfów. Żona jego pierwej umarła, a potem sam roku 1733 w Świerznie umarł. Znałem go będąc dziecięciem, gdyż
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 379
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
z Lamarem, pułkownikiem regimentu konnego lit., ukradł mu dwa lichtarze srebrne, za co, pojechawszy do Rasny, dwieście rózeg dać mu kazałem i odprawiłem go.
Tenże potem Witanowski, przyszedłszy do lat dalszych, wszystkimi niepodściwościami bawił się. Jako to sfabrykował prawo przedażne na Klukowicze, wieś od brata swego stryjecznorodzonego Adama majętnego, bo sam Józef ledwo włókę gruntu po ojcu swoim miał, a od drugiego brata, takoż stryjecznego, zrobiwszy nim brata swego rodzonego, Wojciecha w Lublinie stawił do roborowania przedaży części jego w tychże Klukowiczach, drugą fabrykacją prokurował.
Także w magdeburii łoździejskiej pod dawną datą sfabrykował przedażne prawo od Tarnowskiego na część
z Lamarem, pułkownikiem regimentu konnego lit., ukradł mu dwa lichtarze srebrne, za co, pojechawszy do Rasny, dwieście rózeg dać mu kazałem i odprawiłem go.
Tenże potem Witanowski, przyszedłszy do lat dalszych, wszystkimi niepodściwościami bawił się. Jako to sfabrykował prawo przedażne na Klukowicze, wieś od brata swego stryjecznorodzonego Adama majętnego, bo sam Józef ledwo włókę gruntu po ojcu swoim miał, a od drugiego brata, takoż stryjecznego, zrobiwszy nim brata swego rodzonego, Wojciecha w Lublinie stawił do roborowania przedaży części jego w tychże Klukowiczach, drugą fabrykacją prokurował.
Także w magdeburii łoździejskiej pod dawną datą sfabrykował przedażne prawo od Tarnowskiego na część
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 422
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
zlecił mi, abym jego już zupełną i nieodmienną dla dworu królewskiego i królewskich przyjaciół oświadczył i upewnił addykcją. A w tym czasie otworzono ów pokój, w którym byli senatorowie i posłowie, podpisujący się do owego, wyżej wspomnionego, memoriału. Był między tymiż senatorami w owym pokoju Zabiełło, kasztelan mścisławski, brat stryjecznorodzony Zabiełły, marszałka kowieńskiego, i Chreptowicz, naówczas kasztelan brzeski, a teraźniejszy nowogródzki kasztelan, którzy nie chcieli się podpisać do tego memoriału. Książę tedy hetman, wychodząc z tegoż pokoju, rzekł do Zabiełły, marszałka kowieńskiego, i do mnie: „A wasz kasztelan mścisławski nie chciał się podpisać.”
Zaraz tedy
zlecił mi, abym jego już zupełną i nieodmienną dla dworu królewskiego i królewskich przyjaciół oświadczył i upewnił addykcją. A w tym czasie otworzono ów pokój, w którym byli senatorowie i posłowie, podpisujący się do owego, wyżej wspomnionego, memoriału. Był między tymiż senatorami w owym pokoju Zabiełło, kasztelan mścisławski, brat stryjecznorodzony Zabiełły, marszałka kowieńskiego, i Chreptowicz, naówczas kasztelan brzeski, a teraźniejszy nowogródzki kasztelan, którzy nie chcieli się podpisać do tego memoriału. Książę tedy hetman, wychodząc z tegoż pokoju, rzekł do Zabiełły, marszałka kowieńskiego, i do mnie: „A wasz kasztelan mścisławski nie chciał się podpisać.”
Zaraz tedy
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 448
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
jego rodzonych a moich stryjecznych synowców, IchMciów Panów Józefa i Wojciecha Matuszewiców, z Jerzego Matuszewica już zmarłego i Teresy Suszyńskiej małżonków prokreowanych, dziedziczną dziadowską posesją, dobra Jaroszówkę nazwane, w województwie mińskim leżące, dotychczas mających. Stawiłem także WYMP. Antoniego Matuszewica, cześnika mozyrskiego, stryja mego stryjecznego, alias ojca mego brata stryjecznorodzonego, a syna Aleksandra Matuszewica, podwojewodzego wołyńskiego, który Aleksander był dziada mego Jana Kazimierza Matuszewica, cześnika mińskiego, bratem rodzonym. Stawiłem przy tym WYMPana Benedykta Matuszewica, klucznego województwa wileńskiego, którego dziad Tomasz Matuszewic potomstwo swoje z Zofią Zakrzewską, sędzianką ziemską wileńską, małżonką swoją prokreowane dziadowi memu Kazimierzowi Janowi Matuszewicowi, cześnikowi
jego rodzonych a moich stryjecznych synowców, IchMciów Panów Józefa i Wojciecha Matuszewiców, z Jerzego Matuszewica już zmarłego i Teresy Suszyńskiej małżonków prokreowanych, dziedziczną dziadowską posesją, dobra Jaroszówkę nazwane, w województwie mińskim leżące, dotychczas mających. Stawiłem także WJMP. Antoniego Matuszewica, cześnika mozyrskiego, stryja mego stryjecznego, alias ojca mego brata stryjecznorodzonego, a syna Aleksandra Matuszewica, podwojewodzego wołyńskiego, który Aleksander był dziada mego Jana Kazimierza Matuszewica, cześnika mińskiego, bratem rodzonym. Stawiłem przy tym WJMPana Benedykta Matuszewica, klucznego województwa wileńskiego, którego dziad Tomasz Matuszewic potomstwo swoje z Zofią Zakrzewską, sędzianką ziemską wileńską, małżonką swoją prokreowane dziadowi memu Kazimierzowi Janowi Matuszewicowi, cześnikowi
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 793
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
do Janowa do Kossakowskiej, sędziny ziemskiej kowieńskiej, siostry rodzonej Zabiełły, marszałka kowieńskiego, a mojej dawnej przyjaciółki i dobrodziki. Tam barzo dobrze będąc przyjęty, udałem się stamtąd ku Wiłkomirzowi i po drodze zajechałem do Żejm do Medekszy, podsędka kowieńskiego, wdowca, który miał za sobą Zabiełłównę, marszałkównę kowieńską, siostrę stryjecznorodzoną Zabiełły, marszałka kowieńskiego, który także miał swoje nieukontentowania do szwagra swego Zabiełły, marszałka kowieńskiego, z którym wzajemne nieukontentowania nasze opowiedaliśmy. Mówiliśmy i o niestateczności marszałka kowieńskiego, że raz jednej, drugi raz drugiej partii się chwytał, od obydwóch partii biorąc i coraz więcej chcąc profitować, a przyjaciół swoich często na
do Janowa do Kossakowskiej, sędziny ziemskiej kowieńskiej, siostry rodzonej Zabiełły, marszałka kowieńskiego, a mojej dawnej przyjaciółki i dobrodziki. Tam barzo dobrze będąc przyjęty, udałem się stamtąd ku Wiłkomirzowi i po drodze zajechałem do Żejm do Medekszy, podsędka kowieńskiego, wdowca, który miał za sobą Zabiełłównę, marszałkównę kowieńską, siostrę stryjecznorodzoną Zabiełły, marszałka kowieńskiego, który także miał swoje nieukontentowania do szwagra swego Zabiełły, marszałka kowieńskiego, z którym wzajemne nieukontentowania nasze opowiedaliśmy. Mówiliśmy i o niestateczności marszałka kowieńskiego, że raz jednej, drugi raz drugiej partii się chwytał, od obodwoch partii biorąc i coraz więcej chcąc profitować, a przyjaciół swoich często na
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 827
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
