tej piekarni jest tarcic 4, którymi cielęta przegrodzono. — Ten Dworzec płotem jest chruścianym ogrodzony. — Przy tym Dworcu jest chlewów dla różnego bydła 2, kurnik jeden.
W pośrodku tego Dworca Sernik stoi, w którym garców mlecznych 20, tworzydł do serów 15.
Naczenie w tym Dworcu: Drewnianych konew 2 Skopców 3 Szaflików 2 Ceber 1 Dzieża do pieczenia chleba 1 Maślnica do robienia masła 1 Misa drzewiana 1 Rzeszoto 1 Koryto dla kur 1 Saneczki małe 1 Sanie wołowe 1 Skrzynia do wapna 1
Naczenie w Dworze kuchennym: Dzież 2 Niecki chlebne 1 Fasek do barszczu 2 Podsitek 1 Ceber kuchenny 1 Drewnianych konew 2 Cebrzyków 2 Talerzów drewnianych 4 Ławek
tej piekarni jest tarcic 4, którymi cielęta przegrodzono. — Ten Dworzec płotem jest chruścianym ogrodzony. — Przy tym Dworcu jest chlewów dla różnego bydła 2, kurnik jeden.
W pośrodku tego Dworca Sernik stoi, w którym garców mlecznych 20, tworzydł do serów 15.
Naczenie w tym Dworcu: Drewnianych konew 2 Skopców 3 Szaflików 2 Ceber 1 Dzieża do pieczenia chleba 1 Maślnica do robienia masła 1 Misa drzewiana 1 Rzeszoto 1 Koryto dla kur 1 Saneczki małe 1 Sanie wołowe 1 Skrzynia do wapna 1
Naczenie w Dworze kuchennym: Dzież 2 Niecki chlebne 1 Fasek do barszczu 2 Podsitek 1 Ceber kuchenny 1 Drewnianych konew 2 Cebrzyków 2 Talerzów drewnianych 4 Ławek
Skrót tekstu: InwKunGęb
Strona: 21
Tytuł:
Inwentarz zamku w Kuniowie
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Kuniów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1631
Data wydania (nie wcześniej niż):
1631
Data wydania (nie później niż):
1631
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Mieczysław Gębarowicz
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1973
, Rozmaryn, Majeron, Kolender, Jałowiec. Liście winne, Figowe etc. etc. Szpiżarnie. Wieszadła, Stoły do kuchnie, Stolice, Kloce, Topory, Rzeż[...] ik. Szlachtuz Zarębacz, Kucharze, Pasztetnicy, Piekarze, Obłożyny, Przygłowniki, Drwa, Węgle. Kadzi na wodę, Cebry,
Cebrzyki, albo Szafliki, Warzechy, Tarki, Wierciochy, Donice, Garnce; Lichtarze, do Kuchnie, Sita, Przetaki, Siekacze, Tasaki, Kotły, Brytwany, Kielemki, Patelle do smażenia: Szpikulce Moździerze, Różny, Rożenki rybne, Roszty: Brajtary, Sosby, Deki pod kolice, Pasztetnice naczynie różne, Formy do ciast
, Rozmáryn, Máieron, Kolender, Iáłowiec. Liśćie winne, Figowe etc. etc. Szpiżárnie. Wieszádła, Stoły do kuchnie, Stolice, Kloce, Topory, Rzeż[...] ik. Szláchtuz Zárębácz, Kuchárze, Pásztetnicy, Piekárze, Obłożyny, Przygłowniki, Drwá, Węgle. Kádźi na wodę, Cebry,
Cebrzyki, albo Száfliki, Warzechy, Tarki, Wierćiochy, Donice, Gárnce; Lichtarze, do Kuchnie, Sitá, Przetáki, Siekácze, Tásaki, Kotły, Brytwány, Kielemki, Pátelle do smáżenia: Szpikulce Mozdźierze, Rozny, Rożenki rybne, Roszty: Braytary, Sosby, Deki pod kolice, Pásztetnice naczynie rozne, Formy do ćiast
Skrót tekstu: CzerComp
Strona: 3
Tytuł:
Compendium ferculorum albo zebranie potraw
Autor:
Stanisław Czerniecki
Drukarnia:
Jerzy i Mikołaj Schedlowie
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
poradniki
Tematyka:
kulinaria
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1682
Data wydania (nie wcześniej niż):
1682
Data wydania (nie później niż):
1682
Krzemieniami nabite, ciągną sprzągłe woły Lubo konie po snopkach usłanych dokoła. Tak je ten młocek skruszy, nie spociwszy czoła, Bo sam na stole siedzi, a pod nim krzemienie Na miazgę kruszą słomę, jedno ma baczenie Na to: żeby poganiał i bydlęta żeby Zboża nie poszpeciły z przypadłej potrzeby. Na co już pogotowiu szaflik i łopatę
Ma, by tę bydląt na bok wymiatał prywatę. Kiedy już wszystko skruszy, na kupę to sprząta, A uważa, z którego wiatr powiewa kąta; I zaraz tamże wieje, gdzie wprzód zboże pada, Słoma zaś pokruszona powoli osiada Ta bliżej, ta też dalej, jako która waży. Tę lub dla
Krzemieniami nabite, ciągną sprzągłe woły Lubo konie po snopkach usłanych dokoła. Tak je ten młocek skruszy, nie spociwszy czoła, Bo sam na stole siedzi, a pod nim krzemienie Na miazgę kruszą słomę, jedno ma baczenie Na to: żeby poganiał i bydlęta żeby Zboża nie poszpeciły z przypadłej potrzeby. Na co już pogotowiu szaflik i łopatę
Ma, by tę bydląt na bok wymiatał prywatę. Kiedy już wszystko skruszy, na kupę to sprząta, A uważa, z którego wiatr powiewa kąta; I zaraz tamże wieje, gdzie wprzód zboże pada, Słoma zaś pokruszona powoli osiada Ta bliżej, ta też dalej, jako która waży. Tę lub dla
Skrót tekstu: GośPosBar_II
Strona: 461
Tytuł:
Poselstwo wielkie Stanisława Chomentowskiego...
Autor:
Franciszek Gościecki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
relacje
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1732
Data wydania (nie wcześniej niż):
1732
Data wydania (nie później niż):
1732
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Poeci polskiego baroku
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Jadwiga Sokołowska, Kazimiera Żukowska
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1965
wiele groszy przynieść mam? M. Prżyniezże za dwa grosza/ połowę białego chleba a połowę rzanego chleba. Każdego połowę a przynieś świeżego. I. Dobrze pójde: owo jest chleb miła Matko. M. Dobrześ uczynił. Przynieś teraz i drew abych ogień wzmiecili. Idz/ naostrz noże: wiej wody w Szaflik a zawiesz tam biały recznik popraw ognia. Ociec twój idzie. i Dawid Styry twój/ idzie znim: Idź naprzeciwko nim/ zdejm twoje czapke/ a pokłoń się uczciwie. I. Uczynięto miła Matko Ide tam. Witajcie miły Ojcze. z waszym towarzystwym. D. Pietrze/ a wasz to Syn? P
wiele groszi przynieść mam? M. Prżyniezże za dwa grosza/ połowę białego chlebá a połowę rzánego chlebá. Każdego połowę á przynieś świeżego. I. Dobrze poyde: owo iest chleb miła Mátko. M. Dobrześ ucżynił. Przynieś teraz y drew ábych ogien wzmiećili. Idz/ náostrz noże: wiey wody w Szaflik á záwiesz tám biały recżnik popraw ogniá. Oćiec twoy idźie. y Dawid Styri twoy/ idzie znim: Idź naprzećiwko nim/ zdeym twoie cżapke/ á pokłoń śię ucżciwie. I. Vcżynięto miła Matko Ide tám. Witaycie miły Oycże. z wászym towárzystwym. D. Pietrze/ á wász to Syn? P
Skrót tekstu: PolPar
Strona: 9
Tytuł:
Französische und Polnische Parlament
Autor:
Anonim
Drukarnia:
Gdańsk
Miejsce wydania:
Gdańsk
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
rozmówki do nauki języka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1653
Data wydania (nie wcześniej niż):
1653
Data wydania (nie później niż):
1653
co nim linie czynią.
1 kułko do krajania ciasta z drewnianą rękoistką.
1 kocioł mędziany, niewielki, wazy fontuw 21.
1 kocioł mnięiszy trochę, wazy fontuw 18, 1 garnuszek do tę z noskiem nowy.
1 alebyk międziany do palenia wutki i rurnyczka przy nim, wazy fontuw 10 1/2.
2 szafliki z uchamy do wody, wazom fontuw 22 1/2.
1 wanienka podługowata do wody, wazy fontuw 12 1/2 1 mała myseczko głęboka.
1 woworek do wody, wazy fontuw 7 1/2, 1 grapa na zęłaznych noszkach podługowata.
1 forma do robienia swycz, wazy fontuw 28, stój w
co nim liniie czynią.
1 kułko do kraiania ciasta z drewnianą rękoistką.
1 kocioł mędziany, niewielky, wazy fontuw 21.
1 kocioł mnięiszy trochę, wazy fontuw 18, 1 garnuszek do tę z noskiem nowy.
1 alebyk międziany do palenia wutky y rurnyczka przy nim, wazy fontuw 10 1/2.
2 szafliki z uchamy do wody, wazom fontuw 22 1/2.
1 wanięnka podługowata do wody, wazy fontuw 12 1/2 1 mała myseczko głęboka.
1 woworek do wody, wazy fontuw 7 1/2, 1 grapa na zęłaznych noszkach podługowata.
1 forma do robienia swycz, wazy fontuw 28, stoy w
Skrót tekstu: SzumInw
Strona: 49
Tytuł:
Gdański inwentarz mienia domowego Magdaleny Szumanowej
Autor:
Magdalena Szumanowa
Miejsce wydania:
Gdańsk
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1706
Data wydania (nie wcześniej niż):
1706
Data wydania (nie później niż):
1706
prowadzi Gulki/ które zdrobiwszy pod kociełek sądzi. A której na ogrodzie maż narwał jarzyny/ Sama skrobie. Sam sięga widłami słoniny Wywiodłej/ a wisącej z krokwy okopciałej/ I dostawa z starego połcia szperki małej. I parzy ją ukropem. Ci się zabawiają Tym czasem rozmowami/ i czas przewłaczają. Był tam bukowy/ szaflik/ za ucho zadany Na gwozdź/ ten z wodą ciepłą na nogi im dany: W śrzód kuczki wprowadzone miekkie rogożowe Łóżko stoi: boki w nim/i nogi wierzbowe. Nakreli je kołderką/ która im służyła W dni odświętne/ lub i ta błahą/ nędzna była/ A ną wierzbowe loże prawie się godząca.
prowádźi Gulki/ ktore zdrobiwszy pod koćiełek sądźi. A ktorey ná ogrodźie maż nárwał iárzyny/ Sámá skrobie. Sam śięgá widłámi słoniny Wywiodłey/ á wisącey z krokwy okopćiałey/ Y dostawa z stárego połćiá szperki máłey. Y párzy ią vkropem. Ci się zábawiáią Tym czasem rozmowámi/ y czás przewłaczáią. Był tám bukowy/ száflik/ zá vcho zadány Ná gwozdź/ ten z wodą ćiepłą na nogi im dány: W śrzod kuczki wprowádzone miekkie rogożowe Lożko stoi: boki w nim/y nogi wierzbowe. Nakreli ie kołderką/ ktora im służyłá W dni odświętne/ lub y tá błahą/ nędzna byłá/ A ną wierzbowe loże prawie się godząca.
Skrót tekstu: OvŻebrMet
Strona: 209
Tytuł:
Metamorphoseon
Autor:
Publius Ovidius Naso
Tłumacz:
Jakub Żebrowski
Drukarnia:
Franciszek Cezary
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Tematyka:
mitologia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1636
Data wydania (nie wcześniej niż):
1636
Data wydania (nie później niż):
1636
Klubki, Powrozy, Postronki, Kotef, Żagle, Wory, Szelki,Pobiegi, tarcice do futrowania, pojazdy, laski, dragi, sufle, berły, koły, stroisze, kule, maty, liczki, gozdzie, smoła, siekiera, świder, piła, dłuto, i toporek. Kuchenne statki, kotły, Szafliki, Konwie, Garce różne, i inne przynależyte potrzeby, zawczasu mają być sporządzone, ile w Zimie, na Wiosnę, nieczekając wsiadanej. Legumina także też mają być wygotowane, jako to krupy Jaglane, Jęczmienne, Tatarczane, Groch, Połcie, Sadła, Mąki, Sól, których tyle przysposobić trzeba, ile na
Klubki, Powrozy, Postronki, Kotef, Zagle, Wory, Szelki,Pobiegi, tárćice do futrowánia, poiázdy, laski, dragi, sufle, berły, koły, stroisze, kule, máty, liczki, gozdżie, smołá, śiekierá, świder, piłá, dłuto, y toporek. Kuchenne státki, kotły, Száfliki, Konwie, Gárce rożne, y inne przynależyte potrzeby, záwczásu máią bydż sporządzone, ile w Zimie, ná Wiosnę, nieczekáiąc wśiadáney. Leguminá tákże też máią bydź wygotowáne, iáko to krupy Iágláne, Ięczmięnne, Tátárczáne, Groch, Połćie, Sádłá, Mąki, Sol, ktorych tyle przysposobić trzebá, ile ná
Skrót tekstu: HaurEk
Strona: 62
Tytuł:
OEkonomika ziemiańska
Autor:
Jakub Kazimierz Haur
Drukarnia:
Krzysztof Schedel
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
poradniki
Tematyka:
gospodarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1675
Data wydania (nie wcześniej niż):
1675
Data wydania (nie później niż):
1675
pójdę do łaźni. Chceszli zemną/ tedy się nagotuj/ a przydź w czas do mnie. Myłem się (myłam się) nie dawno. Mogę się doma kąpać/ kiedy chcę. Mamy piękną łazienkę w tyle/ ta się wnet da napalić. Tam są wszelakie narzędy/ wanny/ faski/ szafliki/ spodnice/ i wszytko czego potrzeba. Daleko tam lepiej/ niżeli w pospolitej łaźni. Bo tam rozmaity lud idzie/ jeden krostawy/ drugi trędowaty/ a trzeci francowaty. Nie rad (rada) tam idę/ boję się/ bych się nie zaraził (zaraziła.) Bo zdrowie może kto łatwie utracić/
poydę do łáźni. Chceszli zemną/ tedy się nágotuy/ á przydź w cżás do mnie. Myłem się (myłám się) nie dawno. Mogę się domá kąpáć/ kiedy chcę. Mamy piękną łáźienkę w tyle/ tá się wnet da nápalić. Tam są wszelákie nárzędy/ wánny/ fáski/ száfliki/ spodnice/ y wszytko cżego potrzebá. Dáleko tám lepiey/ niżeli w pospolitey łaźni. Bo tám rozmáity lud idźie/ jeden krostáwy/ drugi trędowáty/ á trzeći francowáty. Nie rad (rádá) tám idę/ boję się/ bych się nie záráźił (záráźiłá.) Bo zdrowie może kto łatwie utráćić/
Skrót tekstu: VolcDial
Strona: 88
Tytuł:
Viertzig dialogi
Autor:
Nicolaus Volckmar
Miejsce wydania:
Toruń
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
rozmówki do nauki języka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1612
Data wydania (nie wcześniej niż):
1612
Data wydania (nie później niż):
1612