Solne z nią z Węgier do Polski kawerny, Bo skoro jednę w utwierdzonej wierze Od Bele ojca króla darem bierze, Rzuci w nią pierścień; aż zostawszy panią, I ten do Polski, i sól przyszła za nią. Nie pierścień, wędę; nie wędę, lecz kotwy W ojcowskie piersi, żeby zawsze do twej Tążył miłości, żeby szedł za tobą Sercem w odległy kraj, choć nie osobą, Rzucasz bez wszelkiej, Kunegundo, chyby, Głębiej niż tamta swemu, w solne szyby: Nie sól, dostatek jej między Bawary, Ale uprzejmej miłości kanary, Gdzie się obrócisz, jak ryba za wędą, Wszędy przy tobie póki wieku będą
Solne z nią z Węgier do Polski kawerny, Bo skoro jednę w utwierdzonej wierze Od Bele ojca króla darem bierze, Rzuci w nię pierścień; aż zostawszy panią, I ten do Polski, i sól przyszła za nią. Nie pierścień, wędę; nie wędę, lecz kotwy W ojcowskie piersi, żeby zawsze do twej Tążył miłości, żeby szedł za tobą Sercem w odległy kraj, choć nie osobą, Rzucasz bez wszelkiej, Kunegundo, chyby, Głębiej niż tamta swemu, w solne szyby: Nie sól, dostatek jej między Bawary, Ale uprzejmej miłości kanary, Gdzie się obrócisz, jak ryba za wędą, Wszędy przy tobie póki wieku będą
Skrót tekstu: PotFrasz5Kuk_III
Strona: 377
Tytuł:
Ogroda nie wyplewionego część piąta
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1688 a 1696
Data wydania (nie wcześniej niż):
1688
Data wydania (nie później niż):
1696
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
