miewają by najgorsze mosty. Do tego mu uczciciel lepszej fantazji Przy kieliszku dodawał w wdzięcznej melodiej Słodkodźwiękiej cytary — a łagodne strony Chłopiec tekstem przegradzał żeglującej żony Strofami prześpiewując, jak jest — morskiej pladze Konfidowawszy zdrowia — na wątpliwej wadze. I wrzkomo Polak dumał a afekt gorący W nim ta pieśń pobudzała i instrument brzmiący:
Pieśń utęskliwego małżonka.
Cóż mi po tobie, lutni wdzięcznostrona, Gdy mnie swą trapi niebytnością żona! Bez damizele mej — za nic trele.
Za nic są cytry, teorby, wijole, Gdy cię nie widzę, mój śliczny sokole! Wdzięczna muzyka niech precz umyka!
Wszelka ochota niech precz ustępuje, Gdy nie wiem, jako
miewają by najgorsze mosty. Do tego mu uczciciel lepszej fantazyej Przy kieliszku dodawał w wdzięcznej melodyej Słodkodźwiękiej cytary — a łagodne strony Chłopiec tekstem przegradzał żeglującej żony Strofami prześpiewując, jak jest — morskiej pladze Konfidowawszy zdrowia — na wątpliwej wadze. I wrzkomo Polak dumał a affekt gorący W nim ta pieśń pobudzała i instrument brzmiący:
Pieśń utęskliwego małżonka.
Coż mi po tobie, lutni wdzięcznostrona, Gdy mie swą trapi niebytnością żona! Bez damizele mej — za nic trele.
Za nic są cytry, teorby, wijole, Gdy cie nie widzę, moj śliczny sokole! Wdzięczna muzyka niech precz umyka!
Wszelka ochota niech precz ustępuje, Gdy nie wiem, jako
Skrót tekstu: KorczWiz
Strona: 85
Tytuł:
Wizerunk złocistej przyjaźnią zdrady
Autor:
Adam Korczyński
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1698
Data wydania (nie wcześniej niż):
1698
Data wydania (nie później niż):
1698
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Roman Pollak, Stefan Saski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Polska Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1949