. Ale że ta jest dobrodziejstwami obowiązanych profesja, aby ustawicznym odebranej łaski głoszeniem oddawać należność ręce sprawcy, za czym najprzód proszę ten geniusz IWWMPana Dobrodzieja, którym wszystkich należących do twej najlepszej na świecie krwi, od pierwszego — dzięki pomyślnemu objęciu wpływu wielkich antenatów swoich, dzięki własnej jakby skróconej metempsychozie obejmujesz esencjalne talenta, który jesteś wyrocznią Rzeczypospolitej, abyś natchnąwszy mnie, swój twór, życzliwymi za każdym tchnieniem adoracjami, pozwolił tak obligowanego życia tchnienie, jako też pierwiastki dobywającego się głosu w najpokorniejszym za konferowane pióro grodzkie sakryfikować dziękczynieniu, które gdy wraz ze mną ścielę pod stopy IWPana i Dobrodzieja mego, nie ważę się podnosić oblicza, abym miał królewską
. Ale że ta jest dobrodziejstwami obowiązanych profesja, aby ustawicznym odebranej łaski głoszeniem oddawać należność ręce sprawcy, za czym najprzód proszę ten geniusz JWWMPana Dobrodzieja, którym wszystkich należących do twej najlepszej na świecie krwi, od pierwszego — dzięki pomyślnemu objęciu wpływu wielkich antenatów swoich, dzięki własnej jakby skróconej metempsychozie obejmujesz esencjalne talenta, który jesteś wyrocznią Rzeczypospolitej, abyś natchnąwszy mnie, swój twór, życzliwymi za każdym tchnieniem adoracjami, pozwolił tak obligowanego życia tchnienie, jako też pierwiastki dobywającego się głosu w najpokorniejszym za konferowane pióro grodzkie sakryfikować dziękczynieniu, które gdy wraz ze mną ścielę pod stopy JWPana i Dobrodzieja mego, nie ważę się podnosić oblicza, abym miał królewską
Skrót tekstu: MatDiar
Strona: 143
Tytuł:
Diariusz życia mego, t. I
Autor:
Marcin Matuszewicz
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1754 a 1765
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1765
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bohdan Królikowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1986
syna kwituje i wyrzeka się, ze się mu dosyć według targu stało wiecznemi czaszy nic się od niego nieupominającz i wszelakie strony zastepuje, tylko to wymawia, ze gdyby była przedajna, tedy blyssy by który brat u niego kupic niż kto inszy, co Marcin słysząc groszem zaswiadczył, i Sebastian ociecz jego groz swoj własny wyroczni prawu obłozył. (p. 329) (p. 330)
461. Jewa Gemiołkowa z Tomaszem Wnękiem swym — Przed teru ze prawem obecnie stanęła lewa Gemiołkowa wyznała wolą swoją, iż własnie przedała dobrowolnie zagrodę swoją własną Tomaszowi Wnękowi swemu za grzywien dwadzieścia monety i liczby Polskiej licząc po gr. 48 w grzywnę, która
syna kwituie y wyrzeka się, ze sie mu dosic według targu stało wiecznemi czaszy nic sie od niego nievpominaiącz y wszelakie stronÿ zastepuie, tylko to wÿmawia, ze gdyby była przedajna, tedy blyssy by ktory brath v niego kupic niz kto inszÿ, czo Marcin słysząc groszem zaswiadczył, y Sebestian ociecz iego groz swoÿ własny wyroczni prawu obłozył. (p. 329) (p. 330)
461. Iewa Gemiołkowa z Tomaszem Wnękiem swym — Przed teru ze prawęm obecznie stanęła lewa Gemiołkowa wyznała wolą swoię, ysz własnie przedała dobrowolnie zagrodę swoię własną Tomaszowi Wnękowi swemu za grzywien dwadziescia monety y liczby Polskiey licząc po gr. 48 w grzywnę, ktora
Skrót tekstu: KsKomUl
Strona: 54
Tytuł:
Księga gromadzka wsi Komborska Wola
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Komborska Wola
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1604 a 1683
Data wydania (nie wcześniej niż):
1604
Data wydania (nie później niż):
1683
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
za lat trzy będzieli mu potrzebne imienia, tedy o tem z bratem ma mówić; a on ma pokazać słusne gospodarstwo, jeśli co poprawi, to nagroda, jeśli spustoszy, to tam o tem mowa: wypust, broną i pług, co słysząc Mikołaj Surmaczyk wyznanie matczyne dał gros świadomego prawu; a matka gros swój wyroczni przed prawo położyła; quod solidatum est. (p. 337)
464. Saczunek prawny na zagrodę Syma Boczara. — Tenże Symon Boczar za panowania jego M. p. Bernata Czepielowskiego, który trzymał Wolą Kąmborską w roku 1632, 26 Martii prosył, aby prawo wierne wysłał, aby przyznało i vznalo praczą i
za lat trzy będzieli mu potrzebne imienia, tedy o tem z bratem ma mowic; a on ma pokazac słusne gospodarstwo, iesli czo poprawi, to nagroda, iesli spustoszy, to tam o tem mowa: wypust, broną y pług, czo słysząc Mikołay Surmaczyk wyznanie matczyne dał gros swiadomego prawu; a matka gros swoy wyroczni przed prawo połozyła; quod solidatum est. (p. 337)
464. Saczunek prawny na zagrodę Syma Boczara. — Tenze Symon Boczar za panowania iego M. p. Bernatha Czepielowskiego, ktory trzymał Wolą Kąmborską w roku 1632, 26 Martii prosył, aby prawo wierne wysłał, aby przyznało y vznalo praczą y
Skrót tekstu: KsKomUl
Strona: 55
Tytuł:
Księga gromadzka wsi Komborska Wola
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Komborska Wola
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1604 a 1683
Data wydania (nie wcześniej niż):
1604
Data wydania (nie później niż):
1683
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
. 48 licząc w grzywnę jedne, którą sumę zupełnie oddał Stanisław ojcu svemu pod rozgą zieloną i przy litkupie, co lan Rzecznik wyznał, iże wsitkę sumę wziął i wolnego zapiszu dopuscył, zaraz wyrokę grossem swym vczynil sam za się, za zonę swoją, i za dziatky swe wiecznemi czaszy niczego się nieupominac i gros wyroczni do prawa położył, co słysząc Stanisław Rzecznik ojcowskie wyznanie przedania i wyroki za wsitkie stroni dał sobie do ksiąg prawnich zapisać grosem swym i zaswiadczył. (p. 342) (p. 343)
468. Plac goły kupiony. — Stanął oblicznie Mikołaj Długosz, wójt Woły Kąmborskiej, wyznał dobrowolnie, iże przedał płacz goły
. 48 licząc w grzywnę iedne, ktorą summe zupełnie oddał Stanisław oyczu svemu pod rozgą zieloną y przy litkupie, czo ląn Rzecznik wyznał, yze wsitkę summę wziął y wolnego zapiszu dopuscył, zaraz wyrokę grossem swym vczynil sąm za się, za zonę swoię, y za dziatky swe wiecznemi czaszy niczego sie nievpominac y gros wyroczni do prawa połozył, czo słysąc Stanisław Rzecznik oycowskie wyznanie przedania y wyroki za wsitkie stroni dał sobie do xziąg prawnich zapisac grosem swym y zaswiadczył. (p. 342) (p. 343)
468. Plac goły kupiony. — Stanął oblicznie Mikołay Długosz, woyt Woly Kąmborskiej, wyznał dobrowolnie, ize przedał placz goły
Skrót tekstu: KsKomUl
Strona: 56
Tytuł:
Księga gromadzka wsi Komborska Wola
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Komborska Wola
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
księgi sądowe
Tematyka:
sprawy sądowe
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1604 a 1683
Data wydania (nie wcześniej niż):
1604
Data wydania (nie później niż):
1683
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Księgi sądowe wiejskie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Bolesław Ulanowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1921
Twoję jedynaczkę, ojczyznę kochaną, Tę orlicę schorzałą. Czas za Cię przyśpieje, Że się w swój polot Bóg da i pióra odzieje. Ty dziedzictwo Lechowe z daleka i z bliża Masz bronić mocą twego i cnotą paiża, Z którego wyrok Boży, gdy rzecz swą zaczyna Mnie pod nogi Twe upaść z muzą napomina. Wyrocznia tarczy
Pro domino si bella Deo et victricia signa Quaeritis o reges, signa subite crucis Sub qua vicerunt veteres feliciter hostem Sub cruce qui certas vincere, vince Deo. Haec pia militia est, et ut est pia subicit hostes Per quam sunt summo grata trophaea Deo . A po polsku
Za boską cześć jeśli was chęć do
Twoję jedynaczkę, ojczyznę kochaną, Tę orlicę schorzałą. Czas za Cię przyśpieje, Że się w swój polot Bóg da i pióra odzieje. Ty dziedzictwo Lechowe z daleka i z bliża Masz bronić mocą twego i cnotą paiża, Z którego wyrok Boży, gdy rzecz swą zaczyna Mnie pod nogi Twe upaść z muzą napomina. Wyrocznia tarczy
Pro domino si bella Deo et victricia signa Quaeritis o reges, signa subite crucis Sub qua vicerunt veteres feliciter hostem Sub cruce qui certas vincere, vince Deo. Haec pia militia est, et ut est pia subicit hostes Per quam sunt summo grata trophaea Deo . A po polsku
Za boską cześć jeśli was chęć do
Skrót tekstu: GawTarcz
Strona: 31
Tytuł:
Clipaeus Christianitatis to jest Tarcz Chrześcijaństwa
Autor:
Jan Gawiński
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1680 a 1681
Data wydania (nie wcześniej niż):
1680
Data wydania (nie później niż):
1681
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Dariusz Chemperek, Wacław Walecki
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Collegium Columbinum
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
2003
