liścia wszytkie lasy, Co ma ziemia proszeczków, co gwiazd jest na niebie, Nie da wieczność, niestetyż, przyrównać do siebie. Niech jednę kroplę z morza komór na świat inny, Niechaj żółw, gór i rówien drobne okruszyny Biorąc w gębę, wynosi raz przez rok tysiączny, Wżdy kiedy ziemię zbierze i morze wysiączy, Wżdy by kiedy nadzieja końca przecie była; Lecz jeszcze i przed tym ma wieczność czasu siła. Nie znajdziesz, o przeklęty jeszcze w matce, synu, Żeby wieczność określić, żadnego terminu!) Tak długo cierpieć będę, wągle będę jadał, Płomień pijał, z czartami przeklętymi siadał! Będę się klął z pragnienia
liścia wszytkie lasy, Co ma ziemia proszeczków, co gwiazd jest na niebie, Nie da wieczność, niestetyż, przyrównać do siebie. Niech jednę kroplę z morza komor na świat iny, Niechaj żółw, gór i rówien drobne okruszyny Biorąc w gębę, wynosi raz przez rok tysiączny, Wżdy kiedy ziemię zbierze i morze wysiączy, Wżdy by kiedy nadzieja końca przecie była; Lecz jeszcze i przed tym ma wieczność czasu siła. Nie znajdziesz, o przeklęty jeszcze w matce, synu, Żeby wieczność określić, żadnego terminu!) Tak długo cierpieć będę, wągle będę jadał, Płomień pijał, z czartami przeklętymi siadał! Będę się klął z pragnienia
Skrót tekstu: PotZmartKuk_I
Strona: 613
Tytuł:
Dialog o zmartwychwstaniu pańskim.
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
dramat
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1676
Data wydania (nie wcześniej niż):
1676
Data wydania (nie później niż):
1676
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
