i kaliskiego uczestniczących w zjeździe w Słupcy 34 stycznia 1608 r. do kardynała Bernarda Maciejowskiego, arcybiskupa gnieźnieńskiego.
- - Nieszczęście nasze sprawuje, że gdy wm. n. m. p. najwięcej w zabiegu teraźniejszym potrzebujemy, na ten prawie czas onego za uchwałą sejmu blisko przeszłego przy boku J. K. M. zadzierżywa. Czemu uskarżywszy się, życzemy spólnie, abyś wm. nasz m. p. tam okreszone dni wymieszkawszy, namże w tymże zdrowiu dobrym przybyć, radą swą niebezpieczeństwom zachodzącym wstręt uczynić raczeł. A to w niebytności wm. n. m. p. przestrzeżeni będąc, nie ustawamy myślić o tym,
i kaliskiego uczestniczących w zjeździe w Słupcy 34 stycznia 1608 r. do kardynała Bernarda Maciejowskiego, arcybiskupa gnieźnieńskiego.
- - Nieszczęście nasze sprawuje, że gdy wm. n. m. p. najwięcy w zabiegu teraźniejszym potrzebujemy, na ten prawie czas onego za uchwałą sejmu blisko przeszłego przy boku J. K. M. zadzierżywa. Czemu uskarżywszy się, życzemy spólnie, abyś wm. nasz m. p. tam okreszone dni wymieszkawszy, namże w tymże zdrowiu dobrym przybyć, radą swą niebezpieczeństwom zachodzącym wstręt uczynić raczeł. A to w niebytności wm. n. m. p. przestrzeżeni będąc, nie ustawamy myślić o tym,
Skrót tekstu: AktaPozn_I_1
Strona: 382
Tytuł:
Akta sejmikowe województw poznańskiego i kaliskiego tom I
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
akta sejmikowe
Tematyka:
polityka, prawo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1601 a 1616
Data wydania (nie wcześniej niż):
1601
Data wydania (nie później niż):
1616
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Włodzimierz Dworzaczek
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Poznań
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1957
Księgi Trzecie.
Munsztuk prosty z Czanką wypiłowaną sowito esowatą/ a przedsię prostą Usarską/ z dwiema oliwkami gładkiemi/ po kołeczku na każdym boku mającemi/ z łancuszkiem na wierzchu kolczastym pospolitym/ zejdzie się w każdą gębę wolnego i pieszczonego konia dla przejazdzki lekkiej. Księgi Trzecie.
To wędzidło wargi otwiera/ dziąsła karze/ jazyk zadzierżywa wewnątrz i wywieszać nie dopuszcza/ głowę wznosi/ i lekkie dzierżenie czyni.
Wędzidło otworzyste/ z gęsią szyją pełną kolec na wierzchu/ ze dwiema gałkami/ wolność językowi daje/ załamuje/ dziąsła karze/ i wolne dzierżenie czyni/ należy właśnie koniom które abo kły wysokie mają/ abo na kieł biorą.
To wędzidło właśnie
Kśięgi Trzećie.
Munsztuk prosty z Czánką wypiłowáną sowito esowátą/ á przedsię prostą Vsárską/ z dwiemá oliwkámi głádkiemi/ po kołeczku ná kożdym boku máiącemi/ z łáncuszkiem ná wierzchu kolczástym pospolitym/ zeydzie się w każdą gębę wolnego y pieszczonego koniá dla przeiazdzki lekkiey. Kśięgi Trzećie.
To wędzidło wárgi otwiera/ dziąsłá karze/ iázyk zádzierżywa wewnątrz y wywieszáć nie dopuszcza/ głowę wznośi/ y lekkie dzierżenie czyni.
Wędzidło otworzyste/ z gęśią szyią pełną kolec ná wierzchu/ ze dwiemá gałkámi/ wolność ięzykowi dáie/ záłámuie/ dziąsłá karze/ y wolne dzierżenie czyni/ należy własnie koniom ktore ábo kły wysokie máią/ ábo ná kieł biorą.
To wędźidło własnie
Skrót tekstu: DorHip_II
Strona: Iiij
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_II
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
dzierżenie czyni/ nic nie jest pożyteczne do ćwiczenia/ tylko do przejazdzki lekkiej. Księgi Trzecie.
Tęż władzą ma jako i przed nim będące w zadzierżywaniu języka/ ale iż koniowi gębę rozdziera/ szpetne pojźrzenie czyni.
Wędzidło otworzyste z opaczną podkowką drążkowatą/ a ze dwiema gałkami/ załamuje kark/ dziąsła karze/ i język zadzierżywa/ należy koniowi twardoustemu.
Wędzidło otwarte/ z gęsią szyją/ z gruszkami opacznemi/ wolność daje językowi/ kark załamuje/ karze dziąsła/ i lekkie dzierżenie czyni. Księgi Trzecie.
Wędzidło całe z drążkami zakrzywionemi wszytko/ z więtszemi i mniejszemi kołkami/ daje wolność językowi śrzednią/ wargi miąższe otwiera/ głowę podnosi/ i
dzierżenie czyni/ nic nie iest pożyteczne do ćwiczenia/ tylko do przeiazdzki lekkiey. Kśięgi Trzećie.
Tęż władzą ma iáko y przed nim będące w zádzierżywániu ięzyká/ ále iż koniowi gębę rozdziera/ szpetne poyźrzenie czyni.
Wędzidło otworzyste z opáczną podkowką drążkowátą/ á ze dwiemá gałkámi/ záłámuie kárk/ dziąsłá karze/ y ięzyk zádzierżywa/ należy koniowi twárdoustemu.
Wędzidło otwárte/ z gęśią szyią/ z gruszkámi opácznemi/ wolność dáie ięzykowi/ kárk záłámuie/ karze dziąsłá/ y lekkie dzierżenie czyni. Kśięgi Trzećie.
Wędzidło cáłe z drążkámi zákrzywionemi wszytko/ z więtszemi y mnieyszemi kołkámi/ dáie wolność ięzykowi śrzednią/ wárgi miąższe otwiera/ głowę podnośi/ y
Skrót tekstu: DorHip_II
Strona: Iiv
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_II
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
gęby.
Wędzidło proste z gałek napiłowanych na kształt paciorków pochodzistych ku śrzodkowi/ z łancuszkiem paciorkowatym nasiekanym na wierzchu/ zatrzymywa język/ pianę mnoży i lekkie dzierżenie czyni/ koniowi dobrej gęby należy.
Wędzidło całe ze dwóch prętów przehybających się/ w pośrzodku samym nitem z obu stron ostróżnie utwierdzone/ z łancuszkiem na wierzchu kolczastym/ zadzierżywa język wewnątrz/ załamuje/ i lekkie dzierżenie czyni. Księgi Trzecie.
Wędzidło proste ze czterech sowitych gładkich oliwek/ po jednemu kołeczku na każdym końcu oliwki mające/ czasem wznosi/ a czasem załamuje głowę. Pieszczonej i nader wolnej gęby koniom należy.
Wędzidło otworzyste z kotczą nogą/ ze dwiema knaflami i z jednym kołkiem z
gęby.
Wędzidło proste z gałek nápiłowánych ná kształt paćiorkow pochodzistych ku śrzodkowi/ z łáncuszkiem paćiorkowátym náśiekánym ná wierzchu/ zátrzymywa ięzyk/ piánę mnoży y lekkie dzierżenie czyni/ koniowi dobrey gęby należy.
Wędzidło cáłe ze dwuch prętow przehybáiących się/ w pośrzodku sámym nitem z obu stron ostrożnie vtwierdzone/ z łáncuszkiem ná wierzchu kolczástym/ zádzierżywa ięzyk wewnątrz/ záłámuie/ y lekkie dzierżenie czyni. Kśięgi Trzećie.
Wędzidło proste ze czterech sowitych głádkich oliwek/ po iednemu kołeczku ná káżdym końcu oliwki máiące/ czásem wznośi/ á czásem záłámuie głowę. Pieszczoney y náder wolney gęby koniom należy.
Wędzidło otworzyste z kotczą nogą/ ze dwiemá knáflámi y z iednym kołkiem z
Skrót tekstu: DorHip_II
Strona: Lij
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_II
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
źrzebięcych leciech porządnie uczyć począć: a to z tej rpzyczyny/ że nie bez wielkiej prace i dowcipu przychodzi/ nierozumne zwyciężyć zwierzę/ i wadę umysłu onego/ która nie bezpieczniejsza jest nad cielesną/ odjąć i odmienić. Przetoż o niektórych główniejszych/ które na pamięć przyjdą/ wspomnieć przychodzi.
Koń który się z trudnością zadzierżywa/ abo żadną miarą cofać nazad niechce/ trzeba u miejsca gdzie go chcesz zastanawiać postawić z palcatem kogo/ któryby się nań zagrożywał/ i jakoby straszył pomału/ abo gdyby uporny był barzo/ z przodu zacinał końcem laski po piersiach i po nogach nacierając nań: zaczym gdy się będzie cofał/ co
źrzebięcych lećiech porządnie vczyć począć: á to z tey rpzyczyny/ że nie bez wielkiey prace y dowćipu przychodźi/ nierozumne zwyćiężyć źwierzę/ y wádę vmysłu onego/ ktora nie bespiecznieysza iest nád ćielesną/ odiąć y odmienić. Przetoż o niektorych głownieyszych/ ktore ná pámięć prziydą/ wspomnieć przychodźi.
Koń ktory się z trudnośćią zádźierżywa/ ábo żadną miárą cofáć názad niechce/ trzebá v mieyscá gdźie go chcesz zástánawiáć postáwić z pálcatem kogo/ ktoryby się nań zágrożywał/ y iákoby strászył pomáłu/ ábo gdyby vporny był bárzo/ z przodu záćinał końcem laski po pierśiách y po nogách náćieráiąc nań: záczym gdy się będźie cofał/ co
Skrót tekstu: DorHip_I
Strona: Hiv
Tytuł:
Hippica to iest o koniach księgi_I
Autor:
Krzysztof Dorohostajski
Drukarnia:
Andrzej Piotrkowczyk
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
