” Znowu pan: „A cóż było dalej?” „Dziwowałem się, że nas tak prędko poznali.” 495. MINISTER KALWIŃSKI W WIEŻY
Wsadzono kalwińskiego ministra do wieże. Mówi Pismo: niech każdy kwasu się ich strzeże; Wierę to źle tłumaczą miejsce księża nasi, Bo ją pewnie zasmrodzi, nie tylko zakwasi. Smród jałowcem wykadzi woźny, ale kwasu Trudno, bo oń już więcej niż sto lat hałasu. Chceszli potwierdzić prawdy swego apostoła, Czekaj, ministrze, z Piotrem w ciemnicy anioła; Ale że on w łańcuchu i w kajdanach leży, Trzebać by i te przydać, dla cudu, do wieży. Bo
” Znowu pan: „A cóż było dalej?” „Dziwowałem się, że nas tak prędko poznali.” 495. MINISTER KALWIŃSKI W WIEŻY
Wsadzono kalwińskiego ministra do wieże. Mówi Pismo: niech każdy kwasu się ich strzeże; Wierę to źle tłumaczą miejsce księża nasi, Bo ją pewnie zasmrodzi, nie tylko zakwasi. Smród jałowcem wykadzi woźny, ale kwasu Trudno, bo oń już więcej niż sto lat hałasu. Chceszli potwierdzić prawdy swego apostoła, Czekaj, ministrze, z Piotrem w ciemnicy anioła; Ale że on w łańcuchu i w kajdanach leży, Trzebać by i te przydać, dla cudu, do wieży. Bo
Skrót tekstu: PotFrasz2Kuk_II
Strona: 482
Tytuł:
Ogrodu nie wyplewionego część wtora
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
