to pohaństwo takowe, które rzeczom swym tylko, a nie naszym i folgują, powierzchownie przyjaźni do czasu swego jako się im zda dotrzymawają, ci, którzy nas lubo przyjaźnią często i słowy dobremi obsyłają, samiż snadź jednak, jako się tego dochodzi, a to skrzydłami i swemi nieopowiednie dosięgać i grabić nie zaniechywają; czego i użaliwszy się, i obejrzawszy się też na tych, którzy w pętach pogańskich w niebo i do nas o ratunek płaczliwie zewsząd wołają, którzy posłysząli to, że co o wolność ich czynić zechcemy, błogosławić nam pewnie będą, a opuściemli ich, ciż nas podobno przeklinać, a nieprzy-
jaciel z
to pohaństwo takowe, które rzeczom swym tylko, a nie naszym i folgują, powierzchownie przyjaźni do czasu swego jako się im zda dotrzymawają, ci, którzy nas lubo przyjaźnią często i słowy dobremi obsyłają, samiż snadź jednak, jako się tego dochodzi, a to skrzydłami i swemi nieopowiednie dosięgać i grabić nie zaniechywają; czego i użaliwszy się, i obejrzawszy się też na tych, którzy w pętach pogańskich w niebo i do nas o ratunek płaczliwie zewsząd wołają, którzy posłysząli to, że co o wolność ich czynić zechcemy, błogosławić nam pewnie będą, a opuściemli ich, ciż nas podobno przeklinać, a nieprzy-
jaciel z
Skrót tekstu: AktaPozn_I_1
Strona: 272
Tytuł:
Akta sejmikowe województw poznańskiego i kaliskiego tom I
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
akta sejmikowe
Tematyka:
polityka, prawo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1601 a 1616
Data wydania (nie wcześniej niż):
1601
Data wydania (nie później niż):
1616
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Włodzimierz Dworzaczek
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Poznań
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1957
, w takowe kompactata z ichmciami weszli, że po śmierci p. Duninowy, matki małżonek ichmci, miało być ichmciom wolne w majętność po niej pozostałą wjachanie, całe i skuteczne używanie, póki by ichmciom pewna w tych to paktach opisana suma nie beła oddana i zapłacona. Czego acz się ichm. via ordinaria upominać nie zaniechywają, aby cokolwiek z tego dwojga temi paktami i warunkami zawartego ichm. zyszczono beło, jednak iż te rzeczy w tamtych krajach państw cesarza im. zgoła w posłuch nie idą i magistratus tameczny w to wejzrzeć się zbraniają, zlecamy ichm. pp. posłom naszym do K. J. M. z tego zjazdu naznaczonym
prosić
, w takowe compactata z ichmciami weszli, że po śmierci p. Duninowy, matki małżonek ichmci, miało być ichmciom wolne w majętność po niej pozostałą wjachanie, całe i skuteczne używanie, póki by ichmciom pewna w tych to paktach opisana suma nie beła oddana i zapłacona. Czego acz się ichm. via ordinaria upominać nie zaniechywają, aby cokolwiek z tego dwojga temi paktami i warunkami zawartego ichm. zyszczono beło, jednak iż te rzeczy w tamtych krajach państw cesarza jm. zgoła w posłuch nie idą i magistratus tameczny w to wejzrzeć się zbraniają, zlecamy ichm. pp. posłom naszym do K. J. M. z tego zjazdu naznaczonym
prosić
Skrót tekstu: AktaPozn_I_1
Strona: 295
Tytuł:
Akta sejmikowe województw poznańskiego i kaliskiego tom I
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
akta sejmikowe
Tematyka:
polityka, prawo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1601 a 1616
Data wydania (nie wcześniej niż):
1601
Data wydania (nie później niż):
1616
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Włodzimierz Dworzaczek
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Poznań
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1957
. K. M. jednostajną wiarą cale i nienaruszenie trzymali, dostojeństwem i panowaniem J. K. M., p. n. m., kontentując się, tak w tych mieszaninach, w których jeszcze do tego czasu uspokojenia nie odniesła R. P., nie bez wielkiego każdego z nas żalu, nie zaniechywają ichm. żadnej okazji pro virili suo exemplo maiorum, którzy nigdy w nieufności i w niedotrzymaniu wiary panom swojem doznani nie byli, aby co w ichm. kiedy ad pacificandum et retinendum pristinum Reipublice statum miało desiderari, ale raczej całość tej wiary przeciwko J. K. M., p. n. m.,
. K. M. jednostajną wiarą cale i nienaruszenie trzymali, dostojeństwem i panowaniem J. K. M., p. n. m., kontentując się, tak w tych mieszaninach, w których jeszcze do tego czasu uspokojenia nie odniesła R. P., nie bez wielkiego każdego z nas żalu, nie zaniechywają ichm. żadnej okazyjej pro virili suo exemplo maiorum, którzy nigdy w nieufności i w niedotrzymaniu wiary panom swojem doznani nie byli, aby co w ichm. kiedy ad pacificandum et retinendum pristinum Reipublicae statum miało desiderari, ale raczej całość tej wiary przeciwko J. K. M., p. n. m.,
Skrót tekstu: AktaPozn_I_1
Strona: 386
Tytuł:
Akta sejmikowe województw poznańskiego i kaliskiego tom I
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
akta sejmikowe
Tematyka:
polityka, prawo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1601 a 1616
Data wydania (nie wcześniej niż):
1601
Data wydania (nie później niż):
1616
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Włodzimierz Dworzaczek
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Poznań
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1957
części zabawiają śpiewaniem w kościołach/ i odprawowaniem obrządków Boskich wedle swej powinności: także pogrzebom dogadzają/ i o dusze z powinności się starają. Nie mając też drudzy opatrzenia/ żebrać muszą/ abo robić dla pożywienia. Ale pieczołowanie o nawróceniu ludzi/ zostało po niemałej części przy ojcach z towarzystwa P. Jezusowego/ którzy nie zaniechywają żadnej okasiej ani sposobu/ aby ratowali pogaństwo/ i utwierdzili nowe Chrześcijaństwo. Odprawują tam barzo okazale chrzest święty/ ubierając w nowe szaty Neofity: przystawiają zacne kmotry: w trąby/ w bębny/ w piszczałki grają: ulice i miejsca/ przez które prowadzą do chrztu/ przybierają: także i on kościół w którym bywa
częśći zábawiáią śpiewániem w kośćiołách/ y odpráwowániem obrządkow Boskich wedle swey powinnośći: tákże pogrzebom dogadzáią/ y o dusze z powinnośći się stáráią. Nie máiąc też drudzy opátrzenia/ żebráć muszą/ ábo robić dla pożywienia. Ale pieczołowánie o náwroceniu ludźi/ zostáło po niemáłey częśći przy oycách z towárzystwá P. Iezusowego/ ktorzy nie zániechywáią żadney okásiey áni sposobu/ áby rátowáli pogáństwo/ y vtwierdźili nowe Chrześćiáństwo. Odpráwuią tám bárzo okazále chrzest święty/ vbieráiąc w nowe száty Neofity: przystáwiáią zacne kmotry: w trąby/ w bębny/ w pisczałki gráią: vlice y mieyscá/ przez ktore prowádzą do chrztu/ przybieráią: tákże y on kośćioł w ktorym bywa
Skrót tekstu: BotŁęczRel_IV
Strona: 178
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. IV
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
wyraić, że jest piękna, roztropna, familii dobrej, na dobitkę ale najlepszą doskonałych jej przymiotów przydają: że jest coś znacznego za nią; gdy więc co chcą rzec dobrego o młodym jakim człowieku, który zaczyna świat poznawać, mówią, ze z niego coś będzie: a jeżeli w nim postrzegą jakie talenta, nie zaniechywają na tych miast mówić: że on coś przy nich dokaże. Czegoś
Kupiec po rozłożeniu okazałym swoich towarów, aby tylko trochę z miny twej postrzegł, żeś z tego nie kontent, co ci pokazał; na tych miast mówi tonem poważnym: pokażę ja tu wnet coś, ale to coś (przydaje zaraz z
wyraić, że iest piękna, rostropna, familii dobrey, na dobitkę ale naylepszą doskonałych iey przymiotow przydaią: że iest coś znacznego za nią; gdy więc co chcą rzec dobrego o młodym iakim człowieku, ktory zaczyna świat poznawać, mowią, ze z niego coś będzie: a ieżeli w nim postrzegą iakie talenta, nie zaniechywaią na tych miast mowić: że on coś przy nich dokaże. Czegoś
Kupiec po rozłożeniu okazałym swoich towarow, aby tylko troche z miny twey postrzegł, żeś z tego nie kontent, co ci pokazał; na tych miast mowi tonem poważnym: pokażę ia tu wnet coś, ale to coś (przydaie zaraz z
Skrót tekstu: CoqMinNic
Strona: C4
Tytuł:
Nic francuskie na nic polskie przenicowane
Autor:
Louis Coquelet
Tłumacz:
Józef Epifani Minasowicz
Drukarnia:
Drukarnia Mitzlerowska
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
traktaty
Poetyka żartu:
tak
Data wydania:
1769
Data wydania (nie wcześniej niż):
1769
Data wydania (nie później niż):
1769
