m dziś będąc nie żywem, Anibym wiedział, co to być szczęśliwem Wciszy, co teraz znieść muszę boleśnie, Odpoczywałbym sobie jako weśnie. Rówien Monarchom, rówien Rządzcom świata, Którym smaknie w osobności chata, I Potentatom ziemskich, którzy swoje Od złota zdobią i śrebra pokoje. Albo stawszy się Niewieścim ześniadem, Byłbym robactwu paszą i obiadem W kształt owych, co się urodziwszy giną, I światła jedną niewidzą godziną. Tam się niezboźnik z złym nałogiem dzieli, Gdy go czas weźmie z śmiertelnej pościeli, Tam dksielni męże; cni Bohatyrowie Odpoczywają utraciwszy zdrowie. I do więzienia kiedyś za dług dani, Tam
m dźiś będąc nie żywem, Anibym wiedźiał, co to bydź szczęśliwem Wćiszy, co teraz znieść muszę boleśnie, Odpoczywałbym sobie iáko weśnie. Rowien Monarchom, rowien Rządzcom świátá, Ktorym smaknie w osobnośći cháta, I Potentatom żiemskich, ktorzy swoie Od złotá zdobią i śrebra pokoie. Albo stawszy się Niewieśćim ześniádem, Byłbym robactwu paszą i obiádem W kształt owych, co się urodźiwszy giną, I świátła iedną niewidzą godźiną. Tám się niezboźnik z złym nałogiem dźieli, Gdy go czás weźmie z śmiertelney pośćieli, Tám dxielni męże; cni Bohatyrowie Odpoczywáią utraćiwszy zdrowie. I do więźienia kiedyś zá dług dani, Tám
Skrót tekstu: ChrośJob
Strona: 17
Tytuł:
Job cierpiący
Autor:
Wojciech Stanisław Chrościński
Drukarnia:
Drukarnia Ojców Scholarum Piarum
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
mieszany
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1705
Data wydania (nie wcześniej niż):
1705
Data wydania (nie później niż):
1705
