i praw execu znieśli miedzy sobą/ trzeba żeby ją więtsza jednego władza utwierdziła. Rzymskie Państwo długo w swej calości to trzymało/ że wystempni oskarżani i karani bywali/ stąd ze jeszcze pod czas wolności[...] amitus et repetunda[...] damnati. Więc aby a delatione nikt odstraszony niebył hańbą jaką i sromotą/ chwalili to/ i przypisowali życzności dobra pospolitego/ animuszowi wspaniałemu. I był to plac jeden i pole młodym zwłaszcza/ sławy/ wymowy/ serca nie ustraszonegoo. Volebant plané Romani (mówi o nich Plutarchus) nobiles adolescentes, iis qui deliqissent, vt generosos catulos feris, infestos esse. W R. P. zaś Weneckiej jest osobny na to ustanowiony
y praw execu znieśli miedzy sobą/ trzebá żeby ią więtsza iednego władzá vtwierdziłá. Rzymskie Páństwo długo w swey cálośći to trzymáło/ że wystempni oskarzáni y karáni bywáli/ ztąd ze ieszcze pod czás wolnośći[...] amitus et repetunda[...] damnati. Więc áby a delatione nikt odstrászony niebył háńbą iáką y sromotą/ chwalili to/ y przypisowáli życznośći dobra pospolitego/ ánimuszowi wspániáłemu. Y był to plác ieden y pole młodym zwłaszczá/ sławy/ wymowy/ sercá nie vstrászonegoo. Volebant plané Romani (mowi o nich Plutarchus) nobiles adolescentes, iis qui deliqissent, vt generosos catulos feris, infestos esse. W R. P. záś Weneckiey iest osobny ná to vstánowiony
Skrót tekstu: OpalŁRoz
Strona: E4v
Tytuł:
Rozmowa plebana z ziemianinem
Autor:
Łukasz Opaliński
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
dialogi, pisma polityczne, społeczne
Tematyka:
polityka, prawo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1641
Data wydania (nie wcześniej niż):
1641
Data wydania (nie później niż):
1641
miar prawie zasłużone Ojczyźnie Sapiehy/ z którymi jużby była dawno Rzeczpospolita skonała/ by się ich była miłość sławy/ cnota i życzliwość ku Ojczyźnie/ w przezacnym ich potomstwie nie rozkrzewiła. Bo/ że pomienione insze na ten czas opuszczę/ sami Przodkowie W. M. mego M. Pana/ tak wielkie szcerości i życzności przeciwko narodowi swemu oznaczenia zostawili/ tak wielkie posług i męstwa świadectwa pokazali/ że o nich tylko samych/ mógłby kto sporą napisać Kronikę. Spytko on/ któremu się był Melsztyn przy dziale dostał/ i w młodszym/ i w dalszym wieku swoim/ jakoby fundament nieśmiertelności domu swoich Tarnowskich założył. Abowiem zaraz w małych
miar práwie zásłużone Oyczyznie Sápiehy/ z ktorymi iużby byłá dawno Rzeczpospolita skonáłá/ by sie ich byłá miłość sławy/ cnotá y życzliwość ku Oyczyznie/ w przezacnym ich potomstwie nie roskrzewiłá. Bo/ że pomienione insze ná ten czás opuszczę/ sámi Przodkowie W. M. mego M. Páná/ ták wielkie szcerośći y życznośći przećiwko narodowi swemu oznáczenia zostáwili/ ták wielkie posług y męstwá świádectwá pokazáli/ że o nich tylko sámych/ mogłby kto sporą nápisáć Kronikę. Spytko on/ ktoremu sie był Melsztyn przy dziale dostał/ y w młodszym/ y w dálszym wieku swoim/ iákoby fundáment nieśmiertelnośći domu swoich Tarnowskich záłożył. Abowiem záraz w máłych
Skrót tekstu: CezWargFranc
Strona: 8
Tytuł:
O wojnie francuskiej ksiąg siedmioro
Autor:
Gajusz Juliusz Cezar
Tłumacz:
Andrzej Wargocki
Drukarnia:
Drukarnia wdowy Jakuba Sibeneychera
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
pamiętniki
Tematyka:
historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1608
Data wydania (nie wcześniej niż):
1608
Data wydania (nie później niż):
1608
