/ które cierpiał/ naprzód od braci własnej/ będąc zaprzedany Izraelitom/ potym od paniej swojej/ od której był spotwarzony/ nakoniec od Pana samego/ od którego był do więzienia wrzucony/ a wszędzie powiada był przez możną rękę Boga Jakobowego wyzwolon. . Pererius i Abulensis powiadają/ iż to słówko Potentis, a po Żydowsku Abbir, jest słowo jedno z przezwisk Bożych. W którym znajdują się te trzy litery. Alef, Bet, Relch, które to litery zaczynają imię Trójce Przenaświętszej. Ab, ben, ruch, to jest/ Ojca/ Syna/ i Ducha świętego. Mówi tedy Jakub Patriarcha/ iż syn jego Josef/ był
/ ktore ćierpiáł/ naprzod od bráći własney/ będąc záprzedány Izráelitom/ potym od pániey swoiey/ od ktorey był zpotwarzony/ nákoniec od Páná sámego/ od ktorego był do więźienia wrzucony/ á wszędźie powiada był przez możną rękę Boga Iakobowego wyzwolon. . Pererius y Abulensis powiádáią/ iż to słowko Potentis, á po Zydowsku Abbir, iest słowo iedno z przezwisk Bożych. W ktorym znáyduią się te trzy litery. Aleph, Beth, Relch, ktore to litery záczynáią imię Troyce Przenaświętszey. Ab, ben, ruch, to iest/ Oycá/ Syná/ y Duchá świętego. Mowi tedy Iákob Pátryárchá/ iż syn iego Ioseph/ był
Skrót tekstu: StarKaz
Strona: 14
Tytuł:
Arka testamentu zamykająca w sobie kazania niedzielne cz. 2 kazania
Autor:
Szymon Starowolski
Drukarnia:
Krzysztof Schedel
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
kazania
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1649
Data wydania (nie wcześniej niż):
1649
Data wydania (nie później niż):
1649
przeciwko Lutrowi i Katolikowi. Mówię że to podziwienie jest z uciechą moją/ albowiem Jeroglificum dysputaciej jest żelazo z krzemieniem/ z których gdy się jedno o drugie uderzy/ światłość się pokazuje/ tak też w dysputaciej/ gdy jeden drugiego pyta/ a ten odpowiada/ jasność prawdy musi być pokazana: Disputatio albowiem tłumaczy się po Żydowsku chaschab, to jest cogitare, arbitrari, ratiocinari, jako zwykli disputantes między sobą czynić: Po Gręcku Dialogos¸ to jest sermo vnius ad alterum. Po łacinie/ deducitur ex dis et puto. Albowiem putare veteres dicebant deputare, to jest niepotrzebnego co jest/ odciąć: Et putamina dicuntur Sarmenta, et alia quae auferuntur.
przećiwko Lutrowi y Kátholikowi. Mowię że to podźiwienie iest z vćiechą moią/ álbowiem Ieroglificum disputáciey iest żelázo z krzemieniem/ z ktorych gdy się iedno o drugie vderzy/ świátłość się pokazuie/ ták też w disputáciey/ gdy ieden drugiego pyta/ á ten odpowiáda/ iásność prawdy muśi bydź pokazána: Disputatio álbowiem tłumáczy się po Zydowsku chaschab, to iest cogitare, arbitrari, ratiocinari, iáko zwykli disputantes między sobą czynić: Po Gręcku Dialogos¸ to iest sermo vnius ad alterum. Po łáćinie/ deducitur ex dis et puto. Albowiem putare veteres dicebant deputare, to iest niepotrzebnego co iest/ odćiąć: Et putamina dicuntur Sarmenta, et alia quae auferuntur.
Skrót tekstu: KorRoz
Strona: 14
Tytuł:
Rozmowa teologa katolickiego z rabinem żydowskim przy arianinie nieprawym chrześcijaninie
Autor:
Marek Korona
Drukarnia:
Drukarnia Kolegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
dialogi, pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1645
Data wydania (nie wcześniej niż):
1645
Data wydania (nie później niż):
1645
lumina magna, Lecz gdy człowieka stworzył/ nie pochwalił go/ przyczyny inszej nie najduję tylko tę/ że miał coś foremniejszego w czasie uczynić/ a nic inszego tylko to/ że Verbum Caro factum est, w żywocie błogosławionej Panny. Ecce Virgo concipier et pariet filium, et vocabitur nomen eius EMANVEL. Virgo, po żydowsku nazywa się Bethula, którym imieniem tu na tym miejscu pismo nie zowie ją/ ale miasto Betula, położono ALMA, co nic inszego nie znaczy według siedmidziesiąt tłumaców/ i Hieronima świętego/ tylko adolescentula, albo iuuencula, Młodziusienka/ jakoby w takowych leciech/ w którychby sposobna była w stan Małżeński wstąpić/ i nie
lumina magna, Lecz gdy człowieká stworzył/ nie pochwalił go/ przyczyny inszey nie náyduię tylko tę/ że miał coś foremnieyszego w czáśie vczynic/ á nic inszego tylko to/ że Verbum Caro factum est, w żywoćie błogosłáwioney Pánny. Ecce Virgo concipier et pariet filium, et vocabitur nomen eius EMANVEL. Virgo, po żydowsku názywa się Bethula, ktorym imieniem tu ná tym mieyscu pismo nie zowie ią/ ále miásto Bethula, połozono ALMA, co nic inszego nie znáczy według śiedmidźieśiąt tłumácow/ y Hieronimá świętego/ tylko adolescentula, álbo iuuencula, Młodźiuśienka/ iákoby w tákowych lećiech/ w ktorychby sposobná byłá w stan Małżeński wstąpić/ y nie
Skrót tekstu: KorRoz
Strona: 58
Tytuł:
Rozmowa teologa katolickiego z rabinem żydowskim przy arianinie nieprawym chrześcijaninie
Autor:
Marek Korona
Drukarnia:
Drukarnia Kolegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
dialogi, pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1645
Data wydania (nie wcześniej niż):
1645
Data wydania (nie później niż):
1645
będzie opuszczona ziemia: Szóstego tedy roku panowania Ezechiasza/ a życia jego trzydziestego pierwszego Samaria wzięta była od Asyryjczyków/ jakoż tedy Ezechiasz we trzydziestu w pierwszym roku ma być nazwany puer, dzieciątko/ nieumiejąc rozeznać między dobrym a złym.
Potwierdzają tego Wcielenia Syna Bożego imiona troje/ jedno DEus, które się zowie po żydowsku IEHOVA, drugie MARIA, które się zowie po żydowsku Miriam, trzecie JEZUS, które czytamy po żydowsku Isiu Prawda Rabynie że wy liczbę swoję literami czynicie/ i dla tego w słowiech waszych tajemnice wielkie upatrujecie/ proszę porachujmy tylko liczbę tych trzech imion: Naprzed Iehoua, tu maż cztery litery/ pierwsza Iod, która znaczy
będźie opuszczona źiemiá: Szostego tedy roku pánowánia Ezechiasza/ á żyćia iego trzydźiestego pierwszego Sámárya wźięta byłá od Asyriyczykow/ iákosz tedy Ezechiasz we trzydziestu w pierwszym roku ma bydź názwány puer, dźiećiątko/ nieumieiąc rozeznáć między dobrym á złym.
Potwierdzáią tego Wćielenia Syná Bożego imioná troie/ iedno DEus, ktore się zowie po żydowsku IEHOVA, drugie MARYA, ktore się zowie po żydowsku Miriam, trzećie IEZVS, ktore czytamy po żydowsku Isiu Prawdá Rábynie że wy liczbę swoię literámi czynićie/ y dla tego w słowiech wászych táiemnice wielkie vpátruiećie/ proszę poráchuymy tylko liczbę tych trzech imion: Naprzed Iehoua, tu maż cztery litery/ pierwsza Iod, ktora znáczy
Skrót tekstu: KorRoz
Strona: 60
Tytuł:
Rozmowa teologa katolickiego z rabinem żydowskim przy arianinie nieprawym chrześcijaninie
Autor:
Marek Korona
Drukarnia:
Drukarnia Kolegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
dialogi, pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1645
Data wydania (nie wcześniej niż):
1645
Data wydania (nie później niż):
1645
a życia jego trzydziestego pierwszego Samaria wzięta była od Asyryjczyków/ jakoż tedy Ezechiasz we trzydziestu w pierwszym roku ma być nazwany puer, dzieciątko/ nieumiejąc rozeznać między dobrym a złym.
Potwierdzają tego Wcielenia Syna Bożego imiona troje/ jedno DEus, które się zowie po żydowsku IEHOVA, drugie MARIA, które się zowie po żydowsku Miriam, trzecie JEZUS, które czytamy po żydowsku Isiu Prawda Rabynie że wy liczbę swoję literami czynicie/ i dla tego w słowiech waszych tajemnice wielkie upatrujecie/ proszę porachujmy tylko liczbę tych trzech imion: Naprzed Iehoua, tu maż cztery litery/ pierwsza Iod, która znaczy dziesięć/ druga he, która znaczy pięć/ trzecia
á żyćia iego trzydźiestego pierwszego Sámárya wźięta byłá od Asyriyczykow/ iákosz tedy Ezechiasz we trzydziestu w pierwszym roku ma bydź názwány puer, dźiećiątko/ nieumieiąc rozeznáć między dobrym á złym.
Potwierdzáią tego Wćielenia Syná Bożego imioná troie/ iedno DEus, ktore się zowie po żydowsku IEHOVA, drugie MARYA, ktore się zowie po żydowsku Miriam, trzećie IEZVS, ktore czytamy po żydowsku Isiu Prawdá Rábynie że wy liczbę swoię literámi czynićie/ y dla tego w słowiech wászych táiemnice wielkie vpátruiećie/ proszę poráchuymy tylko liczbę tych trzech imion: Naprzed Iehoua, tu maż cztery litery/ pierwsza Iod, ktora znáczy dźieśięć/ druga he, ktora znáczy pięć/ trzećia
Skrót tekstu: KorRoz
Strona: 60
Tytuł:
Rozmowa teologa katolickiego z rabinem żydowskim przy arianinie nieprawym chrześcijaninie
Autor:
Marek Korona
Drukarnia:
Drukarnia Kolegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
dialogi, pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1645
Data wydania (nie wcześniej niż):
1645
Data wydania (nie później niż):
1645
Asyryjczyków/ jakoż tedy Ezechiasz we trzydziestu w pierwszym roku ma być nazwany puer, dzieciątko/ nieumiejąc rozeznać między dobrym a złym.
Potwierdzają tego Wcielenia Syna Bożego imiona troje/ jedno DEus, które się zowie po żydowsku IEHOVA, drugie MARIA, które się zowie po żydowsku Miriam, trzecie JEZUS, które czytamy po żydowsku Isiu Prawda Rabynie że wy liczbę swoję literami czynicie/ i dla tego w słowiech waszych tajemnice wielkie upatrujecie/ proszę porachujmy tylko liczbę tych trzech imion: Naprzed Iehoua, tu maż cztery litery/ pierwsza Iod, która znaczy dziesięć/ druga he, która znaczy pięć/ trzecia Vau, któraznaczy Sześć/ Czwarta he, która
Asyriyczykow/ iákosz tedy Ezechiasz we trzydziestu w pierwszym roku ma bydź názwány puer, dźiećiątko/ nieumieiąc rozeznáć między dobrym á złym.
Potwierdzáią tego Wćielenia Syná Bożego imioná troie/ iedno DEus, ktore się zowie po żydowsku IEHOVA, drugie MARYA, ktore się zowie po żydowsku Miriam, trzećie IEZVS, ktore czytamy po żydowsku Isiu Prawdá Rábynie że wy liczbę swoię literámi czynićie/ y dla tego w słowiech wászych táiemnice wielkie vpátruiećie/ proszę poráchuymy tylko liczbę tych trzech imion: Naprzed Iehoua, tu maż cztery litery/ pierwsza Iod, ktora znáczy dźieśięć/ druga he, ktora znáczy pięć/ trzećia Vau, ktoraznáczy Sześć/ Czwarta he, ktora
Skrót tekstu: KorRoz
Strona: 60
Tytuł:
Rozmowa teologa katolickiego z rabinem żydowskim przy arianinie nieprawym chrześcijaninie
Autor:
Marek Korona
Drukarnia:
Drukarnia Kolegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
dialogi, pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1645
Data wydania (nie wcześniej niż):
1645
Data wydania (nie później niż):
1645
rózga z korzenia Jessego/ i kwiat z korzenia jego wystąpi/ i będzie odpoczywał na nim Duch Pański/ Duch mądrości i rozumienia/ Duch porady i potężności/ Duch umiejętności i pobożności/ i napełni go Duch bojaźni Bożej. A gdy przydaje Prorok: Ecce ego celabo sculpturam eius: Oto ja zakryję rysowanie jego; po Żydowsku czytamy Phatacha,aperturam eius, otworzenie jego; jakoby rzekł: ten kamień gwoździami Krzyżowymi i Włócznią Żołnierską zranię i otworzę/ et auferam iniquitatem terrae, i oodalę nieprawość ziemie/ to jest przez śmierć jego/ in die vna, dnia jednego/ o którym dniu czytamy: Haec dies quam fecit Dominus, exultemus et laetemur
rozgá z korzeniá Iessego/ y kwiát z korzeniá iego wystąpi/ y będzie odpoczywał ná nim Duch Páński/ Duch mądrośći y rozumienia/ Duch porády y potężnośći/ Duch vmieiętnośći y pobożnośći/ y nápełni go Duch boiáźni Bożey. A gdy przydaie Prorok: Ecce ego celabo sculpturam eius: Oto ia zákryię rysowánie iego; po Zydowsku czytamy Phatacha,aperturam eius, otworzenie iego; iákoby rzekł: ten kámień gwozdźiámi Krzyżowymi y Włocznią Zołnierską zránię y otworzę/ et auferam iniquitatem terrae, y oodalę niepráwość źiemie/ to iest przez śmierć ie^o^/ in die vna, dniá iednego/ o ktorym dniu czytamy: Haec dies quam fecit Dominus, exultemus et laetemur
Skrót tekstu: KorRoz
Strona: 85
Tytuł:
Rozmowa teologa katolickiego z rabinem żydowskim przy arianinie nieprawym chrześcijaninie
Autor:
Marek Korona
Drukarnia:
Drukarnia Kolegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
dialogi, pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1645
Data wydania (nie wcześniej niż):
1645
Data wydania (nie później niż):
1645
samego siebie i swoich Chrześcijan od rąk nieprzyjacielskich broni/ będąc między nimi. A dotego rozumieć masz gdy mówi Prorok: Et erit Sepulchrum eius gloriosum, dla tego że nie umarł śmiercią ludziom inszym zwyczajną/ albowiem komu śmierć była/ priuatio vitae w Chrystusie/ jest żywotem wiekuistym/ i dla tego to miejsce gloriosum po Żydowsku czytamy Manutu, to jest requies, odpocznienie wieczne. RABIN.
IZajasz daje Signa, gdy Chrystus przyjdzie/ tedy będzie mieszkał Wilk z Owcą/ i Ryś z Kozłem będzie odpoczywał. etc. I na drugim miejscu tenże Izajasz mówi: Obrócą szable swoje na wocy/ i Rohatyny na sierpy: czego teraz niemasz
sámego śiebie y swoich Chrześćian od rąk nieprzyiaćielskich broni/ będąc między nimi. A dotego rozumieć masz gdy mowi Prorok: Et erit Sepulchrum eius gloriosum, dla tego że nie vmarł śmierćią ludźiom inszym zwyczáyną/ álbowiem komu śmierć byłá/ priuatio vitae w Chrystuśie/ iest żywotem wiekuistym/ y dla tego to mieysce gloriosum po Zydowsku czytamy Manutu, to iest requies, odpocznienie wieczne. RABIN.
IZáiasz dáie Signa, gdy Chrystus prziydźie/ tedy będźie mieszkał Wilk z Owcą/ y Ryś z Kozłem będźie odpoczywał. etc. Y ná drugim mieyscu tenże Izáiasz mowi: Obrocą száble swoie ná wocy/ y Rohátyny ná śierpy: czego teraz niemász
Skrót tekstu: KorRoz
Strona: 103
Tytuł:
Rozmowa teologa katolickiego z rabinem żydowskim przy arianinie nieprawym chrześcijaninie
Autor:
Marek Korona
Drukarnia:
Drukarnia Kolegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
dialogi, pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1645
Data wydania (nie wcześniej niż):
1645
Data wydania (nie później niż):
1645
ab exitu sermonis, coby to za Dekret był/ i jako dawno ferowany. TEOLÓG.
DO tej sprawy wiedzieć trzeba/ że tu na tym miejscu Daniel ponieważ Osobę Proroka odprawuje/ i zdaleka rzeczy przyszłe upatruje/ mówi o przyszłym Dekrecie Królów Perskich/ którym nakazują powrócenie się Izraela do Jeruzalem/ co znaczy po Żydowsku Letafib, przeto mówi: Ab exitu sermonis de reducendo populo, vt iterum reaedificetur Hierusalem vsque ad Christum Ducem. etc. Przeto jako dawno/ i za którego Monarchy stało się to wyprowadzenie Izraela z Babilonu do Jeruzalem/ aby go odnowili/ które było za niewolą spustoszone/ iżeby tam mieszkali. trzeba wiedzieć wprzód o
ab exitu sermonis, coby to zá Dekret był/ y iáko dawno ferowány. THEOLOG.
DO tey spráwy wiedźieć trzebá/ że tu ná tym mieyscu Dániel poniewasz Osobę Proroká odpráwuie/ y zdáleká rzeczy przyszłe vpátruie/ mowi o przyszłym Dekrećie Krolow Perskich/ ktorym nákázuią powrocenie się Izráelá do Ieruzalem/ co znáczy po Zydowsku Letafib, przeto mowi: Ab exitu sermonis de reducendo populo, vt iterum reaedificetur Hierusalem vsque ad Christum Ducem. etc. Przeto iáko dawno/ y zá ktorego Monárchy sstáło się to wyprowádzenie Izráelá z Bábilonu do Ierusalem/ áby go odnowili/ ktore było zá niewolą spustoszone/ iżeby tám mieszkáli. trzebá wiedźieć wprzod o
Skrót tekstu: KorRoz
Strona: 109
Tytuł:
Rozmowa teologa katolickiego z rabinem żydowskim przy arianinie nieprawym chrześcijaninie
Autor:
Marek Korona
Drukarnia:
Drukarnia Kolegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
dialogi, pisma religijne
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1645
Data wydania (nie wcześniej niż):
1645
Data wydania (nie później niż):
1645
ludzkich rzadko pisuje, i to gdy się trafi, tedy zawsze nie piórkiem, ale palcem; jako świadczą tablice Mojżeszowe, Baltazarowa ściana, etc. Jeżeli tedy tak różne jest niebieskie od ziemskiego pisanie, pewnie i litery musiały być jakieś bardzo dziwne, ni twoje żydowskie. Zaczem jeśli mało Polaków albo ledwie kto umie po żydowsku, daleko więcej po niebiesku, pewnieby nikt nie. przeczytał. Dla tegoż Pan Bóg który nic nie czyni nadaremno, nie przysłał listów oczywistych któreby się nieznajome, na nic były nie przydały. ROZDZIAŁ III. O TytułE TEGO WOJSKA, TO JEST DLA CZEGO SIĘ ELEARAMI ZOWIĄ. Lisowczycy Boga za hetmana otrzymawszy
ludzkich rzadko pisuje, i to gdy się trafi, tedy zawsze nie piórkiem, ale palcem; jako świadczą tablice Mojżeszowe, Baltazarowa ściana, etc. Jeżeli tedy tak różne jest niebieskie od ziemskiego pisanie, pewnie i litery musiały być jakieś bardzo dziwne, ni twoje żydowskie. Zaczem jeśli mało Polaków albo ledwie kto umie po żydowsku, daleko więcej po niebiesku, pewnieby nikt nie. przeczytał. Dla tegoż Pan Bóg który nic nie czyni nadaremno, nie przysłał listów oczywistych któreby się nieznajome, na nic były nie przydały. ROZDZIAŁ III. O TYTULE TEGO WOJSKA, TO JEST DLA CZEGO SIĘ ELEARAMI ZOWIĄ. Lisowczycy Boga za hetmana otrzymawszy
Skrót tekstu: DembPrzew
Strona: 14
Tytuł:
Przewagi elearów polskich
Autor:
Wojciech Dembołęcki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Tematyka:
historia, wojskowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1623
Data wydania (nie wcześniej niż):
1623
Data wydania (nie później niż):
1623
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Kazimierz Józef Turowski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Wydawnictwo Biblioteki Polskiej
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1859
