przybieżał/ Jak się o nim Szwed dowiedział co rychlej odbieżał. Wajer też lud z Prus prowadzi/ Knechty i Katany/ Z łaski Bożej ma Król Pan nasz znamiente Hetmany/ Starosty ma Rotmistrzami/ i nielada Pany. I wszystkiego wojska Król ma trzydzieści tysięcy/ Spodziewa się Moskwy dostać za kila miesięcy/ Z Krakowa z cnym Rycerstwem/ będzie ofiarować Panu Bogu/ i modlitwy nabożnie oddawać Za zwycięstwo/ wszyscy temu pomożem dziękować. Pieśń o tyraństwie Szujskiego. Pieśń o tyraństwie Szujskiego. Pieśń o tyraństwie Szujskiego.
przybieżał/ Ják sie o nim Szwed dowiedźiał co rychley odbieżał. Wáyer też lud z Prus prowádźi/ Knechty y Káthány/ Z łáski Bożey ma Krol Pan nász známiente Hetmány/ Stárosty ma Rotmistrzámi/ y nieládá Pány. Y wszystkiego woyská Krol ma trzydźieśći tyśięcy/ Spodźiewa się Moskwy dostáć zá kilá mieśięcy/ Z Krákowá z cnym Rycerstwem/ będźie ofiárowáć Pánu Bogu/ y modlitwy nabożnie oddáwáć Zá zwyćięstwo/ wszyscy temu pomożem dźiękowáć. Pieśn o tyránstwie Szuyskiego. Pieśn o tyránstwie Szuyskiego. Pieśń o tyránstwie Szuyskiego.
Skrót tekstu: PieśńSzuj
Strona: Aiiv
Tytuł:
Pieśń o tyraństwie Szujskiego
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
wiadomości prasowe i druki ulotne
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
wargi słowa, a choć to białagłowa,
lecz post z gorącą żądzą święte skronie białym przytrzęsły włosem, niż wołała tym głosem.
Po tej pociesze rzewliwy mord trwoży: niemowiątek mord srogi oblał wszędzie krwią progi, ale z pożaru takiego Syn Boży, z domowej niepogody za Czerwone zbiegł Wody.
Żałosna Rachel łzami swe zalewa nad cnym potomstwem oczy, nie tóląc ich i w nocy, co słysząc, Rama na poły omdlewa, bo ich w okrutnym gniewie co zginęło, nikt nie wie.
Aż gdy pewną wieść o Herodzie powie i śmierć jego rozniesie, a syn berło podniesie, z Egiptu potym Syna Ociec wzowie, aby z nauką cuda zaczął w
wargi słowa, a choć to białagłowa,
lecz post z gorącą żądzą święte skronie białym przytrzęsły włosem, niż wołała tym głosem.
Po tej pociesze rzewliwy mord trwoży: niemowiątek mord srogi oblał wszędzie krwią progi, ale z pożaru takiego Syn Boży, z domowej niepogody za Czerwone zbiegł Wody.
Żałosna Rachel łzami swe zalewa nad cnym potomstwem oczy, nie tóląc ich i w nocy, co słysząc, Rama na poły omdlewa, bo ich w okrutnym gniewie co zginęło, nikt nie wie.
Aż gdy pewną wieść o Herodzie powie i śmierć jego rozniesie, a syn berło podniesie, z Egiptu potym Syna Ociec wzowie, aby z nauką cuda zaczął w
Skrót tekstu: MiasKZbiór
Strona: 33
Tytuł:
Zbiór rytmów
Autor:
Kacper Miaskowski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
epitafia, fraszki i epigramaty
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1612
Data wydania (nie wcześniej niż):
1612
Data wydania (nie później niż):
1612
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Alina Nowicka-Jeżowa
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Instytut Badań Literackich PAN, Stowarzyszenie "Pro Cultura Litteraria"
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1995
