/ z mieszkiem/ kiedy chcesz hojnie używać i rozkosznie żyć. Vid. Postil. Epist. Creid. sup. Domin. 3. p. Trinitat. p. m. 78.
Socrates zwykł był goście swoje/ gdy ich na Ucztę zaprosił/ miernie czestować/ i mawiał do nich: Jeśli Wy Panowie Goście cnymi ludźmi jesteście: spodziewam się/ że na male przestawać będziecie; Jeśli nie: i tegoście nie godni/ co się wam na stol dało. Cic. in Cat. Major. de Senect. Tom .4. col. 547. F.
Tantum cibi et potionis est adhibendum, ut vires reficiantur, non
/ z mieszkiem/ kiedy chcesz hoynie używáć y roskosznie żyć. Vid. Postil. Epist. Creid. sup. Domin. 3. p. Trinitat. p. m. 78.
Socrates zwykł był gośćie swoje/ gdy ich ná Ucztę záprośił/ miernie czestowáć/ y mawiał do nich: Jeśli Wy Pánowie Gośćie cnymi ludźmi jesteśćie: spodźiewam śię/ że ná mále przestawáć będźiećie; Jeśli nie: y tegośćie nie godni/ co śię wam ná stol dáło. Cic. in Cat. Major. de Senect. Tom .4. col. 547. F.
Tantum cibi et potionis est adhibendum, ut vires reficiantur, non
Skrót tekstu: GdacKon
Strona: 32.
Tytuł:
Dyszkursu o pijaństwie kontynuacja
Autor:
Adam Gdacjusz
Drukarnia:
Jan Krzysztof Jakub
Miejsce wydania:
Brzeg
Region:
Śląsk
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1681
Data wydania (nie wcześniej niż):
1681
Data wydania (nie później niż):
1681
Bo mu jako za spowiedź za to nie płacicie! A do tego zgoła mu ciężko się spróbować, Jako powinien, który chce komunikować. Więc go Aleksandrowi podajcie na probę, Wnet mu do komunijej zapali wątrobę. Roraty i to kradzież z rzymskiej zakrystyjej, Nie najdzie tego pewnie w mej ewanielijej. Więc gdy was tymi cnymi roratami bawi, O jakiejsi tam rosie w tym śpiewaniu prawi, I tu w nim intencyją zrozumieć potrzeba, Z piwnice-ć to on rosy pragnie, a nie z nieba. Oby mu to pragnienie żaczęta zgasiły, A kamienne rorate nań kiedy puściły, Ba, i trzeba mu się strzec, bo mu w
Bo mu jako za spowiedź za to nie płacicie! A do tego zgoła mu ciężko się spróbować, Jako powinien, który chce kommunikować. Więc go Aleksandrowi podajcie na probę, Wnet mu do kommunijej zapali wątrobę. Roraty i to kradzież z rzymskiej zakrystyjej, Nie najdzie tego pewnie w mej ewanjelijej. Więc gdy was tymi cnymi roratami bawi, O jakiejsi tam rosie w tym śpiewaniu prawi, I tu w nim intencyją zrozumieć potrzeba, Z piwnice-ć to on rosy pragnie, a nie z nieba. Oby mu to pragnienie żaczęta zgasiły, A kamienne rorate nań kiedy puściły, Ba, i trzeba mu się strzec, bo mu w
Skrót tekstu: ChądzJRelKontr
Strona: 303
Tytuł:
Relacja
Autor:
Jan Chądzyński
Drukarnia:
Drukarnia Jezuicka
Miejsce wydania:
Wilno
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
pisma religijne, satyry
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
tak
Data wydania:
1623
Data wydania (nie wcześniej niż):
1623
Data wydania (nie później niż):
1623
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Zbigniew Nowak
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Gdańsk
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Gdańskie Towarzystwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1968
i braterskie napominamy, nie życząc, aby te peny, które przyszły rokosz na umyślnie absentujących się stanowić ma, przeciw ichmciom ekstendowane być miały, i owszem, tego dezyderując, aby te województwa nasze, które inszych czasów w gorącym zabieganiu złym a szkodliwym rzeczom przodkowały, i teraz pozad nie chodzieły i żeby wszyscy ich mieszkańcy cnymi, a nie tylko w dobrach, ale i w postępkach prawemi przodków swych sławnych potomkami, a nie wyrodkami, za tę prawie ostatnią do ratunku ojczyzny okazją, być się podpisali. A iż siła nam na tym należy, abychmy o całości ojczyzny i zatrzymania jej ze wszech stron obmyślawali, prosiemy i napominamy ichmci pp
i braterskie napominamy, nie życząc, aby te peny, które przyszły rokosz na umyślnie absentujących się stanowić ma, przeciw ichmciom ekstendowane być miały, i owszem, tego dezyderując, aby te województwa nasze, które inszych czasów w gorącym zabieganiu złym a szkodliwym rzeczom przodkowały, i teraz pozad nie chodzieły i żeby wszyscy ich mieszkańcy cnymi, a nie tylko w dobrach, ale i w postępkach prawemi przodków swych sławnych potomkami, a nie wyrodkami, za tę prawie ostatnią do ratunku ojczyznej okazyją, być się podpisali. A iż siła nam na tym należy, abychmy o całości ojczyznej i zatrzymania jej ze wszech stron obmyślawali, prosiemy i napominamy ichmci pp
Skrót tekstu: AktaPozn_I_1
Strona: 306
Tytuł:
Akta sejmikowe województw poznańskiego i kaliskiego tom I
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
akta sejmikowe
Tematyka:
polityka, prawo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1601 a 1616
Data wydania (nie wcześniej niż):
1601
Data wydania (nie później niż):
1616
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Włodzimierz Dworzaczek
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Poznań
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowe Wydawnictwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1957
