: „Umie zadrwić ładnie — Odpowie — panie bracie, kto kształtnie ukradnie. W tobie się to natura odmieniła nicem, Boś i błaznem, jak widzę, oraz i szlachcicem.” „Jakoż to wiesz, żem szlachcic?” „Bo masz kołnierz rysi. Jeśliś chłop, więcej chłopów niż Cyganów wisi. Gdyśmy oba błaznowie, gdyśmy oba chłopi, Napijmy się wprzód, niźli pójdziem do konopi.” Cieszyli się panowie, ale nikt nie wiedział, Czy tamten lepiej zadrwił, czy ten odpowiedział. 178 (F). DO ZWAJCE Z BRODĄ ZAPUSZCZONĄ
„A tobie co po brodzie? Każdemu przyczynę Dając
: „Umie zadrwić ładnie — Odpowie — panie bracie, kto kształtnie ukradnie. W tobie się to natura odmieniła nicem, Boś i błaznem, jak widzę, oraz i szlachcicem.” „Jakoż to wiesz, żem szlachcic?” „Bo masz kołnierz rysi. Jeśliś chłop, więcej chłopów niż Cyganów wisi. Gdyśmy oba błaznowie, gdyśmy oba chłopi, Napijmy się wprzód, niźli pójdziem do konopi.” Cieszyli się panowie, ale nikt nie wiedział, Czy tamten lepiej zadrwił, czy ten odpowiedział. 178 (F). DO ZWAJCE Z BRODĄ ZAPUSZCZONĄ
„A tobie co po brodzie? Każdemu przyczynę Dając
Skrót tekstu: PotFrasz1Kuk_II
Strona: 83
Tytuł:
Ogród nie plewiony
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
królowa taż modli się z ludźmi przed monstrancją, czwarty taż królowa ubogich traktuje, na blejtramikach.
368 + Obraz na 2 łokci, z ekspressją mężczyzny prosię bijącego, przy którym Kałmuk, baba i psy.
369 + Obraz z ekspressją komedii hiszpański, w ramach czarnych.
370 + Obraz węższy, z ekspressją cyganów w podróży, w ramach czarnych.
371 Obraz węższy, z ekspressją metropolis Gratz in Styria, w ramach czarnych. No 6to. Sala
372 + Obraz na łokci 4, z ekspressją Jakuba, króla angielskiego, biorących szlub z Klementyną, królewnisią polską.
373 + Obraz z ekspressją przy domostwie Strzelca, ptaszków na wyspie
królowa taż modli się z ludźmi przed monstrancją, czwarty taż królowa ubogich traktuje, na blejtramikach.
368 + Obraz na 2 łokci, z ekspressją mężczyzny prosię bijącego, przy którym Kałmuk, baba i psy.
369 + Obraz z ekspressją komedii hiszpański, w ramach czarnych.
370 + Obraz węższy, z ekspressją cyganów w podróży, w ramach czarnych.
371 Obraz węższy, z ekspressją metropolis Gratz in Styria, w ramach czarnych. No 6to. Sala
372 + Obraz na łokci 4, z ekspressją Jakuba, króla angielskiego, biorących szlub z Klementyną, królewnisią polską.
373 + Obraz z ekspressją przy domostwie Strzelca, ptaszków na wyspie
Skrót tekstu: InwObrazŻółkGęb
Strona: 186
Tytuł:
Inwentarze obrazów w zamku Żółkiewskim
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Żółkiew
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty urzędowo-kancelaryjne
Gatunek:
inwentarze
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1740 a 1746
Data wydania (nie wcześniej niż):
1740
Data wydania (nie później niż):
1746
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Materiały źródłowe do dziejów kultury i sztuki XVI-XVIII w.
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Mieczysław Gębarowicz
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1973
; Otiosi ut Leprosi. Starych i Młodych nie chcieli widzieć Proźniaków Rzymianie poty chwalebni, póki młodych wagusów nie widzieli po rynkach, według Cicerona. Za Marka Aureliusza do publicznych prac brano, których widziano bez Cechy swojej Profesyj. DRACO Prawodawca w Atenach Smokiem był na Proźniaków, Prawem swoim każąć zabijać, hanc pestem Reipublicae: Cyganów czarnych trzeba często prać, że się nie mają do prac, chcą darmo brać. Drabów, zdrowych Zebraków od biesagów, do Patrontasów, od kosturów, do Flint, i do Pików aplikować, by darmo chleba nie ziadali, cudzych psów nie drażnili, z babami nie wojowali. Na zdrowych, a żebrzących Karola
; Otiosi ut Leprosi. Starych y Młodych nie chcieli widzieć Proźniakow Rzymianie poty chwalebni, poki młodych wagusow nie widzieli po rynkach, według Cicerona. Za Marka Aureliusza do publicznych prac brano, ktorych widziano bez Cechy swoiey Proffesyi. DRACO Prawodawca w Atenach Smokiem był na Proźniakow, Prawem swoim każąć zabiiać, hanc pestem Reipublicae: Cyganow czarnych trzeba cżęsto prać, że sie nie maią do prac, chcą darmo brać. Drabow, zdrowych Zebrakow od biesagow, do Patrontasow, od kosturow, do Flint, y do Pikow aplikować, by darmo chleba nie ziadali, cudzych psow nie draźnili, z babami nie woiowali. Na zdrowych, a żebrzących Karola
Skrót tekstu: ChmielAteny_I
Strona: 364
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 1
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1755
Data wydania (nie wcześniej niż):
1755
Data wydania (nie później niż):
1755
nędzy, A wojna bez rynsztunku trudna i pieniędzy. Że nie w nieprzyjacielskiej, ale w ziemi swojej, Tym trudniejsza. A czym się jeszcze to złe dwoi: Kiedy kupcy, mieszczanie, Ślęzacy, Francuzi, I inszej co wiedzieć co, ciśnie się, kobuzi, Do ziemskich dóbr; już tylko Żydów i Cyganów Niedostaje, kiedy w nich widzimy Ormianów. 440. GDZIE INDZIEJ OCZYMA, GDZIE INDZIEJ RĘKOMA
Patrzysz na mię tak pięknie, mówisz ze mną mile — Cóż po tym, kiedy ręce, królu, trzymasz w tyle. Cieszę się z tego, jednak na poły z żałobą, Bo ja nic, a ci biorą
nędzy, A wojna bez rynsztunku trudna i pieniędzy. Że nie w nieprzyjacielskiej, ale w ziemi swojej, Tym trudniejsza. A czym się jeszcze to złe dwoi: Kiedy kupcy, mieszczanie, Ślęzacy, Francuzi, I inszej co wiedzieć co, ciśnie się, kobuzi, Do ziemskich dóbr; już tylko Żydów i Cyganów Niedostaje, kiedy w nich widzimy Ormianów. 440. GDZIE INDZIEJ OCZYMA, GDZIE INDZIEJ RĘKOMA
Patrzysz na mię tak pięknie, mówisz ze mną mile — Cóż po tym, kiedy ręce, królu, trzymasz w tyle. Cieszę się z tego, jednak na poły z żałobą, Bo ja nic, a ci biorą
Skrót tekstu: PotMorKuk_III
Strona: 262
Tytuł:
Moralia
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty, pieśni
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1688
Data wydania (nie wcześniej niż):
1688
Data wydania (nie później niż):
1688
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
tych inszy żołnierze/ nazwani Juregiani, albo Juruklerowie. Ci trzymają dobra przez Sukcesią spadające. Rachują się około Tysiąca dwóch set dziewiącidziesiąt i czterech domów/ w Dobruckim Powiecie/ rachują ich na Oziaki to jest Kominy albo dymy/ i jest ich pod cztery Tysiące. W Kizyldzie dwieście. W Szyrmenu trzysta pięćdziesiąt i jeden/ Cyganów. W Wizie sto siedmdziesiąt. Może wsytkie Oziaki rachować na 4721. a najwięcej 5000. Ci powinni wyprawować każdego roku pięć osób ze trzydziestu/ zowią się Ekindzi, to jest Woluntariuszowie/ i powinni się łączyć z Tatarami/ kiedy od Rusi/ w Polskę/ albo do inszych krajów w padają/ a co rok zwykli
tych inszi żołnierze/ názwáni Iuregiani, álbo Iuruklerowie. Ci trzymáią dobra przez sukcessią spádáiące. Ráchuią się około Tyśiącá dwoch set dźiewiąćidźieśiąt y czterech domow/ w Dobruckim Powiećie/ ráchuią ich ná Oźiaki to iest Kominy álbo dymy/ y iest ich pod cztery Tyśiące. W Kizyldźie dwieśćie. W Szyrmenu trzystá pięćdźieśiąt y ieden/ Cyganow. W Wiźie sto śiedmdźieśiąt. Może wsytkie Oźiaki ráchowáć ná 4721. á naywięcey 5000. Ci powinni wypráwowáć kożdego roku pięć osob ze trzydźiestu/ zowią się Ekindźi, to iest Woluntáriuszowie/ y powinni się łączyć z Tátárámi/ kiedy od Ruśi/ w Polskę/ álbo do inszych kráiow w pádáią/ á co rok zwykli
Skrót tekstu: RicKłokMon
Strona: 214
Tytuł:
Monarchia turecka
Autor:
Paul Ricot
Tłumacz:
Hieronim Kłokocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
mieszany
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
relacje
Tematyka:
egzotyka, obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1678
Data wydania (nie wcześniej niż):
1678
Data wydania (nie później niż):
1678
miej rozum w głowie. Nic po cierniu/ kiedy roża spadnie. Contemnunt spinam, cum cecidêre Rosae. Nie mów Królowi Beszte/ bo cię zetną jeszcze. Nie zedrzesz zemna papierowych trzewików. Nie wnet jeść/ kiedy rzeką gęś. Na krótkim toporzysku. Nie żart Panie Poznański/ o jednego kobylego syna/ dwanaście Cyganów wisi. Nie biegasz/ nie masz: Nie szukasz/ nie znajdziesz. Qui quaerit inueniet, pulsanti aperietur. Norymberskiej roboty pachołek. Nie kupuj majętności/ kupuj sąsiada. Nie ma gdzie głowy przytulić. Non habet cui indormiat. Non habet vbi caput reclinet. Nie śpiewaj aże z god pojedziesz. Nie byłby jedynak
miey rozum w głowie. Nic po ćierniu/ kiedy roża spádnie. Contemnunt spinam, cum cecidêre Rosae. Nie mow Krolowi Beszte/ bo ćię zetną ieszcże. Nie zedrzesz zemna pápierowych trzewikow. Nie wnet ieść/ kiedy rzeką gęś. Ná krotkim toporzysku. Nie żart Pánie Poznáński/ o iednego kobylego syná/ dwánaśćie Cygánow wiśi. Nie biegasz/ nie masz: Nie szukasz/ nie znaydźiesz. Qui quaerit inueniet, pulsanti aperietur. Norymberskiey roboty páchołek. Nie kupuy máiętnośći/ kupuy sąśiádá. Nie ma gdźie głowy przytulić. Non habet cui indormiat. Non habet vbi caput reclinet. Nie śpieway áże z god poiedźiesz. Nie byłby iedynak
Skrót tekstu: RysProv
Strona: F4
Tytuł:
Proverbium polonicorum
Autor:
Salomon Rysiński
Drukarnia:
Piotr Blastus Kmita
Miejsce wydania:
Lubcz
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
mieszany
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
przysłowia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1618
Data wydania (nie wcześniej niż):
1618
Data wydania (nie później niż):
1618
. Bo to pewna, że cię on zawsze w sercu nosi, Wysłuchaj też modlitwy, jeśli o co prosi. Nie kryj tego, niebogo, o czym ludzie wiedzą, Chocze go też nie schowasz, myszy-ć go nie zjedzą. Nuż, wy mamki, piastunki, wszytkie swaczki, praczki, Nie miłujcie cyganów, wżdy-ć wolicie żacki. Nuż, wy panie szynkarki, co piszecie ściany, Z nami-ć by się zachować jako z chrześcijany. Nie psujcie sobie kredy, bo, wierę, nic po tym, Dobre-ć tu każdy pije, trzeba wiedzieć o tym. Zwłaszcza ci, co w stojącki we zborze śpiewają
. Bo to pewna, że cię on zawsze w sercu nosi, Wysłuchaj też modlitwy, jeśli o co prosi. Nie kryj tego, niebogo, o czym ludzie wiedzą, Choćże go też nie schowasz, myszy-ć go nie zjedzą. Nuż, wy mamki, piastunki, wszytkie swaczki, praczki, Nie miłujcie cyganów, wżdy-ć wolicie żacki. Nuż, wy panie szynkarki, co piszecie ściany, Z nami-ć by sie zachować jako z chrześcijany. Nie psujcie sobie kredy, bo, wierę, nic po tym, Dobre-ć tu każdy pije, trzeba wiedzieć o tym. Zwłaszcza ci, co w stojącki we zborze śpiewają
Skrót tekstu: SynMinKontr
Strona: 223
Tytuł:
Synod ministrów
Autor:
Anonim
Drukarnia:
Szymon Kempini
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
pisma religijne, satyry
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
tak
Data wydania:
1611
Data wydania (nie wcześniej niż):
1611
Data wydania (nie później niż):
1611
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Zbigniew Nowak
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Gdańsk
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Gdańskie Towarzystwo Naukowe
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1968