drugą niedbalstwo i niedozór do skorki węgorzej przyklia nieużytecznie, kopija ręki nie ma, dzidę w drugą wkupować potrzeba, kurek panewki nie zna, sajdak z wiatrem igra, szkapa na ogień klęka, na huk wędzidła nie czuje, ogień mróz strawił, głód dragonije, lont z wiatrem igra na pocieszną bez liberii komedią, żołnierz czcze imię nosi, odwód prawa nie ma, na niego złe sumnienie woła, płacz i lament ludzki trąbi, krzywda w serce jak w tołumbas bije, komenda i posłuszeństwo nie ćwiczone bez porządku leci, za nimi wstyd i obelga i niebezpieczeństwo publiczne imienia następuje, którym teraz zabawne sceny, komedia i opery dowcipna inwencja cudzoziemska figuruje
drugą niedbalstwo i niedozór do skorki węgorzej przyklija nieużytecznie, kopija ręki nie ma, dzidę w drugą wkupować potrzeba, kurek panewki nie zna, sajdak z wiatrem igra, szkapa na ogień klęka, na huk wędzidła nie czuje, ogień mróz strawił, głód dragonije, lont z wiatrem igra na pocieszną bez liberyi komedyją, żołnierz czcze imię nosi, odwód prawa nie ma, na niego złe sumnienie woła, płacz i lament ludzki trąbi, krzywda w serce jak w tołumbas bije, komenda i posłuszeństwo nie ćwiczone bez porządku leci, za nimi wstyd i obelga i niebezpieczeństwo publiczne imienia następuje, którym teraz zabawne sceny, komedyja i opery dowcipna inwencyja cudzoziemska figuruje
Skrót tekstu: MałpaCzłow
Strona: 286
Tytuł:
Małpa Człowiek
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
satyry, traktaty
Tematyka:
obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1715
Data wydania (nie wcześniej niż):
1715
Data wydania (nie później niż):
1715
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Archiwum Literackie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Paulina Buchwaldówna
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wroclaw
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1962
Kosacowi Słowieńskiemu/ który Fiołkowym korzeniem zowiemy/ roście na wielu miejscach w Hetruriej. O Kosacu Słowieńskim/ albo Korzeniu Fiołkowym. Iris Illirica. Iris Dalmatica. Dalmatysch weilwurtz.
KOsaciec Słowieński zaraz/ jako i drugie/ z korzenia liście na Wiosnę wypuszcza ziobrowate/ jedno wedle drugiego jakoby skrzydła/ albo Pawi ogon rozpuszczony: Kłącze czcze wewnątrz mając/ a na każdej róscce wiele kwiecia wielkiego brónatnego/ które także jako innych Kosaców/ pospolicie z sześci listków bywa złożone: Kwiat otworzysty i rozłożysty: Koszeń biały/ zapachu Fiolków brónatnych/ dla którego korzeniem Fiołkowym go mianujemy. Łacinnicy Radicem Iridis Illyricae. To jest/ korzeń Kosacu Iliryckiego albo Słowieńskiego. W Aptekach
Kosacowi Słowienskiemu/ ktory Fiołkowym korzeniem zowiemy/ rośćie ná wielu mieyscách w Hetruriey. O Kosacu Słowieńskim/ álbo Korzeniu Fiołkowym. Iris Illirica. Iris Dalmatica. Dalmatysch weilwurtz.
KOsaćiec Słowieński záraz/ iáko y drugie/ z korzenia liście na Wiosnę wypuscza źiobrowáte/ iedno wedle drugiego iakoby skrzydłá/ álbo Pawi ogon rozpusczony: Kłącze czcze wewnątrz maiąc/ á ná káźdey róscce wiele kwiećia wielkiego brónatnego/ ktore tákże iáko inych Kosacow/ pospolicie z sześći listkow bywa złożone: Kwiát otworzysty y rozłożysty: Koszeń biały/ zapáchu Fiolkow brónatnych/ dla ktorego korzeniem Fiołkowym go miánuiemy. Laćinnicy Radicem Iridis Illyricae. To iest/ korzen Kosacu Illiryckiego álbo Słowieńskiego. W Aptekách
Skrót tekstu: SyrZiel
Strona: 3
Tytuł:
Zielnik
Autor:
Szymon Syreński
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Tematyka:
botanika, zielarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1613
Data wydania (nie wcześniej niż):
1613
Data wydania (nie później niż):
1613
wychodzi które ciężą a z ostigłego chleba już wyszły. 89. Czemu się chleb odsiada, albo odpada? Gdy chleb do pieca wsadzą nieostrożnie skora na nim zeschnie od ognia i bardzo z tężeje, którą wilgotność będąca w chlebie a ciepłem barzo wycienczona podnosi sama się dzieląc od chleba i on suchym zostawując, potym wychodzi i czcze miejsce zostawuje. 90. Czemu nie czynią mięsa zajęcego słonego? Sól to ma iż zbyteczną wilgotnością trawi, i samo mięso ściska. Zaczym iż mięso zajęcze i tym podobne, samo już jest suche, gdyby je nasolił nicby nie ważyło. 91. Czemu ryb niektórych miękkich i słabych nie nasalają? Które są bardzo
wychodźi ktore ćiężą á z ostigłego chlebá iuż wyszły. 89. Czemu się chleb odsiáda, álbo odpadá? Gdy chleb do piecá wsadzą nieostrożnie skorá ná nim zeschnie od ogniá y bardzo z tężeie, ktorą wilgotność będącá w chlebie á ćiepłem barzo wyćienczona podnośi sáma się dźieląc od chlebá y on suchym zostáwuiąc, potym wychodźi y czcze mieysce zostawuie. 90. Czemu nie czynią mięsa zaięcego słonego? Sol to ma iż zbyteczną wilgotnośćią trawi, y samo mięso śćiska. Záczym iż mięso zaięcze y tym podobne, sámo iuż iest suche, gdyby ie násolił nicby nie wáżyło. 91. Czemu ryb niektorych miękkich y słábych nie násalaią? Ktore są bardzo
Skrót tekstu: TylkRoz
Strona: 235
Tytuł:
Uczone rozmowy
Autor:
Wojciech Tylkowski
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1692
Data wydania (nie wcześniej niż):
1692
Data wydania (nie później niż):
1692
