i na wielki! Sap. 5. V. 8. seq.
(2.) Oblicza albo twarzy swoje bielidłami i rumienidłami (barwiczkami) malują; co i one Córki Syjońskie czyniły/ Wspomina bowiem Prorok Z. w słowiech przytoczony rumienidło/ przez co się niemałego występku dopuszczały/ i po dziś dzień jeszcze wszystkie Darmopyszki/ co ich w tym naśladują/ dopuszczają; jako jeden Nauczyciel Kościelny mówi: Grave est crimen, ut putes, quod melius te homo, quàm DEUS pingat: Ciężki to/ powiada/ grzech/ że mniemasz/ iż cię człowiek lepiej/ a niżeli Bóg maluje. Jeden Mąż uczony pisze/ że Fryne jedna zacna
y ná wielki! Sap. 5. V. 8. seq.
(2.) Oblicza álbo twarzy swoie bielidłámi y rumienidłámi (bárwiczkámi) máluią; co y one Corki Syońskie czyniły/ Wspomina bowiem Prorok S. w słowiech przytoczony rumienidło/ przez co śię niemáłego występku dopusczáły/ y po dźiś dźień iescze wszystkie Dármopyszki/ co ich w tym nászláduią/ dopusczáią; iáko ieden Náuczyćiel Kośćielny mowi: Grave est crimen, ut putes, quod melius te homo, quàm DEUS pingat: Cięszki to/ powiáda/ grzech/ że mniemasz/ iż ćię człowiek lepiey/ á niżeli Bog máluie. Ieden Mąż uczony pisze/ że Phryne iedná zacna
Skrót tekstu: GdacPan
Strona: Giii
Tytuł:
O pańskim i szlacheckim [...] stanie dyszkurs
Autor:
Adam Gdacjusz
Drukarnia:
Jan Krzysztof Jakub
Miejsce wydania:
Brzeg
Region:
Śląsk
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
obyczajowość, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1679
Data wydania (nie wcześniej niż):
1679
Data wydania (nie później niż):
1679
wstęgami wiążą? p. 41. seq. LIII. Czemu to białe głowy ciał swoich grzesznych i biednych zbyt stroić nie mają/ kiedy dom Boży nawiedzają? p. 42. LIV. Co za cudowne dziecię jednego Roku w Hamburgu było się urodziło? p. 43.LV. Jeśli też owe strojne i szumne Darmopyszki/ gdy do Kościoła przychodzą/ Bogu służą? p. 44. LVI. Na jakie stroje Bóg rad patrzy? Albo/ W jakiej piękności Bóg się kocha? p. 44. LVII. Czemu to Biskup Nonnus w Antiochijej kiedyś rzewliwie płakał? p. 45. LVIII. Jeśli owe Mężatki/ które swe poczciwe
wstęgámi wiążą? p. 41. seq. LIII. Czemu to białe głowy ćiał swoich grzesznych y biednych zbyt stroić nie máją/ kiedy dom Boży náwiedzáją? p. 42. LIV. Co zá cudowne dźiećię jednego Roku w Hámburku było śię urodźiło? p. 43.LV. Ieśli też owe stroyne y szumne Dármopyszki/ gdy do Kośćiołá przychodzą/ Bogu służą? p. 44. LVI. Ná jákie stroje Bog rad pátrzy? Albo/ W jákiey pięknośći Bog śię kocha? p. 44. LVII. Czemu to Biskup Nonnus w Antiochijey kiedyś rzewliwie płákał? p. 45. LVIII. Ieśli owe Mężatki/ ktore swe poczćiwe
Skrót tekstu: GdacPrzyd
Strona: 70.
Tytuł:
Appendiks t.j. przydatek do dyszkursu o pańskim i szlacheckim albo rycerskim stanie
Autor:
Adam Gdacjusz
Drukarnia:
Jan Krzysztof Jakub
Miejsce wydania:
Brzeg
Region:
Śląsk
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
obyczajowość, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1680
Data wydania (nie wcześniej niż):
1680
Data wydania (nie później niż):
1680
