Przez linią z Celami przystawioną do igiełki M, upatrzywszy Wysokość V, obacz na ramieniu nm, Węgielnicy, podział odcięty (naprzykład 25.) A ten opowie wysokość LV. (łokci 25.) której przydana wysokość pachołka TM, (łokci 2.) oznajmi całą wysokość CV, (łokci 27.) Demonstracją czytaj w Nauce 37. tej Zabawy 7. PRZESTROGA. JEżeliby wymierzona Odległość CT, była większą w liczbie łokci, niż liczba tylaż części na Węgielnicy, od Węgła m, do igiełki: tedy część jedna na Węgielnicy, ma się brać za 2. 3. 4. 5. 6. etc:
Przez liniią z Celámi przystáwioną do igiełki M, vpátrzywszy Wysokość V, obacz ná rámięniu nm, Węgielnicy, podżiał odćięty (náprzykład 25.) A ten opowie wysokosć LV. (łokći 25.) ktorey przydána wysokosć páchołká TM, (łokći 2.) oznáymi cáłą wysokość CV, (łokći 27.) Demonstrácyą czytay w Náuce 37. tey Zábáwy 7. PRZESTROGA. IEżeliby wymierzona Odległość CT, byłá większą w liczbie łokći, niż liczbá tylaż częśći ná Węgielnicy, od Węgłá m, do igiełki: tedy część iedná ná Węgielnicy, ma się brać zá 2. 3. 4. 5. 6. etc:
Skrót tekstu: SolGeom_II
Strona: 57
Tytuł:
Geometra polski cz. 2
Autor:
Stanisław Solski
Drukarnia:
Jerzy i Mikołaj Schedlowie
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
matematyka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1684
Data wydania (nie wcześniej niż):
1684
Data wydania (nie później niż):
1684
1176. której liczby Radix, abo ściana 34. i 20 od 69, wydaje plac triangułu danego lasek 34. i trochę więcej nad część trzecią jednej laski. Notuj: że nie każde pole triangułu ma liczbę pomierną, która by bez ostatków abo łamanej liczby wychodziła, jaka w pierwszym przykładzie tej Nauki wyszła 84. Demonstracją przydłuższą czytaj u X. Claujusza na pomienionym miejscu. Nauka VI. Wysokość triangułu Geometrycznie wyrachować. NIech będzie trianguł dany CEF, którego ściana CE, jest lasek 10: ściana EF, lasek 17: ściana CF, lasek 21. A jego wysokość niewiadomą EH, trzeba znaleźć Geometrycznie. Naprzód: Znajdź rościnki CH,
1176. ktorey liczby Radix, ábo śćiáná 34. y 20 od 69, wydáie plác tryángułu dánego lasek 34. y trochę więcey nád część trzećią iedney laski. Notuy: że nie każde pole tryángułu ma liczbę pomierną, ktora by bez ostátkoẃ ábo łamáney liczby wychodźiłá, iáka w pierwszym przykładźie tey Náuki wyszłá 84. Demonstrácyą przydłuższą czytay v X. Clauiuszá ná pomięnionym mieyscu. NAVKA VI. Wysokość tryángułu Geometrycznie wyráchowáć. NIech będżie tryánguł dány CEF, ktorego śćiáná CE, iest lasek 10: śćiáná EF, lasek 17: śćiáná CF, lasek 21. A iego wysokość niewiádomą EH, trzebá ználeść Geometrycznie. Naprzod: Znaydż rośćinki CH,
Skrót tekstu: SolGeom_II
Strona: 80
Tytuł:
Geometra polski cz. 2
Autor:
Stanisław Solski
Drukarnia:
Jerzy i Mikołaj Schedlowie
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
matematyka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1684
Data wydania (nie wcześniej niż):
1684
Data wydania (nie później niż):
1684
niżeli Oxygonium. Łatwiej im figurę o czterech ścianach nazwać Czworościenną, niżeli Parallelgramum: i figurę wysoką pełną, o czterech bokach: Słupem Czworograniastym, niżeli Párálelepipedum: Ze inszych nie wspomnię. Naukom, których u inszych Autorów nieznajdziesz, Demonstracje przydaję podręcznym pospolicie drukiem, aby Nauk każdy bezpiecznie używał, kto zechce: a demonstracją się nie trudnił. Nauki starodawne i zwyczajne Geometrom, bez Demonstracyj pospolicie zostawuję. (krom łatwiejszych i krótszych,) dla tych przyczyn Ze moje nacelniejsze przedsięwzięcie, same Prakses traktować. Ze je używanie powszechne Geometrów przyjmuje za prawdziwe. Żeby wyznaczoną miąszość, i w wysoką cenę Księgę wprowadził: Ze poczynających Demonstracjami nie pożyteczno trudnić
niżeli Oxygonium. Łátwiey im figurę o czterech ścianách názwáć Czworościenną, niżeli Parallelgramum: y figurę wysoką pełną, o czterech bokách: Słupem Czworográniástym, niżeli Párálelepipedum: Ze inszych nie wspomnię. Náukom, ktorych v inszych Authorow nieznaydziesz, Demonstrácye przydaię podręcznym pospolicie drukiem, áby Náuk káżdy bespiecznie vżywał, kto zechce: á demonstrácyą się nie trudnił. Náuki stárodawne y zwyczáyne Geometrom, bez Demonstrácyi pospolicie zostáwuię. (krom łátwieyszych y krotszych,) dla tych przyczyn Ze moie nacelnieysze przedsięwzięcie, same Práxes tráktowáć. Ze ie vżywanie powszechne Geometrow przyymuie zá prawdziwe. Zeby wyznaczoną miąszość, y w wysoką cenę Księgę wprowádził: Ze poczynájących Demonstrácyámi nie pożyteczno trudnić
Skrót tekstu: SolGeom_I
Strona: 4
Tytuł:
Geometra polski cz. 1
Autor:
Stanisław Solski
Drukarnia:
Jerzy i Mikołaj Schedlowie
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
matematyka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1683
Data wydania (nie wcześniej niż):
1683
Data wydania (nie później niż):
1683
prostej ED, do linii DB. Potym lunecie CT, wyjmi EM podobną, (Notuy: podobną, nie równą,) z lunety EL, (coć snadno przyjdzie, gdy zrysowawszy promień NT w cyrkule mniejszym, postawisz równy anguł EBM, angułowi CNT.) a będziesz miał lunetę EM równą lunecie CS.
Demonstracją czytaj u Claujusza Elementorum Euclidis lib: 6. ad finem, numero 8.
Nauka XXIII. Drugi sposób wydzielenia lunety cyrkułu większego na cyrkule mniejszym: byle ta luneta cyrkułu większego, nie była większa, nad cały obwód cyrkułu mniejszego. NIech będzie dana luneta EM, cyrkułu większego mniejsza od Obwodu cyrkułu mniejszego, z którego
prostey ED, do linii DB. Potym lunećie CT, wyymi EM podobną, (Notuy: podobną, nie rowną,) z lunety EL, (coć snádno przyidźie, gdy zrysowawszy promień NT w cyrkule mnieyszym, postáwisz rowny ánguł EBM, ángułowi CNT.) á będźiesz miał lunetę EM rowną lunećie CS.
Demonstrácyą czytay v Clauiuszá Elementorum Euclidis lib: 6. ad finem, numero 8.
NAVKA XXIII. Drugi sposob wydźielęnia lunety cyrkułu większego ná cyrkule mnieyszym: byle tá lunetá cyrkułu wiekszego, nie byłá większa, nád cáły obwod cyrkułu mnieyszego. NIech będźie dána lunetá EM, cyrkułu większego mnieysza od Obwodu cyrkułu mnieyszego, z ktorego
Skrót tekstu: SolGeom_I
Strona: 177
Tytuł:
Geometra polski cz. 1
Autor:
Stanisław Solski
Drukarnia:
Jerzy i Mikołaj Schedlowie
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
matematyka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1683
Data wydania (nie wcześniej niż):
1683
Data wydania (nie później niż):
1683
(która jest równa figurze N:) i podobne figurze M: i będą miały proporcją jaka jest linii V, do K: Ponieważ bowiem anguł CFD wpółcyrkule jest krzyżowy z Własności 58;kwadraty CX, i TD, są równe kwadratowi ED z Własności 103. Ze zaś są proporcyj V, do K: czytaj Demonstracją Claujusza, probl: 5. sub propos: 33 sexti Euclidis. Około przemię: Figur Wielościennych.
Nauka XC. Danej figurze prostościennej (N,) inszą podobną zrysować większą, albo mniejszą, według proporcyj danej, ile do placu. NIech przypadnie figurze N, rysować podobną mniejszą, według proporcyj K, do
(ktora iest rowna figurze N:) y podobne figurze M: y będą miáły proporcyą iáka iest linii V, do K: Ponieważ bowiem ánguł CFD wpołcyrkule iest krzyżowy z Własnośći 58;kwádraty CX, y TD, są rowne kwádratowi ED z Własnośći 103. Ze záś są proporcyi V, do K: czytay Demonstrácyą Clauiuszá, probl: 5. sub propos: 33 sexti Euclidis. Około przemię: Figur Wielośćiennych.
NAVKA XC. Dáney figurze prostośćienney (N,) inszą podobną zrysowáć większą, álbo mnieyszą, według proporcyi dáney, ile do plácu. NIech przypádnie figurze N, rysowáć podobną mnieyszą, według proporcyi K, do
Skrót tekstu: SolGeom_I
Strona: 205
Tytuł:
Geometra polski cz. 1
Autor:
Stanisław Solski
Drukarnia:
Jerzy i Mikołaj Schedlowie
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
matematyka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1683
Data wydania (nie wcześniej niż):
1683
Data wydania (nie później niż):
1683
proporcyj według Własności 33. jako BC, do CD, tak DE, do EF. Zaczym trianguły mające równe anguły, mają proporcjonalne te ściany, które zawierają anguły równe. Co się miało demonstrować. Obserwuj: Ze ta własność jest fundamentem rozmierzania wszytkich Długości, Wysokości, i Głębokości. Dla tego zdało mi się jej Demonstracją obszerniejszą położyć, której rozumieniem trudności sobie nie czyniąc, dość ci będzie pomnieć tę Prawdę. Ze wszelkich triangułów sobie podobnych, to jest równokątnych, ściany przeciwne, albo przyległe równym angułom, są proporcjonalne. WŁASNOSĆ C. 15. sexti Eucl: TRianguły (LBC, DBE,) równe polem, nie ścianami; jeżeli
proporcyi według Własnośći 33. iáko BC, do CD, ták DE, do EF. Záczym tryánguły máiące rowne ánguły, máią proporcyonálne te ściány, ktore záwieráią ánguły rowne. Co się miáło demonstrowáć. Obserwuy: Ze tá własność iest fundámentem rozmierzánia wszytkich Długośći, Wysokośći, y Głębokości. Dla tego zdało mi się iey Demonstrácyą obszernieyszą położyć, ktorey rozumieniem trudności sobie nie czyniąc, dość ći będźie pomnieć tę Prawdę. Ze wszelkich tryángułow sobie podobnych, to iest rownokątnych, śćiány przećiwne, álbo przyległe rownym ángułom, są proporcyonálne. WŁASNOSĆ C. 15. sexti Eucl: TRyánguły (LBC, DBE,) rowne polem, nie śćiánámi; ieżeli
Skrót tekstu: SolGeom_I
Strona: 256
Tytuł:
Geometra polski cz. 1
Autor:
Stanisław Solski
Drukarnia:
Jerzy i Mikołaj Schedlowie
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
matematyka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1683
Data wydania (nie wcześniej niż):
1683
Data wydania (nie później niż):
1683
