insze w tej generalne Reguły do wszelakich budynków służące te są. Naprzód aby się Compartitio zgadzała do Kondycji tego/ który tam ma mięszkać/ to jest czy wielki/ czy mały Pan/ i ziakim dworem/ z tej uwagi liczba pokojów i wielkość izb/ ma pochodzić. Więc i insze Budynku okoliczności. Ja że dla dostatniejszych tylko/ dla Paniąt najwięcej tę pracą obracam/ dlategoż tak rozumiem/ że kto chce mieć/ dla siebie piękny i pozorny wczas/ ma mieć przynamniej te izby. Zaras z sieni Antycamerę jako włoszy zowią/ to jest pierwszą izbę/ wktórej pokojowi zostawają. Potym zniej pokoj/ wktórym przejmuje gościa
insze w tey generálne Reguły do wszelákich budynkow służące te są. Naprzod áby się Compartitio zgadzáłá do Conditiey tego/ ktory tám ma mięszkáć/ to iest czy wielki/ czy máły Pan/ y źiákim dworem/ z tey vwagi liczbá pokoiow y wielkość izb/ ma pochodźić. Więc y insze Budynku okolicznośći. Ia że dla dostátnieyszych tylko/ dla Pániąt naywięcey tę prácą obrácam/ dlategoż ták rozumiem/ że kto chce mieć/ dla siebie piękny y pozorny wczás/ má mieć przynamniey te izby. Záras z śieni Anticamerę iáko włoszy zowią/ to iest pierwszą izbę/ wktorey pokoiowi zostáwáią. Potym zniey pokoy/ wktorym przeymuie gośćiá
Skrót tekstu: NaukaBud
Strona: B2v
Tytuł:
Krótka nauka budownicza
Autor:
Anonim
Drukarnia:
Wdowa i Dziedzice Andrzeja Piotrowczyka
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
architektura, budownictwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1659
Data wydania (nie wcześniej niż):
1659
Data wydania (nie później niż):
1659
to wszystko pozwolili zdrowia tylko sobie i wolne przejście do granic swoich mimo, z orężem i kto co w jukach wywieźć może, wymówiwszy.
Te wyżej mianowane punkta spisane i pieczęciami zapieczętowane sam potym Rakoczy hetmanom oddał i w sumie wyżej mianowanej siostrzeńca swego Stefana Apafiego, napotym książęcia siedmiogrodzkiego, i Gierofiego z kilkunastu osób inszych Węgrów dostatniejszych, zostawił i pakta wyżej mianowane poprzysiągł. A potym nazajutrz lekko z jukami tylko jako Rok 1657
mógł, tabor wszystek i armatę straciwszy, śrzodkiem między wojskiem koronnym na dwie partie rozdzielonym, ze zniżonymi chorągwiami, cichusieńko bez muzyki i bębnów wojskowych ku Wiśniowczykowi o pięć mil od wojska, poszedł przez Sapiehę, pisarza polnego koronnego
to wszystko pozwolili zdrowia tylko sobie i wolne przejście do granic swoich mimo, z orężem i kto co w jukach wywieźć może, wymówiwszy.
Te wyżej mianowane punkta spisane i pieczęciami zapieczętowane sam potym Rakoczy hetmanom oddał i w sumie wyżej mianowanej siostrzeńca swego Stefana Apafiego, napotym książęcia siedmiogrodzkiego, i Gierofiego z kilkunastu osób inszych Węgrów dostatniejszych, zostawił i pakta wyżej mianowane poprzysiągł. A potym nazajutrz lekko z jukami tylko jako Rok 1657
mógł, tabor wszystek i armatę straciwszy, śrzodkiem między wojskiem koronnym na dwie partie rozdzielonym, ze zniżonymi chorągwiami, cichusieńko bez muzyki i bębnów wojskowych ku Wiśniowczykowi o pięć mil od wojska, poszedł przez Sapiehę, pisarza polnego koronnego
Skrót tekstu: JemPam
Strona: 248
Tytuł:
Pamiętnik dzieje Polski zawierający
Autor:
Mikołaj Jemiołowski
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
kroniki
Tematyka:
historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1683 a 1693
Data wydania (nie wcześniej niż):
1683
Data wydania (nie później niż):
1693
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Jan Dzięgielewski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
"DIG"
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
2000
