wszytkie/ acz też przeciw wolej rodziców/ zatrzymane i pochrzczone. Dla czego niektórzy przywiedzeni do ostatniej desperacji/ rzucali syny swe do studzień/ drudzy się sami zabijali: wiele ich też przekonani takimi trudnościami i kłopotami/ podawali się i chrzcili: Niektórzy z tych potym pojachali za lepszą pogodą do Italii/ i osiedli się w Ferarzu/ w Mantujej/ w Wenecji/ nazywając się Marranami: a nakoniec założyli jednę niemałą Synagogę w Pisie. Lecz Żydów którzy byli wyszli z Hiszpaniej i z Portugaliej/ przeniosło się barzo wiele na wschodni kraj/ a zwłaszcza do Konstantynopola/ i do Saloniki/ w których dwu mieściech jest ich około 160000 Jest ich też
wszytkie/ ácz też przećiw woley rodźicow/ zátrzymáne y pochrzczone. Dla czego niektorzy przywiedźieni do ostátniey desperátiey/ rzucáli syny swe do studźien/ drudzy się sámi zábijáli: wiele ich też przekonáni tákimi trudnośćiámi y kłopotámi/ podawáli się y chrzćili: Niektorzy z tych potym poiácháli zá lepszą pogodą do Itáliey/ y ośiedli się w Ferarzu/ w Mántuiey/ w Wenetiey/ názywáiąc się Márránámi: á nákoniec záłożyli iednę niemáłą Synágogę w Piśie. Lecz Zydow ktorzy byli wyszli z Hiszpániey y z Portogalliey/ przeniosło się bárzo wiele ná wschodni kray/ á zwłasczá do Constántynopolá/ y do Sáloniki/ w ktorych dwu mieśćiech iest ich około 160000 Iest ich też
Skrót tekstu: BotŁęczRel_IV
Strona: 145
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. IV
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
czarownice/ w postaci kotów co je w łożnicy widzieli/ które też insze dziatki ich przedtym świata pozbawiły/ obyczajem opisanym/ i przydała to/ że ich zna/ jedno imienia ich powiedzieć nie chciała/ znakami tylko pewnymi one wyrażając. Tegoż przemienienia czarownic w koty według oka/ i fantazji/ jest świadek drugi w Ferarzu imieniem Filip rzemieślnik/ ten pod przysięgą sądownie uczynioną powiedział: Ze w tym roku czarownica jedna przed trzema miesiącami/ oszukała go/ namawiając żeby od dziecięcia którego leczyć (sama podobno krew z niego wyssawszy) podjęła się/ nie odganiali kotów/ jeśliby się jakie około niego łasiły/ i do niego przystępo- wały. Tego
czárownice/ w postáći kotow co ie w łożnicy widźieli/ ktore też insze dźiatki ich przedtym świátá pozbáwiły/ obyczáiem opisánym/ y przydáłá to/ że ich zna/ iedno imieniá ich powiedźiec nie chciáłá/ znákámi tylko pewnymi one wyrażáiąc. Tegoż przemienienia czárownic w koty według oká/ y phántázyey/ iest świádek drugi w Ferarzu imieniem Philip rzemieśnik/ ten pod przyśięgą sądownie vcżynioną powiedźiał: Ze w tym roku czárownicá iedná przed trzemá mieśiącámi/ oszukáłá go/ námawiáiąc żeby od dźiećięciá ktorego leczyć (sámá podobno krew z niego wyssawszy) podięła się/ nie odganiáli kotow/ iesliby sie iákie około niego łáśiły/ y do niego przystępo- wáły. Tego
Skrót tekstu: SpInZąbMłot
Strona: 101
Tytuł:
Młot na czarownice
Autor:
Jacob Sprenger, Heinrich Institor
Tłumacz:
Stanisław Ząbkowic
Drukarnia:
Szymon Kempini
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
traktaty
Tematyka:
magia, obyczajowość, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1614
Data wydania (nie wcześniej niż):
1614
Data wydania (nie później niż):
1614
