, tedy cię ostra zima budzi. Uziąbłoś, moje złote, mój święty klejnocie — Lepiej było, pokim cię nosieła w żywocie. Teraz nie wiem, jak radzić, ach, ubóstwo moje Sprawia niedostatek i to też zimno twoje. Józefie, broń od zimna świętego ciałeczka, Nakryj, jeśli masz trochę jakiego futerka.
JÓZEF ad Mariam
Miła panno, bym nie wiem jaką miał ciepłotę, Dałbym ja, sama widzisz tę moję ochotę: Zbiegałem wszytek rynek i wszytkie ulice, Aż mi namni w latarni nie zostało świece, Com biegał po miasteczku szukając gospody Dla twojego połogu i twojej dogody.
Nie mogłem
, tedy cię ostra zima budzi. Uziąbłoś, moje złote, mój święty klejnocie — Lepiej było, pokim cię nosieła w żywocie. Teraz nie wiem, jak radzić, ach, ubóstwo moje Sprawia niedostatek i to też zimno twoje. Józefie, broń od zimna świętego ciałeczka, Nakryj, jeśli masz trochę jakiego futerka.
JÓZEF ad Mariam
Miła panno, bym nie wiem jaką miał ciepłotę, Dałbym ja, sama widzisz tę moję ochotę: Zbiegałem wszytek rynek i wszytkie ulice, Aż mi namni w latarni nie zostało świece, Com biegał po miasteczku szukając gospody Dla twojego połogu i twojej dogody.
Nie mogłem
Skrót tekstu: DialKrótOkoń
Strona: 98
Tytuł:
Dialog krótki na święto narodzenia Pana Naszego Jezusa Chrystusa
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
dramat
Gatunek:
jasełka
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
między 1601 a 1650
Data wydania (nie wcześniej niż):
1601
Data wydania (nie później niż):
1650
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Staropolskie pastorałki dramatyczne: antologia
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Jan Okoń
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wrocław
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1989
