że cię po fetorze każdy dońdzie i obmierzi łatwo. Co za korzyść plwać pod niebo, kiedy wymiot twój w oko albo w gębę wraca ci się nazad? Dmuchaj, jak chcesz, odymaj się i sapaj, tym armaty nie nabijesz, nikomu nie zaszkodzisz, sobie nie pomożesz. Ten bowiem humor twój, przez pyszną imaginacyją nadęty, letki wiatr porwie i do lada kloaki przytrze, a pokory i submisji cnota im się niżej do nóg bierze, tym się wyżej w sercach ludzkich i respektach znajduje. Pytam przecie, dlaczego się tak bardzo odymasz, po sobie patrzysz, z tablatury stąpasz i oślep inszych depczesz i potrącasz? Jeżeli dlatego, że
że cię po fetorze każdy dońdzie i obmierzi łatwo. Co za korzyść plwać pod niebo, kiedy wymiot twój w oko albo w gębę wraca ci się nazad? Dmuchaj, jak chcesz, odymaj się i sapaj, tym armaty nie nabijesz, nikomu nie zaszkodzisz, sobie nie pomożesz. Ten bowiem humor twój, przez pyszną imaginacyją nadęty, letki wiatr porwie i do lada kloaki przytrze, a pokory i submisyi cnota im się niżej do nóg bierze, tym się wyżej w sercach ludzkich i respektach znajduje. Pytam przecie, dlaczego się tak bardzo odymasz, po sobie patrzysz, z tablatury stąpasz i oślep inszych depczesz i potrącasz? Jeżeli dlatego, że
Skrót tekstu: MałpaCzłow
Strona: 182
Tytuł:
Małpa Człowiek
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
satyry, traktaty
Tematyka:
obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1715
Data wydania (nie wcześniej niż):
1715
Data wydania (nie później niż):
1715
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Archiwum Literackie
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Paulina Buchwaldówna
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Wroclaw
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Zakład Narodowy im. Ossolińskich
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1962
, które pijaństwo czynią. 90. Czemu sól łacno się topi? Bo jest na kształt lodu z wody. 81. Czemu się chleb nie przyje? Nieprzyjadają się rzeczy twarde ale miekkie i klejowate, iż uście żołądkowe swoją klejowatością nacierają która gdy się zepsuje, brzydkość czyni: a gdy na taką potrawę pojrzem, imaginacyją wzbudza apetit a ten zaś ów humor wzrusza, i tak brzydkość powstaje. 82. Czemu napój czasem gasi pragnienie a czasem nie? Pragnienie które z suchości pochodzi napój gasi: a które pochodzi z gorąca jeszcze trwającego to prędzej ugasą rzeczy chłodzące aniżeli napój. 83. Czemu prędzej gasi pragnienie wino z wodą zmieszane a
, ktore piiáństwo czynią. 90. Czemu sol łacno się topi? Bo iest ná ksztáłt lodu z wody. 81. Czemu się chleb nie przyie? Nieprzyiádaią się rzeczy twarde ale miekkie y kleiowate, iż vśćie żołądkowe swoią kleiowatośćią náćieraią ktora gdy się zepsuie, brzydkość czyni: á gdy ná taką potrawę poyrzem, imaginacyią wzbudzá áppetit á ten zás ow humor wzruszá, y tak brzydkość powstaie. 82. Czemu napoy czásem gaśi prágnienie á czasem nie? Prágnienie ktore z suchośći pochodźi napoy gáśi: á ktore pochodźi z gorąca ieszcze trwáiącego to prędzey ugásą rzeczy chłodzące ániżeli napoy. 83. Czemu prędzey gaśi pragnienie wino z wodą zmieszáne á
Skrót tekstu: TylkRoz
Strona: 233
Tytuł:
Uczone rozmowy
Autor:
Wojciech Tylkowski
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1692
Data wydania (nie wcześniej niż):
1692
Data wydania (nie później niż):
1692
A naprzód z namiętności przodek trzymający do który człowiek względem swojej kompleksji jest sposobniejszy. jako kto do chciwości skłonniejszy ten też do takich nauk przez które łacniej nabywać, barziej ochotny, i w nich lepszy dla ochoty postępek czyni. Powtóre iż siły niektóre wnętrzne barziej w jednym niż w drugim panują. tak drugi lepszą ma imaginacyją, a zatym do do tych nauk które dobrej imaginacjej potrzebują, jakie są Matematyczne sposobniejszy, drugi sposobniejszy do dyskursu, a taki w Filozofii będzie przodkował. drugi ma rosądek zdrowy, a tego potrzeba do Teologiej Moralnej osobliwie. drugi pamięcią celuje, co do Jurysprudencycej sposobnym czyni etc. Może też to z tąd pochodzić że
A naprzod z namiętnośći przodek trzymáiący do ktory człowiek względem swoiey komplexyey iest sposobnieyszy. iáko kto do chćiwośći skłonnieyszy ten też do tákich náuk przez ktore łácniey nábywáć, bárziey ochotny, y w nich lepszy dla ochoty postępek czyni. Powtore iż śiły niektore wnętrzne bárziey w iednym niż w drugim pánuią. tak drugi lepszą ma imáginácyią, á zátym do do tych náuk ktore dobrey imáginácyey potrzebuią, iákie są Mátemátyczne sposobnieyszy, drugi sposobnieyszy do diskursu, á táki w Filozofiey będzie przodkował. drugi ma rosądek zdrowy, á tego potrzeba do Theologiey Morálney osobliwie. drugi pámięćią celuie, co do Iurisprudencycey sposobnym czyni etc. Może też to z tąd pochodzić że
Skrót tekstu: TylkRoz
Strona: 308
Tytuł:
Uczone rozmowy
Autor:
Wojciech Tylkowski
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1692
Data wydania (nie wcześniej niż):
1692
Data wydania (nie później niż):
1692
możem, tedy też około niej odbieranie być nie może. 76. Czemu w nas apetyt materialny nie jako woli podlega? Apetit ma to iż używa instrumentów materialnych, to jest, humorów, członków, żył etc. a względem tego woli nie jest poddany. Ma też to iż ślepy jest i tolo chodzi za imaginacyją, która łący się pospolicie z rozumem jako siła szczególna z siłą powszechną, a wola w rzeczach nie jasnej prawdy rozum na tę albo na owę stronę prżeważać, tedy też imaginacyją przeciąga, tym sposobem apetytowi rozkazuje, Ale iż na czas imaginacja się porywa nie czekając rozumu. dla tego też na czas, nie to czyniem
możem, tedy też około niey odbieránie bydz nie może. 76. Czemu w nas áppetyt máterialny nie iáko woli podlega? Appetit ma to iż używa instrumentow máteryálnych, to iest, humorow, członkow, żył etc. á względem tego woli nie iest poddány. Ma też to iż slepy iest y tolo chodzi zá imáginácyią, ktora łączy się pospolićie z rozumem iáko śiłá szczegulna z śiłą powszechną, á wolá w rzeczách nie iasney prawdy rozum ná tę álbo ná owę stronę prżeważáć, tedy też imaginácyią przećiąga, tym sposobem áppetytowi roskázuie, Ale iż ná czás imáginácyia się porywa nie czekáiąc rozumu. dla tego też ná czás, nie to czyniem
Skrót tekstu: TylkRoz
Strona: 316
Tytuł:
Uczone rozmowy
Autor:
Wojciech Tylkowski
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1692
Data wydania (nie wcześniej niż):
1692
Data wydania (nie później niż):
1692
jest, humorów, członków, żył etc. a względem tego woli nie jest poddany. Ma też to iż ślepy jest i tolo chodzi za imaginacyją, która łący się pospolicie z rozumem jako siła szczególna z siłą powszechną, a wola w rzeczach nie jasnej prawdy rozum na tę albo na owę stronę prżeważać, tedy też imaginacyją przeciąga, tym sposobem apetytowi rozkazuje, Ale iż na czas imaginacja się porywa nie czekając rozumu. dla tego też na czas, nie to czyniem dobro cobyśmy chcieli, ale raczej złe czegobyśmy nie chcieli. 77. Czemu członki nasze są posłuszne woli? Bo są instrumentami sił woli podlegających. 78.
iest, humorow, członkow, żył etc. á względem tego woli nie iest poddány. Ma też to iż slepy iest y tolo chodzi zá imáginácyią, ktora łączy się pospolićie z rozumem iáko śiłá szczegulna z śiłą powszechną, á wolá w rzeczách nie iasney prawdy rozum ná tę álbo ná owę stronę prżeważáć, tedy też imaginácyią przećiąga, tym sposobem áppetytowi roskázuie, Ale iż ná czás imáginácyia się porywa nie czekáiąc rozumu. dla tego też ná czás, nie to czyniem dobro cobyśmy ćhćieli, ále ráczey złe czegobysmy nie chćieli. 77. Czemu członki násze są posłuszne woli? Bo są instrumentámi śił woli podlegaiących. 78.
Skrót tekstu: TylkRoz
Strona: 316
Tytuł:
Uczone rozmowy
Autor:
Wojciech Tylkowski
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1692
Data wydania (nie wcześniej niż):
1692
Data wydania (nie później niż):
1692
