STATER zawierający Dragm srebra Hebrajskich dwie, Atickich 4. Dwanaście Siklów srebra czyniły Siclum, złota jeden, który także kładzie się często adiective Aureus.
DRAGMA Srebra Aticka była czwarta część Sikla Stebrnego zowie się i Denarius.
DRAGMA srebrna Hebrajska inaczej BECA miała pół Sikla srebrnego: ta z rozkazu Boskiego dawana była za pogłowne od każdego Izraelity in usum Przybytku Przymierza, i wtedy gdy popis bywał co lat cztery. Takie wtedy było i Numisma Czynszowe Rzymskim dawane Cesarzom.
GRZYWNA Articka miała w sobie Siklów 25, a Hebrajska Siklów 50.
TALENT Aticki miał w sobie grzywien 60. Atickich: tyleż Talent Hebrajski grzywien Hebrajskich. A zaś Siklów Aticki Talent zawierał 1500
STATER zawieraiący Dragm srebra Hebrayskich dwie, Attickich 4. Dwanascie Siklow srebra czyniły Siclum, złota ieden, ktory także kładzie się często adiective Aureus.
DRAGMA Srebra Atticka była czwárta część Sikla Stebrnego zowie się y Denarius.
DRAGMA srebrna Hebrayska inaczey BECA miała puł Sikla srebrnego: ta z roskázu Boskiego dawana była za pogłowne od kazdego Izraelity in usum Przybytku Przymierzá, y wtedy gdy popis bywał co lát cztery. Takie wtedy było y Numisma Czynszowe Rzymskim dawane Cesarzom.
GRZYWNA Artická miała w sobie Siklow 25, á Hebrayska Siklow 50.
TALENT Atticki miał w sobie grzywien 60. Attickich: tyleż Tálent Hebrayski grzywien Hebrayskich. A zaś Siklow Atticki Talent zawierał 1500
Skrót tekstu: ChmielAteny_IV
Strona: 208
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 4
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1756
Data wydania (nie wcześniej niż):
1756
Data wydania (nie później niż):
1756
. Kanonik: Żal się Boże takich słów z katolickiej gęby. Nigdy by nie mógł luter gorzej mówić; tę by Obelgę miał ponosić, nad który nic drożej Nie szacujem u siebie, święty kościół boży? Żeby oddane jemu, na co piątna golą, Głowy miały pod taką podpadać niewolą? Czytałżeś, polityku, że izraelity Bóg rozrządzając, sobie zostawił lewity? Do żadnego podatku ani do oręża Nie należeli; my-ć to lewitami księża, Którzy skrzynię nowego dźwigamy przymierza. Wy do szkatuł, do szabel, a my do pacierza. Polityk: Po kacie, Dobrodzieju! musi tu coś chybić: Tak się nas więcej będzie modlić niżeli bić?
. Kanonik: Żal się Boże takich słów z katolickiej gęby. Nigdy by nie mógł luter gorzej mówić; tę by Obelgę miał ponosić, nad który nic drożej Nie szacujem u siebie, święty kościół boży? Żeby oddane jemu, na co piątna golą, Głowy miały pod taką podpadać niewolą? Czytałżeś, polityku, że izraelity Bóg rozrządzając, sobie zostawił lewity? Do żadnego podatku ani do oręża Nie należeli; my-ć to lewitami księża, Którzy skrzynię nowego dźwigamy przymierza. Wy do szkatuł, do szabel, a my do pacierza. Polityk: Po kacie, Dobrodzieju! musi tu coś chybić: Tak się nas więcej będzie modlić niżeli bić?
Skrót tekstu: PotFrasz3Kuk_II
Strona: 650
Tytuł:
Ogrodu nie wyplewionego część trzecia
Autor:
Wacław Potocki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
nieznany
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1677
Data wydania (nie wcześniej niż):
1677
Data wydania (nie później niż):
1677
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Dzieła
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Leszek Kukulski
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Państwowy Instytut Wydawniczy
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1987
, Owca do domu powróciła cała.
Pokorne dzięki czyni Królowi, iże mu Pozwolił miejsca w Państwie swoim stroskanemu; Gdzie mógł życie ochronić przed złością Saulową, Do łez przywiódł Achia żałośliwą mową. Nie tym Sercem co BOGU Królowi dziękuje, Ze nim tak dobrotliwie rządzi, dysponuje. W sam czas, kędyby musiał bić Izraelity, Abszyt bierze od Króla z dobrej służby kwity. Dziękuje BOGU nie raz, lecz tysiąckroć razy, Za uchowanie od tak szpetnej grzechu skazy. Powstania na swój Naród, na Króla, na Ziomki, Z kądby wieczna urosła niechęć z Ich potomki. Wraca do Sycelegu chcąc się wyprowadzić Z tamtąd, a dalej myślić,
, Owca do domu powrociła cała.
Pokorne dzięki czyni Krolowi, iże mu Pozwolił mieysca w Państwie swoim stroskanemu; Gdzie mogł życie ochronić przed złością Saulową, Do łez przywiodł Achia żałośliwą mową. Nie tym Sercem co BOGU Krolowi dziękuie, Ze nim tak dobrotliwie rządzi, dysponuie. W sam czas, kędyby musiał bić Jzraelity, Abszyt bierze od Krola z dobrey służby kwity. Dziękuie BOGU nie raz, lecz tysiąckroć razy, Za uchowanie od tak szpetney grzechu skazy. Powstania na swoy Narod, na Krola, na Ziomki, Z kądby wieczna urosła niechęć z Ich potomki. Wraca do Sycelegu chcąc się wyprowadzić Z tamtąd, á daley myślić,
Skrót tekstu: DrużZbiór
Strona: 69
Tytuł:
Zbiór rytmów
Autor:
Elżbieta Drużbacka
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
utwory synkretyczne
Gatunek:
pieśni, poematy epickie, satyry, żywoty świętych
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1752
Data wydania (nie wcześniej niż):
1752
Data wydania (nie później niż):
1752
