do zaśnienia, jabłoń i cień chcą płaczu, gorzkiego westchnienia. O szczęśliwa jabłoni, która cię szczepiła ręka, godna, by w niebie z gwiazdami świeciła! Ach, już widzę, me Światło, komu Cię podobnym nazwę, któryś mi nieraz bywał cieniem chłodnym! Jak jabłoń szkarłatnymi ściężała fruktami chełpi się, uśmierzając pragnienie jabłkami, obfitym towarzyszki dostatkiem celuje, frukty dla gości, cienie zemdlonym gotuje, takąś mi zawsze bywał w upałach ochłodą, w pokarmach i w pragnieniu stawałeś wygodą. Ach, ilekroć, Kochanku, wołając prosiła, bym choć raz w Twoim cieniu głowę ochłodziła! Rzekszy, tu jeśli można – siądę na wzdychanie
do zaśnienia, jabłoń i cień chcą płaczu, gorzkiego westchnienia. O szczęśliwa jabłoni, która cię szczepiła ręka, godna, by w niebie z gwiazdami świeciła! Ach, już widzę, me Światło, komu Cię podobnym nazwę, któryś mi nieraz bywał cieniem chłodnym! Jak jabłoń szkarłatnymi ściężała fruktami chełpi się, uśmierzając pragnienie jabłkami, obfitym towarzyszki dostatkiem celuje, frukty dla gości, cienie zemdlonym gotuje, takąś mi zawsze bywał w upałach ochłodą, w pokarmach i w pragnieniu stawałeś wygodą. Ach, ilekroć, Kochanku, wołając prosiła, bym choć raz w Twoim cieniu głowę ochłodziła! Rzekszy, tu jeśli można – siądę na wzdychanie
Skrót tekstu: HugLacPrag
Strona: 120
Tytuł:
Pobożne pragnienia
Autor:
Herman Hugon
Tłumacz:
Aleksander Teodor Lacki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1673
Data wydania (nie wcześniej niż):
1673
Data wydania (nie później niż):
1673
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Krzysztof Mrowcewicz
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
"Pro Cultura Litteraria"
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1997
Rzeczcie, że tak w tym ogniu siły moje znikły, jako więc róże więdnąć w kanikułę zwykły. Powiedzcie, że zapały długie tak mię suszą, jak lilije od zwiędłych krzaków gdy schnąć muszą. Powiedzcie, że Kochania mego miłość winą, która będzie i śmierci mojej tąż przyczyną. II
Trzeźwcie mię kwiatkami, obłóżcie jabłkami albowiem od miłości mdleję. Canticum canticorum 2
O tyranko powabna, żądz moich miłości, tak wielkim palisz ogniem struchlałe wnętrzności! O Kochanie! Któż zleczy srogie Twoje rany? Sfolguj, bo się rozpuszczę w likwor przetapiany! Sfolguj, miłości, sfolguj, bo twe gęste strzały nowym ranom w mym sercu już miejsca nie dały
Rzeczcie, że tak w tym ogniu siły moje znikły, jako więc róże więdnąć w kanikułę zwykły. Powiedzcie, że zapały długie tak mię suszą, jak lilije od zwiędłych krzaków gdy schnąć muszą. Powiedzcie, że Kochania mego miłość winą, która będzie i śmierci mojej tąż przyczyną. II
Trzeźwcie mię kwiatkami, obłóżcie jabłkami albowiem od miłości mdleję. Canticum canticorum 2
O tyranko powabna, żądz moich miłości, tak wielkim palisz ogniem struchlałe wnętrzności! O Kochanie! Któż zleczy srogie Twoje rany? Sfolguj, bo się rozpuszczę w likwor przetapiany! Sfolguj, miłości, sfolguj, bo twe gęste strzały nowym ranom w mym sercu już miejsca nie dały
Skrót tekstu: HugLacPrag
Strona: 129
Tytuł:
Pobożne pragnienia
Autor:
Herman Hugon
Tłumacz:
Aleksander Teodor Lacki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1673
Data wydania (nie wcześniej niż):
1673
Data wydania (nie później niż):
1673
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Krzysztof Mrowcewicz
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
"Pro Cultura Litteraria"
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1997
patrzysz na to suchym okiem? Wy, duchowie niebiescy, byście pomoc dali, proszę, bo was, co i mnie, tenże ogień pali. Ale cóż czynię, na co proszę o te frukty! Jest w różach oszukanie, jest i w jabłkach drugdy. Zda mi się, że się miłość okrywa jabłkami i między różanymi miecz chowa cierniami. Nie chcę jabłek Cydypy i Wenery roży, te frukty wolę, w których zdrada się nie mnoży: jakie święta Dorota od anioła miała róże, którym się mroźna zima dziwowała; jakie ręką anielską lilije urwane z elizejskich ogrodów Lidwinie są dane. Zawsze bym i ja takim fruktom była
patrzysz na to suchym okiem? Wy, duchowie niebiescy, byście pomoc dali, proszę, bo was, co i mnie, tenże ogień pali. Ale cóż czynię, na co proszę o te frukty! Jest w różach oszukanie, jest i w jabłkach drugdy. Zda mi się, że się miłość okrywa jabłkami i między różanymi miecz chowa cierniami. Nie chcę jabłek Cydypy i Wenery roży, te frukty wolę, w których zdrada się nie mnoży: jakie święta Dorota od anioła miała róże, którym się mroźna zima dziwowała; jakie ręką anielską lilije urwane z elizejskich ogrodów Lidwinie są dane. Zawsze bym i ja takim fruktom była
Skrót tekstu: HugLacPrag
Strona: 130
Tytuł:
Pobożne pragnienia
Autor:
Herman Hugon
Tłumacz:
Aleksander Teodor Lacki
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
ziemie Wielkiego Księstwa Litewskiego
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Tematyka:
religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1673
Data wydania (nie wcześniej niż):
1673
Data wydania (nie później niż):
1673
Tekst uwspółcześniony:
tak
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Krzysztof Mrowcewicz
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Warszawa
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
"Pro Cultura Litteraria"
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1997
: były oneris, non honoris gestamina: lepiej servire, niżeli tak w nich regnare.
Materia koron była złoto, srebro, inne kruszce, materie drogie, płótna, biesiory, kamienie drogie, kwiaty, zioła, gałęzie, pióra. Rzeki starożytna superstycia, i teraźniejsza emblematyczna nauka koronuje wieńcami, z trzciny; Jesień jabłkami, Bachusa winnym liściem; Saturna figami, iż je wynalazł, Charites Boginie rożami, Wenere myrtem, Minerwe oliwą, czyste osoby jodłą. U Ateńczyków, za kalumnie, i zdradę komu uczynioną według prawa Churondy w myrtowej po mieście wodzono koronie, według Diodora Sycylijskiego lib: 12. Kapłani też Bogów słuzbie poswięceni coraz inne
: były oneris, non honoris gestamina: lepiey servire, niżeli tak w nich regnare.
Materya koron była złoto, srebro, inne kruszce, materye drogie, płutna, biesiory, kamienie drogie, kwiaty, zioła, gałęzie, piora. Rzeki starożytna superstycia, y teraznieysza emblematyćżna nauka koronuie wieńcami, z trzciny; Iesien iabłkami, Bachusa winnym liściem; Saturna figami, iż ie wynalazł, Charites Boginie ròżami, Wenere myrtem, Minerwe oliwą, cżyste osoby iodłą. U Ateńcżykow, za kalumnie, y zdradę komu uczynioną według prawa Churondy w myrtowey po mieście wodzono koronie, według Diodora Sycyliyskiego lib: 12. Kapłani też Bogow słuzbie poswięceni coraz inne
Skrót tekstu: ChmielAteny_III
Strona: 79
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 3
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1754
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1754
w kładał, że po między nie, jest wolny meat; w którym meacie czerw swój robią, ogrzewają siedzeniem, wywydzą drugie osy. Miodu tedy do tego gniazda nie noszą, tylko się tam O Drzewach i Drzewkach Historia naturalna
na noc i przed słotą chowają, dzieci wywodzą: żyją ossy miodem cudzym, gruszkami, jabłkami, śliwkami, i ledwo nie wszystkim, co jest comestibile.
TRZMIEL na Rusi corruptè Czmiel, po łacinie Tusaria, Lardaria, Carpinus. Jest i to insectum, robak latający. Są wielkie; czarne; a trochę mniejsze, żółte są małe szare, a wszystkie krótkie, zwięzłe, grube, podczas lotu huk wydające
w kładał, że po między nie, iest wolny meat; w ktorym meacie czerw swoy robią, ogrzewaią siedzeniem, wywydzą drugie osy. Miodu tedy do tego gniazda nie noszą, tylko się tam O Drzewach y Drzewkach Historya naturalna
na noc y przed słotą chowaią, dzieci wywodzą: żyią ossy miodem cudzym, gruszkami, iabłkami, śliwkami, y ledwo nie wszystkim, co iest comestibile.
TRZMIEL na Rusi corruptè Czmiel, po łacinie Tusaria, Lardaria, Carpinus. Iest y to insectum, robak lataiący. Są wielkie; czarne; á troche mnieysze, żołte są małe szare, á wszystkie krotkie, zwięzłe, grube, podczas lotu huk wydaiące
Skrót tekstu: ChmielAteny_III
Strona: 321
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 3
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1754
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1754
. Kwitnie biało, z wschodem słońca kwiat swój otwiera, z zachodem zamyka. Plinius libr. 18. cap. 17.
MALUS Jabłoń, frukta jej Jabłka, są miłości symbola: z tej strony którą są ku słońcu rumienieją się: a miłość in luce znowu z wielu racyj, wstydem się farbuje. Bachusa niegdy jabłkami koronowano, że miłości wino sprzyja i dopomaga, według Teokryta. Jabłko jest Wenerze poswięcone, że u Sycioniów Venus rznięta, czyli malowana była, w ręce jednej jabłko, w drugiej główkę makową, Symbolum urodzaju i rozmnożenia piastująca. O Herkulesie bają Poetowie, że on pokonawszy smoka w ogrodzie Hesperydów, trzy złote stamtąd
. Kwitnie biało, z wschodem słońca kwiat swoy otwiera, z zachodem zamyka. Plinius libr. 18. cap. 17.
MALUS Iabłoń, frukta iey Iabłka, są miłości symbola: z tey strony ktorą są ku słońcu rumienieią się: á miłość in luce znowu z wielu racyi, wstydem się farbuie. Bachusa niegdy iabłkami koronowano, że miłości wino sprzyia y dopomaga, według Teokryta. Iabłko iest Wenerze poswięcone, że u Sycioniow Venus rznięta, czyli malowana była, w ręce iedney iabłko, w drugiey głowkę makową, Symbolum urodzaiu y rozmnożenia piastuiąca. O Herkulesie baią Poetowie, że on pokonawszy smoka w ogrodzie Hesperidow, trzy złote ztamtąd
Skrót tekstu: ChmielAteny_III
Strona: 329
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 3
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1754
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1754
o Drzewach.
dziesz, rozkłociwszy to z lagrem starego wina. Tak radzi korzeń kwastszej jabłoni podlewać Mizaldus. Żeby na drzewie dłużej mogły się jabłka konserwować, potrzeba gałązki, na których są owoce potrochu zginać, aby w nie w padał humor przyścignienie prędsze sprawujący. Co najczęściej czynić malis Punicis, alias z Granatowemi albo Granateńskiemi jabłkami, aby rozpadając się, nie wygineły Ioannes Baptista à Porta. Jabłka mogą być jakim popisanym charakterem, albo jakimi figurami porysowane, gdy są jeszcze młodsze. Co uczynisz gips palony rozpraw z wodą, na skorce albo łupinie jabłka ostrym żelaskiem lub piórem napisz, albo wyrysuj, co ci się podoba, jak frukt dorosnie,
o Drzewach.
dziesz, rozkłociwszy to z lagrem starego wina. Tak radzi korzeń kwastszey iabłoni podlewać Mizaldus. Zeby na drzewie dłużey mogły się iabłka konserwować, potrzeba gałązki, na ktorych są owoce potrochu zginać, aby w nie w padał humor przyscignienie prędsze sprawuiący. Co nayczęściey czynić malis Punicis, alias z Granatowemi albo Granateńskiemi iabłkami, aby rozpadaiąc się, nie wygineły Ioannes Baptista à Porta. Iabłka mogą bydź iakim popisanym charakterem, albo iakiemi figurami porysowane, gdy są ieszcze młodsze. Co uczynisz gips palony rozpraw z wodą, na skorce albo łupinie iabłka ostrym żelaskiem lub piorem napisz, albo wyrysuy, co ci się podoba, iak frukt dorosnie,
Skrót tekstu: ChmielAteny_III
Strona: 382
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 3
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1754
Data wydania (nie wcześniej niż):
1754
Data wydania (nie później niż):
1754
Zwierzyn różnych, około których polność zalecam wielką. Weźmij świeżego Zubra/ albo Losia/ Jelenia/ albo Daniela/ Sarnę albo dziką Kożę/ albo co chesz/ z części mięsistej/ porąb w sztuczki/ a niemocz/ i niepłocz/ włóż w naczynie gliniane/ ociągnij w maśle/ Cebule usmasz niemało i z jabłkami przewarzonemi zmieszaj/ a zrób z tego gąszcz Pietruszki niemało w kosteczce nakraj/ soli według smaku/ nalej rosolem/ a warz nakrywszy/ a go/ w pół przewre/ wlej Octu winnego/ wkraj Limoniej/ Rożenków obojga pieprzu/ Cynamonu/ Goździków/ Gałki/ słodkości/ podsadz dobrze/ a daj na stół. Sta
Zwierzyn roznych, około ktorych polność zálecam wielką. Weźmiy świeżego Zubrá/ albo Lośiá/ Ieleniá/ álbo Danielá/ Sárnę albo dźiką Kożę/ albo co chesz/ z częśći mięśistey/ porąb w sztuczki/ a niemocz/ y niepłocz/ włoż w naczynie gliniáne/ oćiągniy w maśle/ Cebule vsmasz niemáło y z iábłkami przewarzonemi zmieszay/ á zrob z tego gąszcz Pietruszki niemáło w kosteczce nákray/ soli według smaku/ náley rosolem/ á warz nakrywszy/ a go/ w puł przewre/ wley Octu winnego/ wkray Limoniey/ Rożenkow oboyga pieprzu/ Cynámonu/ Gozdzikow/ Gałki/ słodkośći/ podsadz dobrże/ á day ná stoł. Stá
Skrót tekstu: CzerComp
Strona: 31
Tytuł:
Compendium ferculorum albo zebranie potraw
Autor:
Stanisław Czerniecki
Drukarnia:
Jerzy i Mikołaj Schedlowie
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
poradniki
Tematyka:
kulinaria
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1682
Data wydania (nie wcześniej niż):
1682
Data wydania (nie później niż):
1682
obojga/ pieprzu Imbieru/ Cynamonu/ przywarz/ a daj na Stół. LXXXV. Kapłon z Chrząnem:
Kapłona wieźmij/ albo Gęś/ odpiecz/ rozbierz Chrztan/ nakrajawszy dobrze uwierć/ jako masło/ śmietaca gęsta octem winnem rozpuść/ włóz masła/ kwiatu przywarz a daj gorąco na Stół. LXXXVI. Potrawa z Jabłkami.
Kapłona weźmij albo Gęś/ albo pieczenia/ upiecz/ rozbierz/ Jabłek nakraj wstaw w garncu społem/ włóz masła/ rosołu/ warż przydaj Rożenków drobnych/ Cukru/ i Cynamonu/ daj pocukrowawszy na Stół. LXXXVII. Kapłon po Holendersku.
Weźmij Kapłona/ upiecz/ rozbierz w członki/ włóż w rynkę
oboygá/ pieprzu Imbieru/ Cynámonu/ przywarz/ á day ná Stoł. LXXXV. Kápłon z Chrząnem:
Kápłona wieźmiy/ albo Gęś/ odpiecz/ rozbierz Chrztan/ nákráiáwszy dobrze vwierć/ iáko masło/ smietáca gęsta octem winnem rospuść/ włoz masła/ kwiatu przywarz a day gorąco ná Stoł. LXXXVI. Potráwa z Iábłkámi.
Kápłoná weźmiy álbo Gęś/ álbo pieczenia/ upiecz/ rozbierz/ Iábłek nakray wstaw w gárncu społem/ włoz masła/ rosołu/ warż przyday Rożenkow drobnych/ Cukru/ y Cynamonu/ day pocukrowawszy ná Stoł. LXXXVII. Kápłon po Holendersku.
Weźmiy Kápłoná/ vpiecz/ rozbierz w członki/ włoż w rynkę
Skrót tekstu: CzerComp
Strona: 34
Tytuł:
Compendium ferculorum albo zebranie potraw
Autor:
Stanisław Czerniecki
Drukarnia:
Jerzy i Mikołaj Schedlowie
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
poradniki
Tematyka:
kulinaria
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1682
Data wydania (nie wcześniej niż):
1682
Data wydania (nie później niż):
1682
, tamże. z Szczawiem, tamże. z Sałatą krajaną, tamże. z Pistaciami, tamże. z Agrestem zabielanym, tamże. z Grząnkami odpiekanemi, 27. z Ryzem, tamże. z Migdałowym Saporem, 39. z Pieczarkami. 30. z Grzybami świeżemi. tamże. z Smarżami świeżemi, tamże. z Jabłkami tretowanemi, tamże z Jabłkami po prostu, 34. z Gruszkami tretowanemi, 30. po Węgiersku, 31.
z Perłowemi Krupkami, tamże. Osobliwa, tamże. z Naleśnikami, 32. Potrawa z Kaparami, 32. z Jajcami śpikowanemi, tamże. z Perdutą, 34. z Animellami, 35. Włoska,
, támże. z Szczawiem, támże. z Sałatą kráiáną, támże. z Pistaciámi, támże. z Agrestem zábielánym, tamże. z Grząnkámi odpiekánemi, 27. z Ryzem, tamże. z Migdałowym Saporem, 39. z Pieczárkami. 30. z Grzybámi świeżemi. támże. z Smarżami świeżemi, támże. z Iábłkámi tretowánemi, támże z Iábłkámi po prostu, 34. z Gruszkámi tretowánemi, 30. po Węgiersku, 31.
z Perłowemi Krupkámi, támże. Osobliwa, támże. z Naleśnikámi, 32. Potrawá z Kápárámi, 32. z Iáycámi śpikowánemi, támże. z Perdutą, 34. z Animellámi, 35. Włoska,
Skrót tekstu: CzerComp
Strona: 102
Tytuł:
Compendium ferculorum albo zebranie potraw
Autor:
Stanisław Czerniecki
Drukarnia:
Jerzy i Mikołaj Schedlowie
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
poradniki
Tematyka:
kulinaria
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1682
Data wydania (nie wcześniej niż):
1682
Data wydania (nie później niż):
1682
