. To jest czyni Szkut jeden srebrny i pół siódma Juliusza: albo naszych 11. tynfów. Więc trojaki Szkut bierze w Rzymie. Pierwszy kiedy in aequivalenti drobniejszą monetą się płaci, naprzykład Testonami, albo Juliuszami, tedy nie czyni więcej nad 10. Juliuszów. Drugi Szkut srebrny in Specie, który jest droższy pół Juliuszem. Trzeci Szkut w złocie, jako się rzekło.
Czerwone złote niejednako w Rzymie idą. Czasem po 18. Juliuszów, to jest naszych tynfów 12. Czasem po 17. Juliuszów, to jest tynfów 11. i szóstaku. Uważają w nich wagę. Kiedy jest dobrej wagi, która w Rzymie jest większa niż w
. To iest czyni Szkut ieden srebrny y poł siodma Juliusza: álbo nászych 11. tynfow. Więc troiáki Szkut bierze w Rzymie. Pierwszy kiedy in aequivalenti drobnieyszą monetą się płáci, náprzykład Testonámi, álbo Juliuszami, tedy nie czyni więcey nad 10. Juliuszow. Drugi Szkut srebrny in Specie, ktory iest droższy poł Juliuszem. Trzeci Szkut w złocie, iáko się rzekło.
Czerwone złote nieiednako w Rzymie idą. Czasem po 18. Juliuszow, to iest nászych tynfow 12. Czasem po 17. Juliuszow, to iest tynfow 11. y szostaku. Uważaią w nich wagę. Kiedy iest dobrey wagi, ktora w Rzymie iest większa niż w
Skrót tekstu: BystrzInfRóżn
Strona: Aa
Tytuł:
Informacja różnych ciekawych kwestii
Autor:
Wojciech Bystrzonowski
Drukarnia:
Drukarnia lubelska Societatis Jesu
Miejsce wydania:
Lublin
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
ekonomia, fizyka, matematyka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1743
Data wydania (nie wcześniej niż):
1743
Data wydania (nie później niż):
1743
, Potrzeba tedy pilnego oka nanie. Bo reges, belli et pacis nominibus, velut numismate aliquo promiscuè non iuris sed vtilitatis ratione vtuntur . A ten Sternik/ gdy będzie/ niż ani bać ani wątpić potrzeba/ że nawę do portu pożądanego szczęśliwego przyprowadzi I prawdziwym synem Koronnym Fabiuszem Ojczyźnie potrzebnym/ miłym Ścipionem/ szczęśliwym Juliuszem zostanie. A ponieważ/ Perfraudem et dolum Regna euertuntur. on temu zabieży. Nos Cic. ad Attic. Liu: xlv Szlachcica Polskiego. Sall. ad Caes. Stobae: Sall. Iug Taci: xv Ann. Curt: iv Liuius xxiv. Liuius xxviii. Nos Cic: orat. post Red ad Sen
, Potrzebá tedy pilnego oká nánie. Bo reges, belli et pacis nominibus, velut numismate aliquo promiscuè non iuris sed vtilitatis ratione vtuntur . A ten Sternik/ gdy będzie/ niż áni bać áni wątpić potrzebá/ że nawę do portu pożądanego sczęśliwego przyprowádzi Y prawdziwym synem Koronnym Fabiuszem Oyczyznie potrzebnym/ miłym Scipionem/ sczęśliwym Iuliuszem zostánie. A ponieważ/ Perfraudem et dolum Regna euertuntur. on temu zábieży. Nos Cic. ad Attic. Liu: xlv Szláchćicá Polskiego. Sall. ad Caes. Stobae: Sall. Iug Taci: xv Ann. Curt: iv Liuius xxiv. Liuius xxviii. Nos Cic: orat. post Red ad Sen
Skrót tekstu: KunWOb
Strona: Dv
Tytuł:
Obraz szlachcica polskiego
Autor:
Wacław Kunicki
Drukarnia:
Drukarnia dziedziców Jakuba Sibeneychera
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Tematyka:
obyczajowość
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1615
Data wydania (nie wcześniej niż):
1615
Data wydania (nie później niż):
1615
także Akwitańskim nazwiskiem Cohors, u Łacinników Divono Cadurcorum jest także Amphitheatrum i inne Starożytności. W Mieście także Ksaintes, które zowią Mediolanum Santonum widzieć także Amphitheatrum, Akwedukt, Arkusy, most murowany nad Charentonem rzeką, Co wszystko murowali Gentium Domini Rzymianie, tam sobie podbijając Kraje, i tam mieszkając. Jakoż ci Santonowie najpierwsi z Juliuszem Cesarzem wojowali. Petrocorium Miasto nad rzeką Ilą, które potym nazwano Vesuna, czyli Vesena, iż tam był Kościół Pogański Wenusa; z którego rudera są i Amphitheatrum. W źrzodło tego Miasta co wrzucisz, w kamień się obraca. Są blisko i Pieczary na mil 4 pod ziemią się ciągnące, w których są ładne apatymenta
tákże Akwitańskim nazwiskiem Cohors, u Łácinnikow Divono Cadurcorum iest także Amphitheatrum y inne Starożytności. W Mieście także Xaintes, ktore zowią Mediolanum Santonum widzieć także Amphitheatrum, Akwedukt, Arkusy, most murowany nád Charentonem rzeką, Co wszystko murowali Gentium Domini Rzymianie, tam sobie podbiiáiąc Kraie, y tam mieszkaiąc. Iakoż ci Santonowie naypierwsi z Iuliuszem Cesarzem woiowáli. Petrocorium Miasto nad rzeką Illą, ktore potym nazwano Vesuna, czyli Vesena, iż tam był Kościoł Pogański Wenusa; z ktorego rudera są y Amphitheatrum. W źrzodło tego Miasta co wrzucisz, w kamień się obraca. Są blisko y Pieczary na mil 4 pod ziemią się ciągnące, w ktorych są ładne appatymentá
Skrót tekstu: ChmielAteny_IV
Strona: 185
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 4
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1756
Data wydania (nie wcześniej niż):
1756
Data wydania (nie później niż):
1756
i on jeden tę potężną obalił wolność, ta komparacja do Polskich nieidzie Hetmanów, zwielu racyj; najprzód: Hetman Rzymski, gdy był do jakiej posłany Prowincyj, wZaji, Afryce, Europie, był tak absolutus Dominus, ile gdy mu Pan Bóg dał zwycięstwa, że żaden Monarcha bardziej być niemoże. Z Juliuszem Cesarzem miał Cicero znajomość, i przy jaźń: Pisarza swojego bardzo miłego, posyła do Juliusza do Francyj z listem, rekomendując go w łaskę jego, i prosząc, aby mu do fortuny pomógł. Odpisuje Ciceronowi Juliusz: Datam á te accepi Epistolã etc. hunc quem misisti proximé faciam Regem. Choć się to zwać nie
y on ieden tę potężną obalił wolność, tá komparacya do Polskich nieidźie Hetmanow, zwielu rácyi; nayprzod: Hetman Rzymski, gdy był do iákiey posłany Prowincyi, wZayi, Afryce, Europie, był ták absolutus Dominus, ile gdy mu Pan Bog dał zwyćięstwá, że żaden Monarchá bardźiey być niemoże. Z Juliuszem Cesarzem miał Cicero znáiomość, y przy iaźń: Pisarzá swoiego bardzo miłego, posyła do Juliuszá do Francyi z listem, rekomenduiąc go w łáskę iego, y prosząc, áby mu do fortuny pomogł. Odpisuie Ciceronowi Juliusz: Datam á te accepi Epistolã etc. hunc quem misisti proximé faciam Regem. Choć się to zwać nie
Skrót tekstu: RadzKwest
Strona: 109
Tytuł:
Kwestie polityczne
Autor:
Franciszek Radzewski
Drukarnia:
Drukarnia Akademicka
Miejsce wydania:
Poznań
Region:
Wielkopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma polityczne, społeczne
Tematyka:
polityka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1743
Data wydania (nie wcześniej niż):
1743
Data wydania (nie później niż):
1743
VI. Papieżem.
Bożego Ciała Zakonnice 1690. C. Cistersi fundowani R. 1098 liczą Papieżów z swego Zakonu czterech. Vide w Części I. Nowych Aten fol: 672. Katalog Kanoników Regularnych, Kongr: etc.
Cistersi Fulienscy R. 1101.
Cistersi sine cucullo R. 1140.
Charytona Z. Zakonnicy pod Juliuszem I. Papieżem.
Celestynowie Zakonnicy R. 1212. potwierdzeni R. 1278.
Charytkowie R. 1700. albo Z. Hippolita.
Cezarego Z. Zakonnice R. 502.
Cysterskie Zakonnice R. 1113.
Córki Pokuty Zakonnice R. 1293.
Cysterki Fulieńskie pod Sykstusem V. Papieżem.
Charytki Zakonnice R. 1636.
VI. Papieżem.
Bożego Ciałá Zákonnice 1690. C. Cistersi fundowáni R. 1098 liczą Papieżow z swego Zákonu czterech. Vide w Części I. Nowych Aten fol: 672. Katalog Kanonikow Regularnych, Kongr: etc.
Cistersi Fulienscy R. 1101.
Cistersi sine cucullo R. 1140.
Charitoná S. Zákonnicy pod Iuliuszem I. Papieżem.
Celestynowie Zákonnicy R. 1212. potwierdzeni R. 1278.
Charitkowie R. 1700. albo S. Hippolitá.
Cezarego S. Zákonnice R. 502.
Cysterskie Zákonnice R. 1113.
Corki Pokuty Zákonnice R. 1293.
Cysterki Fulienskie pod Syxtusem V. Papieżem.
Charytki Zákonnice R. 1636.
Skrót tekstu: ChmielAteny_II
Strona: 769
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 2
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1746
Data wydania (nie wcześniej niż):
1746
Data wydania (nie później niż):
1746
/ i cierpieli Kanonicy i Biskup. Od roku 1574. aż do 86. przywłaszczył sobie ten Kościół Henryk de Saksonia, jako też ów Bremski. W Mindzie niemasz nic więcej Katolickiego/ tylko część Kapituły/ a obrządki Boskie. Wyżej pokazaliśmy trudności/ których ten kościół doznał pod Hermanem Scamburgiem/ i pod Henrykiem Juliuszem z Brunszwiku. Idzie potym Moguntia/ mając szeroką Diecesią. Tam herezja poczęła się wzniecać za Arcybiskupa Albertusa z Brandenburgu/ który się opiekał tym Kościołem (a przedtym trzymał go Magdeburski) od roku 1514. Potym powoli zarażała się Diecesia/ a zwłaszcza Erford miasto wielkie/ i szlachta. Ale Arcybiskup potężnie się bronił przeciw zamysłom
/ y ćierpieli Kánonicy y Biskup. Od roku 1574. áż do 86. przywłasczył sobie ten Kośćioł Henrik de Saxonia, iáko też ow Bremski. W Mindźie niemász nic więcey Kátholickieg^o^/ tylko część Kápituły/ á obrządki Boskie. Wyżey pokazálismy trudnośći/ ktorych ten kośćioł doznał pod Hermánem Scámburgiem/ y pod Henrikiem Iuliuszem z Brunszwiku. Idźie potym Moguntia/ máiąc szeroką Dioecesią. Tám haeresia poczęłá się wzniecáć zá Arcybiskupá Albertusá z Brándeburgu/ ktory się opiekał tym Kośćiołem (á przedtym trzymał go Mágdeburski) od roku 1514. Potym powoli zárażáłá się Dioecesia/ á zwłasczá Erford miásto wielkie/ y szláchtá. Ale Arcybiskup potężnie się bronił przećiw zamysłom
Skrót tekstu: BotŁęczRel_IV
Strona: 15
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. IV
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
leżą miedzy Kantonami Katolickiemi i Heretyckiemi; przeto mają/ jako śrzednie rzeczy/ potrosze z przymiotów zbrzeżnych Kantonów. To jest prawda/ iż w Apenzel przedniejszy prawie wszyscy są Katolicy/ i więtsza część ludu. Napierwszy Kanton/ w którym herezja nogę postawiła/ był Zurycht/ za okazją pewnej różności/ którą mieli z Papieżem Juliuszem II. od którego na pewne jurgielty pokazowali mieć prawa: a pomógł też do tego Zwingliusz. Katolicy tych ostatnich czasów przywiedli do swych Kantonów Ojce kapucciny/ i Jezuity/ którzy oboi czynią tam wielkie pożytki. Argentina naprzód przyjęła niezbożność Zwingliańską/ której też i dziś ona jest zachowaniem. Jednak są tam dwa klasztory zakonniczek/
leżą miedzy Kántonámi Kátholickiemi y Haeretyckiemi; przeto máią/ iáko śrzednie rzeczy/ potrosze z przymiotow zbrzeżnych Kántonow. To iest prawdá/ iż w Appenzel przednieyszy práwie wszyscy są Kátholicy/ y więtsza część ludu. Napierwszy Kanton/ w ktorym haeresia nogę postáwiłá/ był Zuricht/ zá occásią pewney rożnośći/ ktorą mieli z Papieżem Iuliuszem II. od ktorego ná pewne iurgielty pokázowáli mieć práwá: á pomogł też do tego Zwingliusz. Kátholicy tych ostátnich czásow przywiedli do swych Kántonow Oyce kapucciny/ y Iezuity/ ktorzy oboi czynią tám wielkie pożytki. Argentiná naprzod przyięłá niezbożność Zwingliáńską/ ktorey też y dźiś oná iest záchowániem. Iednák są tám dwá klasztory zakonniczek/
Skrót tekstu: BotŁęczRel_IV
Strona: 19
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. IV
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
potym Hildesia/ miasto nad rzeką Gino leżące. Posiadł więcej niż 1000. osad ludnych Diecesiej tego miasta Książę Brunszwickie/ jeszcze od roku 1522. I acz tam naprzód Diecesia/ a potym i miasto wpadły w niezbożność Luterską; jednak się przecię duchowieństwo Tumskie trzymało bez zmazy/ jeszcze i pod Henrykiem I. i potym pod Juliuszem Książęty Brunszwickimi. Teraz Hernest Bawarczyk Arcybiskup Koloński/ przez swe Oficjały sprawuje ostatki tamtych Chrześcijan/ to jest tamto duchowieństwo/ i niektóre klasztory. O Alberstadzie/ i o Verdzie/ mówiliśmy przedtym/ cośmy wiedzieli. Lecz niż wynidziemy z granic niższych Niemców/ nie od rzeczy będzie/ że powiemy dwie słowie/ o
potym Hildesia/ miásto nád rzeką Gino leżące. Pośiadł więcey niż 1000. osad ludnych Dioecesiey tego miástá Kśiążę Brunszwickie/ iescze od roku 1522. Y ácz tám naprzod Dioecesia/ á potym y miásto wpádły w niezbożność Luterską; iednák się przećię duchowieństwo Tumskie trzymáło bez zmázy/ iescze y pod Henrykiem I. y potym pod Iuliuszem Kśiążęty Brunszwickimi. Teraz Hernest Báwárczyk Arcibiskup Koloński/ przez swe Officiały spráwuie ostátki támtych Chrześćian/ to iest támto duchowieństwo/ y niektore klasztory. O Alberstadźie/ y o Verdźie/ mowilismy przedtym/ cosmy wiedźieli. Lecz niż wynidźiemy z gránic niższych Niemcow/ nie od rzeczy będźie/ że powiemy dwie słowie/ o
Skrót tekstu: BotŁęczRel_IV
Strona: 23
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. IV
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
lat przedtym Klaudiusz król Etiopski wziął był pomocy znaczne od Portugalczyków przeciw Gradaamantowi królowi Zeile, który go był przypędził do ostatnich terminów: i w jednym liście pisanym od niego do Stefana Gamy Gubernatora Indyjskiego/ nazywał męczennikiem Chrysztofa brata tego Stefana/ zabitego na onej wojnie. Gdy tedy komunikował tę swoję myśl/ naprzód z Papieżem Juliuszem III. a potym z Pawłem IIII. zamkniono przez nich było/ żeby posłać do Etiopiej 13 kapłanów Jezuitów/ ludzi dobrych i godnych. Uczyniony był Patriarchą Joannes Nugnes Barreto/ a przydani mu byli dwaj Biskupi pomocnicy/ Melchior Carnerus/ i Andreas Oujedus/ z tytułami Biskupów Niceńskiego i Hierapolskiego. Król Jan opatrzył i ozdobił
lat przedtym Claudius krol Ethiopski wźiął był pomocy znáczne od Portogálczykow przećiw Grádáámántowi krolowi Zeilae, ktory go był przypędźił do ostátnich terminow: y w iednym liśćie pisánym od niego do Stefaná Gámy Gubernatorá Indiyskiego/ názywał męczennikiem Chrysztofá brátá tego Stefaná/ zábitego ná oney woynie. Gdy tedy communikował tę swoię myśl/ naprzod z Papieżem Iuliuszem III. á potym z Páwłem IIII. zámkniono przez nich było/ żeby posłáć do Ethiopiey 13 kápłanow Iezuitow/ ludźi dobrych y godnych. Vczyniony był Pátriárchą Ioánnes Nugnes Bárreto/ á przydáni mu byli dwáy Biskupi pomocnicy/ Melchior Cárnerus/ y Andreás Ouiedus/ z titułámi Biskupow Niceńskiego y Hierápolskieg^o^. Krol Ian opátrzył y ozdobił
Skrót tekstu: BotŁęczRel_IV
Strona: 223
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. IV
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
to jest fortunae suae scire modum ponere, a zasłużeńszym tym czasem ustąpić Familiom. ZIEMIANIN: Mci Panie wiem ja, jak to jest przyzwoita według Tacyta: Privata odia falsis criminationibus tegere. Aleć prawdę rzekszy, nie jest to i dobra polityka, ani wielkich ludzi zdobiąca, aemulam virtutem szkalować. Wielkie były zajścia miedzy Juliuszem i Pompejuszem, a przecię Cycero notuje: admirari soleo gravitatem, iustitiam et sapientiam Caesaris, qvi nunqvam nisi honorificentissime Pompeium appellat. Takim zaś Mci Panie, co tę stracili moderacją, którzy tylą paszkwilami zacnych onerant, obgadywają, opisują, jak Sallustyusz mawiał: ita respondendum esset, ut si qvam male dicendo voluptatem ceperunt,
to iest fortunae suae scire modum ponere, a zasłużeńszym tym czasem ustąpić Familiom. ZIEMIANIN: Mći Panie wiem ia, iak to iest przyzwoita według Tacyta: Privata odia falsis criminationibus tegere. Aleć prawdę rzekszy, nie iest to y dobra polityka, ani wielkich ludźi zdobiąca, aemulam virtutem szkalować. Wielkie były zayśćia miedzy Iuliuszem y Pompeiuszem, a przecię Cycero notuie: admirari soleo gravitatem, iustitiam et sapientiam Caesaris, qvi nunqvam nisi honorificentissime Pompeium appellat. Takim zaś Mći Panie, co tę ztraćili moderacyą, ktorzy tylą paszkwilami zacnych onerant, obgadywaią, opisuią, iak Sallustyusz mawiał: ita respondendum esset, ut si qvam male dicendo voluptatem ceperunt,
Skrót tekstu: KonSRoz
Strona: 12
Tytuł:
Rozmowa pewnego ziemianina ze swoim sąsiadem
Autor:
Stanisław Konarski
Miejsce wydania:
Warszawa
Region:
Mazowsze
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
dialogi, pisma polityczne, społeczne
Tematyka:
polityka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1733
Data wydania (nie wcześniej niż):
1733
Data wydania (nie później niż):
1733
