centro Mundi, potym tę swoję jako dannatam porzucił Sentencję, umarł 1543. Clavius Bambergeński Jezuita z Frankonii w Konimbrice, w Luzytanii, i w Rzymie Matematyki admirandus Profesor, z taką od wszystkich Scjencyj jego aprobacją, że Tycho Bracho, i Maginus, główni Matematycy jako Oraculum jego radzili się. Grzegorz XIII Papież poprawę Starego Juliuszowego Kalendarza jemu zlecił. Umarł Roku 1612. w Rzymie. Tycho Brache tegoż wieku, Gvillelmus Lancgraf Hasyj, z tym Tychonem de palma primatus certujący: Kaplerus Wittemberski trzech Cesarzów Macieja, Rudolfa, i Ferdynanda li. Matematyk, żyjący tegoż Wieku 16. Re- O ARYTMETYCE
giomóntanus Frankonii ozdoba: Schall Kolenczyk Soc:
centro Mundi, potym tę swoię iako dánnatam porzucił Sentencyę, umarł 1543. Clavius Bambergenski Iezuita z Frankonii w Konimbrice, w Luzytanii, y w Rzymie Matematyki admirandus Profesor, z taką od wszystkich Scyencyi iego approbacyą, że Tycho Bracho, y Maginus, głowni Matemátycy iako Oraculum iego radzili się. Grzegorz XIII Papież poprawę Starego Iuliuszowego Kalendarza iemu zlecił. Umarł Roku 1612. w Rzymie. Tycho Brache tegoż wieku, Gvillelmus Lancgraff Hasyi, z tym Tychonem de palma primatus certuiący: Kapplerus Wittemberski trzech Cesarzow Macieia, Rudolfá, y Ferdynanda li. Mátematyk, żyiący tegoż Wieku 16. Re- O ARITMETYCE
giomóntanus Frankonii ozdoba: Schall Kolenczyk Soc:
Skrót tekstu: ChmielAteny_I
Strona: 154
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 1
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1755
Data wydania (nie wcześniej niż):
1755
Data wydania (nie później niż):
1755
ROK SŁONECZNY jeden jest IULIANUS POLITICUS powagą Juliusza Cesarza ułożony, mający dni 365. i godzin 6. to jest Niedziel 52. i dzień jeden, Drugi INTERCALARIS, albo EMBOLISMICUS, alias Przybyszowy, mający dni 366. to jest Tygodniów 52. i dni 2. co cztery lata przybywający jednym dniem urosłym z owego Roku Juliuszowego Pospolitego, które przez lat cztery uczynią godzin 24 alias dzień Naturalny, a zatym Rok każdy Czwarty jednym dniem aukcjonowany. A ten dzień przyszywają do Miesiąca Februarium albo Lutego, który w on Rok Przybyszowy, ma dni 29 innych czasów mający dni tylko 28. Ten ROK SŁONECZNY znowu cogitatur AEGIPTICUS, mający w sobie dni 360
ROK SŁONECZNY ieden iest IULIANUS POLITICUS powagą Iuliusza Cesarza ułożony, maiący dni 365. y godzin 6. to iest Niedziel 52. y dzień ieden, Drugi INTERCALARIS, albo EMBOLISMICUS, alias Przybyszowy, maiący dni 366. to iest Tygodniow 52. y dni 2. co cztery lata przybywaiący iednym dniem urosłym z owego Roku Iuliuszowego Pospolitego, ktore przez lat cztery uczynią godzin 24 alias dzień Naturalny, á zatym Rok każdy Czwarty iednym dniem aukcyonowany. A ten dzień przyszywaią do Miesiąca Februarium albo Lutego, ktory w on Rok Przybyszowy, ma dni 29 innych czasow maiący dni tylko 28. Ten ROK SŁONECZNY znowu cogitatur AEGIPTICUS, maiący w sobie dni 360
Skrót tekstu: ChmielAteny_I
Strona: 188
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 1
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1755
Data wydania (nie wcześniej niż):
1755
Data wydania (nie później niż):
1755
Mojżesz cap. 8. Faciant Filii Isràél Phase in tempore suo, quarta Decimâ Mensis huius (Martii) To jest żeby Paschę, albo Wielkonocne Święta żydzi byli obchodzili w Miesiącu Księżycowym NIZAN, to jest tym, którego dzień 14 przypadał na same AEquinoctium Wiosnowe, albo zaraz po nim. Toż samo Chrześcijanie ductu Starego Juliuszowego Kalendarza obserwowali przez czas nie mały, z tą jednak dystynkcją, że nie razem z Żydami, lecz po dniu 14. Pierwszego Miesiąca Księżycowego żydowskiego, w Niedzięlę po dniu 14. w którą Zbawiciel Świata, tulit praedam Tartari, i pokazał się Nieśmiertelnym BOCIEM. A jeżeliby PASCHA Chrześcijańska przypadała w Niedzielę na ten sam
Moyżesz cap. 8. Faciant Filii Isràél Phase in tempore suo, quarta Decimâ Mensis huius (Martii) To iest żeby Paschę, albo Wielkonocne Swięta żydzi byli obchodzili w Miesiącu Xiężycowym NIZAN, to iest tym, ktorego dzień 14 przypadał na same AEquinoctium Wiosnowe, albo zaraz po nim. Toż samo Chrześcianie ductu Starego Iuliuszowego Kalendarza obserwowali przez czas nie mały, z tą iednak dystynkcyą, źe nie razem z Zydami, lecz po dniu 14. Pierwszego Miesiącá Xiężycowego żydowskiego, w Niedzięlę po dniu 14. w ktorą Zbawiciel Swiata, tulit praedam Tartari, y pokazał się Nieśmiertelnym BOCIEM. A ieżeliby PASCHA Chrześciańska przypádała w Niedzielę na ten sam
Skrót tekstu: ChmielAteny_I
Strona: 197
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 1
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1755
Data wydania (nie wcześniej niż):
1755
Data wydania (nie później niż):
1755
obydwóch Kościołach jest wielkie podobieństwo, które ja tu zaczynam demonstrować i remonstrować. TABLICA Ceremonie Łacińskiego Kościoła, z Obrządkami Greckiemi niektóremi konfrontująca.
1mo KALENDARZ Łaciński, też Święta obchodzi co i Grecki, tylko że raniej 12 dniami od Greków, z racyj nowej korektury od Grzegorza XIII Papieża uczynionej R. 1582. Grecy zaś starego Juliuszowego trzymają się; w którym tandem aliquando błędy postrzegłszy, muszą pójść za nowym, jak actu niektórzy uczynili Heretycy. Nie wszytkie jednak Święta Łacińskie mają Grecy w obserwie, tylko które ab antiquo w Grecyj i koło Grecyj były szanowane, i to za Unii oboch Kościołów. Których zaś Świętych po oderwaniu Greków od Łacinników Kanonizowano
obudwoch Kosciołach iest wielkie podobieństwo, ktore ia tu zaczynam demonstrować y remonstrować. TABLICA Ceremonie Łacińskiego Kościoła, z Obrządkami Greckiemi niektoremi konfrontuiąca.
1mo KALENDARZ Łaciński, też Swięta obchodzi co y Grecki, tylko że raniey 12 dniami od Grekow, z racyi nowey korrektury od Grzegorza XIII Papieża uczynioney R. 1582. Grecy zaś starego Iuliuszowego trzymaią się; w ktorym tandem aliquando błędy postrzegłszy, muszą poiść za nowym, iak actu niektorzy uczynili Heretycy. Nie wszytkie iednak Swięta Łacińskie maią Grecy w obserwie, tylko ktore ab antiquo w Grecyi y koło Grecyi były szanowane, y to za Unii oboch Kościołow. Ktorych zaś Swiętych po oderwaniu Grekow od Łacinnikow Kanonizowano
Skrót tekstu: ChmielAteny_IV
Strona: 32
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 4
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1756
Data wydania (nie wcześniej niż):
1756
Data wydania (nie później niż):
1756
; sectarum. Nulla à condito Orbe Provincia tam parvô spatiô, tot monstrosas Haereses protulit, atq; haec. Są tam i Katolicy, i Lutrzy, ale w małej liczbie, ani do Honorów żadnych bywają przypuszczeni Tandem ANGLIKOWIE Kalendarz poprawiony Roku 1582 przez Grzegorza XIII. Papieża, solennie Roku 1752 przyjęli, a przedtym, Juliuszowego, albo veteris styli zażywali. Szlachcie tu handlować żadne nie zabrania Prawo, nec turpe aut indecorum: stąd wielkie tam bogactwa. Prawo tam obserwują takie, że choć by rok męża w domu nie było, byle nie wyjeżdzał za Brytanię dziecię urodzone przez Zonę, przyjęte być powinno za swoje, i do działu fortuny należy
; sectarum. Nulla à condito Orbe Provincia tam parvô spatiô, tot monstrosas Haereses protulit, atq; haec. Są tam y Katolicy, y Lutrzy, ale w małey liczbie, áni do Honorow żadnych bywaią przypuszczeni Tandem ANGLIKOWIE Kalendarz poprawiony Roku 1582 przez Grzegorza XIII. Papieża, solennie Roku 1752 przyieli, a przedtym, Iuliuszowego, albo veteris styli zażywali. Szlachcie tu handlować żadne nie zabrania Prawo, nec turpe aut indecorum: ztąd wielkie tám bogactwa. Prawo tam obserwuią takie, że choć by rok męża w domu nie bylo, byle nie wyieżdzał za Brytannię dziecie urodzone prżez Zonę, przyięte bydź powinno za swoie, y do działu fortuny należy
Skrót tekstu: ChmielAteny_IV
Strona: 403
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 4
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1756
Data wydania (nie wcześniej niż):
1756
Data wydania (nie później niż):
1756
to ad Insulas Echinadas. Na pamiątkę tej Wiktoryj PIUS ten bił monetę reprezentującą tę batalią z napisem: à Domino factum est istud. Drugą Monetę kuć kazał reprezentującą okręt między nawałnościami morskiemi, które światłość z Nieba wynikająca, uśmierza, z napisem: Fluctus eius, tu mitigas.
GRZEGORZ XIII. Obrany Roku 1572. Kalendarza Juliuszowego korektór; o którym napisał Josefus Silos: Terras rexit, correxit sidera aequè mortalium. Censor, ac Planetarum. Biblię z różnych Rękopisnych Egzemplarzow,z całego Świata prawie komportowanych poprawił: Jubileusz Wielki otworzył, pod czas którego, Szpital SS. TrójcY miał Pielgrzymów 18. tysięcy.
SIKsTUS V. Zakonu S.Franciszka nunquàm
to ad Insulas Echinadas. Na pamiątkę tey Wiktoryi PIUS ten bił monetę reprezentuiącą tę batalią z nápisem: à Domino factum est istud. Drugą Monetę kuć kazał reprezentuiącą okręt między náwałnościami morskiemi, ktore światłość z Nieba wynikaiąca, uśmierza, z nápisem: Fluctus eius, tu mitigas.
GRZEGORZ XIII. Obrány Roku 1572. Kalendarza Iuliuszowego korrektor; o ktorym napisał Iosephus Silos: Terras rexit, correxit sidera aequè mortalium. Censor, ac Planetarum. Biblię z rożnych Rękopisnych Exemplarzow,z całego Swiata prawie komportowánych popráwił: Iubileusz Wielki otworzył, pod czas ktorego, Szpital SS. TROYCY miał Pielgrzymow 18. tysięcy.
SIXTUS V. Zakonu S.Fránciszka nunquàm
Skrót tekstu: ChmielAteny_II
Strona: 156
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 2
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1746
Data wydania (nie wcześniej niż):
1746
Data wydania (nie później niż):
1746
. Święta ruchome są, Święta które zawsze jednego dnia w tydniu, lubo nie jednego dnia miesiąca przypadają. Jakie są Wielkanoc, Świątki, Boże Ciało, Trójcy Przenas: etc. Te Święta tak ruchome jako nieruchome aby była Kościelna zwierzchność należycie skoordynowała, i z nich rok cały ułożyła, dwojakiego na to zażyła roku Juliuszowego, jednego słońca, drugiego Księżyca. Roku słońca zażyła dla koordynacyj Świąt nieruchomych; roku Księżyca dla koordynacyj Świąt ruchomych: a osobliwie dla determinowania dnia Wielkonocnego, od którego zawisła determinacja innych dni Świąt ruchomych, Rok tedy Kościelny jest ten, który częścią się składa z roku słońca, częścią z roku Księżyca Juliuszowego. Rok ten
. Swięta ruchome są, Swięta ktore záwsze iednego dnia w tydniu, lubo nie iednego dnia miesiąca przypadaią. Jákie są Wielkanoc, Swiątki, Boże Ciało, Troycy Przenas: etc. Te Swięta tak ruchome iáko nieruchome áby była Koscielna zwierzchność należycie zkoordynowałá, y z nich rok cáły ułożyłá, dwoiakiego ná to zażyłá roku Iuliuszowego, iednego słońcá, drugiego Xiężycá. Roku słońcá zażyła dla koordynacyi Swiąt nieruchomych; roku Xiężyca dla koordynacyi Swiąt ruchomych: á osobliwie dla determinowania dnia Wielkonocnego, od ktorego záwisła determinacya innych dni Swiąt ruchomych, Rok tedy Kościelny iest ten, ktory częścią się zkładá z roku słońcá, częscią z roku Xiężyca Iuliuszowego. Rok ten
Skrót tekstu: BystrzInfChron
Strona: 7
Tytuł:
Informacja chronograficzna o kalendarzu
Autor:
Wojciech Bystrzonowski
Miejsce wydania:
Lublin
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
astronomia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1743
Data wydania (nie wcześniej niż):
1743
Data wydania (nie później niż):
1743
to zażyła roku Juliuszowego, jednego słońca, drugiego Księżyca. Roku słońca zażyła dla koordynacyj Świąt nieruchomych; roku Księżyca dla koordynacyj Świąt ruchomych: a osobliwie dla determinowania dnia Wielkonocnego, od którego zawisła determinacja innych dni Świąt ruchomych, Rok tedy Kościelny jest ten, który częścią się składa z roku słońca, częścią z roku Księżyca Juliuszowego. Rok ten Kościelny rozłożony na swoje miesiące i tygodnie, zowie się Kalendarz Kościelny, albo minucje. Ten kalendarz którego Kościół Boży zażywał aż do roku Chrystusowego 1582. nazywa się teraz Kalendarz Stary. Kalendarz zaś którego Kościół zażywał od roku 1582. i do tego czasu zażywa, nazywa się Kalendarz Nowy, Grzegorza XIII.
to zażyłá roku Iuliuszowego, iednego słońcá, drugiego Xiężycá. Roku słońcá zażyła dla koordynacyi Swiąt nieruchomych; roku Xiężyca dla koordynacyi Swiąt ruchomych: á osobliwie dla determinowania dnia Wielkonocnego, od ktorego záwisła determinacya innych dni Swiąt ruchomych, Rok tedy Kościelny iest ten, ktory częścią się zkładá z roku słońcá, częscią z roku Xiężyca Iuliuszowego. Rok ten Kościelny rozłożony ná swoie miesiące y tygodnie, zowie się Kalendarz Kościelny, álbo minucye. Ten kalendarz ktorego Kościoł Boży zażywał aż do roku Chrystusowego 1582. náżywa się teraz Kálendarz Stáry. Kalendarz zaś ktorego Kościoł zażywał od roku 1582. y do tego czasu zażywa, nazywa się Kalendarz Nowy, Grzegorza XIII.
Skrót tekstu: BystrzInfChron
Strona: 7
Tytuł:
Informacja chronograficzna o kalendarzu
Autor:
Wojciech Bystrzonowski
Miejsce wydania:
Lublin
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
astronomia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1743
Data wydania (nie wcześniej niż):
1743
Data wydania (nie później niż):
1743
spraw codziennych ludziom akomodowany. Juliusz bowiem Cesarz, jako się rzekło w informacyj drugiej, cały rok słoneczny wydzielił na miesięcy 12. Każdy miesiąc na tygodnie, każdy tydzień na dni swoje, każdego miesiąca dzień pierwszy nazwał Kalendami następujące Nonami, i Idusami, ostatnie dni od Kalendów. I dla tego ta dystrybuta dni całego roku Juliuszowego; od kalendów nazwana jest Kalendarzem Juliuszowym. Ze zaś tenże Cesarz chciał, aby było wszystkim wiadomo, którego dnia w każdym miesiącu przypada Nów Księżyca, a zatym i inne kwadry i pełnia wynalazł pewną liczby zwyczajnej kwotę której rozporządzenie i przypisanie do każdego dnia w miesiącu słonecznym, okazowało w każdym miesiącu Nów Księżyca. Czego
spraw codziennych ludziom akkomodowány. Iuliusz bowiem Cesarz, iáko się rzekło w informácyi drugiey, cały rok słoneczny wydzielił ná miesięcy 12. Każdy miesiąc na tygodnie, każdy tydzień ná dni swoie, każdego miesiąca dzień pierwszy nazwał Kálendami następuiące Nonami, y Idusami, ostatnie dni od Kalendow. I dla tego ta dystrybutá dni cáłego roku Iuliuszowego; od kálendow nazwana iest Kalendarzem Iuliuszowym. Ze zaś tenże Cesarz chciał, aby było wszystkim wiadomo, ktorego dnia w każdym miesiącu przypada Now Xiężyca, á zátym y inne kwadry y pełnia wynalazł pewną liczby zwyczayney kwotę ktorey rozporządzenie y przypisanie do każdego dnia w miesiącu słonecznym, okázowało w każdym miesiącu Now Xiężyca. Czego
Skrót tekstu: BystrzInfChron
Strona: 7
Tytuł:
Informacja chronograficzna o kalendarzu
Autor:
Wojciech Bystrzonowski
Miejsce wydania:
Lublin
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
astronomia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1743
Data wydania (nie wcześniej niż):
1743
Data wydania (nie później niż):
1743
Concilium Niceńskie powszechne, złożone w roku 325. postanowiło raz na zawsze, aby czas AEquinoctium wiosnowego był dzień 21. Miesiąca Marca: według tego: że roku 325. którego Concilium złożone było, AEquinoctium wiosnowe przypadło było na dzień 21. Marca. Nowiu zaś tegoż miesiąca Marca kazało Concilium dochodzić z złotej liczby kalendarza Juliuszowego, a zatym i pełni. Trzy tedy punkta względem kalendarza Kościelnego postanowiło Niceńskie Concilium. Pierwszy: aby Wielkanoc Święcono w trzecim tygodniu pierwszego miesiąca Księżycowego, to jest tego miesiąca, którego pełnia przypadła na AEquinoctium wiosnowe, albo tuż po nim. Drugi. aby aequinoctium wiosnowe na zawsze przywiązane było do dnia 21, Marca.
Concilium Niceńskie powszechne, złożone w roku 325. postánowiło raz ná záwsze, aby czas AEquinoctium wiosnowego był dzień 21. Miesiąca Márca: według tego: że roku 325. ktorego Concilium złożone było, AEquinoctium wiosnowe przypádło było na dzień 21. Marca. Nowiu záś tegoż miesiąca Márca kázáło Concilium dochodzić z złotey liczby kálendarza Iuliuszowego, á zátym y pełni. Trzy tedy punkta względem kálendarza Kościelnego postánowiło Niceńskie Concilium. Pierwszy: áby Wielkánoc Swięcono w trzecim tygodniu pierwszego miesiąca Xiężycowego, to iest tego miesiąca, którego pełnia przypádła ná AEquinoctium wiosnowe, álbo tuż po nim. Drugi. áby aequinoctium wiosnowe ná záwsze przywiązane było do dnia 21, Marca.
Skrót tekstu: BystrzInfChron
Strona: 10
Tytuł:
Informacja chronograficzna o kalendarzu
Autor:
Wojciech Bystrzonowski
Miejsce wydania:
Lublin
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
podręczniki
Tematyka:
astronomia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1743
Data wydania (nie wcześniej niż):
1743
Data wydania (nie później niż):
1743
