jest pierwszemi dniami Junii, Potym się mówi: Decimo quinto Calendas Iunii, to jest Pietnastym Dniem, ante primam Iunii; potym Decimo quarto ante Calendas Iunii; potym Decimo tertio Calendas Iunii, i tak konsekwenter: Ostatni zaś Dzień kończący się Miesiąca naprzykład Maja, zowie się Priaje Calendarum Junii, niby w Wigilią zaczynającego Juniusza. A potym się mówi: Ipsis Calendis Iunii. Wiele zaś który Mięsiąc ma dni, tych które się zowią Kalendami, (a łepiejby ante Kalendami) to jest dni tych, które się zaczynają od pół Miesiąca pierwszego, a kóńczą się na dniu pierwszym Miesiąca następującego, Wiersz uczy mający 12 słów, i na każdy
iest pierwszemi dniámi Iunii, Potym się mowi: Decimo quinto Calendas Iunii, to iest Pietnastym Dniem, ante primam Iunii; potym Decimo quarto ante Calendas Iunii; potym Decimo tertio Calendas Iunii, y tak consequenter: Ostatni zaś Dzień kończący się Miesiąca náprzykład Maia, zowie się Priáie Calendarum Iunii, niby w Wigilią zaczynaiącego Iuniusza. A potym się mowi: Ipsis Calendis Iunii. Wiele zaś ktory Mięsiąc ma dni, tych ktore się zowią Kalendami, (a łepieyby ante Kalendami) to iest dni tych, ktore się zaczynaią od puł Miesiąca pierwszego, a kóńczą się na dniu pierwszym Miesiąca następuiącego, Wiersz uczy maiący 12 słow, y na każdy
Skrót tekstu: ChmielAteny_I
Strona: 196
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 1
Autor:
Benedykt Chmielowski
Drukarnia:
J.K.M. Collegium Societatis Iesu
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1755
Data wydania (nie wcześniej niż):
1755
Data wydania (nie później niż):
1755
DUŃSKIE, SZWEDZKIE, NORWERGSKIE.
W DANII to occurrit notandum, Mieszkali tu przedtym Cymbrowie, Teutonowie, którzy z Scytyj tu zaszli. Ci sami stęskniwszy sobie w tym dzikim wtedy i niewygodnym kraju, wraz się zebrawszy przed Pańskim Narodzeniem laty 110. na dwie wielkie rozdzielili się Wojska, rozgromili siły Geografia Generalna i partykularna
konsula Juniusza, Cellana, i M. Aureliusza Skaurego; ale Mariusz Konsul ich uskromił. Jak te Wojska z gniazda swego z Danii ruszyły się, in absentia ich Juttowie Niemcy, tam osiedli (stąd Juttand olim Cymbrica Hernonesus Kraj nazwany) obrali Króla Danusa, czyli Dana. Harold VI. Król tutejszy Wiarę Z. tu wprowadził
DUNSKIE, SZWEDZKIE, NORWERGSKIE.
W DANII to occurrit notandum, Mieszkáli tu przedtym Cymbrowie, Teutonowie, ktorzy z Scytyi tu zaszli. Ci sami ztęskniwszy sobie w tym dzikim wtedy y niewygodnym kraiu, wraz się zebrawszy przed Pańskim Národzeniem laty 110. na dwie wielkie rozdzielili się Woyska, rozgromili siły Geografia Generalna y partykularna
konsula Iuniusza, Cellana, y M. Aureliusza Skaurego; ále Mariusz Consul ich uskromił. Iak te Woyska z gniazda swego z Danii ruszyły się, in absentia ich Juttowie Niemcy, tám osiedli (ztąd Iuttand olim Cymbrica Hernonesus Kray nazwany) obrali Krola Danusa, czyli Dana. Hárold VI. Krol tuteyszy Wiarę S. tu wprowadził
Skrót tekstu: ChmielAteny_IV
Strona: 413
Tytuł:
Nowe Ateny, t. 4
Autor:
Benedykt Chmielowski
Miejsce wydania:
Lwów
Region:
Ziemie Ruskie
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1756
Data wydania (nie wcześniej niż):
1756
Data wydania (nie później niż):
1756
Turczynów/ I strawę zwierzom czyniąc/ z grubych Moskwicinów/ Którzy więcej królestwu przegroszą nie byli/ I żywi strachając się daleko stronili. Czego w świeżych potrzebach potomstwo śladuje/ O własność rycerskiego stanu zawiaduje: Ponieważ jako synom Koronnym należy/ Radą/ męstwem/ na odpor każdy wnet przyspieszy.[...] o zacności stanu żołnierskiego.
dziec Juniusza Bruta/ i Luciusa Tarquiniusza upodobawszy/ im rząd i władzą królestwa/ w państwie Rzymskim zgodliwie podali. Ći Senatorowie także po nich wiele inszych następców. Więc gdy potym w Cesarski rząd państwo Rzymskie przypadło/ jak znacznie i szeroko/ przez wojennych spraw umiejętność i używanie z nauk wyzwolonych ukochaniem wystawili byli/ Titus Liuius, Strabo
Turczynow/ Y stráwę zwierzom czyniąc/ z grubych Moskwićinow/ Ktorzy więcey krolestwu przegroszą nie byli/ Y żywi stracháiąc się dáleko stronili. Czego w świeżych potrzebách potomstwo śláduie/ O własność rycerskiego stanu záwiaduie: Ponieważ iáko synom Koronnym należy/ Rádą/ męstwem/ ná odpor káżdy wnet przispieszy.[...] o zacnośći stanu żołnierskiego.
dźiec Iuniuszá Brutá/ y Lućiusa Tárquiniuszá vpodobawszy/ im rząd y władzą krolestwá/ w państwie Rzymskim zgodliwie podáli. Ći Senatorowie także po nich wiele inszych następcow. Więc gdy potym w Cesárski rząd państwo Rzymskie przypadło/ iák znacznie y szeroko/ przez woiennych spraw vmiejętność y vżywanie z nauk wyzwolonych vkochaniem wystawili byli/ Titus Liuius, Strabo
Skrót tekstu: PaxUlis
Strona: A4
Tytuł:
Tragedia o Ulissesie
Autor:
Adam Paxillus
Drukarnia:
Wojciech Kobyliński
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
dramat
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1603
Data wydania (nie wcześniej niż):
1603
Data wydania (nie później niż):
1603
niechcieli nic inszego od niej/ tylko zdrowia jej a wybawienia z ręku Bodouella/ które też on pokropił krwią królewską/ i który też onę samę oszukał/ i trzymał w więzieniu. Przetoż ona wedle zwyczaju swego dawszy się oszukać/ rozkazała Comesowi/ żeby się wrócił: i podała się im w ręce 15 dnia Juniusza/ w roku 1567. Prowadzona byla do Edymborgu z jedną chorągwią przed nią/ na której była wyrażona śmierć jej męża/ a książę syn jej u nóg ojcowskich prosząc o pomstę. Drugiego dnia zaprowadzona była do Lucheluin kasztelu leżącego na jezierze Leuino. Bastard bojąc się sąsiedztwa Grabie z Boduel (bo mu gwiazdarze abo czarownice przepowiedziały
niechćieli nic inszego od niey/ tylko zdrowia iey á wybáwienia z ręku Bodouellá/ ktore też on pokropił krwią krolewską/ y ktory też onę sámę oszukał/ y trzymał w więźieniu. Przetoż oná wedle zwyczáiu swego dawszy się oszukáć/ roskazáłá Comesowi/ żeby się wroćił: y podáłá się im w ręce 15 dniá Iuniuszá/ w roku 1567. Prowádzoná bylá do Edimborgu z iedną chorągwią przed nią/ ná ktorey byłá wyráżoná śmierć iey mężá/ á kśiążę syn iey v nog oycowskich prosząc o pomstę. Drugiego dniá záprowádzoná byłá do Lucheluin kásztellu leżącego ná ieźierze Leuino. Bástárd boiąc się sąśiedztwá Grábie z Boduel (bo mu gwiazdárze ábo czárownice przepowiedźiáły
Skrót tekstu: BotŁęczRel_IV
Strona: 81
Tytuł:
Relacje powszechne, cz. IV
Autor:
Giovanni Botero
Tłumacz:
Paweł Łęczycki
Drukarnia:
Mikołaj Lob
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
literatura faktograficzna
Gatunek:
opisy geograficzne
Tematyka:
egzotyka, geografia, religia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1609
Data wydania (nie wcześniej niż):
1609
Data wydania (nie później niż):
1609
; więc gdy kaci wbiegli Postać owego za Pańską mniemana Zbawiła życia; jako on sam ządał A Pan nietkniony; służną śmierć oglądał. CXXV. Tymże sposobem za Meneniusza, W lektyce jego, dał się sługa zabić, Niesc się kazawszy drabiom do Ratusza, Od zguby Pańskiej zdołał ich odwabić. Lokaj w żelaznej skrzyni Juniusza Zawarł; i kiedy na pułnoc miała bić Warta; on wtedy Pana swego żywił, Chcianoli ją trząsc, nic się nie sprzeciwił. CXXVI. Lukrecjusza miedzy dwiema dachy, Czeladź, i własna zataiła Zona; Gdzie go aż dotąd zdejmowały strachy; Póki nie była kara odproszona. Które przebywszy szturmy i zamachy, Konsul był
; więc gdy kaci wbiegli Postać owego za Panską mniemana Zbawiła życia; iako on sam ządał A Pan nietkniony; służną smierc oglądał. CXXV. Tymże sposobem za Meneniusza, W lektyce iego, dał się sługa zabić, Niesc się kazawszy drabiom do Ratusza, Od zguby Pańskiey zdołał ich odwabić. Lokay w żelazney skrzyni Iuniusza Zawarł; y kiedy na pułnoc miała bić Warta; on wtedy Pana swego żywił, Chcianoli ią trząsc, nic się nie sprzeciwił. CXXVI. Lukrecyusza miedzy dwiema dachy, Czeladz, y własna zataiła Zona; Gdzie go asz dotąd zdeymowały strachy; Poki nie była kara odproszona. Ktore przebywszy szturmy y zamachy, Konsul był
Skrót tekstu: ChrośKon
Strona: 190
Tytuł:
Pharsaliej... kontynuacja
Autor:
Wojciech Stanisław Chrościński
Drukarnia:
Klasztor Oliwski
Miejsce wydania:
Oliwa
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Tematyka:
historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1693
Data wydania (nie wcześniej niż):
1693
Data wydania (nie później niż):
1693
