i małżeństwa miewać z nimi zakazują, naostatek na ludzie dobrze urodzone, illegitimitatem zadając, się targają, mówią, że legitima matrimonia nie są, jedno w kościele katolickim; za tym idzie, iż wszyscy, którzy z małżeństwa, jako od greków, ewangelików i innych są spłodzeni, illegitimi, a tak dobra ich kadukiem dyspozycji KiMci przypadają. W sprawy i rady tajemne się wdają KiMci; nasz zwierzchny stan duchowny, świecki i pospolity, tako jest zhołdowany i prawie zniewolony, że nic radzić, nic czynić nie mogą, kiedyby się przyłączyć radą swą nie mieli; przez nie promocje na dygnitarstwa i urzędy idą, oni hetmany
i małżeństwa miewać z nimi zakazują, naostatek na ludzie dobrze urodzone, illegitimitatem zadając, się targają, mówią, że legitima matrimonia nie są, jedno w kościele katolickim; za tym idzie, iż wszyscy, którzy z małżeństwa, jako od greków, ewangelików i innych są spłodzeni, illegitimi, a tak dobra ich kadukiem dyspozycyi KJMci przypadają. W sprawy i rady tajemne się wdają KJMci; nasz zwierzchny stan duchowny, świecki i pospolity, tako jest zhołdowany i prawie zniewolony, że nic radzić, nic czynić nie mogą, kiedyby się przyłączyć radą swą nie mieli; przez nie promocye na dygnitarstwa i urzędy idą, oni hetmany
Skrót tekstu: PrzestSposCz_II
Strona: 467
Tytuł:
Przestroga i sposób na czasy przyszłe naprawy Rzpltej
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
nieznane
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty perswazyjne
Gatunek:
pisma polityczne, społeczne
Tematyka:
polityka
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1606
Data wydania (nie wcześniej niż):
1606
Data wydania (nie później niż):
1606
Tekst uwspółcześniony:
tak
Tytuł antologii:
Pisma polityczne z czasów rokoszu Zebrzydowskiego 1606-1608
Redaktor wersji uwspółcześnionej:
Jan Czubek
Miejsce wydania wersji uwspółcześnionej:
Kraków
Wydawca wersji uwspółcześnionej:
Akademia Umiejętności
Data wydania wersji uwspółcześnionej:
1918
i plastrowane. Ranom zastarzałym.
Rany zastarzałe/ Wrzody/ także Sadzele zagniłe/ i leczeniu się sprzeciwające/ Sok z korzenia i ze wszystkiej Naci/ z ośrodką rżanego chleba zaczyniony/ i dobrze umieszany/ miasto plastru przykładając/ wychędaża je/ goi/ i zawiera. Dzieci Kaduk mające.
Dzieci małe/ które za ciężkim Kadukiem władzą w członkach utracają/ albo pokurczone członki zatym miewają/ do pierwszego zdrowia przywodzi/ omywając je naprzód w wodzie/ w którejby to kwiecie i korzenie było warzone/ a potym bez ścierania osuszone/ Olejkiem tego ziela namazując. Księgi Pierwsze. Krwią charkaniu
Krwią charkaniu Sok użyteczny/ pijąc go po łyżce. Biegunce żółtej
y plástrowáne. Ránom zástárzáłym.
Rány zástárzáłe/ Wrzody/ tákże Sádzele zágniłe/ y leczeniu sie sprzećiwáiące/ Sok z korzeniá y ze wszystkiey Naći/ z ośrodką rżánego chlebá záczyniony/ y dobrze vmieszány/ miásto plástru przykłádáiąc/ wychędaża ie/ goi/ y záwiera. Dźieći Káduk máiące.
Dźieći máłe/ ktore zá ćięszkim Kádukiem władzą w członkách vtrácáią/ álbo pokurczone członki zátym miewáią/ do pierwszego zdrowia przywodźi/ omywáiąc ie naprzod w wodźie/ w ktoreyby to kwiećie y korzenie było wárzone/ á potym bez śćieránia osuszone/ Oleykiem tego źiela námázuiąc. Kśięgi Pierwsze. Krwią charkániu
Krwią chárkániu Sok vżyteczny/ piiąc go po łyszce. Biegunce żołtey
Skrót tekstu: SyrZiel
Strona: 179
Tytuł:
Zielnik
Autor:
Szymon Syreński
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Tematyka:
botanika, zielarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1613
Data wydania (nie wcześniej niż):
1613
Data wydania (nie później niż):
1613
jako Chynę/ abo Salsa paryllę/ pocąc się dwakroć dnia każdego/ i miasto pospolitego picia toż pijąc. Ale przedtym potrzeba ciało lekarstwy przystojnymi przechędożyć/ jako tego zwyczaj bywa/ przed takowym poceniem.
Korzenie Pępawy podobne jest w skutkach Chinie przedniej. Przeto Kaduku.
Nietylko francy/ ale też W niemocy padającej/ którą kadukiem zowią. Głowy boleniu. Zawrotu
W zawracaniu głowy.
W ciężkim boleniu głowy z zimnych wilgotności. Podagrze
W podagrach Chyragrze
W chyragrach: Scjatyce.
W scjatyce abo wbiodrach boleściom. Artoryce.
W Artetyce/ i w łamaniu stawów barzo jest użytecznym lekarstwem/ wyższej pomienionym sposobem używając. Kaduku dziecinnemu.
Dziecinne chorobj leczy:
iáko Chynę/ ábo Sálsá párillę/ pocąc się dwákroć dniá káżdego/ y miásto pospolitego pićia toż piiąc. Ale przedtym potrzebá ćiáło lekárstwy przystoynymi przechędożyć/ iáko tego zwyczay bywa/ przed tákowym poceniem.
Korzenie Pępáwy podobne iest w skutkách Chinie przedniey. Przeto Káduku.
Nietylko fráncy/ ále też W niemocy pádaiącey/ ktorą kádukiem zowią. Głowy boleniu. Zawrotu
W záwrácániu głowy.
W ćięszkim boleniu głowy z źimnych wilgotnośći. Podágrze
W podágrách Chyrágrze
W chyrágrách: Scyátyce.
W scyátyce ábo wbiodrách boleśćiom. Artoryce.
W Artetyce/ y w łamániu stáwow bárzo iest vżytecznym lekárstwem/ wysszey pomienionym sposobem vżywáiąc. Káduku dziećinnemu.
Dźiećinne chorobj leczj:
Skrót tekstu: SyrZiel
Strona: 309
Tytuł:
Zielnik
Autor:
Szymon Syreński
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
proza
Rodzaj:
teksty naukowo-dydaktyczne lub informacyjno-poradnikowe
Gatunek:
encyklopedie, kompendia
Tematyka:
botanika, zielarstwo
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1613
Data wydania (nie wcześniej niż):
1613
Data wydania (nie później niż):
1613
Komu się to niewsmak stawi/ Ten na swoich niech poprawi. Księgi Pierwsze. Mentirys.
MEntirys strzeż się/ abyś nierzekł Żołnierzowi/ Uraźliwe to słowo/ ich animuszowi. Kiedy ten Tykt/ za wzgardę wielką sobie macie? Czemuż mili Żołnierze/ łgać się niewstydacie. Kaducznikowi.
CUdze dobra pobrałeś kadukiem bez sromu/ Za to i sam w cudzym się poniewierasz Domu. Dixit et fáctá sunt.
BÓG słowem (Stąń się) stworzył świat ten/ aleć i my Też słowem (niepozwaląm) Polskę rozwalimy. O Złocie.
Słońcem złoto uczony Paracelsus mieni/ Którego teraz w naszej zaćmienie kieszeni. Złota liczba zginęła/
Komu się to niewsmák stáwi/ Ten ná swoich niech popráwi. Kśięgi Pierwsze. Mentiris.
MEntiris strzez sie/ ábyś nierzekł Zołnierzowi/ Vráźliwe to słowo/ ich ánimuszowi. Kiedy ten Tykt/ zá wzgárdę wielką sobie maćie? Czemusz mili Zołnierze/ łgáć się niewstydaćie. Káducznikowi.
CVdze dobrá pobrałeś kádukiem bez sromu/ Zá to y sąm w cudzym sie poniewierasz Domu. Dixit et fáctá sunt.
BOG słowem (Stąń sie) stworzył świát ten/ áleć y my Tesz słowem (niepozwaląm) Polskę rozwálimy. O Złoćie.
Słońcem złoto vczony Paracelsus mieni/ Ktorego teraz w nászey záćmienie kieszeni. Złota liczbá zginęłá/
Skrót tekstu: KochProżnEp
Strona: 77
Tytuł:
Epigramata polskie
Autor:
Wespazjan Kochowski
Drukarnia:
Wojciech Górecki
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
liryka
Gatunek:
fraszki i epigramaty
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1674
Data wydania (nie wcześniej niż):
1674
Data wydania (nie później niż):
1674
, bo ja ratiaami/ Przy których się zostoję/ pójdę z żołnierzami. Słyszę Pana że mówi: Chłopie/ wszytko nasze: Ja na to odpowiedam/ iże to nie wasze: Nie możecie pokazać żadnym prawem tego/ Boście nie są przyródni/ ani ze krwie jego: Ani darem/ ni kupnem/ ani też kadukiem: Załaską/ mali się rzec/ odbieracie z fukiem. COFEDERAT. Niewiem czemu cię posłem na Sejm nie obrano? Albo do ciebie takiej cnoty nie wiedziano? Żebyś Rzeczpospolitą ty dam miał ratować: Dobrzeszby tobie Klecho w skolsku zolomizować/ Nie szacować Rycerstwa/ bo nie twojej głowy: Zaniechaj/ toć
, bo ia rátiáami/ Przy ktorych sie zostoię/ poydę z żołnierzámi. Słyszę Páná że mowi: Chłopie/ wszytko násze: Ia ná to odpowiedam/ iże to nie wásze: Nie możećie pokázáć żadnym práwem tego/ Bośćie nie są przyrodni/ áni ze krwie iego: Ani dárem/ ni kupnem/ áni też kádukiem: Záłáską/ mali sie rzec/ odbieracie z fukiem. COFEDERAT. Niewiem czemu ćię posłem ná Seym nie obrano? Albo do ćiebie tákiey cnoty nie wiedźiano? Zebyś Rzeczpospolitą ty dam miał rátowáć: Dobrzeszby tobie Klecho w skolsku zolomizowáć/ Nie szácowáć Rycerstwá/ bo nie twoiey głowy: Zániechay/ toć
Skrót tekstu: KomRyb
Strona: Aiiijv
Tytuł:
Komedia rybałtowska nowa
Autor:
Anonim
Miejsce wydania:
Kraków
Region:
Małopolska
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
dramat
Poetyka żartu:
tak
Data wydania:
1615
Data wydania (nie wcześniej niż):
1615
Data wydania (nie później niż):
1615
Julius Cezar in exilium egerat. KSIĘGA WTÓRA Octaviusza Cesarza przed Matką resolucja. Dispeream caesi niam fuero ultor Amici. sũt verba Achillis ad Thetydẽ; o czym Appian 9 lib. 3 de bellis civilibus Jej ku niemu zyczliwości i śluby Kontynuacji Farsaliej albo Wojen Domowych Rzymskich Których była powinosc adoptiões in acta referre. Wszytko Antoniusz pobrał Kadukiem post Pompeios. Mowa Octawiusza z Antoniem, desuccessione et vidicijs occisi Caesaris. KSIĘGA WTÓRA Kontynuacji Farsaliej albo Wojen domowych Rzymskich KSIĘGA WTÓRA Kontynuacji Farsaliej albo Wojen domowych Rzymskich Co wnim legowane; to oddać każdemu KSIĘGA WTÓRA Odpów[...] Anton Nowemu Sukcesorowi Kontynuacji Farsaliej albo Wojen domowych Rzymskich KSIĘGA WTÓRA Których miał dwu Antoniusz Cajum et Lucium.
Julius Caesar in exilium egerat. KSIĘGA WTORA Octaviusza Cesarza przed Matką resolucya. Dispeream caesi niam fuero ultor Amici. sũt verba Achillis ad Thetydẽ; o czym Appian 9 lib. 3 de bellis civilibus Iey ku niemu zyczliwosci y sluby Kontynuacyey Pharsaliey albo Woien Domowych Rzymskich Ktorych była powinosc adoptiões in acta referre. Wszytko Antoniusz pobrał Kadukiem post Pompeios. Mowa Octawiusza z Antoniem, desuccessione et vidicijs occisi Caesaris. KSIĘGA WTORA Kontynuacyey Pharsaliey albo Woien domowych Rzymskich KSIĘGA WTORA Kontynuacyey Pharsaliey albo Woien domowych Rzymskich Co wnim legowane; to oddac kazdemu KSIĘGA WTORA Odpow[...] Anton Nowemu Sukcessorowi Kontynuacyey Pharsaliey albo Woien domowych Rzymskich KSIĘGA WTORA Ktorych miał dwu Antoniusz Caium et Lucium.
Skrót tekstu: ChrośKon
Strona: 104
Tytuł:
Pharsaliej... kontynuacja
Autor:
Wojciech Stanisław Chrościński
Drukarnia:
Klasztor Oliwski
Miejsce wydania:
Oliwa
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Tematyka:
historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1693
Data wydania (nie wcześniej niż):
1693
Data wydania (nie później niż):
1693
albo Wojen domowych Rzymskich KSIĘGA PIĄTA Arabionẽ exuerat sua ditione Julius Caesar, z kąd pierwej się do Pompejego przeniósł; a potym in partes Octavij. Wiedząc, ze mu i Ojca, i brata starszego pokonał. O czym wyżej; a co względem Kasjusa i Bruta. Nie miał też po co; bo wszytkie jego dobra kadukiem mu pobrał Antoniusz. Kontynuacji Farsaliej albo Wojen domowych Rzymskich O czym wyżej. KSIĘGA PIĄTA Fluxus et refluxus maris in aditu freti circa Scyllam; gdzie navali praelio Caesar et Põpejus concurrunt. Rheginos ac Vibonẽses maximè timebat Caesar, ut freto vicinos; dla tego z nimi traktuje. Ale go Antoniusz od tej ekspedycji distrahit do siebie
albo Woien domowych Rzymskich KSIĘGA PIĄTA Arabionẽ exuerat sua ditione Julius Caesar, z kąd pierwey się do Pompeiego przeniosł; a potym in partes Octavij. Wiedząc, ze mu y Oyca, y brata starszego pokonał. O czym wyzey; á co względem Kassyusa y Bruta. Nie miał tesz po co; bo wszytkie iego dobra kadukiem mu pobrał Antoniusz. Kontynuacyey Pharsaliey albo Woien domowych Rzymskich O czym wyzey. KSIĘGA PIĄTA Fluxus et refluxus maris in aditu freti circa Scyllam; gdzie navali praelio Caesar et Põpejus concurrunt. Rheginos ac Vibonẽses maximè timebat Caesar, ut freto vicinos; dla tego z nimi tractuie. Ale go Antoniusz od tey expeditiey distrahit do siebie
Skrót tekstu: ChrośKon
Strona: 267
Tytuł:
Pharsaliej... kontynuacja
Autor:
Wojciech Stanisław Chrościński
Drukarnia:
Klasztor Oliwski
Miejsce wydania:
Oliwa
Region:
Pomorze i Prusy
Typ tekstu:
wiersz
Rodzaj:
epika
Gatunek:
poematy epickie
Tematyka:
historia
Poetyka żartu:
nie
Data wydania:
1693
Data wydania (nie wcześniej niż):
1693
Data wydania (nie później niż):
1693
